Wiarę ponad wiedzą można zdobyć tylko pod warunkiem, że jesteśmy ze sobą połączeni, a między nami przepływa światło, siła obdarzania, właściwość Biny, która jest powyżej osobistych uczuć i rozumu każdego z nas, i nazywa się „wiedzą”. Wiara jest już wspólną siłą i dlatego jest odczuwana i ceniona bardziej od osobistego stanu.

Stwórca celowo i sztucznie organizuje nam wszelkiego rodzaju przeszkody. Nam wydaje się, że to prawdziwe życie, ale to nie jest życie, a gra Stwórcy. To Stwórca układa dla nas te puzzle życia i wywołuje nasze odczucia, abyśmy za każdym razem budowali połączenie między nami powyżej życiowej codzienności.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dzięki Panu mam wiarę. Dzięki naszej wspólnej pracy w dziesiątce przyciągamy światło, które przywraca do Źródła, które w przyszłości nas naprawi. Każdego dnia w to się angażujemy, a Pan nam bardzo mocno w tym pomaga.

Ale dlaczego nie robimy postępów? Co robimy nieprawidłowo? Może robimy to egoistycznie, dla otrzymania korzyści dla siebie? Jaka jest przyczyna?

Odpowiedź: Gdybyś dostał właściwą odpowiedź na to pytanie, to przestałbyś pytać i przestaniesz do tego dążyć. To jest zasadniczo to, co zostało powiedziane w Przedmowie do TES.

Dlatego Baal HaSulam napisał, że Stwórca stworzył grzeszników za pomocą złego początku i sprawiedliwych za pomocą dobrego początku i dał możliwość sprawdzenia, czy grzesznicy są zmuszeni, czy mają możliwość naprawy. Jeśli zaszkodził ci ten niegodziwiec, zaciągnij go do domu nauki. To znaczy że nie są zniewoleni, ponieważ mogą się zbawić.

Czyli jesteśmy zobowiązani to robić. Bardzo ważna jest każda fraza. Bez tego nie można osiągnąć celu.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 19.11.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak praktycznie wzmocnić się przed nauką w wierze w Stwórcę?

Odpowiedź: Musicie postarać się wznieść się nad wszelkimi przeszkodami, ponad zamieszanie, które pojawia się w głowie i sercu, i w ten sposób wzmocnić się w wierze w Stwórcę.

Pytanie: Jak poczuć, czego pragnie Stwórca?

Odpowiedź: Określ, czego pragniesz. W rezultacie dotrzesz do tego, czego pragnie Stwórca, ponieważ pytanie: „Czego pragnie Stwórca?” jest w zasadzie pytaniem: „Czego Stwórca chce ode mnie?”.

Pytanie: Jak pomóc przyjacielowi wydobyć lekarstwa zawarte w Torze?

Odpowiedź: Pomóc przyjacielowi oznacza zbliżyć się do niego i zaangażować we wspólną naukę. Wtedy zobaczysz, jak szybko wam to pomoże.

Pytanie: Jak pracować ze światłem, żeby mieć kontrolę nad podświadomością i ciałem?

Odpowiedź: Trzeba razem z nami uczestniczyć na każdej lekcji, a potem pracować nad tym materiałem samodzielnie, gdy będziesz sam, i zadawać pytania, które powstaną po jego przepracowaniu. Nic więcej.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 19.11.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czym różni się wiara powyżej od wiary poniżej wiedzy?

Odpowiedź: Jeśli anulujesz się przed nauczycielem, ponieważ rozum podpowiada ci, że to jest korzystne, aby osiągnąć duchowość, to nazywa się to wiarą poniżej wiedzy. Bo twój umysł wspiera takie anulowanie siebie i myślisz: nauczyciel jest wielki i mogę z jego pomocą zyskać.

Człowiek powinien poczuć całą siłę swojego egoizmu, całego Faraona, znajdującego się wewnątrz niego. Musi odczuć te dwa punkty: Faraona i Stwórcę – jak bardzo sam chce tkwić w swoim egoizmie, w krytyce wobec przyjaciół i siebie, całego swojego otoczenia, w różnych swoich kalkulacjach z całą siłą i logiką swojego racjonalnego, własnego umysłu.

Wtedy może zdecydować: czy mimo wszystko, warto jest się ugiąć, skoro jego rozum widzi, że inaczej nie osiągnie duchowości? To nazywa się wiarą poniżej wiedzy. Albo postępuje wiarą powyżej wiedzy? Ale jak podejść do tego? Jak pójść wbrew swojemu umysłowi? Jakie rachunki przeprowadzić, aby sam zmusił mnie by wznieść się ponad rozum?

Dotyczy to nie tylko relacji z nauczycielem, ale także z przyjaciółmi i ze Stwórcą. Zwracam się do czegoś co jest poza mną, nauczyciel tylko wskazuje mi kierunek, a z przyjaciółmi anuluje siebie, by połączyć się z nimi jak tryby w mechanizmie, gdzie ja zależę od wszystkich, a oni od mnie. Jeśli w grupie realizuję to, co mówi nauczyciel, osiągnę odkrycie Stwórcy – wspólnej właściwości obdarzania.

W odniesieniu do nauczyciela anulujesz siebie, aby przyjąć jego rady. W odniesieniu do grupy anulujesz siebie, by wewnątrz niej praktycznie te rady realizować, po to, by razem ze wszystkimi i wśród nich odkryć Stwórcę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie