Pytanie: Jak dochodzi do odkrycia Stwórcy i co to daje?

Odpowiedź: Odkrycie Stwórcy odbywa się w takim stopniu, w jakim człowiek pragnie Go odkryć, aby być do Niego podobnym.

Pytanie: Czym są światy duchowe?

Odpowiedź: Są to stany człowieka, który zbliża się do Stwórcy.

Pytanie: Dlaczego są nazywane „światami”?

Odpowiedź: Tak człowiek odczuwa, że znajduje się w takiej sytuacji.

Z programu telewizyjnego „Szybkie pytania i odpowiedzi”, 06.01.2023

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Kabalistyczna metoda jest bardzo prosta i bezpośrednia. Mówi o tym, że powinniśmy wykonywać wszystkie działania opisane w Torze dokładnie w sercu. A ludzie zniekształcili to w taki sposób, że odwrócili to na zewnątrz: jeśli wykonujesz te działania fizycznie na oczach wszystkich, wtedy jesteś zuchem.

Komentarz: Jeśli jednak nie jest to dla mnie zrozumiałe, jak zjednoczyć się sercami, to z beznadziejnego stanu będę to robić na zewnątrz – budować świątynię i przynosić w ofierze baranka.

Odpowiedź: Oczywiście, jest to najprostsze. W rzeczywistości musisz znaleźć to zwierzę w sobie, odkryć je, upewnić się, że to twój egoizm, zabić go, zarżnąć, oskórować i spalić niektóre kawałki, a niektóre zjeść. Musisz zrozumieć, jak to się robi.

Pytanie: Czy jest metoda, która może mi to wyjaśnić?

Odpowiedź: Oczywiście! To jest metoda Kabały.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 08.01.2023

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Napisał Pan, że koncepcja „składania ofiary” została ujawniona po kolejnych wejściach do Egiptu przez Abrahama, Izaaka, Jakuba. Egipt po hebrajsku „Mircaim”, czyli. „mitc ra” – koncentracja zła, kiedy człowiek wchodzi w to zło. Naród Izraela (nasze wewnętrzne pragnienia) składał ofiary. Egipcjanie, uosobienie egoizmu, widząc, Izraelitów składających ofiary i próbujących się zjednoczyć, nienawidzili ich za to. Ogólnie rzecz biorąc, nasz egoizm nienawidzi, gdy przynosi się go w ofierze.

Powstaje pytanie: czy można powiedzieć, że stąd bierze się korzeń antysemityzmu?

Odpowiedź: Korzeń antysemityzmu wywodzi się właśnie z tego stanu, kiedy ludzie widzą, że Żydzi traktują wszystko w wewnętrznym znaczeniu tego słowa.

Na przykład składanie ofiary – oznacza składanie w ofierze egoizmu. Modlenie się – nie do jakiegoś Boga i czy czegoś, ale do jakiejś wyższej siły, która może darować ci możliwość bycia dobrym i wrażliwym na innych ludzi. I tak dalej. Takie niezrozumienie judaizmu doprowadziło do początku antysemityzmu.

Pytanie: To znaczy nienawiść do właściwości obdarzania i miłości, którą kultywowali ludzie nazywani „Izraelem” żyjący wtedy w Egipcie, w zasadzie spowodowała antysemityzm?

Odpowiedź: Tak, to naturalna nienawiść. Jeśli jestem we właściwościach otrzymywania, chcę się tylko rozkoszować i widzę, że ktoś blisko mnie próbuje się zjednoczyć i zdobyć inną właściwość – właściwość obdarzania i miłości, to w naturalny sposób go nienawidzę. W taki sposób, moja nienawiść do właściwości obdarzania i miłości podsyca antysemityzm.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 08.01.2023

Kategorie: Izrael i narody świata, Praca duchowa

Komentarz: Wcześniej przed każdym kongresem Pan z reguły chorował. Przeważnie były to choroby układu oddechowego. W zasadzie to wiele osób chorowało. A teraz nadszedł taki czas, gdy nas to omija.

Odpowiedź: Dlatego że weszliśmy na następny etap, kiedy zgadzamy się na zjednoczenie, rozpowszechnianie, rozszerzenie, gdy weszliśmy w dobry kontakt z zewnętrzną siłą i życzymy sobie, aby stała się naszą wewnętrzną siłą. Tak więc przeszliśmy już etap przeciwdziałania.

A ponieważ ja chłonę wszystko od innych, dlatego chorowałem. Ale teraz skończył się etap odrzucenia, zaczęło się połączenie, a nie opór wobec tego i opór wobec mnie. Ludzie są bardziej zgodni, bardziej ustępliwi, bardziej zaangażowani, pragną poznania duchowości w związku między sobą. Dlatego – po co chorować! Nie ma powodu.

Pytanie: Czy to przeciwdziałanie miało taki wpływ na fizjologię?

Odpowiedź: Oczywiście! Ma to swoje odbicie na całym poziomie, od góry do dołu, na wszystkich stopniach.

Pytanie: Dlaczego musiał Pan cierpieć za wszystkich?

Odpowiedź: Jeśli daję wszystkim, to przeze mnie przechodzi również odwrotne połączenie – zarówno z góry w dół, jak i z dołu do góry.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Nie ma powodu chorować!”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Zdrowie

Pytanie: Co to jest Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca – to jedna i jedyna siła natury.

Pytanie: Jakie informacje Stwórca przekazuje człowiekowi?

Odpowiedź: Tylko to, co jest potrzebne człowiekowi, aby być użytecznym obiektem na tym świecie.

Pytanie: A jak być pożytecznym w tym świecie?

Odpowiedź: Kochać wszystkich.

Z programu telewizyjnego „Szybkie pytania i odpowiedzi”, 06.01.2023

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Czym jest światło?

Odpowiedź: Światło – to jedyna siła w naturze, która istnieje, rządzi, napełnia i ożywia wszystko. A reszta z wielu sił, które widzimy wokół, są pochodnymi tego światła.

Pytanie: Jak światło jest odczuwane w człowieku?

Odpowiedź: Jak wszystko co jest dobre.

Komentarz: Okazuje się, że jest światło, które objawia się jako prawo natury, jako jakaś siła, i jest światło, które po prostu odczuwamy.

W jaki sposób jest odczuwane światło, przejawiające się jako siła natury?

Odpowiedź: Jak ogromna przyjemność, napełnienie. Światło jest odczuwalne w taki sposób, że chcesz się do niego zbliżyć lub przybliżyć je do siebie.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 15.01.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

„Nauka Dziesięciu Sefirot”, cz.1, „Pytania i odpowiedzi dotyczące znaczenia terminów”.

Pytanie 18: Co to jest Chochma?

To światło jest podstawą życia stworzenia.

Wyższe światło, które stworzyło pragnienie otrzymywania przyjemności, jest podzielone na dwie części z punktu widzenia stworzenia, ze względu na dwa rodzaje relacji, które powstają w stworzeniu: 1) stosunek do napełnienia i 2) stosunek do Dającego to napełnienie.

Dlatego jeśli chodzi o światło, które stworzyło pragnienie, napełnia je, troszczy się o nie, to nazywa się światłem Chochma. A kiedy mówimy o świetle naprawy, które napełnia stworzenie właściwością obdarzania, nazywane jest światłem Chasadim.

W rzeczywistości nie ma żadnej różnicy w świetle poza stworzeniem. Wyższe światło zawsze znajduje się w absolutnym spokoju. A wszystkie właściwości i zjawiska w nim, „okrągłe” światło i „linia”, światło wewnętrzne i światło otaczające są tylko wrażeniami stworzenia od wpływu tego światła.

Jeśli chodzi o życie stworzenia, to w takim przypadku to światło nazywa się światłem Chochma. A jeśli chodzi o nasze obdarzanie Stwórcy, to mówi się że jest to światło Chasadim. Są to dwa główne rodzaje światła, które wewnątrz siebie dzielą się jeszcze na wiele rodzajów.

Tak więc światło, które działa poprzez pragnienie stworzenia otrzymywania przyjemności, nazywa się światłem Chochma.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”, 21.06.2011

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy kontakt ze Stwórcą zawsze odbywa się przez pryzmat człowieczeństwa? Jaka jest różnica w stosunku do tego, co czuję teraz, jak oddaję ludziom, otrzymuję od nich i oczywiście rozkoszuję się w takiej czy innej formie.

Odpowiedź: Tu właśnie jest problem. Dlaczego rozkoszujesz się?

Pytanie: Ze względu na siebie, oczywiście. Czy dlatego nie czuję światła Chasadim, ani światła Chochma?

Odpowiedź: Tak, właśnie dlatego, że manipulując kimkolwiek, dążysz tylko do własnego celu, własnego dobrobytu. Świadomie lub nieświadomie kalkulacja zawsze wynika z tego, ile korzyści osiągniesz z tego działania. A jeśli wydostaniesz się z tych ograniczających ram, to wtedy zaczniesz czuć, co robisz.

Wówczas za całą ludzkością, za wszystkimi ludźmi, od których otrzymujesz i którym oddajesz, zobaczysz wyższą siłę. Jeśli będziesz tylko obdarzać, nie otrzymując nic w zamian, to jest światło Chasadim. A jeśli otrzymujesz ze względu na obdarzanie – jest to światło Chochma.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 15.01.2023

Kategorie: Praca duchowa

Komentarz: Załóżmy, że w pewnym momencie swojego życia odkryła się w Panu pewna cecha. Zaczął się Pan rozwijać, stał się wielkim kabalistą, doszedł do pewnego punktu i teraz z tego punktu patrzy Pan, jakie cechy ujawniły własne doświadczenia, aby teraz mógł Pan postrzegać Stwórcę.

Odpowiedź: Te cechy dały mi możliwość obiektywnego, zdecydowanego oderwania się od siebie, zrozumienia przeciwstawnej właściwości – obdarzania i miłości, pozwoliły mi zrozumieć system wszechświata, powiązań w nim i w tym stopniu, w jakim mogę prawidłowo zrealizować te powiązania, mam możliwość zarządzania swoim przeznaczeniem, kierowania sobą.

Czyli jestem w stanie przyciągać wyższą siłę, stale doskonalić się pod jej wpływem, świadomie, anty egoistycznie, wysiłkami, które staram się w sobie wywołać.

Pytanie: A gdyby Pan otrzymał tę świadomość bez przechodzenia przez różne stany, czy otrzymałby je Pan sztucznie?

Odpowiedź: Nie, nie mógłbym niczego poczuć. Nie ma nikogo bardziej mądrego od tego, który przeszedł wszystkie etapy rozwoju. Nie ma człowieka, który mógłby to zrobić, jeśliby stopniowo nie przeżył tych doznań.

W taki sam sposób gromadzi się doświadczenie u małych dzieci. Kiedyś leciałem do Europy a potem z powrotem z moim czteroletnim wnukiem. Nie wiedział, co to jest samolot, dla niego był to ogromny stalowy ptak, nieustannie brzęczący. Co z tego rozumiał? Nic.

A gdyby człowiek przez to wszystko przeszedł, przeżył, uczył się, wiedział jak i co, to zupełnie inna sprawa. Ale dziecko, wznoszące się w powietrze, nie wie, czym jest powietrze, czym jest tlen, dlaczego wszystko powinno być takie. Nie da się wszystkiego przekazać! To trzeba przeżyć! W rzeczywistości uważamy, że to jest po prostu doświadczenie. To nie jest doświadczenie, to jest stworzenie w nas możliwości odczuwania tych zjawisk, których inaczej byśmy nie odczuwali.

Czym różni się małe dziecko od dorosłego człowieka? Tym, że dorosły ma ogromny zasób doświadczeń, nagromadzenie danych zmysłowych, psychicznych, których dziecko nie ma. Gdybyśmy to wszystko włożyli w dziecko, dali mu i napełnili je, czy mogłoby być jak dorosły człowiek?

Nie można umieścić wszystkich danych, które ma, powiedzmy, 30-letni człowiek. Nie można! Dlatego że zajęłoby to dwadzieścia lat. Program trzeba wypełnić stopniowo, jak w komputerze. Czasami instalacja takich programów zajmuje mi prawie godzinę. Dlaczego? W czym jest problem? Coś zrobiłeś, wprowadziłeś?… Ale nie, program musi się przeformatować, wyczyścić, skasować, zresetować itd.

Tak to działa – dwadzieścia lat, zanim człowiek dorośnie. W przeciwnym razie nie będzie mógł się załadować. Musi wszystkiego doznać! W komputerze nie ma takich odczuć, tam są miliardy operacji, zero-jeden i tyle. A tutaj człowiek musi doświadczyć, przechowywać to wszystko, porównywać, łączyć z przeszłością. Dotyczy to wszystkiego: fantazji, zamiarów i błędów. To jest cały program.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Zobaczyć coś, co nie istnieje”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Czego doświadcza kabalista, gdy podnosi ludzi na inny poziom?

Odpowiedź: To jest jego praca. Tak pracuje!

Pytanie: Ale istnieje jakiś mechanizm, dzięki któremu zasila całą tę masę?

Odpowiedź: Kabalista żyje dzięki ich pragnieniu. Chcą się w czymś podnieść, przynajmniej w czymś, może nawet biernie, ale chcą. A kabaliście poza tym niczego nie potrzeba.

Pytanie: Na czym polega piękno tego działania?

Odpowiedź: Piękno polega na tym, że następuje połączenie różnych dusz. Kiedy jednoczą się ze sobą, to tym odkrywają Stwórcę, wyższą siłę. I każdy w miarę swojego udziału. A kabalista, który je łączy, czuje to bardziej, ponad wszystkimi. Odczuwa korzyść ze swojego działania zarówno w stosunku do tych dusz, jak i w odniesieniu do Stwórcy.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zostać gwiazdą?”

Kategorie: Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody