Pytanie: Czy jest jakaś różnica czy czytać tę czy inną książkę? Na przykład „Naukę dziesięciu sfirot” lub „Księgę Zohar”.

Odpowiedź: Jak w każdej nauce, tutaj też istnieją pewne zasady i podejścia. Przez 30 lat istnienia naszej organizacji zrobiliśmy wiele w tym kierunku. Swoją pierwszą książkę wydałem w 1983 roku, a napisałem ją dwa lata wcześniej.

Dzisiaj istnieje wiele innych przekaźników informacji poza drukowanym tekstem, ale jednak to on pozostaje główny. Dlatego możesz wszystkie moje lekcje i zajęcia – a jest ich wiele, wiele tysięcy – posłuchać w formacie audio lub obejrzeć w formacie wideo, czyli z pełnym poczuciem, że jesteś obecny na lekcji, w sali wykładowej, i zobaczysz, jak to się wszystko odbywa. Prowadzimy te zapisy od dwudziestu lat. Byłem jednym z pierwszych w kraju, który miał własną stronę internetową: kabbalah.info.

Pytanie: To dotyczy lekcji. A co odnośnie książek? Czy istnieje różnica w formacie: czy postrzegać je przez media, czy też czytać drukowany tekst?

Odpowiedź: W zasadzie nie czytamy moich książek. Nauczam tylko z pierwotnych źródeł, z prac Baal HaSulama i Rabasza. A książki napisane w oparciu o pierwotne źródła są dla wszystkich innych. Pierwotne źródła, z których studiujemy, przeznaczone są dla ludzi, którzy zaczynają naukę Kabały. Wprowadzają ich bardzo głęboko w tę naukę.

Człowiek, który zaczyna przeglądać te księgi, widzi, że Kabała proponuje, aby zapoznać się ze światem, w którym istniejemy, ale nie czujemy go. On istnieje poza nami, wpływa na nas, a my wpływamy na niego. My jakby oddychamy razem z nim, pracujemy w zgodzie. Wszystko, co robię, jest dane z góry. Nawet ruchy, które teraz wykonuję rękami, jak również moje myśli są kontrolowane z góry.

Dodatkowo budując pewną postawę wobec Wyższego Świata, mogę również na niego wpływać, tj. wchodzić w pewne poprawne połączenie z nim, czując, czego chce ode mnie wyższy system i w jaki sposób mogę zmienić swoje przeznaczenie.

Pytanie: Powiedzmy że człowiek czyta pierwotne źródło lub słucha je w formacie audio. Tam są wstawki muzyczne, pauzy itd. Jaki format będzie miał na niego większy wpływ?

Odpowiedź: To zależy od człowieka. Jeśli zajmuje się właściwie, nie ma znaczenia, z jakich źródeł korzysta. Wszystkie razem doprowadzą go do ogólnego pojęcia. To tak samo, gdy patrzymy na obraz i jego kolorystyka, kompozycja, wszystko razem wpływa na nas. Być może nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak to działa.

Z rozmowy na temat „Pytania o kabalistycznych książkach”, 22.10.2019

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak długo może potrwać przejście przez machsom?

Odpowiedź: Nie można tego powiedzieć dokładnie. Może kilka lat, a może kilkadziesiąt. Wszystko zależy od tego, na ile człowiek inwestuje, jak głęboka jest jego dusza.

Jeśli ma poważną, głęboką duszę, oznacza to, że ma ogromny egoizm, i wtedy bardzo trudno jest mu przejść przez machsom, wejść w odczucie Wyższego Świata, zacząć w nim naprawiać siebie i innych.

A są ludzie, którzy przeszli przez to dość łatwo, nawet za kilka lat.

Z reguły zależy to od wielkości egoizmu duszy. Dlatego z ciężkim egoizmem jest większa praca. Ale za to później ta dusza może zrobić bardzo dużo w naszym świecie i w Wyższym Świecie.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 06.02.2020

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Komentarz: List do Pana: „Szanowny Michaelu Laitmanie! Przeszedłem przez wszystkie duchowe praktyki: byłem buddystą, krysznaitą, studiowałem Wedy, nawróciłem się na islam, zostałem ochrzczony, byłem pustelnikiem przez dwa lata. Jeśli opowiem swoją historię, wszyscy będą oszołomieni.

Ale już od trzech miesięcy siedzę, oglądam Pana klipy i nie mogę się oderwać. Co to jest? Nie chcę zostać rozczarowany jak wcześniej. Co mi Pan poradzi? Czuję, że w końcu znalazłem to, czego szukałem przez całe życie ”.

Odpowiedź: Wspaniale, gratuluję!

Komentarz: Rozumiem jego strach. On boi się, że to znowu okaże się rozczarowanie…

Odpowiedź: Wszystko zależy tylko od niego, nie od Kabały, dlatego że ona jest prawdziwa i naprawdę nieskończona. A od niego zależy – jak bardzo może się w to wgłębić i spełniając warunki ujawnienia Stwórcy, zacznie Go odkrywać. I wtedy już u niego nie będzie problemów. Ale może to zająć bardzo dużo czasu.

Pytanie: Jaka jest Pana rada, jak może on utrzymać się w tym?

Odpowiedź: Należy poważnie zaangażować się w nasze zajęcia, jednocześnie czytać wszystko, co u nas jest na stronach – w archiwum, na naszych lekcjach.

Czytając, on „przemywa“ siebie tym materiałem. To wszystko wchodzi, opłukuje go od wewnątrz, i w taki sposób on idzie naprzód.

Pytanie: A czy istnieje punkt, z którego nie ma powrotu, że już doszedł do niego i dalej już nie zejdzie ze ścieżki?

Odpowiedź: Nie ma. „Nie wierz sobie aż do dnia śmierci”.

Komentarz: To znaczy, że Stwórca może znowu zrobić z nim taki żart, że całkowicie go odepchnie?

Odpowiedź: Tak. Stwórca stawia takie przeszkody przed człowiekiem, kiedy on musi iść „wiarą ponad wiedzę”.

Robi się to po to, aby u niego było poważne duchowe kli, naczynie, w którym może naprawdę odkryć się cały wszechświat. To jest stan anty-egoistyczny, nad-egoistyczny. To jest budowa nowego świata w sobie, duchowego świata w sobie.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 26.11.2020

Kategorie: Klipy, filmy, Nowości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Pytanie: W jaki sposób Pan ze swojej strony pomaga planecie i naturze?

Odpowiedź: Pomagam tym, że odkrywam jej ogólne, globalne, powiązane ze sobą prawa. Wyjaśniam je innym i próbuję uczyć ich tego z kabalistycznych źródeł, żeby odkrywali tę naturę, w tym także na sobie.

W zasadzie Kabała jest procesem samopoznania. Tak więc, ucząc i poruszając się do przodu, ludzie wnosiliby do naszego świata pozytywną siłę.

Pytanie: Jak to zrobić, żeby bliscy rozumieli swoje błędy i umieli się do nich przyznawać?

Odpowiedź: Tylko poprzez swój przykład, a nie przez moralizację, kazania. Tylko dając im przykład, pokazuje się takie działanie, z którego mogliby się nauczyć bez słów.

Pytanie: Jak pokonać strach przed osądzaniem i krytyką?

Odpowiedź: Nie trzeba z tym walczyć. Strach jest pożyteczny. Powinien cię cały czas kierować, by iść naprzód, pobudzać, próbować poprawnie budować wyjaśnienia.

Krytyka jest również pożyteczna. Mnie też krytykują i karcą! Ale uważam, że tym wspierają mnie. Lubię ludzi, którzy stawiają na swoim i w ciągu wielu lat sprzeciwiają mi się. Znam ich i szanuję. Swoją postawą pozwolili mi zastanowić się jeszcze bardziej nad tym, co mówię i znaleźć na to inne, bardziej poprawne odpowiedzi, bardziej szczegółowe wyjaśnienia. Zatem nie da się bez tego obejść.

Z programu „Spotkania z Kabałą“ z Viktorią Bonia, 29.03.2020

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Czy miłość własna – to duma?

Odpowiedź: Miłość własna nie jest nawet dumą, to po prostu egoizm. A duma jest wtedy, gdy człowiek coś z siebie wydobywa i uważa, że to go wywyższa ponad innych.

Pytanie: Czy mogę być dumny z tego, że przezwyciężam swoją naturę, swoje naturalne właściwości? Powiedzmy, że znajduję w sobie siłę, którą otrzymuję dzięki swoim wysiłkom od grupy. W taki sposób jestem dumny, że mam siłę, by podnieść ważność przyjaciół, celu?

Odpowiedź: Jeśli jest to ważność przyjaciela, ważność celu, ważność Stwórcy, tzn. wszystko, co kieruje nas do celu stworzenia, wtedy, oczywiście jest to pozytywna duma. Właśnie o niej powiedziano: „Serce będzie dumne na ścieżkach do Stwórcy”.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 22.04.2019

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Co się pojawiło, gdy nie było niczego: ani czasu, ani miejsca, ani ruchu?

Odpowiedź: Dlatego trzeba zobaczyć którąkolwiek z moich książek o Kabale. Tam opowiadam o pojawieniu się sił, materii, właściwości. Zrozumiecie, jak to wszystko zachodzi. Zobacz na przykład książkę „Wprowadzenie do nauki Kabały” lub „Nauka Kabały”. Tam jest wszystko bardzo dokładnie objaśnione.

To nie są moje słowa, ani moje myśli. Jest to tłumaczenie poważnych źródeł kabalistycznych, przeróbka, przystosowana specjalnie dla was.

Z programu telewizyjnego „Zapytaj kabalistę”, 31.12.2018

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy fakt, że wystarczająco duża liczba ludzi zajmuje się Kabałą, wpływa jakoś na innych?

Odpowiedź: Oczywiście! Przecież znajdujemy się w jednym systemie, jakby w jednym duchowym ciele, wzajemnie ze sobą połączeni, i dlatego bezpośrednio wpływamy na siebie nawzajem.

Obecnie otrzymuję wiadomości z Japonii, z Chin, Iranu, Chile itd., to jest z zupełnie różnych, przeciwstawnych punktów ziemi, gdzie ludzie zaczynają odczuwać pustkę dzisiejszego życia i dostrzegają w Kabale jedyną możliwość, jedyny środek jego zmiany.

Mam nadzieję, że ci, którzy nas czytają i słuchają, zrozumieją, że Kabała oferuje im coś niesamowitego i wspaniałego. Przy czym, w żadnym wypadku nie zobowiązuje ich do niczego.

Możesz pozostać takim, jakim jesteś – w swoim zawodzie, w swoim życiu, w swojej religii, zajęciach, wolnym czasie, wypoczynku, przyzwyczajeniach, nie ważne w czym. To nie ma znaczenia. Po prostu zacznij rozumieć, uświadamiać sobie, zapoznawać się z tym, że istnieje w tobie jeszcze dodatkowa część, która czyni z ciebie wieczną, doskonałą istotę.

Z programu telewizyjnego „Siła Księgi Zohar” Nr. 3

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Wydaje mi się, że każdy chciałby nauczyć się czytać myśli Stwórcy. I każdy użyłby tego dla własnej korzyści. A jak naprawdę mogę stać się takim, jak On – troszczącym się, kochającym w stosunku do innych? Myślę, że zajmie to całe życie.

Odpowiedź: Być może zajmie to całe życie, ale chodzi o to, że nie możesz niczego pojąć, jeśli nie poznasz Stwórcy.

Tylko w takim stopniu, w jakim odkrywasz właściwość Stwórcy, zaczynasz poznawać właściwości otaczającego cię świata, i w taki sposób dochodzisz do stanu zrozumienia, świadomości i ujawnienia wszystkiego.

Kiedy zaczynasz ujawniać Stwórcę, twoje postrzeganie zmienia się z egoistycznego na altruistyczne i wtedy naprawdę stajesz się wolnym.

Z programu „Zapytaj kabalistę”, 20.03.2019

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

„Jedno wydarzenie może obudzić w nas zupełnie nieznanego człowieka”. Antoine de Saint-Exupéry

Jesteśmy przed sobą ukryci, i to tak, że sami nie podejrzewamy, kim jesteśmy. W rzeczywistości jesteśmy częściami Boga. Wszyscy! Cząsteczki Boga.

Pytanie: Oznacza to, że w każdym jest boska iskra?

Odpowiedź: Tak. Jak ją odkryć, jak połączyć te wszystkie cząsteczki – te informacje mamy. Ale ludzie na razie do tego nie dążą.

Pytanie: Jeśli człowiek spojrzałby z tej części siebie, w cząsteczkę innego, to z tej cząsteczki, z boskiej iskry zobaczyłby boską iskrę w drugim, co by się wtedy stało?

Odpowiedź: Wtedy zjednoczyliby się i w ten sposób stopniowo zjednoczyliby wszystkich, i stworzyliby z siebie, ze wszystkich tych cząsteczek, miejsce, w którym objawi się Stwórca.

Pytanie: Tak czy inaczej, musimy do tego dojść? Zobaczyć tę iskrę w sobie i w innych?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czy można nazwać to iskrą miłości?

Odpowiedź: Musimy zjednoczyć nasze iskry miłości dzięki temu, że jest w nas iskra nienawiści, i wtedy w te iskry miłości obłóczy się Stwórca, jako sama miłość, jako samo uczucie.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 10.12.2020

Kategorie: Nowości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Altruistyczna siła miłości jest najważniejszą siłą natury, ponieważ to w niej zawarty jest twórczy, konstruktywny fundament, taki jak energia kreacji, która kształtuje, emanuje, i tworzy systemy. Dlaczego właśnie ją nazwano siłą miłości?

Odpowiedź: W naszym świecie miłość – to pociąg człowieka do czegoś, z czego on czuje napełnienie, zaspokojenie, coś przyjemnego. Może przyciągać go kolor, dźwięk, forma – wszystko, co tylko możliwe, oprócz człowieka. To samo dotyczy ludzi.

Pytanie: Bardzo często można usłyszeć od Pana i od wielu filozofów, że natura nas kocha. Nie mówię nawet o pojęciu „Stwórca”, które z punktu widzenia Kabały jest identyczne z pojęciem „Natura”. Co to znaczy, że natura nas kocha, a my musimy kochać ją?

Odpowiedź: Miłość – to prawo natury. Wzajemne przyciąganie się do wypełnienia jakiejś wspólnej funkcji, daje możliwość kontynuowania siebie itp. W szczególności potomstwo i reprodukcje nazywamy wynikiem miłości.

Pytanie: Miłość ludzka nie jest zbudowana na dobru drugiego, ale na własnym dobru poprzez dobro drugiego. Oczywiste jest, że nie ma altruistycznej miłości. Istnieje bardzo duża różnica między miłością altruistyczną, kiedy myślisz tylko o innym i napełniasz go, i miłością ludzką. Ludzie nie mogą tak po prostu kochać bez jakiejś korzyści. Nasza miłość często zmienia się w nienawiść. Jeśli kogoś kocham i nagle on mnie zdradza, to miłość zamienia się w nienawiść. Dlaczego między tymi uczuciami jest taki mały dystans?

Odpowiedź: Dlatego że ty chciałeś napełnić się tym obiektem, a w konsekwencji zamiast przyjemnego napełnienia otrzymujesz od niego absolutnie odwrotne uczucie. Dlatego w miejsce miłości pojawia się w tobie nienawiść.

Pytanie: Co musi się stać z człowiekiem, aby pojawiło się w nim uczucie absolutnej miłości?

Odpowiedź: Jeśli wzniesiesz się ponad siebie tak, aby bez względu na stosunek innych do ciebie, traktować ich równie dobrze, wtedy może istnieć miłość absolutna.

Z programu telewizyjnego „Umiejętności komunikacyjne”, 23.10.202

Kategorie: Miłość, Pytania&Odpowiedzi, Umiejętności komunikacyjne