Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Czy szatan istnieje?

каббалист Михаэль ЛайтманKomentarz: Ludzie piszą do Pana: „Prosze powiedzieć, czy szatan istnieje? Osobiście uważam, że tak, i że to właśnie szatan rządzi tym światem. Moje pytanie jest takie: czy można go pokonać, czy też i tak doprowadzi nas do końca świata?”

Odpowiedź: „Szatan” pochodzi od hebrajskiego słowa „sote”, czyli zwodzący nas z właściwej drogi.

To nasz egoizm – zdradzę ci w sekrecie. Jest w każdym z nas, siedzi gdzieś tam w kącie, z rogami, z kopytami. I cały czas nas podjudza. To jest właśnie Szatan.

Pytanie: Więc na pierwsze pytanie: „Czy istnieje Szatan?” – Pan odpowiada: „Istnieje”?

Odpowiedź: Istnieje. W każdym z nas.

Pytanie: I rządzi światem, jak ludzie pytają?

Odpowiedź: Naszym światem, to znaczy naszym stanem, rządzi, dopóki go nie naprawimy. Nie możemy go z siebie wypędzić, możemy go jedynie naprawić.

Pytanie: Na pytanie: „Czy można go pokonać?” – Pan odpowiada: „Można”?

Odpowiedź: Można. Właśnie po to została nam dana nauka Kabały. Wyjaśnia nam, jak to zrobić. Pokonać swój egoizm – to musimy zrobić. Każdy w sobie i każdy w relacji z innymi.

Odbywa się to w grupie, w kręgu ludzi, którzy pragną tego samego. Tylko nie myśl, że zajmują się wypędzaniem szatana z siebie. Zajmują się tylko tym, że pragną zbliżyć się do właściwości obdarzania i miłości między sobą. To wszystko.

Pytanie: Czyli dołączyć do takiego środowiska i już rozwijać się razem z nimi?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: I ostatnie pytanie do Pana: „Czy szatan doprowadzi nas do końca świata?”

Odpowiedź: Doprowadzi nas do końca świata – ten szatan. Ale możemy przyspieszyć ten proces i dojść do końca tego świata znacznie szybciej.

Pytanie: Co dla Pana oznacza „koniec świata”?

Odpowiedź: Koniec świata – to koniec egoistycznej, ograniczonej, małostkowej egzystencji człowieka w tym strasznym, odpychającym, mrocznym małym świecie.

Pytanie: A co wtedy odkrywa się człowiekowi?

Odpowiedź: Nieskończoność, wieczność, doskonałość.

Pytanie: Więc jest Pan za końcem świata?

Odpowiedź: Jestem za tym, aby koniec tego świata nastąpił jak najszybciej, ponieważ zaraz za nim nastąpi początek innego świata.

Pytanie: Prawdziwego?

Odpowiedź: Tak. Wyższego Świata.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Co robić, jeśli od środka wypalam się?

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Żyłem normalnie, pracowałem normalnie, angażowałem się w pracę, i nagle – bum, pusto, bum i nie ma po co żyć. Trudzę się, mam pracę, pieniądze, a nie widzę sensu tego wszystkiego.

Odpowiedź: To naturalne. To jest wzrost człowieka. To stopniowy rozwój człowieka.

Jego egoizm się nie napełnia. To wciąż ten sam egoizm, nasza podstawa. Ale kiedyś on się napełniał, czerpał przyjemność z pracy, z uznania, ze sławy, z wiedzy, z pieniędzy, z możliwości w jaki sposób to wszystko realizowało się, ale dzisiaj już nie. Obojętne jest mu zdanie otoczenia, obojętne jest wspinanie się po jakiejś drabinie.

Nastąpiło można powiedzieć, pewne zmęczenie, może jak w każdym metalu, w każdym materiale. Tak samo i tutaj.

Komentarz: To się nazywa „wypalenie”, jest nawet taki termin.

Odpowiedź: Wypalenie. Dobrze powiedziane, tak.

Egoizm przełączył się na kolejny tryb pracy. Nie wystarcza mu to, że wszystko mu dają – to, co było wcześniej, powodowało zadowolenie, napełnienie, podsycało próżność i tak dalej. A teraz nie. I co robić? Nie wiem, po co to robić, po co żyć, po co pracować. Nie wiem! To mnie zupełnie nie interesuje.

Po prostu nie ma zadowolenia. Nie ma napełnienia, nie ma nasycenia. Po co pracować? Po co żyć? Nie. To koniec. Dajcie pigułkę i tyle. Ludzie do tego dojdą!

Komentarz: Tak, czuję, że osiągną, to pewne.

Odpowiedź: A dlaczego nie? To jest uwolnienie od cierpień. Chciałbym zapomnieć i zasnąć.

Pytanie: No dobrze, to proszę tabletkę. Teraz doprowadził nas Pan, powiedzmy, do takiego ślepego zaułka. Już niemal dokładnie poczułem, że tak będzie, jestem praktycznie pewien, że tak będzie. Co człowiek ma zrobić w takiej sytuacji? Cały czas Pan mówi, że będzie taki powszechny, globalny krzyk.

Odpowiedź: Tak, ale ten krzyk – to uświadomienie sobie prawdziwego pragnienia zrozumienia sensu życia. To znaczy, po co mi to wszystko potrzebne? Do tego stopnia, że nawet dzieci, to co dla człowieka jest najważniejsze, a szczególnie dla kobiety, nie będą już przynosiły radości.

Wszystko mam, absolutnie wszystko, ale nie mogę nawet mechanicznie wykonywać swojej pracy, robić czegoś dla nich. Nic! I to jest właśnie prawdziwa rozpacz z powodu braku napełnienia egoistycznego kli.

Pytanie: Kiedy w końcu nadejdzie wyzwolenie?

Odpowiedź: Wyzwolenie z tego stanu przyjdzie wtedy, gdy rozlegnie się potężny krzyk na całe niebiosa, i dopiero wtedy ludzkość zacznie rozumieć – po co tak naprawdę istnieje. Nie wcześniej. Tylko wtedy, gdy pojawi się prawdziwa potrzeba zrozumienia sensu życia. Dożyjemy tego!

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Uprościć metodę dla każdego

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Czy kabaliści przeszłości, próbowali upraszczać metodę dla każdego człowieka?

Odpowiedź: Nie! Nigdy tak nie było! Dopiero w naszych czasach, w ciągu ostatnich 100 lat, bardzo próbowali obniżyć poprzeczkę.

Komentarz: Ale powiedział Pan, że trzeba obniżyć metodę, tak bardzo, by niemal praktycznie dotykała szczytów egoizmu.

Odpowiedź: Tak aby każda ciocia Grażynka mogła to zrozumieć! Absolutnie wszyscy. Człowiek żyjący na prostym, egoistycznym poziomie musi zrozumieć, że nauka Kabały odkrywa przed nim tajemnice świata, pozwala mu osiągnąć zrozumienie swojego przeznaczenia, a nawet je zmienić.

I rzeczywiście, przyciągając wyższe światło, zmieniamy swój los! Co jeszcze kształtuje naszą przyszłość, jeśli nie to? Tak więc należy to tłumaczyć prosto, bezpośrednio każdemu człowiekowi, stopniowo odkrywając, że niezbędna jest poważna praca nad sobą, praca nad błędami natury.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Pozdrowienia dla cioci!”


Żeński chisaron

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czym jest chisaron kobiety?

Odpowiedź: Żeński chisaron – to naturalne pragnienie, które się kształtuje w kobietach, tylko trzeba nad nim intensywniej pracować. Nie ma tu nic sztucznego!

Powiedzmy, że czegoś pragnę – więc dzisiaj tego pragnij. A potem pragniesz bardziej świadomie – więc pragnij tego bardziej świadomie i tak dalej. To nie jest sztuczne pragnienie wymyślanie tego, czego nie ma.

Zajmujemy się wnikaniem w prawdziwą naturę – nie w tę złudną, egoistyczną naturę, która nas otacza, ale w wieczną, doskonałą naturę, która jest w 100% altruistyczna i nakierowana na obdarzanie.

Obecnie przebywamy w małym, iluzorycznym wymiarze, jak we śnie, gdzie wszystko działa odwrotnie do obdarzania. W rzeczywistości cała natura opiera się na altruizmie, obdarzaniu i miłości, cała natura jest właściwością Stwórcy. Jedynie nasz stan świadomości jest zamglony, dlatego odczuwamy wszystko odwrotnie.

Komentarz: Czyli trzeba zostawić kobiety w spokoju…

Odpowiedź: Tak, niech wszystko toczy się naturalnie, jak powinno! Wystarczy więcej pragnienia, więcej zaangażowania, więcej dążenia, a wszystko przełoży się na działanie. A intensywność tego procesu zależy od wspólnego wysiłku, od wspólnego wpływu który mamy na siebie nawzajem.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Żeński chisaron”


Dać szczęście drugiemu

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Proszę powiedzieć, jak Kabała odnosi się do adopcji.

Odpowiedź: Adopcja jest oczywiście dobrym uczynkiem, ponieważ mówimy o sierotach, o ludziach którzy nie mają bliskich. A kiedy dajesz im poczucie, że jest ktoś obok, kto się o nich troszczy, kto ich kocha i tak dalej, wtedy, oczywiście adopcja zamienia się w działanie, podobne do działania Stwórcy.

Tak jak my chcielibyśmy czegoś wzniosłego, silnego, wyższego, co by nam pomagało, akceptowało nas, wspierało, nas dorosłych. A dla dziecka to ogromna pustka, beznadzieja, rozpacz, że nie ma się do kogo zwrócić i nikogo nie ma! Nie możemy sobie nawet tego wyobrazić.

Dlatego adopcja, jeśli jest naprawdę dobrą adopcją, jest najlepszym czynem w naszym świecie. Ponad tym są już tylko duchowe doznania, odczucia człowieka.

Pytanie: Czy adoptowane dziecko może być bliskie na poziomie własnego dziecka?

Odpowiedź: Nawet bliższe.

Pytanie: W jakim przypadku?

Odpowiedź: W takim, gdy człowiek naprawdę pragnie zbliżyć się do dziecka i zaadoptować je. Nasze właściwości są przeciwieństwem dobroci, Stwórcy, zjednoczenia, które odkrywamy w sobie jako negatywne, jako upadki itd., są nam dane po to, by je przezwyciężać i na ich podstawie budować połączenie, miłość, które są niemożliwe do odkrycia bez wcześniejszej nienawiści.

Wszystkie cierpienia pokrywa miłość. Dlatego człowiek, który adoptuje dziecko, ma w rzeczywistości znacznie większą szansę na okazanie miłości drugiemu, niż zwykły biologiczny rodzic.

Pytanie: Dlatego to może być wyższy stan?

Odpowiedź: To jest wyższy stan. Widzimy, jak w Kabale to się przed nami odkrywa, i jak to obecnie ujawnia się w ludzkości, jak bardzo jesteśmy przeciwni sobie, oddaleni, jak wzajemnie się nienawidzimy i tak dalej. Tylko po to, by w przeciwieństwie do tego odkryć miłość.

Pytanie: Czyli miłość odkrywa się, kiedy bierzemy dziecko? A bierzemy je z litości do niego czy z litości do siebie, że jestem sam, że nie mam własnych dzieci?

Odpowiedź: To naturalne. Z tego stanu, w jakim znajduje się człowiek.

Pytanie: Jaka intencja jest prawidłowa i naprawdę działa?

Odpowiedź: Dać szczęście drugiemu.

Komentarz: Ta odpowiedź wszystko wyjaśnia!

Odpowiedź: Tak. Ale czy to istnieje w ludziach?… W każdym razie ten czyn jest bardzo szlachetny, szczególny. Wszystkie wysiłki człowieka, który się na to decyduje, są w rzeczywistości wielkie.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Przynieś swoje serce Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak powinienem przeżyć życie, aby wznieść prawdziwą modlitwę, na którą przyjdzie odpowiedź?

Odpowiedź: Musisz postarać się odkryć swoje serce, sięgnąć tam a wtedy zobaczysz, jaka modlitwa się w nim kryje i jak z niego wypływa. Ale musi to być autentyczne, prawdziwe. W przeciwnym razie to nie jest modlitwa.

Pytanie: Kiedy mówi Pan „serce”, to oczywiście nie chodzi o serce jako organ. Co ma Pan na myśli?

Odpowiedź: Mam na myśli wszystkie twoje najgłębsze pragnienia i marzenia, a mówiąc dokładniej – twoje pretensje do życia.

Pytanie: Więc to właśnie jest „serce”?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: A te wszystkie niespełnione pragnienia – czym one są?

Odpowiedź: To są pragnienia z którymi chcesz przyjść do Stwórcy. I prosić by ci wyjaśnił, dlaczego nie zostały spełnione.

Pytanie: Na które z moich niespełnionych pragnień mogę otrzymać odpowiedź?

Odpowiedź: Tylko na jedno – jeśli kiedykolwiek pragnąłeś, to czy oczekiwałeś na spełnienie tych pragnień przez Stwórcę? Nie chodzi o to, czego pragnąłeś! Tylko czy pragnąłeś Stwórcy, który to napełni. Właśnie w tym znajduje się napełnienie tych pragnień.

To znaczy, nie pragnąłeś pieniędzy, szczęścia, sławy, powodzenia, czegokolwiek, a czekałeś, żeby to zrobił Stwórca. Dlatego że pragnąłeś, aby napełnił twoje pragnienia i tylko to by cię mogło naprawdę zaspokoić. I nic więcej nie jest potrzebne! Tylko Stwórca! Nawet jeśli napełni jedną kroplą, to ona wystarczy, ponieważ to zrobił On!

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”


Co oznacza odkrycie Stwórcy?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Zgodnie z Kabałą sens istnienia człowieka polega na odkryciu Stwórcy. Co dokładnie zostaje odkryte człowiekowi?

Odpowiedź: Istniejemy w pewnym polu informacji, ale nie wiemy, gdzie i czym to jest. Nie wiemy, skąd się pojawiliśmy, na jakiej zasadzie istniejemy, co nami zarządza, skąd w każdej chwili, biorą się nasze myśli i pragnienia. Nie wiemy, co nami kieruje, gdy decydujemy, co robić. Płyniemy gdzieś z nurtem życia i wydaje nam się, że sami coś robimy. A w rzeczywistości tak nie jest.

Aby zrozumieć, kim jesteśmy i gdzie się znajdujemy, musimy odkryć siłę, która wszystkim zarządza. Tym właśnie zajmuje się nauka Kabały. Nie ma ważniejszego celu w naszym życiu niż odkrycie wyższej siły i sposobu jej zarządzania nami. Dopiero wtedy dowiemy się, kim naprawdę jesteśmy, po co i jak funkcjonujemy.

Pytanie: Co oznacza samo słowo „odkrycie”?

Odpowiedź: Nawet nie wiem, czy istnieję w tej chwili, czy nie, ani co oznacza moje życie.

Komentarz: Ale przecież czuję, że jestem w jakimś świecie.

Odpowiedź: A czy czujesz, że ktoś tobą zarządza i czy wiesz kto?

Komentarz: Rzeczywiście, pierwotnej przyczyny nie odczuwamy.

Odpowiedź: Ani początku, ani środka, ani końca nie odczuwamy. Poznanie Stwórcy powinno odkryć mi wszystko, co chcę wiedzieć o sobie, o swoim istnieniu, o świecie: gdzie jestem, po co i czym to wszystko jest.

Pytanie: Czyli kiedy odkrywam przyczynę mojego istnienia, jego cel – to nazywa się odkryciem Stwórcy?

Odpowiedź: Nie. To jest raczej odkrycie Jego odniesienia do mnie. Ale w zasadzie tak właśnie Stwórca się odkrywa, tylko w relacji do nas.

Pytanie: Czy jest to jakieś odczuwalne poznanie?

Odpowiedź: Oczywiście, głęboko odczuwalne, wyraźne, jednocześnie naukowe.

Pytanie: Gdzie to się przejawia w człowieku? Załóżmy, że jeden człowiek osiągnął to, a inny nie. Jaka jest między nimi różnica?

Odpowiedź: Różnica polega na tym, że człowiek, który poznał Stwórcę, odczuwa nasz świat jako część ogromnej rzeczywistości. Widzi, jak wszystko się ze sobą łączy, nie tylko w naszym świecie, a w całym wszechświecie. Rozumie, dlaczego zachodzi każde działanie zarówno z nim jak i z innymi. Odczuwa cały obraz rzeczywistości.

Nie możemy sobie nawet wyobrazić, co to znaczy. Ale przynajmniej z tego obrazu człowiek zaczyna rozumieć, co dzieje się z nim i innymi niezależnie od historii, geografii, czy jakiejkolwiek dziedziny. Rozumie całe stworzenie i Stwórcę, który tym stworzeniem zarządza.

Z programu telewizyjnego „Podstawy Kabały”


Obdarzanie

каббалист Михаэль Лайтман Prawdziwe obdarzanie można osiągnąć tylko pod wpływem wyższego światła, kiedy studiujemy Kabałę w grupie. Czytając książki opisujące działania obdarzania, które światło wykonuje nad pragnieniem, wywołujemy w taki sposób, jego wpływ na nasze pragnienie. Wszystko jest bardzo proste.

Pytanie: Jaką miarą mierzy się obdarzanie?

Odpowiedź: Obdarzanie mierzy się nad pragnieniem – od jakiego pragnienia jestem w stanie się uwolnić, aby obdarzać. Mogę oddać 10 dolarów lub 20, a może 10 milionów lub 20.

Taki przykład rozumiesz – nad czym możesz podnieść się. Obdarzanie mierzy się wielkością pragnienia, nad którym podnosisz się, które lekceważysz, żeby obdarzać. To nazywa się „poświęceniem”. Poświęcasz swoje 10 milionów.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Obdarzanie”


Przyjąć metodę Kabały

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Człowiek, który przez jakiś czas studiuje Kabałę, musi przezwyciężyć siebie, pracować na przymus. Jego egoizm rośnie a tych ludzi których wcześniej kochał zaczyna odrzucać. Wielu nowicjuszy to odpycha, opuszczają grupę, nie chcą kontynuować nauki. A może powinni pokonać tę barierę? Co powinni zrobić ludzie, którzy po raz pierwszy zetknęli się z metodą Kabały?

Doskonale rozumieją, o czym Pan mówi, podziwiają tę wewnętrzną głębię, którą Pan przekazuje. Ale w żaden sposób nie mogą zaakceptować tej metody i ciągle pytają: „Po co te wszystkie działania: pieśni, tańce i inne rzeczy?”

Odpowiedź: Widzę, że dla wielu ludzi jest to bardzo bliskie i jest dla nich przyjemne. Przyglądam się kongresom, gromadzą się tam tysiące ludzi, wszyscy tańczą, śpiewają, pokrzykują. Dla nich jest to zrozumiały sposób wyrażenia ekspresji, zjednoczenia. Wydaje mi się, że są z tego zadowoleni. Czy byliby zadowoleni, gdybym rozpoczął tam poważne studia?

A co jeszcze można zrobić, jeśli chcesz podnieść ludzi na duchu, zainspirować ich?! Przynajmniej na tak małym poziomie mogą w jakiś sposób wyrazić dążenie do Stwórcy, do zjednoczenia – nawet, może nie do zjednoczenia, a do czegoś co ich pociąga. Widziałem to.

Jednak sam, nie jestem na to tak bardzo nastawiony. Mam zupełnie inny sposób poznawania, przenikania wewnątrz. Ale mówimy o masach, które czują i pojmują w taki sposób. A swoją drogą, kiedy po tańcach, ludzie obejmują się, krzyczą, słucham ich pytań – i te pytania są bardzo głębokie i rzeczowe: na temat czterech etapów prostego światła i innych w takim kontekście.

To nie są tylko pytania, gdy człowiek nie wie, o czym mówi, ale oparte są na zrozumieniu! Ci ludzie czują te wartości, jakoś się z nimi utożsamiają. To się w nich dobrze łączy.

Zazdroszczę im!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Oszukać samego siebie”


Powrócić do najlepszego stanu

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Powiedział Pan, że kiedy człowiek wchodzi w duchowość, to nie istnieje ani pragnienie, ani awijut, tylko ekran i odbite światło.

Odpowiedź: Tak, cała pusta przestrzeń jest wypełniona odbitym światłem. To światło, jak na kliszy fotograficznej zaczyna manifestować ci Stwórcę a w tej pustce odkrywasz Boskie siły, absolutne dobro.

Wszystko to manifestuje się wokół całej masy dusz, znajdujących się wewnątrz, jakby w jakiejś ogromnej objętości, jak dziecko w matce. Ten powrót do najlepszego stanu jest przygotowany dla całej ludzkości.

Niestety, ludzie zaczną to odczuwać poprzez cierpienia, mimowolnie wpychając ich w tak zwane skurcze porodowe. Nie ma wyjścia – nacisk musi być, aby urodzić człowieka, wypchnąć go do tego stanu.

A kiedy zaczniemy to odczuwać, uznamy pracę kabalistów za praktycznie zakończoną. Ludzkość odczuwając takie stany, sama pobiegnie naprzód.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zdjęcie Stwórcy”