Pytanie: Co oznacza nieustanna wiara?

Odpowiedź: Wiara – to siła, którą otrzymuję od Stwórcy, która mi świeci, utrzymując mnie ponad moimi pragnieniami, ponad moją naturą, tak jak magnes utrzymuje kawałek żelaza w powietrzu, przeciwdziałając sile przyciągania. Istnieją dwie siły: siła przyciągania (pragnienie przyjemności) i siła obdarzania (siła wiary, magnes), która ciągnie kawałek żelaza w górę. Te dwie siły są przeciwstawne.

Jeśli siła wiary, którą Stwórca emanuje na mnie, utrzymuje mnie na górze, nad moim pragnieniem przyjemności, jestem – sprawiedliwy. Jeśli Stwórca mnie opuszcza, natychmiast upadam w egoizm, jestem – grzesznikiem.

Co oznacza nieustanna wiara? Osiągnąłem stan, w którym moja więź z grupą zapewnia mi stałe dążenie do obdarzania. Jakby zawieram sojusz z grupą o naszym wzajemnym wsparciu, a Stwórca staje się świadkiem, obiecuje zawsze świecić nam, utrzymując w obdarzaniu ponad otrzymywaniem (wierze ponad wiedzą).

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest wiara?

Odpowiedź: Wiara – to obdarzanie, możliwość obdarzania wbrew pragnieniu otrzymywania (wiara ponad wiedzą). Ponieważ jesteśmy pragnieniem otrzymywania, wiara – właściwość obdarzania – zawsze jest w sprzeczności z moją naturą. Osiągnąć ją można tylko z pomocą wyższego światła, które daje nam możliwość wzniesienia się ponad siebie – działania nie w swoim pragnieniu, a w pragnieniu drugiego, Stwórcy (dla dobra innego, Stwórcy).

W tym stopniu staję się zależny od wyższego (niewolnik Stwórcy), a nie od siebie (niewolnik samego siebie). Jeśli mi wierzysz, oznacza to, że działasz swoimi możliwościami dla mnie. Stajesz się podobny do mnie. Zazwyczaj każdy człowiek jest przeciwieństwem drugiego. Ale jeśli ja mówię, że ktoś wierzy mi, powiedzmy w 50%, oznacza to, że w 50% zneutralizował swoje pragnienia i w nich może być zjednoczony ze mną.

Istnieje tylko wiedza – działanie dla swoich pragnień, w których wiemy, czego pragniemy. I istnieje wiara – działanie napełniania cudzych pragnień. W takiej mierze człowiek odczuwa POZA sobą, w cudzych pragnieniach. To, co w nich odczuwa, nazywa się wyższym, duchowym światem. Dlatego wiara jest związana z miłością, miłością do drugiego. Miłość – to możliwość zastąpienia swoich pragnień, pragnieniem drugiego i napełnienia go.

Jak widać, wiara w Kabale to posiadanie wyższej właściwości obdarzania. I nie ma nic wspólnego z powszechnie przyjętą w naszym świecie definicją wiary, jak wierzenie w wiedzę innych i przyjmowania tego jako fakt. Okazuje się, że nawet to, co dla innego może być jego wymysłem, staje się dla mnie faktem, danymi, na których buduję dalej swoje działania, życie…

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czy wierzy Pan w możliwość zjednoczenia się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Jeśli moi Nauczyciele o tym napisali, to ja w to wierzę.

Pytanie: Czy istnieje przykład, że ktoś osiągnął ten stan?

Odpowiedź: A co ci to da? Przecież nie zobaczysz tego.

Pytanie: Chciałbym po prostu zrozumieć…

Odpowiedź: Nam nie jest dane zrozumienie, można tylko poczuć.

Komentarz: Chciałbym poczuć, do czego dążyć.

Odpowiedź: Dlatego trzeba pracować.

Pytanie: Ale czy naprawdę poczujemy to, gdy zjednoczymy się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Oczywiście.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 19.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Do ostatecznej naprawy człowiek nie powinien wierzyć sobie, ani na sobie polegać. Powinien stale znajdować się pod wpływem znacznie wyższych naczyń-pragnień i tylko badać je stopień po stopniu, przylgnąć do nich, nie licząc na własne „umiejętności”.

Posuwamy się tylko z „wiarą powyżej rozumu“, tzn. pragnieniem połączenia z wyższym stopniem. Jedynie stamtąd można czerpać i przyciągać poprawne odpowiedzi i prawidłowe znaki dotyczące obecnego stanu. Zasada „kierować się tylko tym, co widzisz” odnosi się do rozbitych pragnień, a żeby trzymać właściwy kurs, powinienem wiarą powyżej rozumu „przylgnąć” do wyższego stopnia.

Każdy może znaleźć sobie „znaki” potwierdzające jego słuszność. Ale to jest zabronione. Rozum tutaj nie zadziała i nie angażuję go w to. Nawet wyjaśnienia kabalistów są napisane tylko po to, aby przybliżyć nas do duchowych pojęć i uzupełnić naszą wiedzę; jednak prawdziwe oparcie, rzeczywiste potwierdzenie tego można znaleźć tylko w wyższym, kiedy anuluję swoje własne zrozumienie i uzbrajam się w jego rozum.

Z lekcji według Księgi Zohar. Przedmowa

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa