Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Pielgrzymowanie do wyższego świata

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy Pana uczniowie osiągali duchową rzeczywistość w poprzednich inkarnacjach?

Odpowiedź: Nie. Obecnie zmierza, jakby to powiedzieć, pielgrzymka do wyższego świata. Tysiące, a nawet setki tysięcy ludzi zaczynają się do tego przygotowywać, dążą, gromadzą się na tę wyprawę, jak pielgrzymi z całego świata odwiedzają, powiedzmy Mekkę.

Tak i tutaj, nasz ruch zaczyna stopniowo przekształcać się z małych źródełek wody w strumienie, ze strumieni w rzeki, a ostatecznie wszystko to przekształci się w duży potok. Już dzisiaj setki tysięcy ludzi biorą udział w tym ruchu. Jest to ich osobista, wewnętrzna sprawa, niepubliczna, niepaństwowa, nie coś interdyscyplinarnego.

Jest to tylko osobista sprawa człowieka.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Reinkarnacje życia”


Praca z kabalistycznymi księgami

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli zwykły człowiek, który w żaden sposób nie jest związany z Kabałą, obejrzy Pana film, co mu to da? Co powinien robić dalej?

Odpowiedź: Otworzyć książkę i zacząć czytać. Wtedy zobaczy jak bardzo się zmienia i przy tym zmienia świat. Księgi Kabały wyjaśniają wszystko!

Z jednej strony książki te mówią człowiekowi o ogólnej strukturze natury i związku jaki z nią ma, w jaki sposób wpływa na naturę, a natura na niego. Z drugiej strony, w związku człowieka z księgą kabalistyczną, istnieje cały system wyzwalania pozytywnych sił natury, które zmieniają go i otaczający świat w pozytywny sposób, w kierunku harmonii.

Te dwa działania w trakcie nauki, czyli zrozumienie człowieka, świadomość, zbliżenie się do tej nauki, dające mu pewność, siłę, precyzyjną podstawę, na której może stanąć, z jednej strony, i natychmiastowe włączenie się w normalną, skuteczną i efektywną praktyczną naprawę, z drugiej strony te dwa parametry, które on wzbudza swoją nauką, decydują o wszystkim.

Dlatego, pozostaje nam tylko dać człowiekowi możliwość prawidłowego odkrycia odpowiedniego dla niego, wygodnego materiału.

Komentarz: Wyjaśnił Pan teraz bardzo jasno, o czym mówią książki. Ale człowiek przecież może się przestraszyć. Powie: „Tam są opisy, jak wpływam na naturę”.

Odpowiedź: Więc co? Kto się dziś tego boi? Nic strasznego. Uważam, że dzisiaj nic nie jest w stanie przestraszyć człowieka, ludzie świetnie orientują się w materiale. W dzisiejszych czasach nie ma już tak ograniczonych, przesądnych i drzemiących indywiduów jak wcześniej. W ciągu ostatnich dziesięciu, piętnastu lat ludzkość podniosła się nad wszelkimi lękami, przesądami i spokojnie podchodzi do wszystkiego.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zmienić świat”


Bez przyjaciela nie można osiągnąć celu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Anulowanie się przed bliźnim – oznacza to spełnianie każdej prośby przyjaciela z mojego otoczenia?

Odpowiedź: Jeśli to otoczenie wyraźnie zmierza z tobą w kierunku celu, i zgadzacie się z tym, musisz całkowicie anulować się przed przyjaciółmi, tzn. być wewnętrznie razem z nimi. I nie ma znaczenia, przez jakie stany zewnętrzne przechodzicie: wzloty, upadki, kłótnie, przebywanie w różnego rodzaju sytuacjach stresowych – to wszystko jest podążaniem naprzód.

To tak, jakbyście byli na żaglówce płynącej do celu, wiatr ciągle się zmienia, a wy wspinacie się po drabinach linowych, podnosicie nowe żagle, aby tylko płynąć do przodu. Ponieważ wszystko, co w was zachodzi po tym, jak poważnie zgodziliście się zmierzać w kierunku celu – ten wiatr, nawałnica, huragan, nieważne co, Stwórca specjalnie w was wzbudza, aby mimo wszystko trzymać się razem i kierować żagle tylko w jednym kierunku.

Komentarz: Ciągle mówi Pan o wewnętrznym nastroju tego otoczenia, w którym się znajduję. Ale są też takie sytuacje, kiedy na przykład podchodzę do człowieka i mówię: „Spróbujmy zrobić jakiś projekt”. Zgadza się ze mną, nawet nie pytając, co to jest, i wychodzi z tego dobry rezultat.

Odpowiedź: Co to ma wspólnego z rozwojem duchowym? Być może ma to coś wspólnego ze wspólną pracą w rozpowszechnianiu. Czy twoim głównym zamierzeniem przede wszystkim jest zjednoczenie dusz, aby osiągnąć połączenie ze Stwórcą? A może przygotowujesz jakieś działanie dla rozpowszechniania? Czyli, że należy zrozumieć, jak działacie.

Komentarz: Ale na razie, póki co, odczuwamy właśnie fizyczną interakcję.

Odpowiedź: Oczywiście! Dlatego musimy ze sobą współpracować i zrobić wszystko, co możliwe. Ale anulowanie się przed przyjacielem polega przede wszystkim na tym, że jestem w pełni z nim zjednoczony, wiedząc, że bez niego nie osiągnę celu, a przyjaciel – beze mnie.

Pytanie: Czy w każdym przypadku możemy rozwijać się, nawet nie komunikując się z danym człowiekiem?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. W taki sposób, w zasadzie, włączamy się w siebie nawzajem w naszą wspólną światową grupę.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Połączenie wewnętrzne”


Zewnętrzna presja

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy widzi Pan wyraźnie naciskające na nas siły i odczuwa presję?

Odpowiedź: Czuję to na własnej skórze. To właśnie motywuje mnie do rozpowszechniania. Dlatego krzyczę: „Śpieszmy się rozpowszechniać!”

Czy mam z tego jakieś osobiste korzyści, poza nerwami i siłami, które muszę na to poświęcać? Czy kieruje mną jakaś obsesyjna idea? Doskonale zdaję sobie sprawę, że spalam ostatnie dni mojego życia, pracując nad tą sprawą, ale czuję, że jest to najważniejsze. Przynajmniej tak to widzę, i dlatego się tym zajmuję.

Ludzie już zaczynają zdawać sobie sprawę, że istnieje tutaj wyższy cel, który jednoznacznie zobowiązuje do zaangażowania się w rozpowszechnianie. Sytuacja jest tak straszna i globalna, że po prostu zmusza nas do tego.

Czuję to bardzo mocno. Każdy dzień jest decydujący dla następnego dnia. To, co może się wydarzyć z minuty na minutę, zależy od obecnej chwili. Dlatego jestem w takim napięciu, i to udziela się innym, chociaż im się wydaje, że gram im na nerwach. W rzeczywistości tak nie jest.

Można przeczytać, co piszą kabaliści, co pisze Baal HaSulam, jak krzyczą do nas ze swoich stronic. Człowiek, który to odczuwa, widzi cały ten przerażający obraz, jak na zdjęciu rentgenowskim, podczas gdy inni dostrzegają jedynie kości.

Pytanie: Ale czy Pana rola polega na popychaniu?

Odpowiedź: Nie tylko! Przecież nauczamy, rozwijamy metodykę, tłumaczymy, publikujemy książki i filmy we wszystkich językach, organizujemy kongresy. To nie chodzi tylko o popychanie.

Musimy organizować, tworzyć system nauczania. Nasza organizacja ma charakter edukacyjny, która powinna stać się organizacją światową. W rzeczywistości już nią jest. Trzeba tylko się powiększać, pogłębiać, rozszerzać, wznieść się ponad wszystkie inne organizacje, to znaczy ponad wszelkiego rodzaju różnice między ludźmi, narodami. Oznacza to, że powinna być czymś, co ludzkość zaakceptuje jako całość i zacznie się wokół niej jednoczyć.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zewnętrzna presja”


Kiedy masz do czynienia z duszą człowieka

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Powiedział Pan kiedyś, że przyjaciel jest przeszkodą we mnie, którą widzę jako bliźniego. Co to znaczy?

Odpowiedź: Nie wiem, dlaczego to kiedyś powiedziałem. Prawdopodobnie miałem na myśli, że wszyscy ludzie, których widzę wokół siebie, są w rzeczywistości cząstkami mojej duszy.

A kiedy osiągnę całkowitą naprawę i zmieni się moje postrzeganie świata, odkryję, że nie ma nikogo poza mną i Stwórcą. I wszystko, co dziś odczuwam jako nieożywione, roślinne, zwierzęce oraz ludzkie, okaże się częściami mojego pragnienia, które jest pragnieniem stworzonym przez Stwórcę, w którym będę całkowicie podobny do Stwórcy.

W ten sam sposób odkryjesz w sobie cały wszechświat jako integralną część siebie. I tak absolutnie każdy z nas, nie przeszkadzając innym w osiągnięciu tego samego uczucia i odkrycia.

Być może to właśnie miałem na myśli, mówiąc, że mój przyjaciel jest moją przeszkodą. To znaczy, dopóki nie odkryję go jako mojej integralnej części, jest on moją przeszkodą, ponieważ mój wciąż nienaprawiony stan dzieli nas na mnie i na niego.

Komentarz: Ale mówił Pan o moim stosunku nie do jakiejkolwiek osoby, ale konkretnie do przyjaciela. Powiedzmy, że fizycznie może wyglądać w określony sposób, ale to moje zniekształcone postrzeganie, które go rysuje. Tak właśnie postrzegamy siebie nawzajem w tym momencie.

Odpowiedź: Jak to?! Czy interesują mnie twoje włosy, oczy i tak dalej? Co to ma wspólnego z tym, co jest w tobie? Czy oddaję cześć bożkom?!

Staram się nawiązać kontakt tylko z dążeniem człowieka do Stwórcy, ponieważ jest to jego prawdziwe, wieczne, najgłębsze pragnienie, które się nie zmieni i będzie tylko wzrastać. Wszystko inne będzie się w nim zmieniać. Ogólnie rzecz biorąc, nie należy traktować przyjaciela jako ziemskich czy paszportowych danych.

Jeśli pragnę odkryć dla siebie prawdziwy wszechświat, wejść do świata duchowego, to mam do czynienia tylko z duszą człowieka, a nie z jego ciałem. Co za różnica, jakie ma ciało, czy ma ręce, nogi, czy nie? Chcę osiągnąć taki stan, w którym nie będzie dla mnie ważne, czy znajduje się on w swoim zwierzęcym ciele, czy już poza nim.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Cały problem – we mnie”


Twoje pierwsze kroki

каббалист Михаэль Лайтман Kiedy w człowieku zapala się punkt w sercu, przyciąga go do Stwórcy i człowiek jest gotowy na wszystko, aby zaspokoić swoje pragnienie, ponieważ jest to najwyższy z istniejących w nim poziomów pragnienia nieożywionego-roślinnego-zwierzęcego-ludzkiego. Więc przybywa z płonącymi oczami do miejsca, gdzie nauczają Kabały – i jest gotowy na wszystkie warunki. Ale niczego nie rozumie, niczego nie słyszy, co jest wspólnie studiowane, znajduje się jakby w swoim „kokonie”, wewnątrz siebie.

Uważnie uczęszcza na zajęcia i pilnie uczestniczy we wszystkich wydarzeniach, ponieważ pragnie być akceptowany jako przyjaciel wśród studiujących Kabałę. Ale po pewnym czasie, być może po kilku miesiącach, doznaje uczucia „upadku”, pogrążania się ciemności, zwątpienia, obojętności, słabości, światło przygasa, i człowiek nie rozumie, co się z nim dzieje.

To odkryła się pierwsza, najlżejsza warstwa duchowego egoizmu w człowieku, oprócz tego ziemskiego, codziennego egoizmu, który był w nim wcześniej, jak we wszystkich ludziach. Czyli pod warstwą ziemskiego egoizmu zaczyna się ujawniać nowa warstwa egoizmu, duchowego. Choć człowiek nie rozumie, co się z nim dzieje i nie odczuwa żadnej różnicy, ten stan różni się od wszystkich poprzednich w jego życiu, jak niezrozumiały, niewyraźny.

To odkrycie się nowej warstwy egoizmu nastąpiło wskutek nauki na grupowych lekcjach Kabały, gdy człowiek uczestniczył w wydarzeniach grupowych – i w ten sposób poprzez grupę kabalistów otrzymał pierwszą porcję „Światła przywracającego do Źródła”.

Światło powraca do Źródła, do Stwórcy, do Światła, do właściwości obdarzania i miłości do przyjaciół, a następnie do całej ludzkości – stopniowo, poprzez wzajemne, zwrotne działania. Jak jest powiedziane: „Z tyłu i z przodu trzymasz mnie”. Najpierw odkrywa w człowieku nową warstwę egoizmu, zły początek, a następnie oczekuje od człowieka prawidłowej reakcji na to.

Generalnie, prawidłowa reakcja sprowadza się do modlitwy – prośby człowieka do Stwórcy o pomoc we wzniesieniu się ponad egoizm, aby pomimo przeszkód mógł uznać, że ten egoizm został zesłany i odkryty w nim przez samego Stwórcę. W ten sposób Stwórca umożliwia człowiekowi podniesienie się nad przeszkodami, aby zawsze mógł być świadomy wyjątkowości Stwórcy w jego absolutnie dobrym zarządzeniu (Nie ma nikogo oprócz Niego. Dobry, czyniący dobro).

Problem początkującego polega na tym, że nie jest w stanie panować nad sobą, przy odkryciu w nim nowego pragnienia, zmiany wielkości pragnienia. Wydaje mu się, że świat się wali, że metoda jest nierealistyczna itp. Pojawia się mnóstwo pretensji nie do siebie, i nawet nie do Stwórcy, ale do nauczyciela i miejsca nauki.

Zwykle w tym momencie wielu zostawia studia z negatywnym nastawieniem. Takiego masowego odejścia nie spotyka się w innymi metodach, ponieważ nigdzie nie naucza się, jak wydostać się z więzienia egoizmu. A w Bnei Baruch uczymy, jak „uśmiercać” egoizm, naszą naturę, i w jej miejsce nabyć altruizm, naturę Stwórcy.

Dlatego mówi się o Kabale, że tysiąc rozpoczyna naukę a jeden osiąga światło. Ale nawet 999, którzy nie osiągnęli światła, są w połączeniu ze Stwórcą, i wielka jest ich nagroda (Zobacz artykuły Baal HaSulama). A ci, którzy porzucają metodę, a tym bardziej oczerniają ją, ponieważ z powodu lenistwa nie mogą jej opanować, jeszcze bardziej oddalają się od naprawy duszy.


Światło Rabasza

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Został Pan sławnym kabalistą, czy to zależało od Pana, czy po prostu musiał Pan to osiągnąć?

Odpowiedź: Bardzo trudno to wyjaśnić. Oczywiście z jednej strony wszystko zależy od Stwórcy, a z drugiej strony trzeba powiedzieć, że wiele zależy również od człowieka. Z reguły, gdy wszystko już się wydarzyło i zostało w przeszłości, mówimy, że to wszystko od Stwórcy, a w następnej chwili muszę powiedzieć, że wszystko zależy ode mnie.

Pytanie: Jest Pan teraz jedynym znanym kabalistą, który może przekazać pewne duchowe informacje. Czy to Jest Pana misja?

Odpowiedź: Rabasz wiedział, że go nie opuszczę. To było wykluczone. Ale ja przechodziłem bardzo trudne, straszne, nagłe stany nieposłuszeństwa, sprzeciwu. Czasami byłem bardzo porywczy. Nie sądzę, że mogłem postąpić inaczej.

Chociaż nawet w tych stanach starałem się zrobić dla niego wszystko, co mogłem. Bardzo kochałam swojego nauczyciela, ale z drugiej strony były chwile, kiedy go nienawidziłam. Ale nie dlatego, że go nienawidziłem, ale nie rozumiałem: „Jak to możliwe?!”. To zupełnie naturalne.

Pytanie: Rabasz wiedział, że ma Pan wyjątkową duszę. Pan, prawdopodobnie tak samo czuje dusze swoich uczniów? Są wśród nich ludzie, którzy posiadają taką duszę, która powinna coś zrobić w przyszłości. Od kogo to zależy: od nich, czy jednak…?

Odpowiedź: Oczywiście, że od nich. Od nikogo więcej. Od Rabasza nic nie zależało, oddał wszystko, co możliwe. Wszystko! Co mogłem w tamtym czasie wziąć, wziąłem od niego. Czego nie mogłem wziąć, włożył we mnie jako potencjał, a potem to się przejawiło. Nie ma go już ze mną od wielu lat a przez te wszystkie lata, to co we mnie włożył, nieustannie się we mnie manifestuje. Czuję to. To jest tylko jego światło. Tak pracuje kabalista.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak Pan został kabalistą?”


Jak narodzić się w duchowym świecie?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Pytanie zadane przez naszego widza: „Niedawno odpowiedział Pan na moje pytanie, że kiedy Tora mówi o narodzinach, nie chodzi o narodziny w naszym świecie, a kiedy jest tam powiedziane, że urodziło się dziecko, chodzi o narodziny w duchowości. Co to znaczy narodzić się w duchowości?

Odpowiedź: Narodzić się w duchowości oznacza wyjść z egoizmu w swoich właściwościach i wznieść się do właściwości altruizmu.

Pytanie: Czyli kiedy mówi się: „Urodził się Abrahamowi Izaak, urodził się Jakub”? To narodziny są coraz większe?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: „Dlaczego więc nie napisali wyraźnie, że w człowieku narodziła się dusza i nazwali ją na przykład Abraham” – pyta przyjaciel. Dlaczego nie jest to powiedziane wprost i jasno?

Odpowiedź: Myślę, że ci, którzy pisali i czytali to, rozumieli wszystko. Byli na poziomie, na którym rozumieli, co powinni pisać, a czego nie.

Pytanie: Zatem dzisiaj czytamy to jako historię, ale w rzeczywistości czytali to jako drogę swojej duszy?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Następne pytanie: „Słyszałem również, że istnieje pojęcie „poronienie” nie w sensie materialnym, ale w duchowym. Co to oznacza?

Odpowiedź: Poronienie – jest wtedy gdy człowiek nie tłumi egoizmu i rozwoju w kierunku altruizmu, ale wręcz przeciwnie, tłumi altruizm. I tak upada w egoizm.

Pytanie: Zwiększenie egoizmu? To tutaj następuje poronienie?

Odpowiedź: Tak, to jest poronienie.

Pytanie: Co oznacza dziewięć miesięcy ciąży w duchowym?

Odpowiedź: To dziewięć Sefirot, które musimy przejść od Malchut w górę do Keter. Wtedy będziemy gotowi na duchowe narodziny.

Pytanie: Ten ruch od Malchut do Keter – jest od czego do czego?

Odpowiedź: Od pragnienia otrzymywania, od którego człowiek zaczął, i do pragnienia obdarzania. Nie oznacza to, że pojawiło się pragnienie obdarzania, ale że człowiek pragnie połączyć się z właściwością Stwórcy.

Pytanie: I to nazywa się, że przechodzi dziewięć miesięcy?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Co to jest w duchowym, kiedy płód nie przewraca się głową w dół przed porodem?

Odpowiedź: To jest problem. Należy odwrócić go.

Pytanie: A co oznacza, że płód jednak odwraca się?

Odpowiedź: Oznacza to, że zmienia swój stosunek do świata ze stanu bycia głową do góry, na stan bycia głową w dół, i wtedy jest już gotowy do wyjścia.

Pytanie: Dlaczego głową w dół, czy to jest gotowość do wyjścia? Dlaczego głową w dół?

Odpowiedź: Dlatego, że uważa wszystkie swoje właściwości za niewłaściwe dla swojego dalszego rozwoju.

Pytanie: Egoistyczne właściwości?

Odpowiedź: Tak. Dlatego kończy głową w dół. Musi przejść przez (takie) wąskie przejście. Widzimy, że dzieje się to również w naszym świecie. A potem stopniowo się rodzi. Jest tu bardzo wiele różnego rodzaju działań. Ale nie będziemy teraz o tym mówić.

Pytanie: To, że człowiek powinien odwrócić się głową w dół, oznacza, że powinien się w pewnym sensie anulować?

Odpowiedź: Odwraca swoje nastawienie do świata.

Pytanie: Czyli jakby świat był dla mnie, a teraz jakby ja jestem dla świata. Czy można tak powiedzieć?

Odpowiedź: Tak. Tak rodzi się głową w dól.

Komentarz: Właśnie ta zgodność pomiędzy duchowością i materialnym zawsze mnie zadziwia. Powiedział Pan, że również w materialnym jest bardzo źle, jeśli dziecko się nie odwróciło. Powinno się odwrócić.

Odpowiedź: Oczywiście.

Komentarz: I to jest bezpośrednią konsekwencją.

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czy w duchowości wykonuje się cesarskie cięcie?

Odpowiedź: Nie ma czegoś takiego w naturze.

Pytanie: Czy natura nie ingeruje?

Odpowiedź: Nie.

Komentarz: To znaczy, że jest to nasz wynalazek, wyłącznie z naszego świata.

Odpowiedź: Tak, oczywiście. Jest to przemoc i jest praktykowana przez człowieka już od wielu, wielu lat, setek lat.

Pytanie: Czy narodziny można nazwać następnym duchowym stopniem człowieka?

Odpowiedź: Narodziny – to następny duchowy stopień człowieka, który rodzi się w nim, i człowiek wznosi się do niego i pracuje już na jego poziomie.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 15.07.2024


Cel rozwoju ludzkości

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy istnieje takie pojęcie, jak absolutna, bezwarunkowa miłość?

Odpowiedź: W ideale, oczywiście istnieje. Pewnego dnia koniecznie do niej dojdziemy, dlatego że jest celem naszego rozwoju. Natura nas do tego doprowadzi. A jak doprowadzi – to już zależy od nas.

Pytanie: Czyli jest to osiągalne dla człowieka?

Odpowiedź: Zdecydowanie!

Pytanie: Dla jednego czy tylko wszystkich razem?

Odpowiedź: Nie, musi być duży wspólny ruch w kierunku tego stanu.

Z programu telewizyjnego „Kabała Expres”, 05.08.2022


Ból nauczyciela

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Każdego dnia przez długie lata przebudza Pan serca uczniów. Co Pan czuje, gdy widzi, że uczniowie których Pan kocha, nie odczuwają znaczenia lekcji? Co Pan czuje, gdy widzi ich nieobecnych?

Odpowiedź: Czuję, że niedostatecznie pracowałem.

Pytanie: Czy jest Panu przykro?

Odpowiedź: Z jednej strony, tak. Ale z drugiej strony rozumiem, że jest to tak zwany ból dorastania synów.

Pytanie: Co Pan robi z tym bólem?

Odpowiedź: Kontynuuję pracę z wami.

Pytanie: W liście 24 Rabasz napisał z perspektywy nauczyciela w odniesieniu do uczniów, a nie z punktu widzenia pracy między przyjaciółmi. Jak w takim razie powinniśmy to zastosować? Przecież przyjaciele nie postrzegają mnie jako nauczyciela.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia. Postępujcie tak samo.

Z lekcji według listu Rabasza, 08.06.2024