Pytanie: Czy można powiedzieć, że okres przygotowania jest potrzebny po to, abyśmy mogli odczuć potrzebę więzi ze Stwórcą?

Odpowiedź: Oczywiście, przede wszystkim człowiek musi odczuć taką potrzebę. Nazywa się to uświadomieniem sobie zła egoizmu. Skąd mam wiedzieć, że dobro jest przede mną ukryte?

W artykule „Nie ma świętego, jak Stwórca, bo nie ma nikogo, oprócz Ciebie” w pracy duchowej, Rabasz mówi o tym w przypowieści: syn bogatego człowieka siedzi w piwnicy, nie ma niczego, jest nieszczęśliwy, a z góry spuszcza mu się jedynie trochę jedzenia.

Syn przeklina ojca za jego okrucieństwo, za życie, jakie mu zgotował. Ale kiedy zaczynają wyprowadzać go na zewnątrz i pokazują, że istnieje także inne życie, można sobie wyobrazić, jak wielkie ogarnia go zdumienie.

My również przechodzimy przez takie stany. Człowiek w ogóle nie rozumie, co się z nim dzieje, czuje się zagubiony i nieszczęśliwy, dopóki nie zacznie się uczyć i wyciągać wniosków ze stanu, w którym się znajduje. Co to znaczy uczyć się? Gdy po dwudziestu latach spędzonych w zamknięciu zaczyna rozumieć swoje położenie, do piwnicy przenika promień światła, wtedy dostrzega, że wszystko to było czynione dla jego dobra.

Dlaczego więc cierpiał przez całe dwadzieścia lat? Ponieważ tylko w taki sposób mógł docenić i przyjąć dobro, które otrzymał. Kli musi być gotowe do odkrycia duchowości.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 03.07.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa