Stwórca to Absolut, który się nie zmienia, objawia się w stosunku do nas jako siła absolutnego dobra. Zmienia się jedynie nasze postrzeganie, pragnienie i dlatego wydaje nam się, że Stwórca się zmienia. Ale w rzeczywistości zmiany zachodzą tylko w nas samych. Dlatego, aby odkryć Stwórcę, musimy osiągnąć stan podobieństwa do Niego, zgodność z Jego właściwościami.

Ale jak można upodobnić się do Stwórcy, skoro wszyscy jesteśmy egoistami? Pozostajemy egoistami, ale musimy połączyć się ze sobą, ponad naszym egoizmem, więzami wzajemnego obdarzania, jedności, miłości, pomimo naturalnego odrzucenia. Jesteśmy jak rozstrojony instrument muzyczny, który wymaga dostrojenia, aby wydawać czyste dźwięki.

O skrzypcach króla Dawida napisano, że wisiały na ścianie i w pewnym momencie, czyli w szczególnym stanie, zaczęły grać same z siebie. Tak samo grupa musi osiągnąć takie zjednoczenie między przyjaciółmi, które będzie odpowiadać formie Stwórcy. Choć każdy pozostaje egoistą, to jednak poprzez przezwyciężenie własnego egoizmu łączy się z innymi tak że tworzy się forma naszego połączenia odpowiadająca formie Stwórcy doskonałej, jedynej.

I wtedy Stwórca odkrywa się w nas. Nie jest gdzieś poza grupą, lecz tylko wewnątrz niej. W stopniu w jakim dziesięciu przyjaciół dostraja się na właściwe połączenie, na wzajemne obdarzanie, między nimi odkrywa się Stwórca, zaczynając grać na naszych skrzypcach. To jest właśnie odkrycie Stwórcy stworzeniom.

Dlatego należy odnosić się do pracy w dziesiątkach w sposób praktyczny, skuteczny, dążąc do osiągnięcia takiej formy i istoty połączenia, która jest podobna do Stwórcy. Naturalnie, dochodzimy do tego stopniowo, przez 125 stopni, coraz precyzyjniej dostrajając siebie.

Tak osiągamy doskonałe odkrycie Stwórcy w naszym wspólnym kli, w HaWaJaH, kiedy „Stwórca i Jego imię łączą się w jedno”. Oznacza to, że HaWaJaH, nasza dziesiątka, prawidłowo jednoczy się ze wszystkimi dziesięcioma Sefirot, wszystkimi ich najmniejszymi wewnętrznymi pod-Sefirot, aż osiągają doskonałą jedność, odpowiadającą naturze Stwórcy, absolutnemu obdarzaniu.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Rabasz, artykuł „Dwa wysiłki”: Porządek pracy w Torze i przykazaniach, gdy człowiek chce zajmować się nimi dla niebios, jest taki, że trzeba walczyć i przezwyciężać zły początek, który wysuwa swoje argumenty, pytając: „Co to za praca którą wykonujecie?”.

Dzięki temu pytaniu, człowiek przyjmuje na siebie przykazanie wiary ponad wiedzą.

Aby pracować dla niebios, należy przyjmować odczucia i zrozumienie w świetle wiary. Oznacza to, że musimy osiągnąć taki stan, w którym będziemy polegać na wierze, a nie na wiedzy, na której obecnie polegamy. Otrzymać odpowiedź na swoje pytanie w wierze ponad wiedzą, a nie w wiedzy, oznacza otrzymać kierunek myśli, ruchów i działań, które nie zależą od egoizmu, a od właściwości obdarzania.

W taki sposób człowiek powinien wznieść się na poziom ponad wiedzą i tam otrzymać odpowiedź na pytanie, które pochodzi z egoizmu, ponieważ odpowiedź zawsze przychodzi z poziomu ponad wiedzą.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa