Jeśli nie odczuwam oporu wobec duchowości, oznacza to, że nie znajduję się w duchowym. To tak, jakbym siedział w samochodzie i musiał uruchomić silnik i spalać paliwo, energię po to, żeby ruszyć naprzód. Tak samo jest w duchowości, nie mogę po prostu leżeć i czekać, aż zostanę podniesiony do ostatecznej naprawy (gmar tikkun) razem z łóżkiem.

Tak się nie dzieje. Naprawa dokonuje się tylko dzięki naszym wysiłkom, a wysiłki mierzone są odczuciem cierpienia, siłą oporu. Dlatego mówi się o dwóch niszczycielach: materialnych i duchowych przeszkodach, które utrudniają nasz postęp.

Materialne przeszkody to problemy tego świata: w rodzinie, w pracy, ze zdrowiem. A wewnątrz nich kryją się duchowe przeszkody. Nie należy głęboko pogrążać się w tych problemach, ale trzeba rozpoznać jedne i drugie, by zobaczyć w jakim stopniu kierują nas do celu.

Jeśli bardziej precyzyjnie skupię się wewnętrznie na celu, zobaczę, jak przeszkody zaczną się zmieniać, ponieważ pochodzą od Stwórcy. Jeśli wcześniej odczuwałem materialne problemy i wydawało się że nic nie mogę z nimi zrobić, to teraz, dzięki mojemu odniesieniu do celu, mogę usunąć materialne przeszkody. Znikną problemy w rodzinie, z dziećmi, w pracy, i wszystko przeniesie się na duchowe problemy.

Z lekcji według artykułu nr 104 księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Dlaczego miejsce klipot nazywa się pustym miejscem, skoro jest tam również wyższe światło, które je ożywia?

Odpowiedź: Nie, to nie jest wyższe światło. To bardzo małe, słabe światło, które jedynie podtrzymuje istnienie klipot, egoistycznych pragnień „dla siebie”, dopóki ich nie naprawimy. Wzniesienie się ponad klipot dokonuje się dzięki temu, że nie chcemy już wykorzystywać pragnienia dla siebie, lecz dążymy, by wszystko było dla przyjaciół i dla Stwórcy.

Pytanie: Jak sprawić, aby to było bardziej dla wielkości Stwórcy, a nie przez uświadomienie sobie szkodliwości pragnienie otrzymywania?

Odpowiedź: Jeśli będziecie prawidłowo myśleć, zapragniecie oderwać się od swoich intencji dla siebie i skierować wszystkie swoje intencje do Stwórcy, dla Niego.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy człowiek odczuwa odpowiedź Stwórcy w kli dziesiątki, czy we wspólnym światowym kli?

Odpowiedź: Ogólnie, w dziesiątce.

Pytanie: Ale powiedział Pan, że bramy do odczuwania Stwórcy otwierają się właśnie we wspólnym sercu światowego kli. Jak możemy to prawidłowo poczuć w dziesiątce?

Odpowiedź: W tym celu, musicie być bliżej przyjaciół we wszystkich grupach, we wszystkich dziesiątkach, starać się być razem z nimi, odczuwać przeszkodę, która stoi na ich drodze do zjednoczenia między sobą i scaleniem ze Stwórcą.

To wszystko stopniowo ułoży się w was. To już w was istnieje i coraz bardziej się ujawnia, ale trzeba nadal się starać.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 05.10.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano, że modlitwa to połączenie między nami a Stwórcą. Na czym polega szczególność w tej więzi? Przecież czujemy więź ze Stwórcą, gdy się uczymy, jednoczymy, rozpowszechniamy?

Odpowiedź: To, czego pragnie twoje serce w każdej chwili, to właśnie jest modlitwa.

Pytanie: Czy powinniśmy stale koncentrować się na tym, czy to są raczej pojedyncze wysiłki w grupie?

Odpowiedź: Modlitwa może odbywać się w dowolnym czasie, zarówno w grupie, jak i poza nią. Najważniejsze, by każdy człowiek starał się być skierowany ku Stwórcy. Ale jeśli modlitwa przechodzi przez grupę, jest o wiele silniejsza.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co oznacza dla Stwórcy, że zebraliśmy się w grupę? Kim jesteśmy dla Niego jako grupa?

Odpowiedź: Jesteśmy dla Niego cząstkami stworzenia, przez Niego stworzonymi, które pragną się zjednoczyć, by nauczyć się, co to znaczy być razem i aby ich zjednoczenie stało się podobne do właściwości Stwórcy.

Wtedy w naszym zjednoczeniu, zaczniemy Go odkrywać. Obecnie to jest naszym zadaniem.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystkie święta obchodzone przez naród Izraela wywodzą się z nauki Kabały. Święto Sukkot – to symbol duchowego kli (naczynia). Musimy zbudować z naszego pragnienia otrzymywania przyjemności taką formę, w którą może się przyoblec i odkryć Stwórca, abyśmy zrozumieli, kim jest Stwórca, czego od nas chce i jak możemy być z Nim w połączeniu, jak podnieść się z naszego stopnia stworzenia, z poziomu prochu do stopnia, podobnego do Stwórcy. W tym celu musimy wiedzieć, jak zbudować swoje kli z materiału pragnienia poprzez skrócenie, ekran i odbite światło.

Sukka – to symbol naprawionego kli (naczynia). Jest to konstrukcja, która służy jako model naszego wewnętrznego duchowego naczynia. Dlatego w święto Sukkot istnieje zwyczaj budowania konstrukcji nie wewnątrz naszego serca lub połączenia serc, ale budowania sukki w zewnętrznej formie jako symbol naprawionego serca, naprawionej duszy.

Sukka jest budowana z najprostszego naturalnego materiału. Do jej budowy nie wolno używać żelaza czy betonu, a tylko drewno, kamienie, gałęzie, liście – to, co daje ziemia. W ten sposób budujemy nasze naprawione kli, duszę w formie szałasu, sukkę, jak w dziecięcej zabawie, budując upragniony stan duchowy w materialnej formie.

W oparciu o szczegóły budowy sukki opisane przez kabalistów możemy zrozumieć, czym jest dusza, z czego jest zbudowana, z czego się składa i przez jakie stany przechodzi. Baal HaSulam i Rabasz bardzo poważnie traktowali te święta i dbali o to, aby zbudować dobrą, piękną sukkę, ponieważ utożsamia stosunek człowieka do naprawy swojej duszy.

Sukkot symbolizuje, że osiągnęliśmy naprawione kli, w którym są cztery etapy – cztery ściany sukki i ekran na całe pragnienie przyjemności, który nazywa sie „schah”, dach sukki. A my znajdujemy się wewnątrz sukki, wewnatrz duszy i nic nie pozostaje na zewnątrz, ponieważ naprawiliśmy całą duszę i łączymy się w niej ze Stwórcą.

W ciągu siedmiu dni święta Sukkot zapraszamy do sukki gości, siedem sefirot. Keter, Chochma, Bina znajdują się nad dachem sukki, a pod dachem znajdują się sefirot Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod, Malchut. W taki sposób świętujemy wejście światła ze stopnia GAR do WAK, w ciało duszy.

Z lekcji na temat „Sukkot“

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: W artykule Rabasza „Cel grupy – 1.1” napisano, że całe stworzenie zostało stworzone dla odczucia trwogi przed Stwórcą. Czym jest ten stan?

Odpowiedź: Jest to stan człowieka, który ponad wszystko na świecie pragnie osiągnąć bojaźń przed Stwórcą i w tym celu jest gotowy zanurzyć się we wszystkie szczegóły tego, co dzieje się z nim w świecie i w jego grupie.

Przecież wszystko w świecie zostało stworzone tylko po to, aby człowiek odkrył swój stosunek do Stwórcy, który nazywa się „bojaźnią przed Nim”. To właśnie musimy zrozumieć i spróbować przyswoić sobie.

Pytanie: Dalej Rabasz napisał, że powinniśmy znajdować się w niskim stanie. Co to oznacza?

Odpowiedź: Niski stan – to taki stan, w którym człowiek odczuwa, że jego pragnienia i dążenia są w sprzeczności z pragnieniami i dążeniami Stwórcy. A jak z tego stanu wyjść, jeszcz nie wie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co powinienem poczuć, aby mieć pewność, że naprawdę scaliłem się z przyjaciółmi?

Odpowiedź: Poczujesz to na poziomie zbliżenia z nimi, na ile ich rozumiesz, a oni ciebie. I w ten sposób będziecie zmierzać naprzód.

Pytanie: Czy obdarzanie dla obdarzania jest bliższe scaleniu?

Odpowiedź: Nie, scalenie i obdarzanie to dwie różne funkcje.

Pytanie: Co musimy zrobić, aby wejść wewnątrz duchowego?

Odpowiedź: Należy po prostu kontynuować. Coraz więcej. A zobaczycie, że stopniowo wszystko zostanie wam odkryte.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Powiedziano: „Zamknąć się wzajemnie w sercu każdego”. Czy to wzajemna kalkulacja: tak jakbyśmy nasycali się sobą nawzajem? Czy jest to moja wewnętrzna praca, prosto do Stwórcy, w pracy z moimi pragnieniami?

Odpowiedź: To wewnętrzna praca każdego z jego pragnieniami – połączenie z innymi w Stwórcy. Zamknąć się w sobie nawzajem w sercu każdego, to jest właśnie spotkanie pragnień.

Pytanie: Stan „zamknąć się wzajemnie” wydaje się tak upragniony, tak kuszący. Czy właściwym rezultatem jest odczuć intensywne dążenie przyjaciela do Stwórcy? Czy jest to już odkrycie, że Stwórca napełnia jego pragnienie?

Odpowiedź: Należy poczuć, że Stwórca napełnia wszystkich twoich przyjaciół Swoim wewnętrznym światłem.

Z lekcji na temat „Rosz ha-Szana”, 24.09.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Mówił Pan o subtelności duszy, balansującej na granicy otrzymujących i obdarzających kelim. Jak trwoga przed Stwórcą związana jest z subtelnością duszy?

Odpowiedź: Musimy osiągnąć właściwość obdarzania ponad właściwością otrzymywania, która została założona w nas od samego początku, dzięki temu zaczniemy szukać, gdzie w naszym światowym sojuszu jest właściwość „obdarzania”, a nie „otrzymywania”?

Jeśli zaczniemy ją nabywać, będziemy mogli ujawnić w niej stosunek Stwórcy do nas.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 27.09.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa