Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Co to znaczy wznieść się ponad skróceniem?

Odpowiedź: Oznacza to ograniczyć swoje egoistyczne pragnienie „z dla siebie” – nawet nie samo pragnienie, ale jego intencję i spróbować zamienić je na „dla innych”, a przez nich i na „dla Stwórcy”.

W rzeczywistości nie ma Stwórcy jako takiego. A to, co można sobie wyobrazić pod pojęciem „dla Stwórcy” to to, że my wszyscy razem i każdy z nas pracuje na obdarzanie grupy i świata.

Nigdzie od tego nie uciekniemy! W końcu tak czy inaczej zmuszą nas do przerobienia siebie, jeśli nie teraz, to po jakiejś ilości lat lub różnych wydarzeń. Zmusi świat, cierpienia.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Co zrobić, kiedy moje uczucia w stosunku do przyjaciół duszą mnie? Dlaczego czuję potrzebę przezwyciężenia tego, ale nie mogę?

Odpowiedź: To dobrze, że tak czujesz. Pokazują ci kim jesteś, twoją naturę. A ponieważ nie chcesz tego czuć, wydaje ci się, że ciebie duszą. I to się zgadza. Dlatego że nie chcesz jeszcze pozbyć się swojego egoizmu.

Co robić? Kontynuować myśleć o tym, że mimo wszystko musisz się go pozbyć i zacznij od drobnych zmian w sobie w stosunku do przyjaciół. Każdego dnia robić sobie rozrachunek, w czym dzisiaj siebie anulowaleś w stosunku do nich – to, co pisze Rabasz w artykułach o połączeniu w grupie – i jakie postępy robisz w tym każdego dnia.

Artykuły Rabasza o grupie powinny być czytane praktycznie codziennie i za każdym razem powoli powinny być wypełniane.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Stwórca stworzył zależność każdego z nas od jego otoczenia. Widzimy to nawet na podstawie ewolucji ludzkości, ludzie stopniowo jednoczą się, czują, że są od siebie zależni. Nawet przez podboje, przez negatywne relacje między sobą, ale zaczynają się jednoczyć coraz bardziej i bardziej. Kulturalnie, naukowo…

Spójrzcie jakie znaczenie w naszych czasach ma turystyka. Skąd w ludziach bierze się dążenie, by gdzieś pojechać? Tego nie było sto lat temu. Ludzie nie mieli takich pragnień. Te pragnienia stopniowo rozwijają teraz się w nas.

Dlaczego Stwórca stworzył zależność człowieka, zaczynając od jego małego otoczenia – domu, rodziny, miasta, kraju, do ogromnego środowiska, gdzie czuję całą planetę, całą ludzkość i rozumiem, że w zasadzie jestem od nich zależny?

Zaczynamy to odczuwać, szczególnie w ostatnim czasie. Jesteśmy zależni od dostaw ropy i gazu, od tego, jakie będą zbiory w innym miejscu i tym podobne. A w przyszłości będziemy rozwijać się w taki sposób, że poczujemy na sobie zależność od całej planety.

To doprowadzi nas do potrzeby dobrych relacji między sobą. Nie możemy zlikwidować zależności między nami, a zmienić ją z negatywnej na pozytywną, będziemy do tego zmuszeni. Zostaniemy wyleczeni ze wszystkich pandemii, ze wszystkich problemów i wirusów, które nam szkodzą – ze wszystkiego.

W wyniku tego dojdziemy do wniosku, że będziemy potrzebowali miliardów ludzi, a wszystko to jest w rzeczywistości strukturą osobistą mojej duszy, osobistą twojej duszy, osobistą jego duszy i osobistą strukturą naszej wspólnej duszy, ponieważ dusza jest jedna dla wszystkich.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Powiedział Pan, że osądzanie samego siebie prowadzi człowieka do modlitwy. Jak dotrzeć do właściwego punktu, aby ocenić siebie, gdy znajdujemy się w oceanie ukrycia?

Odpowiedź: W każdej danej chwili możesz absolutnie wyraźnie zobaczyć, w jaki sposób odnosisz się do przyjaciół. Spróbuj realizować to, co piszą dla nas kabaliści, to zobaczysz, jak bardzo nie zgadzasz się z tym, co piszą, jak bardzo nie chcesz zbliżyć się z innymi przyjaciółmi, zjednoczyć się z nimi, działać dla nich. To znaczy, że będzie to dla ciebie absolutnie zrozumiałe, gdzie się znajdujesz.

Od tej chwili zaczniesz się martwić o to, co stanie się z tobą dalej, jeśli się nie zmienisz. Ale żeby zmienić się, musisz zwrócić się do Stwórcy. No to zwracaj się.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Co może nam w praktyce pomóc zwiększyć ważność przyjaciół?

Odpowiedź: W praktyce możemy wywyższyć przyjaciół w swoich oczach tylko za pomocą wysiłków, kiedy rozumiemy w tym potrzebę, konieczność. Tylko w takim stopniu, w jakim przyjaciele są wyżej ode mnie, mogę osiągnąć stan, żeby dostrzec Stwórcę.

Nieustannie zmagam się z tym, że przyjaciele upadają w moich oczach, dlatego że automatycznie, w każdej chwili mój egoizm zrzuca mnie w dół, lekceważąc ich, w takim samym stopniu lekceważę Stwórcę, nawet jeśli nie zdaję sobie z tego sprawy.

Stwórca stoi za przyjaciółmi, na ile podnoszę ich w moich oczach, na tyle przybliżam się do Niego.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jak możemy anulować się przed dziesiątką, jeśli jesteśmy jej częścią?

Odpowiedź: Anuluj się – każdy w stosunku do innych. A bez tego nic nie osiągniesz. Możesz oczywiście kontynuować naukę w naszej dużej międzynarodowej grupie, ale nic z tego nie wyjdzie.

W rezultacie powinniście uświadomić sobie, że nie ma żadnej duchowej naprawy, z wyjątkiem zastąpienia naszego zwierzęcego egoizmu duchową właściwością – a to jest właściwość obdarzania, połączenia, miłości.

Pytanie: Czy każde pragnienie, które się w nas pojawia, musi zostać doprowadzone do zera?

Odpowiedź: Nie ma potrzeby doprowadzania niczego do zera. Nie możemy nic zrobić z pragnieniami, to jest nasza istota. Musimy po prostu zrozumieć, że pragnienia prowadzą nas do naprawy, do podobieństwa do Stwórcy, do połączenia się z Nim, Jego odkrycia, i w taki sposób wykorzystywać je.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Czy odkrycie Stwórcy odbywa się indywidualnie czy w grupie?

Odpowiedź: Zarówno indywidualnie, jak i w grupie. Kiedy chcemy być w siebie nawzajem włączeni, połączeni między sobą – to są nasze indywidualne pragnienia i aspiracje. Ale kiedy znajdujemy się w grupie i w taki sposób dążymy do siebie nawzajem, to stwarzamy warunki, aby Stwórca – właściwość obdarzania, miłość, która istniała przed nami – zaczęła się w nas przejawiać.

Dlatego połączenie między nami jest tą podstawą (kli/naczyniem) które niezbędne jest do odkrycia Stwórcy.

Pytanie: Czy tworzymy Stwórcę, czy też Go odkrywamy?

Odpowiedź: To jest jedno i to samo. Odkryć Stwórcę, czyli stworzyć Go ze swoich właściwości, uczuć, dążeń, intencji, przyciągać do tego Wyższe Światło do swojego pragnienia obdarzania, miłości – to jest jedno i to samo.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Co to znaczy kiedy Stwórca mówi: „Wy stworzyliście Mnie”?

Odpowiedź: Stwórca mówi: „Wy stworzyliście Mnie”, dlatego że my tworzymy to, co nazywa się Stwórcą – Bore (od słów „Bo u re” – „przyjdź i zobacz”). Tworzymy Go naszymi właściwościami.

A oprócz nas i tego, co się w nas przejawia, istnieje wyższe otaczające światło, którego nie możemy w żaden sposób zdefiniować.

Możemy zdefiniować tylko to, co dostaje się do naszych właściwości, do naszych kelim/naczyń, do naszych pragnień. Dlatego to, co czujemy w naszych pragnieniach, nazywa się „Bore” („Bo i re”).

To jest to, co otrzymujesz w swoich naprawionych pragnieniach, i nazywa się to „Stwórcą”. To, co jest poza Nim, jest już zupełnie inną wyższą siłą, której część otrzymujesz w siebie i nazywasz „Stwórcą”.

Ale ogólnie rzecz biorąc, ta wyższa siła pozostaje poza nami całkowicie niepoznawalna. W nas nie ma żadnych kelim/naczyń, adekwatnych właściwości, dzięki którym możemy określić właściwości wyższego światła.

Być może w końcu osiągniemy całe Wyższe Światło, ale na razie rozumiemy jasno, że możemy osiągnąć tylko maleńką jego część w tej mierze, w jakiej upodabniamy się do Niego.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Stwórca

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Czy można powiedzieć, że anulowanie samego siebie jest skróceniem punktu w sercu?

Odpowiedź: Nie. To nie jest skrócenie punktu w sercu, a mojego egoizmu. Punkt w sercu pozostaje punktem. Dzięki niemu, dążę do Stwórcy.

Pytanie: Czy skracamy nasz egoizm każdego dnia na nowo, czy przechodzimy przez ten proces jednorazowo?

Odpowiedź: Pracujemy nieustannie nad swoim egoizmem i skracamy go. A potem będziemy go poprawnie stosować. Dzieje się tak podczas całej naszej drogi, do pełnej naprawy ego. Nie mamy z czym więcej pracować.

Mamy egoizm i siłę światła – siłę Stwórcy, za pomocą której możemy jakoś zmienić egoizm, jego formę, zawartość, sposób wykorzystania i tak dalej.

Jak pracować z egoizmem z pomocą Wyższego Światła, z pomocą Stwórcy – to jest przedmiotem studiowania nauki Kabały.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Powiedział Pan, że nie ma Stwórcy, że Stwórca – to właściwość najwyższego zjednoczenia, obdarzania. Jeśli nie ma Stwórcy, to do kogo się modlimy?

Odpowiedź: W zasadzie nie modlimy się do kogoś, chociaż tak to wyrażamy słowami. Wznosimy ponad siebie właściwość obdarzania, więzi, miłości i staramy się wznieść sami ponad siebie.

Wyobrażam sobie jakby wyższy stopień i staram się do niego podnieść. To jest prawdziwa modlitwa, zwrócenie. Dlatego modlitwa nazywa się „tfila”, „leitpalel” – to znaczy „osądzać siebie samego”, wznosić się ponad siebie, czuć, kim jestem i kim powinienem być.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa