Pytanie: Stan połączenia ze Stwórcą jest wspaniałym stanem. Czy można podzielić się nim z przyjaciółmi i jak może to wpłynąć na nasz rozwój?

Odpowiedź: Możemy cały czas rozwijać się do coraz większego odkrycia Stwórcy. Jest to główne przykazanie, główne zrozumienie naszego istnienia.

Wypełniając to, będziemy dążyć także, do wymieniania się swoimi doznaniami, które zaczniemy poznawać z natury.

Z lekcji na temat „Osiągnąć kontakt ze Stwórcą”, 10.01.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak uniknąć popełnienia błędu i zrozumieć, że zwracam się do Stwórcy? Czy istnieje jakaś weryfikacja?

Odpowiedź: Nie. Zwracaj się jak chcesz, popełniaj błędy jakie chcesz, najważniejsze, aby cały czas być w połączeniu z Nim. Rób co chcesz, tylko nie zrywaj więzi ze Stwórcą. Najważniejsze jest to, żeby cały czas mieć z Nim dialog.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Przestrzegając prawa poręczenia, nagroda i kara są ukryte, i nawet jeśli twój umysł to pojmuje, coś wewnątrz ciebie mówi: „Nic strasznego, ja mimo wszystko będę robił to dla siebie”. Jak więc można realizować to prawo?

Odpowiedź: Realizowanie tego prawa rzeczywiście nie jest proste, ponieważ cały nasz egoizm jest skierowany przeciwko temu prawu. Prawo poręczenia jest uniwersalnym i jedynym prawem, które obejmuje cały system, w którym człowiek, wraz z całym stworzeniem, znajduje się w jedności z ogólną siłą natury – Stwórcą. System został stworzony przez Stwórcę i On, za pomocą wyższego światła, wprowadza go w działanie.

Stwórca wprowadził do systemu ograniczenie i ukrycie, abyśmy mogli badać powiązania pomiędzy wszystkimi częściami tego systemu, abyśmy w każdym naszym działaniu ponieśli porażkę, odkryli, czego brakuje do prawidłowej i sprawnej pracy tego systemu, oraz zapragnęli, żeby on zadziałał.

Za każdym razem, gdy tworzymy tę brakującą część, pragniemy, żeby to się wydarzyło, i wtedy, jak w filmowej bajce, to się nagle dzieje. Trudno wyrazić słowami, jak bardzo twórczy staje się człowiek, uczestnicząc w tworzeniu tego systemu. Pojmuje, rozumie, nieustannie go uzupełnia i wspiera. Wszystko to oczywiście odbywa się dzięki wyższej sile, ale w połączeniu ze Stwórcą, ponieważ człowiek widzi w tym cel i konieczność.

Wszystko, co robimy, powinno prowadzić nas do zgłębiania prawidłowego połączenia między nami i jego realizację. Tworząc ten system, badamy całą nieskończoną rzeczywistość, od rozbitego i odległego punktu tego świata, aż do jego kompletnej konstrukcji.

Z lekcji na temat artykułu „Poręczenie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Pytanie: Z jednej strony powinienem wyobrażać sobie, że moi przyjaciele są doskonali, że przebywa w nich Stwórca, i powinienem chłonąć wszystko, co w nich jest. A z drugiej strony, mamy się za nich modlić.  Jaką prośbę mogę za nich mieć, jeśli wyobrażam sobie, że znajdują się w stanie doskonałości, i wypełnia ich Stwórca?

Odpowiedź: Z jednej strony, powinienem wyobrażać sobie przyjaciół jako doskonałych, włączać się w nich i przebywać w nich, w ich doskonałości. Z drugiej strony, powinienem prosić i modlić się za nich. Jak można pogodzić te dwa stany?

Rzeczywiście, jednoczesne pogodzenie ich nie jest możliwe. Istnieje zarówno jeden, jak i drugi stan, muszę na przemian istnieć w obu. Podobnie na kongresie powinienem obserwować, w którym z tych stanów się znajduję. Ale w zasadzie, na kongresie jest więcej stanów wychwalania grupy, wychwalania Stwórcy, wychwalania drogi naszego zbliżenia.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dlaczego, gdy czuję miłość Stwórcy, wydaje mi się zbyt ciężka i wywołuje pragnienie pozostania w ciemności?

Odpowiedź: Specjalnie są nam dane takie trudności, kłopoty, przeszkody, aby rozwinąć w nas prawdziwe pragnienie Stwórcy.

Pytanie: Jak możemy całą dziesiątką osiągnąć granicę „ponad nasze siły”?

Odpowiedź: Wspólnie. Kiedy zrozumiemy, że nikt z nas nie może wypełnić najprostszego, najmniejszego przykazania Stwórcy – tylko wtedy, gdy będziemy pomagać sobie nawzajem.

Pytanie: Jeśli każdy na miarę swojego wkładu może odczuć Stwórcę w dziesiątce, to jak możemy dojść do jednego odczucia centrum dziesiątki i Stwórcy? Każdy wnosi swój wkład na miarę swoich możliwości.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia, kierunek jest wciąż ten sam.

Pytanie: Jak można zapragnąć zadowolić Stwórcę dla Jego przyjemności?

Odpowiedź: Aby to zrobić, należy o Nim myśleć. Aby myśl przyszła właśnie w takiej formie: zrobię coś, aby sprawić Mu przyjemność.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.11.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Skąd pochodzi przebudzenie z dołu?

Odpowiedź: Przebudzenie z dołu pochodzi z kli, z tego samego systemu, który stopniowo budzi się ze swojego rozbitego stanu. Dlatego pojawiają się w nas coraz bardziej rozbite stany – od małych do dużych, po to, abyśmy mogli je naprawić.

Wszystkie przebudzające się stany pokazują nam nasze rozbicie, odrzucenie siebie nawzajem i od Stwórcy. Nad nimi musimy stworzyć połączenie między sobą. Nie po to by zniszczyć te stany, nie po to, by je zniwelować, lecz aby wbrew nim budować mosty połączeń między sobą. To jest właśnie naprawa.

Wtedy będziemy mieli lewą linię – stany pobudzane z góry, prawą linię – korektę pobudzaną przez nas z pomocą wyższego światła, i środkową linię – kiedy te dwie linie się zsumują i dadzą wspólny wynik, czyli nasze połączenie ze Stwórcą.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Mamy bardzo złożoną postawę wobec Stwórcy. Z jednej strony Stwórca jest przyjacielem, z drugiej jest gospodarzem, z trzeciej strony – naprawiającą, napełniającą siłą.

Stwórca jest wszystkim. Nie można Go zdefiniować jako czegoś jednego. Wszystko, co czuję w dowolnym momencie, z czym mam relację, co otrzymuję, z czym jestem związany, to wszystko jest Stwórcą.

Wtedy i grupa znika w moich odczuciach. Staje się moim kli, czyli tym uczuciem, w którym odczuwam Stwórcę.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Stwórca

Pytanie: Jak powinno wyglądać przygotowanie do kongresu w grupach wirtualnych?

Odpowiedź: Jeśli systematycznie uczęszczasz na nasze zajęcia i mniej więcej starasz się je realizować w swojej dziesiątce, to jesteś gotowy do kongresu.

Przecież z góry ustalamy jego plan, tematy lekcji, kolejność wypowiedzi i tak dalej. Dlatego wszystko skierowane jest do nastrojenia człowieka, znajdującego się już na kongresie, w ogromnym połączeniu z innymi podobnymi sobie, by mogli razem z wspólną siłą odkryć Stwórcę.

Kongres jest wielką, potężną siłą, która przyciąga odkrycie Stwórcy. Załóżmy, że zebrało się tam 100 dziesiątek. Więc jest to ogromna siła. Taki jest sens kongresu, taka jest istota uczestnictwa w nim: pragnę być w miejscu, polu w którym panuje takie napięcie, które wywołałoby doznanie i odkrycie Stwórcy.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Nie możemy opierać się na wiedzy, ponieważ jest ona otrzymującym kelim. To samo dotyczy uczuć, ponieważ są fałszywe, nie można im ufać. Więc na czym możemy się oprzeć, jeśli ponad wiedzą są to już obdarzające kelim, których jeszcze nie posiadamy? Okazuje się, że wisimy w powietrzu.

Odpowiedź: Kiedy wisicie w powietrzu, starajcie trzymać się za siebie nawzajem. Wtedy zrozumiecie, że wasze wspólne pragnienie znajduje się pod wami jak solidna, stabilna platforma, na której możecie się oprzeć, stać i nie bać się upadku.

Pytanie: Na czym polega główna praca dziesiątki w tym pośrednim punkcie, kiedy nie mamy jeszcze wsparcia?

Odpowiedź: Tylko trzymajcie się siebie nawzajem!

Pytanie: Czy nasza droga będzie taka w zawieszeniu, czy też po drodze pojawi się jakiś solidny grunt?

Odpowiedź: Z pewnością się pojawi, gdy go osiągniecie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Dla mnie to wciąż jest zagadką, kiedy Pan mówi: „Cechy fizyczne przyjaciela nie są dla mnie ważne, ale ważne jest jego wewnętrzne dążenie do Stwórcy”.

Odpowiedź: A co jeszcze jest w człowieku?! Wszystko inne jest zwierzęce!

Nasze zwierzę zawiera w sobie szczególny „punkt w sercu” – dążenie do Stwórcy. Ten punkt jest cząstką z następnego, wyższego poziomu. Jeśli się nim zajmuję, staram się stworzyć z nim kontakt, gromadzę na naszym fizycznym poziomie jakby grupę z tych punktów, pewien rodzaj wspólnego pragnienia.

Kiedy anulując wszystkie nasze zwierzęce elementy, dążymy do połączenia tylko duchowych pragnień, odkrywamy, że wznosimy się na następny poziom, to znaczy odkrywamy w tym wspólnym pragnieniu kolejny stopień.

A jeśli nie zwracamy uwagi na nasz wewnętrzny punkt i pozostajemy na ziemskim poziomie, wtedy jesteśmy po prostu przyjaciółmi w materialnych interesach, organizujemy nasz klub i po prostu żyjemy na tym świecie. Albo jedno, albo drugie!

Dlaczego się razem zebraliśmy?! Aby wznieść się na następny poziom! Dlatego musimy odkryć nasze duchowe punkty i połączyć je ze sobą dla stworzenia jednego duchowego naczynia. W nim doświadczymy następnego stanu, kolejnego poziomu, Wyższego świata!

A jeśli będziemy zwracać uwagę na nasze cechy zwierzęce, czyli cechy fizyczne lub charakter, wówczas pozostaniemy na poziomie naszego świata i nigdy z niego nie wyjdziemy.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Cały problem – we mnie”.

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie