Pytanie: Przez ostatnie dwa lata wasza społeczność, studiująca metodę Kabały praktycznie nie spotkała się fizycznie. Prowadzi Pan swoje zajęcia zdalnie. Faktycznie żyjecie w pewnego rodzaju wirtualnej społeczności, w której nie mniej jednak istnieją realne połączenia, realna możliwość zmiany samego siebie i społeczności.

Jak Pan to czuje? Czy więzi między Pana uczniami osłabły, czy pozostały takie same?

Odpowiedź: Nasze więzi stały się jeszcze silniejsze, przekształciły się, stają się bardziej wirtualne, a jednocześnie bardziej wyraziste.

Oznacza to, że nie jest to wirtualność w tym sensie, że musimy sobie coś wyobrażać. Coraz bardziej odrzucamy fizyczne kontakty, przyjęte w naszym świecie i przenosimy je w sferę doznań. One doprowadzają nas do stanu, w którym naprawdę rozumiemy, że najważniejsza jest materia dana nam w doznaniach.

Pytanie: Gdzie jest tutaj wolna wola?

Odpowiedź: Wolnej woli tutaj jest tyle, ile chcesz! Ponieważ kiedy człowiek nie jest skrępowany żadnymi ziemskimi okolicznościami – mechanicznymi przemieszczeniami, instrumentami, staje się wirtualny. Przejawia się w nim tylko jego pragnienie. Jeśli chce się z tobą skontaktować, wchodzi. Nie chce – zamyka się i już go nie widzisz, nie słyszysz, nie znasz. Może zmienić swój identyfikator ID i wszystko – dla ciebie nie istnieje, wyparował z twojego świata.

Dlatego zaczynamy odczuwać, że każda nowa okoliczność, na przykład z wirusem i innymi możliwościami, pomaga nam przybliżyć się do nowego świata.

Z programu telewizyjnego „Wirtualny świat”, 09.02.2022

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały

Najbardziej dziecięce święta

Pytanie: Interesujące jest, że Chanuka i Purim to dwa wielkie święta, które nie są opisane w Torze. Dlaczego są uważane za najbardziej dziecięce święta? W Purim dzieci przebierają się w kostiumy karnawałowe, w święto Chanuki śpiewają piosenki, jedzą słodkie pączki.

Odpowiedź: Chodzi o to, że nie osiągnęliśmy jeszcze tych stanów w naszym świecie i dlatego wszystko symbolizuje się w dzieciach. Dziecko, które dąży do przyszłości, pokazuje nam jakby, co powinniśmy osiągnąć od stanów, które jeszcze nie przyszły.

Historycznie rzecz biorąc, te stany miały miejsce, ale nie w człowieku. Wewnętrznie jeszcze nie nastroiliśmy się na święto Chanuki, a potem na święto Purim.

Pytanie: To jest jak gra. Dzieci zawsze kojarzą się z zabawą. Więc również my musimy grać w ten stan?

Odpowiedź: Tak. Naprawa małych naczyń nazywa się Chanuka („hanu-ko”, „przystanek w drodze).

To jest pośredni stan, połowa naprawy. A druga połowa naprawy to już Purim. Musimy jeszcze przejść przez oba stany – zarówno naród Izraela, jak i cała ludzkość.

Pytanie: Dlaczego w święto Chanuki zjada się pączki?

Odpowiedź: Olej symbolizuje pragnienie otrzymywania, a ciasto symbolizuje siłę życia. Olej powinien przesycić ciasto, przecież cała siła życia przychodzi do nas z mąki. Od tego czasu pochodzi obyczaj smażenia ciasta na oleju.

Ciąg dalszy nastąpi…

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 16.12.2019

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Co to jest pojęcie „osądzać Stwórcę”? Jak można osądzać Stwórcę?

Odpowiedź: Zawsze osądzamy Stwórcę tym, że osądzamy nasze życie, samych siebie, wszystko co On stworzył, co zrobił z nami i jak nami zarządza. Aby obiektywnie sądzić Stwórcę, należy najpierw wejść na poziom niezależności, tj. wznieść się ponad swoją naturę, być niezależnym zarówno od siebie, jak i od Stwórcy.

Dlatego tak długo, dopóki człowiek nie uwolni się od swoich egoistycznych intencji, nie może obiektywnie osądzać działań Stwórcy w stosunku do siebie i do innych.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 11.01.2022

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czasami czujemy, że przekleństwa lub błogosławieństwa pochodzą od Stwórcy, czasami od innego człowieka. Skąd to pochodzi? Gdzie jest źródło?

Odpowiedź: Przekleństwa lub błogosławieństwa pochodzą z wyższego źródła, zgodnie z naszym pragnieniem. Na ile nasze pragnienie jest dobre lub złe, ono może wpływać na to źródło. Ale wszyscy razem jesteśmy włączeni w jeden wzajemnie połączony system, zwany „Adam”. Oczywiście nasze myśli, intencje, działania są ze sobą powiązane i określają ogólny stan do siebie nawzajem i do całego systemu.

Dlatego widzimy nasz świat w tak brzydkim stanie. Pomimo tego, że ogólnie jesteśmy nie głupimi, rozwiniętymi ludźmi, ale nasze pragnienie w stosunku do siebie nawzajem jest egoistyczne. Dlatego tylko psujemy sobie nawzajem życie. Kiedy mówimy o jakimś pasmie niepowodzeń, to niekoniecznie pochodzą od jednego człowieka, a pochodzą ze wspólnego systemu i mają wiele przyczyn.

Pytanie: Czy zdarza się, że ktoś celowo rzuca na ciebie urok?

Odpowiedź: Tak też może być. Oznacza to, że są to różne stany.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 08.02.2022

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: W duchowości zawieramy cztery sojusze. Czy istnieje kolejność tego, co zachodzi początkowo, a co potem?

Odpowiedź: Nie, powinniśmy pracować nad naszym wspólnym pragnieniem w grupie i starać się całkowicie powiązać to z właściwością obdarzania. Wszystko to urzeczywistnia się w trakcie nauki, stopniowo. Gdy Stwórca da nam wyższą siłę, stanie się to w nas.

Pytanie: A jeśli jestem trochę zdezorientowany w tych czterech sojuszach?

Odpowiedź: Nie trzeba myśleć o tym, ile ich jest! Należy po prostu myśleć o tym, żeby zjednoczyć się ze swoimi przyjaciółmi, następnie z całą ogromną światową grupą, która studiuje ruch w kierunku Stwórcy, a potem z całą ludzkością, aby w pełnej mierze swoich sił i możliwości przybliżyć wszystkich do sojuszu między sobą i do zjednoczenia ze Stwórcą.

 Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 28.12.2021

Kategorie: Praca duchowa

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Najważniejsze jest to, żeby nikt w żadnym wypadku nie myślał o sobie, że uważa się go za człowieka sprawiedliwego lub kogoś innego w świętej społeczności – mówiąc, że jest wyjątkowy.

Człowiek powinien dbać tylko o to, aby przez swoje czyny nie zaszkodził grupie, społeczności i choć wygląda na wielkiego człowieka, to niech krytycznie przyjrzy się swoim uczynkom i zastanowi się, za co go cenią, i całkowicie anuluje siebie.

Wiadomo, że w dziesięciu ludziach przebywa Szchina, jeśli anulują się przed sobą nawzajem, to jest cały stopień, a cały stopień ma głowę, ręce, nogi i tak dalej. To jest znane.

Okazuje się, że jeśli każdy będzie uważał siebie w grupie za „nic”, będzie uważał siebie w stosunku do grupy za piętę, nogi, podczas gdy oni przedstawiają sobą głowę i ciało oraz wyższe organy. Kiedy wszyscy tak uważają, postępują tak, żeby On, Stwórca, otworzył im bramy najwyższej obfitości i wszelkiego dobra na świecie. ( „Maor we-Szemesz”, Rozdział Ekew)

Jeżeli ludzie anulują się przed sobą nawzajem, każdy w stosunku do grupy, to czyniąc tak, tworzą w niej warunki dla odkrycia Stwórcy. Tak właśnie należy postępować.

Przecież anulując siebie w stosunku do innych, uczymy się od nich, patrzymy na nich, inspirujemy ich, stwarzamy taki warunek, w którym Stwórca odkryje się. On nie odkryje się w jednej osobie, tylko w stosunku człowieka do grupy i w takim stopniu, w jakim jest to prawidłowe.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Często znajduję się w stanie, w którym mam złe myśli i pragnienia. Jak mogę raz po raz przekierowywać serce na cel stworzenia? Jest to coraz trudniejsze i przychodzi mi to z trudem.

Odpowiedź: Naturalnie ze przychodzi z trudem. Są ku temu dwie przyczyny: albo jest to wzniesienie na bardziej wysokie stopnie, albo, co bardziej prawdopodobne, osłabiona więź między przyjaciółmi. To jest także konsekwencja wzniesienia po kolejnych stopniach.

Wzmocnij więź w grupie, a zobaczysz, na ile wszystko staje się łatwe, swobodne i radosne.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W Torze jest powiedziane: „Sędziów nie przeklinajcie i przywódcy twojego narodu nie przeklinaj“. Skąd bierze się szacunek dla sędziego? Przecież zwykły człowiek nie może wiedzieć, na jakim poziomie znajduje się sędzia, na ile wyabstrahował się od swojego egoizmu.

Odpowiedź: Chodzi o to, że sędzia – to nie jest człowiek, a właściwość w człowieku, gdy może sam siebie sądzić. Zaczątki tej właściwości są w każdym z nas, każdy powinien je w sobie rozwinąć. Bez tego nie ma nawet co o tym myśleć, żeby wznieść się na duchowy poziom.

Jest też powiedziane: „Sędziów i nadzorców postaw sobie we wszystkich bramach twoich, które Bóg, Wszechmogący twój, daje tobie”.

Oznacza to, że jeśli chcę wydostać się z Egiptu, tj. ze swojego uwięzienia w egoizmie, to muszę przejść przez Końcowe Morze, które oddziela egoistycznie pragnienia od altruistycznych, i zacząć rozwijać w sobie altruistyczne pragnienia.

A rozwijać powinienem je zgodnie z tymi wskazaniami, obliczeniami, właściwościami, które odnajduję w sobie i porównuję ze swoimi dawnymi egoistycznymi właściwościami, wznoszę się nad egoizmem i w taki sposób stale osądzam siebie, w jaki sposób powinienem się jeszcze podnieść, więcej. Wszystkie te stany, przez które przechodzę, są „okresem sędziów”.

Pytanie: Co to są za bramy, w których człowiek powinien postawić nadzorców i sędziów?

Odpowiedź: Możesz wejść w wyższy świat, we właściwość obdarzania, połączenia i miłości, jeśli przejdziesz stan, w którym nie zarządzają tobą siły egoizmu, a jesteś w posiadaniu sił oddawania i miłości, które otrzymałeś z naprawionych egoistycznych właściwości.

Przed tobą odkrywa się zupełnie inny, nowy świat. Ty go budujesz, ty go tworzysz.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 11.01.2022

Kategorie: Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Czy to będzie prawidłowe, modlić się do Stwórcy o nowe serce, które pragnie nie dla siebie, ale dla przyjaciół?

Odpowiedź: Tak, ale należy zrozumieć, co oznacza nowe serce. Które trzeba poczuć. Mechaniczne słowa w modlitwie po prostu zabijają! Lepiej ich nie mówić. Musisz czuć! Czuć wszystko, co mówisz, na uczuciowym poziomie, a nie tylko używać słów, które przeczytałeś w książce.

Pytanie: Ale nie wiemy, nie rozumiemy, czego dokładnie potrzebujemy i o co powinniśmy prosić. W takim razie prośba powinna być tylko o zjednoczenie?

Odpowiedź: Dobrze, niech na razie będzie to tylko prośba o zjednoczenie. A potem można prosić, żeby Stwórca nauczył nas najbardziej elementarnych próśb. Aby zrozumieć, jak się do Niego zwracać.

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Podstawowa funkcja sędziego w Okresie Sędziów polegała na tym, żeby osądzać swoje własne cechy, właściwości, zrozumieć, kiedy są dobre, a kiedy nie, w czym dokładnie, i w jaki sposób rozwijać się. Naprawiać siebie, modlić się, zwracać się do Stwórcy, aby dał właściwość obdarzania, miłości i wzniósł człowieka ponad jego egoistyczną naturę.

Obraz idealnego sędziego jest tą cechą, właściwością w człowieku, kiedy może być całkowicie oderwany, wyrzec się swojego egoizmu, do pewnego stopnia panować nad sobą, kontrolować siebie i kierować się ku większej właściwości obdarzania i miłości.

Dlatego w pierwszej kolejności sędzia musiał określić, co jest dobre, a co złe. A potem wznieść się ponad to, co złe, na poziom tego, co jest dobre.

Pytanie: Czy można wykształcić w człowieku tę właściwość, czy jest to dziedziczone?

Odpowiedź: Można to rozwinąć w człowieku.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 11.01.2022

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi