Pytanie: Przestrzegając prawa poręczenia, nagroda i kara są ukryte, i nawet jeśli twój umysł to pojmuje, coś wewnątrz ciebie mówi: „Nic strasznego, ja mimo wszystko będę robił to dla siebie”. Jak więc można realizować to prawo?

Odpowiedź: Realizowanie tego prawa rzeczywiście nie jest proste, ponieważ cały nasz egoizm jest skierowany przeciwko temu prawu. Prawo poręczenia jest uniwersalnym i jedynym prawem, które obejmuje cały system, w którym człowiek, wraz z całym stworzeniem, znajduje się w jedności z ogólną siłą natury – Stwórcą. System został stworzony przez Stwórcę i On, za pomocą wyższego światła, wprowadza go w działanie.

Stwórca wprowadził do systemu ograniczenie i ukrycie, abyśmy mogli badać powiązania pomiędzy wszystkimi częściami tego systemu, abyśmy w każdym naszym działaniu ponieśli porażkę, odkryli, czego brakuje do prawidłowej i sprawnej pracy tego systemu, oraz zapragnęli, żeby on zadziałał.

Za każdym razem, gdy tworzymy tę brakującą część, pragniemy, żeby to się wydarzyło, i wtedy, jak w filmowej bajce, to się nagle dzieje. Trudno wyrazić słowami, jak bardzo twórczy staje się człowiek, uczestnicząc w tworzeniu tego systemu. Pojmuje, rozumie, nieustannie go uzupełnia i wspiera. Wszystko to oczywiście odbywa się dzięki wyższej sile, ale w połączeniu ze Stwórcą, ponieważ człowiek widzi w tym cel i konieczność.

Wszystko, co robimy, powinno prowadzić nas do zgłębiania prawidłowego połączenia między nami i jego realizację. Tworząc ten system, badamy całą nieskończoną rzeczywistość, od rozbitego i odległego punktu tego świata, aż do jego kompletnej konstrukcji.

Z lekcji na temat artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie