Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Nieświadome istnienie

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Kiedyś wyjaśnił Pan, że istnieje warstwa dusz, które komunikują się ze sobą, ale w rzeczywistości kontaktują się na pewnym poziomie duchowym, nawet nie zdając sobie z tego sprawy.

Odpowiedź: Tak, rzeczywiście istniejemy na poziomie duchowym, ale nie czujemy tego. Na przykład dziecko, które rodzi się w naszym świecie, jest zapisane we wszystkich rejestrach, wielu ludzi już na nie pracuje, dostarczając mu jedzenie, pieluchy i wszystko, czego potrzebuje, a ono tego nie czuje.

Ale jest w tym systemie. System w pełni troszczy się o nie, pomaga mu. Tak więc jesteśmy w systemie duchowym, tylko tego nie czujemy. System reaguje na nas i dostarcza wszystko, co jest niezbędne do naszego rozwoju. Ale w naszym przypadku wszystko zależy tylko od nas, od naszego pragnienia.

Pytanie: Czy przechodząc do następnego etapu, człowiek postrzega tę samą rzecz zupełnie inaczej? Na przykład ten sam poziom naszej rozmowy.

Odpowiedź: Oczywiście, że człowiek postrzega. Zaczyna odczuwać system, w którym istnieje: jak system na niego reaguje, jak on sam może na niego wpływać, co oznacza „kim jest ”. Czy pojmuje siebie w odniesieniu do systemu. Wciąż jednak istnieje różnica dla człowieka, niezależnie od tego, czy jest niemowlęciem, małym dzieckiem czy dorosłym.

Komentarz: Zrozumienie tego jest bardzo interesującą rzeczą. Moim zdaniem tylko Kabała pozwala to zrobić.

Odpowiedź: Kiedy ten świat odkrywa się dla człowieka, wszechświat w którym faktycznie istniejemy, jest to dla niego najwyższą przyjemnością, która napełnia go bezgranicznie! Jesteśmy stworzeni przez światło, tę percepcję, tę wieczność, doskonałość i harmonię.

Dlatego dzisiaj, kiedy jesteśmy poza nim, nasze życie jest absolutnym cierpieniem. Ale z braku czegoś lepszego zadowalamy się tym, tak jak człowiek urodzony w więzieniu nie czuje, że może być coś innego. Spróbuj wypuścić go z więzienia, a natychmiast będzie chciał tam wrócić z powrotem, ponieważ nie będzie w stanie poradzić sobie w innym świecie.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czy naprawdę jestem marionetką?”


Punkt, który determinuje życie człowieka

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy może Pan odróżnić człowieka z punktem w sercu od pozostałych?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. Nie zależy to od wieku człowieka. Nie zależy nawet od tego, czy studiuje Kabałę, czy nie. Widać, że ma ten punkt. Pamiętam, jak przyprowadziłem do Rabasza mojego siedmioletniego syna, powiedział wtedy: „On ma punkt w sercu”.

Ale to nie powstrzymało go od późniejszego doradzenia mi, abym odesłał syna jak najdalej od siebie. Uważał, że chłopak będzie przeszkadzał mi w rozwoju i lepiej będzie dla mnie, jeśli będę sam. A dla syna zmiana miejsca zamieszkania będzie korzystniejsza dla zdrowia. Więc odesłałem go od siebie.

Ale to nie ma znaczenia. Nadal jest z nami połączony, chociaż miał możliwości by zostać kimkolwiek. Punkt w sercu to coś takiego, co determinuje całe życie człowieka.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Stwórca w człowieku”.


Nieświadome istnienie

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Kiedyś wyjaśnił Pan, że istnieje warstwa dusz, które komunikują się ze sobą, ale w rzeczywistości kontaktują się na pewnym poziomie duchowym, nawet nie zdając sobie z tego sprawy.

Odpowiedź: Tak, rzeczywiście istniejemy na poziomie duchowym, ale nie czujemy tego. Na przykład dziecko, które rodzi się w naszym świecie, jest zapisane we wszystkich rejestrach, wielu ludzi już na nie pracuje, dostarczając mu jedzenie, pieluchy i wszystko, czego potrzebuje, a ono tego nie czuje. Ale jest w tym systemie. System w pełni troszczy się o nie, pomaga mu.

Tak więc jesteśmy w systemie duchowym, tylko tego nie czujemy. System reaguje na nas i dostarcza wszystko, co jest niezbędne do naszego rozwoju. Ale w naszym przypadku wszystko zależy tylko od nas, od naszego pragnienia.

Pytanie: Czy przechodząc do następnego etapu, człowiek postrzega tę samą rzecz zupełnie inaczej? Na przykład tą samą warstwę naszej rozmowy.

Odpowiedź: Oczywiście, że postrzega inaczej. Zaczyna odczuwać system, w którym istnieje: jak ten system na niego reaguje, jak on może na niego wpływać, co oznacza „on sam”. Pojmuje siebie w odniesieniu do systemu. Jednak istnieje różnica dla człowieka, czy jest niemowlęciem czy małym dzieckiem, czy dorosłym.

Komentarz: Zrozumienie tego jest bardzo interesującą rzeczą. Moim zdaniem tylko Kabała pozwala to zrobić.

Odpowiedź: Kiedy ten świat odkrywa się dla człowieka, wszechświat w którym faktycznie istniejemy, jest to dla niego najwyższą przyjemnością, która napełnia go bezgranicznie! Jesteśmy stworzeni przez to światło, tę percepcję, tę wieczność, doskonałość, harmonię.

Dlatego dzisiaj, kiedy jesteśmy poza nim, nasze życie jest absolutnym cierpieniem. Ale z braku czegoś lepszego zadowalamy się tym, tak jak człowiek urodzony w więzieniu nie czuje, że może być coś innego. Spróbuj wypuścić go z więzienia, a natychmiast będzie chciał tam wrócić z powrotem, ponieważ nie będzie mógł się orientować w innym świecie.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czy naprawdę jestem marionetką?”


Duchowe dzieci

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Podczas lekcji Pana uczniowie nie raz zaczynają chodzić lub coś robić. Skąd ma Pan tyle cierpliwości?

Odpowiedź: Gdy człowiek wstaje, żeby wziąć sobie filiżankę kawy lub zimnej wody, rozumiem, że jest zmęczony, nie wyspał się, jest mu ciężko. Traktuję moich uczniów z miłością i zrozumieniem.

To są ludzie, dla których robię wszystko, są dla mnie cenniejsi niż dzieci. W rzeczywistości są to moje duchowe dzieci. Co mam oprócz nich? Komu jeszcze przekażę tę informację? Kogo będę nauczać? – tylko ich. Pragnę przekazać przez nich jak najwięcej, aby kontynuowali rozpowszechnianie we właściwy sposób.

Dlatego moje nastawienie do nich, łagodzi nieco zakłócenia, jakie wywołują. Tak jak matka nie słyszy swojego dziecka, gdy hałasuje. Dla niej jest to normalne, a dla obcego człowieka jest to coś denerwującego i hałaśliwego nie do zniesienia.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Super zmysły kabalisty“


Harmonijna symfonia wszechświata

каббалист Михаэль Лайтман

Pytanie: Czy przyjemność duchowa jest niezaspokojoną tęsknotą, presją psychologiczną, od której chcę uciec, ale tą samą przyjemnością, jaką czerpiemy z czegoś w zwykłym życiu?

Odpowiedź: Jest to przyjemność płynąca z jedności z całym wszechświatem. Tak jesteśmy skonstruowani, że człowiek odczuwa uczucie doskonałości całego wszechświata. I to odczucie doskonałości jest najwyższym napełnieniem, najwyższą przyjemnością!

Pytanie: Nieporównywalne z naszym, ziemskim?

Odpowiedź: Z niczym! Absolutnie z niczym! Niczego nie można zaoferować w miejsce tego. To jest nasze najwyższe, największe, najsilniejsze pragnienie, i jest napełnione wiecznością, doskonałością i harmonią. Czujesz wzajemny związek między wszystkimi przeciwstawnymi elementami, jak się uzupełniają wzajemnie, przepełniają.

Ta niekończąca się, harmonijna symfonia wypełnia cię tak bardzo, że praktycznie pozostaje ci tylko trochę możliwości myślenia, ale tylko po to, by uświadomić sobie, jak jest to ogromne i doskonałe.

Pytanie: Czy podczas snu również Pan to postrzega?

Odpowiedź: Zdarza się.

Komentarz: Interesujące jest życie w takim świecie.

Odpowiedź: Nie myśl, że życie w takim świecie oznacza ciągłe przebywanie w jakiejś nirwanie. Jest to świat, który musisz stale trzymać w sobie i wznosić się, analizować, podnosić się. To nie jest łatwy świat, nie. Ale oczywiście, jest to niesamowita przyjemność powiązania z doskonałością.

Pytanie: Co z tego wszystkiego wynika?

Odpowiedź: Wynik jest taki, że odczuwam swoją odpowiedzialność wobec wszystkich, jak bardzo muszę wgryźć się w sedno nauki Kabały i zrobić wszystko, co możliwe, aby wszyscy osiągnęli ten stan! W przeciwnym razie nie mogę mieć przyjemności, jeśli inni nie osiągną przyjemności. Jestem zobowiązany zniżyć się do nich i zrobić coś, żeby połknęli chociaż małą łyżeczkę przyjemności!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Nieograniczona przyjemność“.


Epoka konkretnych wyjaśnień

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy jest jakaś różnica w przekazywaniu Kabały ludziom w przeszłości a tymi którzy przychodzą teraz?

Odpowiedź: Oczywiście! Istnieje ogromna różnica w wyjaśnieniu, podejściu, konkretach i stylu prezentowania. Dawno temu, dwadzieścia lat temu, można było rozmawiać z człowiekiem tylko zgodnie z tym, co napisano w oryginalnych źródłach. Na przykład, Tora wspomina o wężu, wyjaśniało się, kim jest wąż i tak dalej.

Dzisiaj człowiek nie pyta o to, ponieważ rozumie, że jest to jakaś alegoria. Obecnie człowiek domaga się konkretnego wyjaśnienia, o czym mówi Kabała i co można osiągnąć za jej pomocą.

Wcześniej tak nie było. Wszystko było przedstawiane alegorycznie, opisowo. Wielki kabalista RAMHAL sześćset lat temu opisywał Kabałę w formie dialogu pomiędzy duszą i ciałem: ciało powiedziało, dusza powiedziała, ciało powiedziało, dusza powiedziała i tak cała księga zawiera dwieście stron. A kabalista RAMBAM pisał w formie wszelkiego rodzaju filozoficznych myśli i powiedzeń.

Oznacza to że każde pokolenie, nawet każde społeczeństwo narzuca własną formę narracji, przekazu.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. O starych materiałach”.


W duchowości nie ma protekcji

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Na pewno były w Pana życiu krytyczne stany, kiedy chciał Pan prawdopodobnie rzucić wszystko…?

Odpowiedź: Czy naprawdę myślisz, że jeśli coś osiągnąłem, to nie przeszedłem tego, przez co Ty jeszcze musisz przejść? Czy naprawdę myślisz, że są jakieś etapy, które zostały dla mnie anulowane ze względu na jakieś protekcje, abym mógł je ominąć? W duchowości nie ma czegoś takiego. Tylko w naszym świecie, tylko w zwierzęcych stanach.

Pytanie: Jak krytyczny był Pana stan? Czy czuł Pan ogromną rozpacz?

Odpowiedź: Jeszcze jaką! Szczególnie w Tyberiadzie, gdzie pojechaliśmy razem z moim nauczycielem Rabaszem i byłem z nim sam na sam. Czułem, że mój nauczyciel jest gotowy dać mi wszystko, a ja nie mogę nic wziąć.

Zrozumiałam, że wszystko zależy ode mnie: więc teraz musiałem dać z siebie wszystko i zapragnąć duchowości tak bardzo, jak niczego innego na świecie. Siedziałem nocami na balkonie naszego domu, wypalałem po dwie paczki papierosów i nie mogłem nic zrobić. Nic. Zrozumiałem że mój stan był absolutnie beznadziejny.

Ale co miałem zrobić? Przecież ten stan był beznadziejny – ponieważ tak mi się odkrywał. Musiało być jakieś wyjście! Dla każdej duszy jest wyjście. Myślałem jakie teraz jest dla mnie wyjście?

Pytanie: A czy Rabasz o tym wiedział?

Odpowiedź: Oczywiście, że wiedział. Co nie czuł tego?

Człowiek musi przejść przez takie stany! Nauczyciel nie może nic zrobić. Musisz przez nie przejść, a nauczyciel czeka, aż je przejdziesz. To wszystko. Tak jak Stwórca.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon Rzucić Kabałę“


Okres ważności Kabały

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy lekcje Kabały mają okres ważności? Dlaczego stale je nagrywamy i aktualizujemy?

Odpowiedź: Po pierwsze, dla każdego pokolenia Kabała jest aktualizowana, ponieważ do naszego świata zstępują nowe dusze, które potrzebują odpowiedniego dla nich wyjaśnienia Kabały.

Oczywiście Kabała się nie zmienia. Struktura wszechświata jest niezmienna. Ale ponieważ my się zmieniamy, za każdym razem musimy otrzymać zaktualizowany metodyczny przewodnik dotyczący rozwoju wszechświata. Dlatego każdy kabalista w swoim pokoleniu, czując się za to odpowiedzialny, dodawał coś do Kabały.

W taki sposób pojawiła się ogromna liczba ksiąg kabalistycznych, o których nawet nie wiemy, ponieważ teraz, dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, cała Kabała została dla nas opracowana, zebrana, uporządkowana, przeanalizowana i przedstawiona w dziełach Baal HaSulama. Dlatego nie musimy skupiać się na innych źródłach.

Nawiasem mówiąc, na początku nie wiedziałem o Baal HaSulamie. Nie chciano mi o nim powiedzieć. Nie wyobrażacie sobie, ile książek w tamtym czasie przeczytałem, jaką miałem ogromną bibliotekę! A teraz zostały mi tylko kabalistyczne książki. Co prawda mam jeszcze księgi RAMHALA, AGRY – takich uznanych kabalistów. Ale ogólnie rzecz biorąc, oprócz ksiąg Baal HaSulama, praktycznie nie potrzebujemy niczego innego.

Po przejrzeniu wszystkich innych ksiąg o Kabale, szczególnie RAMAKA i starszych kabalistów, zrozumiałem, że nie mam co robić. Bardzo się cieszę, że w swoim czasie odkryłem Baal HaSulama i na nim się skupiłem. Do dzisiaj widzę, że jest to dla nas jedyne źródło – nie pierwsze spośród innych, ale rzeczywiście jedyne.

My ze swojej strony musimy również zadbać o ludzi, którzy do nas przychodzą, ponieważ potrzebują i wymagają przyswojenia dzieł Baal HaSulama.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Okres ważności Kabały”.


Znaczenie rozpowszechniania Kabały

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co daje człowiekowi rozpowszechnianie Kabały?

Odpowiedź: Prawdziwym rozpowszechnianiem jest przyciągniecie oderwanych od ciebie dusz, pragnień do połączenia i dalszej pracy z nimi w celu osiągnięcia zjednoczenia.

Człowiek rozpowszechnia ideę jedności świata tym pragnieniom, które czują, że są jakby poza nim. A gdy tylko zaczynają to dostrzegać, łączy się z nimi w nauczaniu, w jednoczeniu, i robi wszystko, aby osiągnąć razem z nimi jedną zjednoczoną całość.

W zasadzie samo rozprzestrzenianie pochodzi z wewnętrznego pragnienia zjednoczenia wszystkich. Ale oprócz tego, konieczna jest jeszcze praca zewnętrzna, ponieważ inaczej nie można zbliżyć się do człowieka.

Dlatego trzeba dawać mu coś zewnętrznego, ponieważ żyjemy w świecie materialnym, czyli w takich pragnieniach, które manifestują się między nami w postaci projekcji ciał, obiektów, książek, komputerów i tak dalej.

Musimy wykorzystać te projekcje pragnień w naszej wyobraźni, czyli materialne obiekty, materię. Jak jest przez nas postrzegana, tak musimy ją wykorzystać, chociaż w rzeczywistości nie istnieje, po prostu tak rysują nam nasze pragnienia.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Sens rozpowszechniania Kabały”


Cel rozpowszechniania

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Pan mówi, że rozpowszechnianie zależy od naszego wewnętrznego zjednoczenia. W zasadzie chcemy przekazywać pewną informację. Zbieramy się razem, żeby to zrobić…

Odpowiedź: Zbieramy się razem w celu rozpowszechniania, aby zjednoczyć się i znaleźć między sobą jednoczącą nas właściwość wzajemnego obdarzania, wzajemnego wsparcia, wzajemnego poręczenia, tolerancji, połączenia, wspólnej więzi, aż do osiągnięcia miłości.

Chcemy poznać te właściwości: po co nam to wszystko potrzebne? – Po to, aby potem odkryć te same właściwości reszcie świata, dlatego że reszta świata, nieożywiona, roślinna, zwierzęca i ludzka natura, cała ta masa reprezentuje ogromne pragnienie, które musi być całkowicie, organicznie połączone ze sobą w jedną całość.

Wtedy w tym zjednoczonym pragnieniu, zebranym wspólnymi wysiłkami, odczujemy właściwość obdarzania i miłości, którą wspólnie zrealizujemy. I ta właściwość obdarzania i miłości, realizowana wspólnie przez nas, nazywa się Stwórcą.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Sens rozpowszechniania Kabały”