Czym jest wiara ponad wiedzę? Dlaczego musimy anulować nasz umysł i uczucia po to, aby wejść w duchowy świat i co otrzymamy w zamian za to? To uzasadnione pytanie, ponieważ człowiek zaczyna czuć że musi się zmienić i przeobrazić w coś innego.

Jeśli nie możemy używać w duchowym świecie swojego ziemskiego umysłu a tym bardziej egoistycznego serca, to co nam pozostaje poza tym? Jak zbudować kli do odczuwania wyższego świata, odczuwania Stwórcy, jak sformować nowy umysł i uczucia na znacznie wyższym poziomie?

Widzimy, jak bardzo są różne poziomy nawet w tym naszym jednym świecie: człowiek, zwierzę, roślina, nieożywiona materia. Każdy poziom rozwoju charakteryzuje się swoim umysłem, uczuciami, formą, zachowaniem, swobodą ruchu. Im bardziej rozwinięta istota, tym większy jej umysł, zmysły i zdolność komunikowania się z otoczeniem. A kiedy wchodzimy w duchowość, wchodzimy w nową sferę, w pole sił obdarzania, a nie otrzymywania.

Są cztery rodzaje sił otrzymywania, odkrywające się w naszym świecie – są to trzy stopnie: nieożywiony, roślinny i zwierzęcy a także człowiek, który jest przejściowym etapem na następny poziom, na nieożywiony, roślinny i zwierzęcy stopień duchowego świata. Adam, człowiek wyższego świata – to już stan połączenia ze Stwórcą.

Okazuje się, że przechodzimy z jednego świata do drugiego, a żeby to zrobić musimy wyjść ze swojego poprzedniego umysłu i uczuć. Nie oznacza to jednak, że zostajemy bez umysłu i serca – otrzymujemy nowy umysł i uczucia, duchowe, czyli zbudowane na siłach obdarzania, Biny. Bina – to połączenie pragnienia przyjemności, które pochodzi z dołu, z wyższym światłem, przychodzącym z góry. Razem budują nową formę, która nazywa się „Bina” i znajduje się pośrodku pomiędzy Keter i Malchut.

W taki sposób tworzymy nową percepcję, która nazywa się wiarą (stopień Biny) ponad wiedzą, czyli naszym egoizmem, pragnieniem przyjemności. Budujemy ten nowy umysł i uczucia poprzez wszelkiego rodzaju połączenia między nami. A tym „niech człowiek pomoże bliźniemu”: wychodząc z naszego egoizmu, wobec siebie, odkrywamy ten stopień wiary, czyli obdarzania drugiego, ponad wiedzą, ponad egoistycznym uczuciem swojego „ja”.

W końcu muszę odczuć w tym dążeniu wszystkich, poza sobą: jakby moje „ja” nie istniało, a wszyscy inni istnieli poza mną. Wówczas poczuję w tych innych ludziach wyższą siłę, Stwórcę. Tylko w połączeniu, w jednym kli odkrywa się jedyna wyższa siła. Ta praca zaczyna się jakby z prostych mechanicznych działań, z wirtualnej komunikacji.

Ale przez to wyrażamy swoje pragnienie wzniesienia się ponad swój obecny umysł i uczucia i pozyskania wspólnego umysłu i uczuć, aby wewnątrz nas odkrył się Stwórca, jak jest powiedziane: „Stwórca mieszka w swoim narodzie“, wewnątrz tych wszystkich, którzy jednoczą się w jednym dążeniu ku Niemu.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzę”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Czym jest „wiara ponad wiedzę”?

Wiara – to obdarzanie, „ponad wiedzę” oznacza – wyższe, w swoim znaczeniu, od otrzymywania.

W naszym stanie ta właściwość wyraża się tylko jak mój stosunek do grupy, gdyż tylko w grupie mogę wyraźnie zobaczyć, że w swoich działaniach i myślach przedkładam jej dobro nad swoje własne.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest „wiara ponad wiedzę”?

Odpowiedź: Wiara ponad wiedzę oznacza, że wznoszę się ponad swoją naturę i wchodzę w stan, gdzie znajduje się Stwórca, a który jest odwrotny do mnie dzisiejszego. Stwórca – jest właściwością obdarzania, uniwersalnego połączenia, wspólnej miłości. Początkowo nie ma we mnie tej właściwości. Ale jeśli mogę w jakiś sposób stworzyć ją w sobie, zebrać, ujawnić, to wtedy ta właściwość będzie znajdować się powyżej mojego obecnego egoistycznego jestestwa i będzie nazywana „wiarą ponad wiedzę”.

Dlatego że wiedza jest tym, co dzieje się w moim jestestwie, w egoizmie, w zrozumieniu i uczuciu. A kiedy wzniosę się ponad nią, chcę działać w przeciwny sposób, wtedy będę we właściwości przeciwnej do wiedzy – w wierze ponad wiedzą. Odwrotne – nie znaczy „przeciwstawne“.

Generalnie w naszym prostym pojmowaniu życia jest bardzo dużo takich niespójności, które należy najpierw obejść, a potem spróbować poczuć, ponieważ wiara ponad wiedzę przychodzi w odczuciu, że istnieje taki stan jak wyższy świat, jak wzniesienie się ponad siebie, jak życie w imię obdarzania, i pragniesz osiągnąć ten stan.

Kiedy w człowieku pojawia się taki wewnętrzny ruch, to on zaczyna przygotowywać się do wyjścia z egoistycznej niewoli. Wynika to z faktu, że w ciągu pewnego, ale długiego okresu czasu działa na niego siła zwana „wyższe otaczające światło”. Siła ta jest spowodowana pragnieniem i działaniami człowieka do przerobienia siebie. Chociaż są egoistyczne według swojej wewnętrznej treści, jednak są altruistyczne w swoim celu.

Jeśli człowiek otrzymuje taki wpływ ze swojej pracy w grupie podczas zajęć Kabały, pragnąc uzyskać dodatkową siłę, nieziemską właściwość, to ona stopniowo zacznie rodzić się i rozwijać w nim, podobnie do wewnątrzmacicznego rozwoju płodu. Zatem ta właściwość – wiara ponad wiedzę – rodzi się i zaczyna istnieć swoim własnym życiem. Nazywa się to dusza.

Mówiąc językiem Kabały, człowiek przylega do Biny, jakby odrywał się od Malchut. Dlatego wiara ponad wiedzę – to właściwość Biny, która przeważa nad właściwością Malchut; lub właściwość obdarzania, która jest realizowana nad właściwością otrzymywania; albo pragnienie obdarzania, które jest organizowane nad pragnieniem otrzymywania.

To jest zasada według której zbudowana jest konstrukcja wspólnej duszy. Zgodnie z tą zasadą istniejemy w świecie duchowym. To musimy w sobie zbudować. A do tego czasu nikt z nas nie ma duszy. Jest tylko ciało fizyczne, o którym Kabała w ogóle nie wspomina. W nauce Kabały ciało odnosi się do naszego egoistycznego pragnienia otrzymywania przyjemności, które istnieje wewnątrz nas i jest zupełnie niezwiązane z ciałem zwierzęcym.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

W przeciwieństwie do naszego świata, w którym wiarą nazywa się uznanie rzekomego zjawiska jako faktu, w Kabale wiara oznacza wyraźne postrzeganie, odczucie Stwórcy.

Wiara – to Bina, właściwość dawania, emanacji i gdy uzyskujemy tę właściwość, to ujawniamy powszechną siłę, która wypełnia cały wszechświat. Wówczas odczuwamy ją, znajdujemy się z nią w połączeniu, poznajemy ją. I to się nazywa wiedza. Dlaczego zatem mówi się o wierze ponad wiedzą?

Znajdując się w egoistycznej naturze, posiadamy jakąś wiedzę, opinię. Aby wznieść się na duchowy stopień, potrzebujemy zewnętrznej siły, która nas zmieni, a tym samym wzniesie na inny poziom percepcji, ponad egoistyczny, we właściwość obdarzania, emanacji.

To postrzeganie nazywa się wiarą, siłą Biny. A nasza  ziemska wiedza jest otrzymywana wewnątrz nas, we właściwości otrzymywania, w Malchut. Gdy osiągamy właściwość obdarzania, wiarę, światło Chasadim, to dalej napełniamy się światłem Chochma, wiedzą. Po napełnieniu się wiedzą, znajdujemy się w następnym stanie – w Malchut.

Musimy ponownie wznieść się na wyższy stopień. Za pomocą czego? – Wiary, siły Biny, światła Chasadim, właściwości obdarzania! Znowu mamy światło Chasadim. Znowu wypełniamy go światłem Chochma – i znowu mamy wiedzę.

W ten sposób posuwamy się naprzód z wiarą powyżej wiedzy. Jest to właśnie ta dźwignia, za pomocą której wspinamy się za każdym razem coraz wyżej i wyżej.

Z programu „Kabała dla początkujących”

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały