Dzień i noc można określić na podstawie wschodu słońca i według obrotu Ziemi. Ale co to jest dzień i noc Stwórcy? Jak rozpoznać, gdzie jest dzień a gdzie noc? Oczywiście, nie ma to nic wspólnego z astronomią ani światem fizycznym, w którym działają siły nieożywionego poziomu.

Dzień i noc Stwórcy odnoszą się do stanów, przez które przechodzi człowiek: im bardziej człowiek rozwija się i utożsamia ze Stwórcą, im bardziej się do Niego zbliża, zgodnie z tym odczuwa, czym dla Stwórcy jest dzień, a czym noc, oraz jakie zmiany stanów zachodzą. W Stwórcy nie zachodzą żadne zmiany – to człowiek decyduje, czy teraz jest noc Stwórcy czy dzień.

Dzień nie może być bez nocy, a noc bez dnia. W Torze, oczywiście, mówi się o dniach i nocach w sensie duchowym, o dniu i nocy Stwórcy. My musimy wniknąć w te pojęcia i zacząć żyć zgodnie z duchowymi dniami i nocami, i tak realizować cały proces swojego rozwoju i nieskończonej ewolucji wiecznej duchowej natury.

Człowiek w swojej duchowej pracy powinien dojść do stanu, w którym ciemność jaśnieje jak światło, a wieczór i poranek stają się jednym dniem.

W dniu Stwórcy wszystkie modlitwy znajdują odpowiedź, ponieważ w tym czasie jestem blisko do Stwórcy i pozostaję z Nim w bezpośrednim połączeniu: ja z Nim, a On ze mną. To nazywa się dniem Stwórcy. Wówczas Stwórca przyjmuje moje modlitwy, a ja rozumiem, z czym Stwórca zwraca się do mnie. W rzeczywistości więź ze Stwórcą jest zawsze, ale ja nie rozumiem i nie uświadamiam sobie, że mam z Nim połączenie.

Czekać na nadejście dnia Stwórcy – oznacza dążyć do wiary ponad wiedzą, do właściwości obdarzania. Wiara musi stać się na tyle silna, aby dobre zarządzanie Stwórcy światem, było wyraźnie widoczne.

Z lekcji według artykułu Szamati nr 16

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa