Szczególne pokolenie

Wielki kabalista Baal HaSulam napisał, że jesteśmy szczególnym pokoleniem, ponieważ musimy opanować Kabałę w grupie. Grupowa praca zaczęła się od Baal Szem Tova i rozwijała się stopniowo do naszych czasów.

Teraz musimy zacząć tworzyć w dziesiątkach mini-połączenia, aby w jakiś sposób pokazać światu, jak możemy się zjednoczyć, gdzie iść i co z tym zrobić, tj. dać światu przykład pokazujący, jaka jest jego przyszłość.

Pytanie: Czy to oznacza, że grupa ludzi albo można powiedzieć, cała ludzkość jest miejscem, w którym manifestuje się Wyższa Siła – Stwórca?

Odpowiedź: Tak. Będąc na tym świecie, w tym życiu musimy osiągnąć wszystkie światy.

Pytanie: Czy można porównać manifestację Stwórcy z manifestacją siły przyciągania, którą wszyscy odczuwamy?  Między nami, na poziomie społeczeństwa również istnieje pewna siła przyciągania.

Odpowiedź: Tak. Ale rzecz w tym, że nie odczuwamy Wyższej Siły, ponieważ każdy z nas, w stosunku do niej znajduje się w stanie pewnego indywidualnego ukrycia.

Dlatego otrzymujemy naukę Kabały, która pomaga każdemu indywidualnie ją odkryć, ale jednocześnie, koniecznie musimy stworzyć pewną wspólną całość – grupę, wewnątrz której, w dziesiątce będziemy mogli zacząć odczuwać swoje podobieństwo do Wyższej Siły.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 06.03.2019

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób zacząć zarządzanie każdą sekundą swojego wewnętrznego pragnienia i myśli? Przecież jestem odbiornikiem a nie przetwornikiem. Jak rozwiązać ten problem?

Odpowiedź: Tylko w odpowiednim środowisku można rozwiązać ten problem. Baal HaSulam napisał w artykule „Wpływ środowiska na człowieka”, że stan człowieka, jego rozwój, jego przyszłość zależy tylko od tego, w jakim środowisku się znajduje.

Dlatego wybór odpowiedniego środowiska i prawidłowej interakcji z nim jest najważniejszą rzeczą w naszym rozwoju. Musicie zrobić wszystko po to, by dostać się pod wpływ właściwego środowiska i tak zintegrować się w nim, aby dosłownie się rozpuścić.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.11.2018

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czy cierpienia przyczyniają się do rozwoju duszy?

Odpowiedź: Oczywiście. Cierpienia odciągają nas od egoizmu, oczyszczają, podnoszą. Ale nie można ich podnosić do rangi czegoś świętego, pożądanego, dlatego że cel stworzenia ze strony Stwórcy – to rozkoszować stworzenia.

On stworzył nas, by się cieszyć, a nie karać. Dlatego musimy unikać cierpienia. Nie jest to pożądane ani dla naszych, ani dla Stwórcy celów. Cierpienia przychodzą tylko dlatego, że niewłaściwie wykorzystujemy to, co zostało nam wysłane przez Stwórcę.

Pytanie: Czy jeśli prawidłowo odnoszę się do cierpienia, to przestaję je odczuwać?

Odpowiedź: Nie, one przestają być odczuwalne tylko wtedy, gdy poprawnie je realizujesz. Ale to nie znaczy, że siedzisz i cierpisz, zadręczasz się.

Zasadniczo, idealna praca duchowa sugeruje, że cierpienia powinny być „cierpieniami miłości” – nie z powodu tego, czego nie otrzymuję, ale z tego, że nie obdarzam, że nie kocham wystarczająco.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.05.2017

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa

Pytanie: Czy cierpienia są przejawem egoizmu?

Odpowiedź: Oczywiście. Co oznacza cierpienie? Że chcę czegoś, czego nie mam. Okazuje się, że nie wypełniony egoizm powoduje cierpienia.

Istnieje inny rodzaj cierpienia – cierpienie miłości, kiedy chcę czegoś dobrego dla drugiego i cierpię, jeśli nie mogę tego zrealizować. Ale nie dlatego, by ten drugi mnie pokochał i mi odpowiedział, ale dlatego że chcę go obdarzać bez odpowiedzi.

Czyli istnieje egoistyczne i altruistyczne cierpienie. Należy je rozróżniać.

Przechodzimy z jednych cierpień do drugich: od cierpień ze swojego powodu do cierpień z powodu innych.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.01.2020

Kategorie: Praca duchowa

Korzyścią ze zjednoczenia w UE jest to, że każdy kraj staje się bogatszy i silniejszy niż przed zjednoczeniem. Ale profit możliwy jest tylko poprzez wspólne altruistyczne działanie. W przeciwnym razie każda społeczność rozpadnie się pod ciężarem wspólnego egoizmu. 

1. Stworzeni z egoizmu, musimy wspólnie spróbować go odrzucić, starając się zjednoczyć we wspólnym pragnieniu. 

2. Upewnić się, że nie możemy zrobić tego sami. 

3. Zrozumieć, że jesteśmy specjalnie stworzeni tak słabi, aby prosić Stwórcę o pomoc i zbliżenie z Nim. 

@Michael_Laitman 

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze, Praca duchowa

Pytanie: Jaka jest struktura duchowego pragnienia? Czym ono różni się od struktury mojego obecnego ziemskiego pragnienia? 

Odpowiedź: Duchowe pragnienie – to dziesięć sfirot: dziewięć sfirot, kończących się na Malchut. 

Wyższe Światło, rozprzestrzeniając się przez cztery etapy prostego światła, tworzy dziewięć sfirot: Keter, Chochma, Bina i Zeir Anpin, który z kolei składa się z sześciu sfirot. Światło, które przechodzi przez nie, buduje piąte stadium – Malchut.

Pierwsze dziewięć właściwości – to właściwości obdarzania, a Malchut – to właściwość otrzymywania.

Kiedy Malchut staje się podobna do dziewięciu sfirot, zachodzi sprzężenie między nią i właściwościami obdarzania. Dlatego może ona otrzymać wyższe światło, ale tylko wtedy, gdy ma ekran (skrócenie) na otrzymanie Wyższego Światła. W taki sposób, przy połączeniu Malchut i dziewięciu sfirot – powstaje ich związek.

W takim przypadku, wszystkie dziewięć sfirot zaczyna świecić. Samo słowo „sfira“ pochodzi od słowa „świecić“.

Pytanie: Czy to dzięki żądaniu Malchut one zaczynają się świecić?

Odpowiedź: Tak. Malchut sama nie robi nic, jest absolutnie czarnym ciałem.

Pytanie: Czym różnią się właściwości od pragnień – dziewięć sfirot od Malchut?

Odpowiedź: Dziewięć sfirot – to właściwości światła, a Malchut – to pragnienie. Rozprzestrzeniając się przez cztery etapy, proste światło buduje Malchut, a Malchut zaczyna je poznawać. Wszystkie interakcje zachodzą między etapami prostego światła i Malchut, jak między Stwórcą i stworzeniem. 

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.11.2018 

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: Wszystko pochodzi od Stwórcy: zarówno dobro, jak i mój nienaprawiony stan, przez który cierpię. Jak to jest możliwe, że dobro pochodzące od Stwórcy odczuwam, jako problemy, i wszystko zlewa mi się w jedno?

Odpowiedź: Poczucie, że wszystko jest złe, jest twoim subiektywnym uczuciem. Napraw je, i w tym samym uczuciu zaczniesz odczuwać dobro. Przecież na świecie, ogólnie nie ma nic złego.

Pomimo tego, że nam się wydaje, iż przechodzimy przez takie okropności – czego to nie ma we współczesnym świecie – ale jeśli naprawisz swoje właściwości, zobaczysz, że świat napełniony jest tylko nieskończoną miłością. Spróbujmy to naprawdę poczuć.

Z lekcji w języku rosyjskim, 22.12.2019

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: Dziesiątka – to mini-model społeczeństwa. Zamiast pracować z całą ludzkością, co w zasadzie jest jeszcze niemożliwe, kabaliści wybrali jak w hologramie, najbardziej minimalną komórkę, w której można realizować taką metodę?

Odpowiedź: Absolutna prawda.

Komentarz: Kabaliści nauczają, że dwoje ludzi jest również minimalnym społeczeństwem.

Odpowiedź: Właściwie, jeśli brakuje innych, to może być również dwóch. Ponieważ wtedy człowiek zaczyna odczuwać różnicę między sobą i innym: kim jestem „ja” i kim jest „on”. Ale w rzeczywistości osiągnięcie altruistycznej właściwości obdarzania szybko i prawidłowo, możliwe jest tylko, jeśli znajdujesz się w dziesiątce.

Pytanie: O dziesiątkąch bardzo dużo napisane jest w pierwotnych źródłach. Kabaliści zawsze tak nauczali. Czy to znaczy że nauczanie dwóch, praktycznie nie istniało?

Odpowiedź: To było na początku powstania i rozwoju Kabały. Ale w tamtych czasach istniały szczególne dusze i szczególne warunki.

Pytanie: A czy dzisiaj nauczyciel- kabalista nie może uczyć jednej osoby? W indywidualny sposób nie nauczamy?

Odpowiedź: Mogą być nauczyciele prywatni. Gdy razem z moim przyjacielem przyszliśmy do Rabasza, to wyznaczył nam jako nauczyciela swojego ucznia, człowieka w podeszłym wieku, i obydwaj uczyliśmy się z nim przez pól roku.

Pytanie: Ale wtedy nie było ludzi, którzy chcieliby studiować Kabałę. A czy dzisiaj jest to możliwe?

Odpowiedź: Nie. Nie sądzę, żeby to było nawet korzystne. Najlepsza opcja ze wszystkiego to jest grupa. W Kabale wszystko jest na tyle związane z połączeniem przyjaciół, że inne nauczanie jest nieefektywne.

Pytanie: Ale na początkowym etapie, aby przynajmniej zrozumieć o co chodzi?

Odpowiedź: Jest to możliwe. Tutaj mogą być prywatne lekcje. Ale to nie jest ruch w kierunku celu, a napełnienie się wiedzą.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 20.03.2019

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: Czy Stwórca zmusza nas do tego by Go poznać?

Odpowiedź: Oczywiście. Nawet jeśli próbuję sam odkryć Stwórcę, oznacza to również przymuszenie z Jego strony.

Ale po co to jest potrzebne? Nagle pośrodku życia zaczynam pragnąć odkryć Stwórcę! To jest coś nienormalnego. Zwykle człowiek w swoim życiu, pragnie robić coś w ramach naszego świata, dla siebie, normalnie wszystko sobie zorganizować. To jest nasz zwykły zwierzęcy egoizm.

Ale niespodziewanie egoizm zaczyna żądać czegoś nienaturalnego – poznania Wyższej Siły. Widzimy, że takie pragnienie do Stwórcy budzi się u niewielkiej liczby ludzi. Gdyby to było przynajmniej 10-20% populacji Ziemi, a tak to są dosłownie jednostki.

Dlatego ci ludzie, którzy mają pociąg do odkrycia Stwórcy, czują się jakimiś szczególnymi, nie jest zrozumiałe czy w dobrą, czy w złą stronę. Tracą odrobinę smak życia, następuje w nich przewartościowanie i tak naprawdę nie wiedzą co mają ze sobą zrobić.

I jeśli odkrywa się im nauka Kabały, to jest dla nich jak koło ratunkowe dla tonącego. Mogą za nie uchwycić się i stopniowo zacząć odkrywać w sobie stany w których znajdują się, poczuć gdzie jest ten niezrozumiały, ukryty, pociągający, fascynujący i jednocześnie nieosiągalny cel.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.01.2020

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Czy Pan uważa, że ludzkość podnosi się na duchowy stopień?

Odpowiedź: Tak, podnosi się, ale to wzniesienie następuje według modułu, dlatego, że w rzeczywistości ludzkość opuszcza się. Ale opuszcza się specjalnie, aby uświadomić sobie pustkę naszego świata.

Oznacza to odkrycie prawdy i dlatego jest to – wzniesienie. Obecnie ma miejsce coraz większe odkrycie Wyższego Świata. Z jednej strony czujemy się bardziej rozwiniętymi a z drugiej strony czujemy się niższymi, pustymi. Ale to dobre miejsce.

Teraz wkraczamy w nowy etap, gdy do Kabały przychodzi następne pokolenie. Ci ludzie zupełnie nie dążą do tego, aby pochłonąć cały świat. Zadowoleni są z małych rzeczy, potrzebny jest im tylko komputer i nic więcej. To bardzo wiele znaczy. W naszym świecie pojawił się zupełnie inny człowiek.

Z lekcji w języku rosyjskim, 12.01.2020

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody