Kiedy człowiek przywykł już do pracy dla obdarzania, wtedy staje się godny stanu „radowania się dla Stwórcy”, zaczyna odczuwać przyjemność i siłę życiową z samej pracy. I to nazywa się, że przyjemność będzie odczuwana także dla Stwórcy. (Baal HaSulam. Szamati 20. Odnośnie liszma)

W stanie „liszma”, czyli w pracy dla obdarzania Stwórcy, człowiek odczuwa bezinteresowną miłość do Niego. Człowiek otrzymuje tę właściwość zamiast miłości do siebie. Myśli wyłącznie o tym, jak sprawić zadowolenie Stwórcy.

Pytanie: Aby nabyć właściwość liszma, muszę za każdym razem podejmować wysiłek, myśleć o Stwórcy, czy przychodzi do mnie naturalnie, tak samo jak miłość do siebie?

Odpowiedź: Nie, musisz stale podejmować wysiłki, aby ta właściwość pozostała w tobie. Wtedy zaczniesz działać bez wysiłku, z pobudek miłości. W takim stopniu, w jakim naprawdę zaczniesz odnosić się do Stwórcy z miłością, zaczniesz czuć Go, Jego pragnienie, Jego ruch do ciebie.

Pytanie: Gdy staramy się pokryć wszystko miłością, na przykład podczas kongresów, czy możemy w taki sposób, wspólnie osiągnąć liszma?

Odpowiedź: Możemy. Siły Stwórcy nie mają granic, Stwórca może obdarzyć wszystkich jednocześnie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa