Pytanie: Jak zrozumieć, że we mnie obłóczyła się dusza?

Odpowiedź: Twoje obecne pragnienie zrozumienia tego, po co istniejesz, nazywa się duszą. Żyjesz po to, aby napełnić to pragnienie, zadowolić je.

Pytanie: Pojęcie „600 tysięcy dusz” to liczby, które nie odzwierciedlają liczby ludzi, ciał. Czy ten jakościowy poziom, jest związany z miejscem każdej iskierki w relacji do światów?

Odpowiedź: Nie, to nie tak. Każdy człowiek nosi w sobie cząstkę wspólnej duszy. Dlatego mówi się o tym, że wspólna dusza podzielona jest na części, z których każda jest w nas i tak je naprawiamy.

Pytanie: Jak pracować nad sobą, aby nie ulec pokusie otrzymywania dla siebie? Jak poczuć, że jest to pokusa?

Odpowiedź: Jest to długotrwały proces naprawy. Należy uczyć się i ćwiczyć, praktykować. Jest to rodzaj treningu duchowego, opisywany głównie w artykułach Rabasza.

Pytanie: Czy przeprowadzka do Izraela wpłynie na postęp duchowy?

Odpowiedź: Bez wątpienia.

Pytanie: Dlaczego duchowość nie rozdziela się i nie dzieli na części?

Odpowiedź: Ponieważ jest całością, nie ma różnych intencji i działań. Wszystko ma na celu tylko zjednoczenie: stanie się podobnym do Stwórcy. Tak jak Stwórca jest jeden, tak my w naszej duszy musimy być jedną zjednoczoną całością.

Z lekcji na temat „Jednoczymy się w jedną duszę”, 19.07.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jeśli wszyscy pochodzą z jednej duszy Adama Riszon, co więc jest korzeniem duszy?

Odpowiedź: Jest to korzeń, który każdy człowiek ma w duszy Adama Riszon, czyli miejsce w duszy Adama, z którego pochodzi każdy.

Pytanie: Jeśli w świecie duchowym nie ma odległości i wszystko jest jednością, to co oznacza zjednoczenie dusz?

Odpowiedź: Zjednoczenie dusz oznacza przywrócenie ich do miejsca Adama Riszon, tam, gdzie łączą się w jedno jedyne pragnienie.

Z lekcji przygotowanie do kongresu „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 10.09.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jeśli te naprawy, które przechodzimy, są przeznaczone dla duszy, to czym są doznania, które odczuwamy w ciele? Zdaje się, że jakby utrudniają pracę związaną z naprawą. Dlaczego więc są nam dane?

Odpowiedź: Szczerze mówiąc, nie rozumiem, o czym mówisz.

Jeśli zajmuję się wyjaśnianiem moich relacji z przyjaciółmi i moich relacji ze Stwórcą w ramach relacji z przyjaciółmi, to co ma z tym wspólnego ciało?

Ciało oczywiście też cierpi – trzęsie się, odczuwa wszelkiego rodzaju napięcia, ale powiedziałbym, że są to bardzo niewielkie skutki uboczne. Nie ma w nich nic szczególnego.

Możesz być pewien, że twojemu ciału nic się nie stanie. Jeśli cielesne stany są konsekwencją twojego duchowego napięcia, to tylko sprawi że ciało stanie się zdrowsze. Gwarantuję ci to.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Ciało człowieka jest integralnym systemem stworzonym przez naturę, w którym każda komórka pracuje dla obdarzania i troszczy się o cały organizm jako całości. Jaki jest związek między ciałem człowieka a jego duszą, wyrażony jako integralny system natury?

Odpowiedź: Nie ma żadnego związku i nie należy wymyślać takiego związku. Związek po prostu nie istnieje! Nie chcę cię zmylić, ale ciało też nie istnieje. Nie ma potrzeby się w to zagłębiać.

Jest nam dana możliwość odczuwania jakby odbicia naszej duszy, abyśmy mogli choć trochę rozumieć, z czym mamy do czynienia. Ale ogólnie nie zajmujemy się ciałem! Jeśli mamy problem z ciałem, idziemy do lekarza. A dusza istnieje niezależnie.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji

Pytanie: Czy dusze, które dzisiaj tutaj przebywają, to te same dusze z przeszłych pokoleń czyli jakby nowe przebudzenia?

Odpowiedź: Dusza jest pragnieniem skierowanym na poznanie właściwości obdarzania, połączenia z innymi. Za każdym razem jest nowa, ponieważ przechodzi wszelkiego rodzaju zmiany. Dlatego nie można powiedzieć, że jest to ta sama dusza, która była wcześniej. Nie ma takiego pojęcia.

Możesz wznieść się na ten sam poziom, na którym był Abraham, a wtedy poczujesz dosłownie wszystko, co on czuł. To tak, jakbyś zamieszkał w nim. Jednak to nie jest ta sama dusza, a tak zwany „ibur neszamot” – zamieszkiwanie dusz.

Pytanie: Kiedy ludzie budzą się do duchowości, czy koniecznie muszą mieć reszimo z poprzedniego stanu, czy jest to wciąż nowe przebudzenie?

Odpowiedź: Nie ma nic nowego. Stwórca stworzył jedną jedyną duszę, zwaną „Adam” od słowa „dome” („podobny”), czyli podobna do Stwórcy. Potem rozbiła się na wiele części, z których każda jest indywidualną duszą, obecną w każdym z nas i ogólnie we wszystkich ludziach, we wszystkich pokoleniach.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Komentarz: Są różne dusze, czyli takie, które zostały obudzone przez Stwórcę i muszą obudzić innych, a są takie, które muszą obudzić się dzięki nam. Wydaje mi się, że ta grupa pokrywa się z tymi, którzy w starożytnym Babilonie przyszli do Abrahama, a następnie stali się narodem Izraela.

Odpowiedź: Nie powinieneś się w to zagłębiać, i tak niczego nie zrozumiesz, ponieważ nie pojmujesz tych dusz na tym poziomie, na którym się znalazły. Nie ma sensu zakładać czegokolwiek, będziesz się tylko mylić z całkowicie błędnymi wnioskami.

To nie ma nic wspólnego z tymi duszami. Wykonały swoją pracę i kontynuują naprawę na innych poziomach. Przecież dusze znajdują się na wszystkich poziomach świata duchowego, a w naszym świecie przebywają tylko te, które nigdy jeszcze nie podlegały naprawie.

Kiedyś wszyscy byliśmy we wspólnej duszy Adama, potem upadliśmy do poziomu naszego świata a dzisiaj zaczynamy swoje wzniesienie. Nie należy nas mylić z duszami z czasów Abrahama ani z żadnymi innymi. Kiedyś zostanie to wam odkryte w praktyce, a nie na podstawie waszych wymysłów.

Kiedy otrzymujecie pobudzenie z góry, musicie wiedzieć, co z nim zrobić: zjednoczyć się wzajemnie, przyciągnąć do siebie wyższe światło itd. Im bliżej siebie będziecie, tym aktywniej przejawicie nowe właściwości. To właśnie w tych właściwościach zaczniecie pojmować nowe stany aż do tych wyższych, w których były lub są teraz dusze, na przykład Abrahama, Teracha i inne. To są wysokie poziomy.

Z lekcji na temat „Wzajemne poręczenie”

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Starożytny Babilon, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Stwórca wyprowadził naród z Egiptu nie krótką, ale długą drogą. Czy to oznacza, że po wyjściu z Egiptu także musimy przejść długą drogę?

Odpowiedź: Po wyjściu z Egiptu wciąż błądzimy po całym świecie.

Pytanie: Wychodzi na to, że jeśli do tej pory błądzimy, to każdy z nas w przeszłości zajmował się już w poznaniem Stwórcy i studiowaniem Jego praw?

Odpowiedź: Tak. Obecnie na świecie nie ma żadnych nowych dusz. Musimy zrozumieć, że wszystko jest przygotowane po to, abyśmy rozpoczęli ostatnie, końcowe stadium naprawy. Musimy tylko połączyć się z duchowym korzeniem, do którego należymy. To wystarczy, aby wejść w stan, który nazywa się Pełną Naprawą (Gmar Tikun).

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy mówimy o rozbiciu duszy Adama Riszona na 600 tysięcy dusz, czy mamy na myśli te dusze, które wyszły z Egiptu, oraz te, które teraz pracują nad swoją naprawą i zmierzają w stronę Ostatecznej Naprawy?

Odpowiedź: Na świecie jest stała liczba dusz, podlegających naprawie. Zostały one rozbite na części, i są obecnie w procesie naprawy, a następnie ponownie połączą się we wspólną całość. I tak to się toczy podobnie do układanki z puzli.

Dlatego chcemy przybliżyć się do wspólnego celu, podnieść się sami, a razem z nami podnieść kilka tysięcy ludzi, związanych z nami. W rzeczywistości jest ich znacznie więcej niż kilka tysięcy, są to setki tysięcy. Już niedługo przekonamy się, że właśnie tak się stanie.

A potem, w miarę jak będziemy się coraz bardziej jednoczyć, będziemy mogli uzyskać dokładniejsze informacje o wzajemnych powiązaniach. W taki sposób posuniemy się naprzód, coraz bardziej odczuwając dążenie w kierunku Pełnej Naprawy.

Odkryjemy, co oznacza Adam, Chawa, aniołowie (malachim) i tak dalej, gdy zaczniemy odkrywać w wyższej formie cały system zarządzania wszechświatem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Czy w naszej wspólnej pracy najpierw osiągamy wszystko, co zostało nam odkryte przez wielkich kabalistów, a potem zostajemy uhonorowani ukrytą częścią Tory? Czy dzieje się to równolegle, potajemnie?

Odpowiedź: Nie, najpierw osiągamy to, co możemy dzięki naszym wysiłkom i rozumowi a następnie poprzez połączenie między nami odkrywamy więcej.

Pytanie: W jakim momencie dusza zaczyna nas uczyć? Przecież mamy tylko zarodek duszy.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Zarodek jest tym, co się nam odkrywa. W rzeczywistości otrzymujemy wszystko poprzez duszę.

Pytanie: Jakie jest niebezpieczeństwo przedwczesnego ujawnienia człowiekowi tajemnic Tory? A może nie jest to wcale możliwe?

Odpowiedź: Po pierwsze, jest to niemożliwe. Po drugie, to tylko człowieka dezorientuje.

Pytanie: Jeśli żyję w świecie materialnym i nie mam możliwości uczestniczenia w lekcjach, ale mam silne pragnienie, jakby ktoś ciągnął mnie w stronę duchowości – czy to dusza mnie uczy, czy Stwórca ciągnie mnie?

Odpowiedź: To dusza.

Pytanie: Co powinniśmy osiągnąć na obecnym stopniu, aby móc skoncentrować się na następnym?

Odpowiedź: Jedność. Zjednoczcie się ze sobą tak, jakbyście mieli wszystko wspólne i nie było między wami żadnych różnic.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 06.02.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule „Ostatnie pokolenie” Baal HaSulam opisał, jak rozwijają się wszystkie rodzaje natury, w tym człowiek. Lecz wszystkie zwierzęta pozostają na tym samym poziomie, a człowiek stale się rozwija. Do jakiego poziomu powinien dojść nasz rozwój?

Odpowiedź: Do poziomu Stwórcy. Najpierw musimy rozwijać się na poziomie naszego świata, a następnie w swoim duchowym rozwoju powinniśmy zacząć wznosić się z naszego świata poprzez światy Asija, Jecira, Brija, Acilut, Adam Kadmon do Świata Nieskończoności. Kiedy nasze ciało fizjologiczne osiągnie swój ostateczny rozwój, wtedy będzie rozwijać się tylko wewnętrzna istota człowieka.

W artykule jest powiedziane, że człowiek ma swego rodzaju „lustro”, poprzez które może zobaczyć i zrozumieć sens swojej naprawy. To lustro znajduje się wewnątrz nas, w mózgu jeśli tak można powiedzieć, i daje nam możliwość prawidłowego określenia swoich właściwości, właściwości otaczającego świata i naszego związku z nim.

Istota naprawy polega na tym, aby doprowadzić całą naturę do globalnej interakcji.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 04.02.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Społeczeństwo przyszłości