Czas odkrycia serca
Komentarz: Piszą do Pana: „Michael Laitman, Pan czyni Kabałę prymitywną, kiedy chce ją Pan odkryć dla wszystkich. Kabała jest dla wybranych, jest to wewnętrzna część Tory. A Pan wynosi ją na świat. Niech Pan tego nie robi!”.
Odpowiedź: Ja bym Pana posłuchał, ale książki kabalistów mówią o czymś innym. Właśnie o tym, że nadejdzie czas – mówiono to już tysiące lat temu – kiedy Kabała będzie otwarta dla wszystkich. W Torze jest powiedziane: „I poznają Mnie od małego do wielkiego. I dom Mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów świata”. I tak dalej. Tak więc nie za bardzo Pan ma rację.
Pytanie: Więc to są właśnie kabalistyczne wypowiedzi?
Odpowiedź: Oczywiście. Albo wypowiedzi króla Dawida, albo starożytnych kabalistów, albo Księgi Zohar.
Pytanie: Ale to mówili kabaliści. I król Dawid jest także dla Pana kabalistą?
Odpowiedź: Oczywiście kabalistą! Poznający Stwórcę, piszący takie rzeczy, które odkrywają nam Wyższy Świat!
Komentarz: Ale ten list jest wyraźnie napisany przez osobę, dla której jest zakaz, aby studiować Kabałe.
Odpowiedź: To jego sprawa.
Pytanie: Czy w zasadzie jest Pan pewny, że nadszedł czas na absolutne, całkowite ujawnienie tej nauki?
Odpowiedź: I to jest również powiedziane przez kabalistów.
Pytanie: A to, że Pan naucza absolutnie wszystkich?
Odpowiedź: I o tym też jest powiedziane: „I wszyscy poznają Mnie”
Pytanie: Czy uważa Pan, że ten czas właśnie teraz nadszedł?
Odpowiedź: I to też oni mówią. Ja nie mówię niczego od siebie, wszystko oni mówią.
Pytanie: Czy Jest Pan pewny, że teraz nadszedł czas – ostatniego pokolenia? A może jednak jest to pomyłka?
Odpowiedź: Jeśli oni tak mówią, to ja podążam za tym.
Pytanie: A czy oni mówią, że ten czas nadszedł właśnie teraz?
Odpowiedź: Tak. Ja byłem uczniem ostatniego wielkiego kabalisty – Rabasza, i to, co od niego otrzymałem, przekazuję to dalej.
Pytanie: Czy Rabasz miał tą pewność, że „drzwi się otworzą“?
Odpowiedź: Niewątpliwie!
Komentarz: Mimo to Rabasz miał małą grupę…
Odpowiedź: On nie mógł sobie na więcej pozwolić. A ja nie czuje siebie w niczym ograniczony. Inny czas.
Komentarz: Tak. Ale wywołał Pan na siebie wiele strzał.
Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Ale to wszystko zadziała.
Pytanie: Dlaczego właśnie dzisiaj nadszedl czas na ujawnienie?
Odpowiedź: Dlatego że świat staje się globalnym, integralnym, wzajemnie powiązanym. I potrzebuje prawidłowych relacji między ludźmi. A właśnie o tym mówi Kabała – jak to zrobić, jak dojść do dobra i wzajemnej miłości.
Pytanie: Czy to jest tajemna wewnętrzna nauka?
Odpowiedź: Nie ma nic tajemnego. To, czego my nie odkryliśmy, nazywa się tajemnicą. Dlatego nauka nazywa się tajną, ponieważ odkrywa każdą tajemnicę.
Pytanie: A kiedy mówi się, że to jest wewnętrzna część Tory, to o czym się mówi?
Odpowiedź: Że jest ta Tora, której niemożliwym jest czytać po prostu oczami, a trzeba jeszcze otworzyć serce.
Pytanie: To znaczy, że teraz nadchodzi czas otwarcia serca?
Odpowiedź: Tak. Otwarcie oczu nie wystarczy. My dochodzimy do takiego stanu, że świat potrzebuje otwarcia serc.
Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 23.11.2020
Baal HaSulam, Przedmowa do „Panim Meirot“, p. 5:
Kabała naucza pracy w trzech liniach, co jest tak ważne, szczególnie w naszych czasach. Widzimy, że dziś na świecie konfrontacja, walka, sprzeczność między prawicą i lewicą narasta wszędzie, dzieląc państwa i narody na dwie części i ustawiając dwa obozy przeciwko sobie.
Głównym powodem niepokojów na świecie, nie jest to, że ludzie są pozostawieni bez pracy i bez środków do życia, ale to, że stracili wiarę w przyszłość. Ta rozpacz rozprzestrzenia się, jak epidemia z rodziny na rodzinę, z miasta do miasta, z kraju do kraju.
Stwórca chce, abyśmy promowali nie Jego, a Jego program. I jeśli realizujemy ten program, to ujawniamy Wyższą Siłę, Stwórcę, i przez to sprawiamy Mu przyjemność.
Pytanie:
Ludzkość znalazła się teraz w bardzo interesującym stanie. Z jednej strony koronawirus zrobił ogromne luki w naszym życiu, iż brakuje nam bardzo dużo do doskonałości. Ale z drugiej strony jeszcze nigdy nie byliśmy tak blisko doskonałości, oddziela nas od niej cienka przegródka, coś na kształt papierowego parawanu.
Pytanie:
Pytanie: