Pytanie: Na czym polega to szczególne zjednoczenie, które musimy osiągnąć w ataku przed Pesach i bezpośrednio w okresie Pesach?

Odpowiedź: Jest to wtedy, kiedy jednoczymy się ze sobą, zbliżamy się do Stwórcy i żądamy od Niego, aby rzucił światło na naszą prośbę o jedność. W ten sposób jednoczymy się i tworzymy z nas wszystkich, jedną grupę.

Wtedy poczujemy, co oznacza zjednoczenie, co oznacza siła, która jest w nas, ale jeszcze nigdy nie przejawiła się między nami. Bardzo bym chciał, żeby nam się to udało.

Pytanie: Powiedział Pan, że musimy kontynuować ćwiczenia odnośnie jedności, dopóki nie otrzymamy jasnej odpowiedzi na ten wysiłek, na tę modlitwę. Co oznacza otrzymanie odpowiedzi na wysiłek?

Odpowiedź: Kiedy poczujemy, że każdy z nas znajduje się pod naciskiem wielu przyjaciół, którzy wywierają na niego presję i trzymają go blisko siebie.

Spróbujmy, żeby nam się to udało. Chcę was zapewnić, że z góry otrzymacie wszystko, czego pragniecie, jeśli tylko naprawdę pragniecie być w prawdzie. I jeszcze jedno o co proszę: należy dobrze zrozumieć artykuły Rabasza. To wszystko. Powodzenia!

Z lekcji według artykułu Rabasza, 25.03.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jaki jest sens nieświadomego rozwoju?

Odpowiedź: Sens nieświadomego rozwoju jest taki, żeby przygotować zwierzę by stało się człowiekiem, gdyż od samego początku, z jednej komórki, z punktu pragnienia „z niczego”, należy rozwinąć taką strukturę, takie stworzenie, które byłoby absolutnie podobne i równe Stwórcy.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Nieświadomy rozwój”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak cała światowa grupa może prawidłowo wyjść z wygnania?

Odpowiedź: Zgodnie z waszym pragnieniem. W takim stopniu, w jakim jednoczycie się z przyjaciółmi i wspólnie będziecie chcieli wyeliminować siłę zła, Faraona, który zawsze ciągnie was z powrotem do Egiptu, do waszego egoizmu, do pragnienia otrzymywania, w takim stopniu możecie stopniowo, na przestrzeni pewnego czasu, osiągnąć stan, kiedy siła Faraona zaniknie.

Pytanie: Czy przebywanie na wygnaniu musi być koniecznie długotrwałym procesem? Czy możemy go zrobić szybkim, albo nawet natychmiastowym procesem?

Odpowiedź: Nie mogę powiedzieć, na ile wyjście ze stanu egoistycznego może być szybkie czy powolne. Zależy to od waszej reakcji. Wszystko, co się z nami dzieje, czyni Stwórca, a wy musicie wspólnie reagować na to, razem pracować nad waszą odpowiedzią dla Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pracujemy i przygotowujemy się do wzniesienia na poziom duchowy, ale możemy jedynie podejmować wysiłki i nic więcej. Działanie wykonuje światło, nie mam siły wznieść się ponad siebie. Nie mogę złapać się za włosy i wyciągnąć z egoistycznego bagna!

Rezultat całej naszej pracy nazywa się „Wkładał wysiłek – i znalazł”, ponieważ wówczas odbywa się działanie wyższego świata. Wyjście z Egiptu jest realizowane „przebudzeniem z góry”, dzięki odkryciu bardzo ogromnego światła, GAR de-Chochma.

Nazywa się ono Egipską ciemnością, ponieważ światło odkrywa się, ale my nie mamy żadnego obłóczenia Chasadim na to światło, aby je poczuć. Dlatego nazywa się to nocą, a nie dniem, i nie jest to wzniesieniem po duchowych stopniach, ale ucieczką, skokiem. Pesach pochodzi od słowa „przeskoczyć” (pasach).

To wzniesienie zachodzi z człowiekiem jak jeden impuls – poza czasem, ruchem i przestrzenią oraz wszelkimi ludzkimi ocenami. Ponieważ wszystko dokonuje się siłą wpływu z góry. Dlatego musimy być gotowi do tego wyjścia.

Przychodzi ono nagle, w pośpiechu i na moment przed tym, jak to się wydarzy, człowiek nie jest w stanie wyobrazić sobie takiego stanu, kiedy okaże się bezpośrednio przed wyjściem z Egiptu, i za chwilę już to nastąpi. Dzieje się to zupełnie nieplanowane…

A o samym przejściu jest powiedziane, że kiedy Stwórca realizuje to z nami, jesteśmy jak we śnie…

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Gdy już człowiek przekona się, że nie ma nic w rękach, ale ma za sobą długą drogę, którą pokonał, szukał, cierpiał, próbował coś ze sobą zrobić i widzi, że nie jest w stanie, wtedy zwraca się do Stwórcy.

Pytanie: Gdzie tu jest element szczęścia i w którym momencie?

Odpowiedź: Czujesz, że nie masz nic innego oprócz Stwórcy. Musisz do Niego wołać i po prostu przekonać, uprosić, ubłagać, albo zmusić, nakłonić…

Komentarz: Odpowiedzieć.

Odpowiedź: Tak, po prostu zażądać odkrycia.

Pytanie: Czy ten moment jest momentem szczęścia?

Odpowiedź: Tak.

Komentarz: A cała droga – można powiedzieć, że była…

Odpowiedź: A cała droga była także skierowana ku odkryciu Stwórcy, dlatego że wszystko, czego pragnąłeś na swojej duchowej drodze, to nabycie właściwości obdarzania i miłości. Tylko nie mogłeś zwrócić się do Stwórcy…

Komentarz: Z rozbitym sercem.

Odpowiedź: Tak, prawidłowo zwrócić się. A teraz to zrobiłeś. Dzisiaj ludzie są już zmęczeni i dlatego mogą to usłyszeć.

Pytanie: Czyli ludzie, tak czy inaczej, chcą obecnie osiągnąć prawdziwą modlitwę?

Odpowiedź: Gdybyśmy nie oszukiwali się środkami masowej informacji i innymi rzeczami, to można by było powoli wyjaśnić, czym jest szczęście.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Szczęście, Wiadomości

Pytanie: Obecnie uciekamy od egoizmu czy pogrążamy się w nim?

Odpowiedź: Jedno i drugie. Faraon, nasz egoizm, nieustannie się nasila – jak powiedziano: „Ja (Stwórca) zatwardziłem jego serce”.

Z jednej strony Stwórca mówi do Mojżesza: „Pójdźmy do faraona”. Z drugiej strony Faraon z każdym ciosem staje się silniejszy. Im bardziej człowiek umacnia się w obdarzaniu, dążąc do zjednoczenia – do innego, nie egoistycznego życia, tym silniejszy staje się egoizm, tym mocniej go trzyma, nie pozwalając mu uciec. Trwa to aż do momentu, dopóki ta walka osiągnie szczyt – „dziesiątej plagi”.

Ten proces, który nazywa się „wyjście z Egiptu”, musimy obecnie przejść. W tym celu została nam dana Tora, która opowiada o tym i wyjaśnia, jak to zrealizować. Teraz jesteśmy zobowiązani do jego realizacji.

Z programu „Kabaliści piszą. Wyjście z Egiptu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Zohar, rozdział „Szemot”, p. 59: … I nigdy Stwórca nie pozostawił Izraela na wygnaniu, nie umieszczając najpierw wśród nich swojej Szchiny. I tym bardziej z Jakubem, kiedy szedł na wygnanie, Stwórca i Jego Szchina i wyżsi sprawiedliwi i rydwany – wszyscy zstąpili razem z Jakubem… I taki jest zwyczaj Stwórcy we wszystkich wygnaniach…

Co oznacza „Szchina zstępuje z narodem Izraela na wygnanie”? Myślimy, że istnieje coś, gdzie Stwórca nie działa. Ale przecież jest tylko jedna siła, która działa w całym stworzeniu, w nas – to Stwórca, światło.

Wygnanie jest szczególnym stanem stworzenia, które światło specjalnie twarzy w nim, w pragnieniu stworzonym przez światło, aby opuścić je w dół, oddalić od Siebie, stworzyć w nim pragnienia dla siebie.

Światło bardzo dokładnie mierzy wszelkie stany wygnania, wszelkie problemy, które odkrywają się w pragnieniu otrzymywania przyjemności, wszelką pustkę, wszelkie kłopoty. Odwrotna strona światła, Stwórca, działa na wygnaniu, jak powiedziano: „Ja zatwardziłem serce faraona“. Stwórca również był obłóczony wewnątrz potopu, itp…

Przecież „Nie ma nikogo oprócz Niego”. Wygnanie jest formą oddziaływania światła, Stwórcy, w swoim przeciwieństwie, jest odwrotną stroną – dokładnie zmierzonym, w precyzyjny sposób, we wszystkich gradacjach właściwości, przeciw każdemu pragnieniu, każdej duszy, we wszystkich powiązaniach między nimi.

Dlatego oczywiście, Stwórca, światło znajduje się razem z narodem na wygnaniu, cały czas wpływa i wspiera go. Stwórca tworzy to wygnanie swoją odwrotną, ciemną stroną, jak powiedział król Dawid: „Z przodu i z tyłu (światłem i ciemnością) Ty obejmujesz mnie”.

A gdy nie ma już potrzeby, aby światło oddziaływało z odwrotnej strony, czyli ciemności, gdy On wystarczająco wstrząśnie i pobudzi pragnienie (kli) i rzeczywiście będzie dążyło do przedniej strony światła – do obdarzania, wtedy Stwórca wyciąga kli z wygnania – ku wyzwoleniu.

Ale tylko światło jest jedyną działającą siłą – odwrotną lub przednią stroną. Dlatego całe wygnanie jest jego przygotowaniem dla nas, do naszego wyzwolenia.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR

Pytanie: Stwórca nieustannie zatwardza serce faraona. Z jednej strony mówi: „Przyjdźcie do Mnie”. A z drugiej strony: „Chcę zatwardzić jego serce”. Dlaczego?

Odpowiedź: Dlatego że przeznaczeniem naszego egoistycznego rozwoju jest to, aby przekonać się, że niemożliwe jest istnienie w egoizmie, i aby prosić Stwórcę, by nas od niego uwolnił.

Na tym polega cel naszego przebywania w niewoli egipskiej, w niewoli egoizmu – upewnienie się, że jest to tylko na naszą szkodę i że tylko Stwórca może nas stamtąd wyciągnąć.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Święta i specjalne daty

Pytanie: Haman i Mordechaj są nie do odróżnienia tylko w Stwórcy?

Odpowiedź: Nie. Można ich nie rozróżnić i w naszym życiu. Spróbujcie.

Pytanie: Co oznacza w naszym życiu picie, czyli światło Chochma? Gdzie ono jest?

Odpowiedź: Jeśli odkryjemy swoje kelim otrzymywania, to odkryjemy, że światło Chochma jest gotowe je napełnić.

Pytanie: Czy Haman zawsze odkrywa się z przymusu, jak złoczyńca?

Odpowiedź: Nie, nie odkrywa się z przymusu i zawsze. Haman jest jedną z cech naszego egoizmu. Jest to oczywiście ogromna wielkość i ogromna władza nad ogólnym egoizmem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.03.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jaki jest sens polecenia „Pamiętaj o tym dniu, kiedy wyszliście z Egiptu” w wewnętrznej pracy człowieka?

Odpowiedź: Jest napisane w Zohar (rozdział „Bo”, p. 121) że „wyjście z Egiptu jest wspomniane 50 razy w Torze”. Poza tym jest powiedziane, że każdego dnia człowiek powinien widzieć siebie, wychodzącego z Egiptu, ponieważ cała nasza praca jest przeprowadzana odnośnie Egiptu.

Praca duchowa człowieka według naprawy swojej egoistycznej natury zaczyna się od stanu „Abraham” – początek właściwości obdarzania. Ale jak rozwinąć tę właściwość?

Dlatego w człowieku pojawia się pytanie „Abrahama” do Stwórcy: „Jak moi potomkowie odziedziczą tę wielką ziemię?” (Rozdział „Lech Lecha”) – Czyli, jak mogę rozwinąć w sobie (potomków – moje przyszłe stany) ogromne pragnienie obdarzania i miłości, abym mógł otrzymać od Ciebie całe Twoje światło?

Na to następuje odpowiedź (Stwórcy Abrahamowi): „Wiedz, że twoi potomkowie będą na wygnaniu przez 400 lat”. 400 lat to wszystkie 4 poziomy egoizmu. To znaczy, Stwórca mówi człowiekowi, że całkowicie pogrąży się w egoizmie i w ten sposób nabędzie pragnienie równe światłu Nieskończoności.

Na początku przenikasz tym pragnieniem, aby wszystko pochłonąć, a następnie odkryjesz, że jest zepsute i zapragniesz wyjść z niego. A wychodząc z niego, zaczynasz naprawiać je z egoistycznego otrzymywania na obdarzanie. To właśnie oznacza opuścić Egipt i przejść do świętej ziemi.

I tak stopniowo naprawiając nabyty egoizm, wznosząc się po 125 stopniach do całkowitej naprawy (Gmar Tikun).

To znaczy, cała nasza duchowa droga dzieli się na trzy etapy:

1. Od początkowego punktu (Abraham, dążenia do odkrycia Stwórcy) do wejścia w Egipt.

2. W Egipcie – rozwój dążenia do Stwórcy, który prowadzi do rozwoju egoizmu, uświadomienie go jako zła i wyjścia z niego.

3. Naprawa tego egoistycznego pragnienia – aż do jego całkowitej naprawy.

Wszystko kręci się wokół „Egiptu” – części naszej drogi „przed nim” i części naszej drogi „po nim”. Egipt jest punktem centralnym. Dlatego każdego dnia człowiek musi czuć w sobie, że wychodzi z Egiptu – to znaczy, każdego dnia bierze część egoistycznego pragnienia, i naprawia je i otrzymuje w nie nowe światło – to nazywa się „nowym dniem”. I tak dzieje się na wszystkich stopniach.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, ZOHAR