Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Zbliżmy się do stanu „Chanuka”!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy w Chanukę powinniśmy zjednoczyć wszystkie nasze pragnienia, skierowane na obdarzanie siebie nawzajem?

Odpowiedź: Tak. Wszystko co w nas jest, jest nam dane od Stwórcy. A my chcemy skierować to na obdarzanie Jego, poprzez nasze właściwości, nasze serca, nasze pragnienia.

Pytanie: Czy my, grupa Bnei Baruch, jesteśmy gotowi przyjąć światło Chanuki w nasze wspólne kli?

Odpowiedź: Jesteśmy gotowi. Wszystko zależy tylko od nas. Mamy materiały, które studiujemy i omawiamy. Generalnie można powiedzieć, że jesteśmy gotowi.

Przed nami cały tydzień. Wypełnijmy ten tydzień tematem Chanuki, abyśmy mogli ją jak najlepiej zrozumieć i być blisko tego stanu. A wszystko zadziała. Przynajmniej będziemy mogli przejść pierwszy etap naprawy egoizmu.

Z lekcji według listu Rabasza


Silnik spalania wewnętrznego

каббалист Михаэль Лайтман Odkrycie Stwórcy zaczyna się z najniższego stanu, „z prochu”, jak jest powiedziane: „Z prochu wyszedłeś i do prochu powrócisz”. Cały czas spadamy do stanu prochu, tracąc zainteresowanie duchowością, pragnieniem, smakiem. I z tego prochu musimy się wznieść: „Niech człowiek pomoże bliźniemu”.

Sam człowiek nie jest w stanie podnieść się z upadku, może tylko wtedy, gdy inni dadzą mu przykład i obudzą go. Wtedy będzie to prawidłowe wzniesienie, a nie wynikające tylko z egoizmu. Przyjaciel pomaga mi się podnieść, a ja pomagam przyjacielowi, to znaczy pracuję w grupie a tu działają siły zjednoczenia. Tylko w takim przypadku będzie to duchowe działanie.

Jeśli człowiek upadł do stanu prochu, sam nie ma żadnych sił. Jedyną nadzieją jest dziesiątka. Nigdy nie znajdę siły w sobie, by się rozwijać. Egoizm próbuje mnie oszukać i podpowiada: „Postaraj się, sam dasz radę!” Ale to działa tylko w naszym świecie, a w świecie duchowym nie. Tam mogę podnieść się, tylko dzięki sile grupy: „Niech człowiek pomoże bliźniemu”. W przeciwnym razie nie będzie to wzniesienie, ale oszukiwanie samego siebie.

Jestem na dole, a moi przyjaciele na górze, więc wznosimy się nawzajem jak alpiniści związani jedną liną. Anuluję się przed dziesiątką, staram się czuć najmniejszym ze wszystkich, i dzięki temu otrzymuję od niej siły. A potem z tymi siłami otrzymanymi od przyjaciół robię odwrotne działanie i pomagam im.

Anulując siebie przed grupą, otrzymuję od niej wyższą siłę, która działa na mnie i przebudza mnie. Byłem najniżej, ale teraz dzięki sile, którą otrzymałem od grupy, wpływam na innych, czyli staję się dla nich jak Stwórca. Na początku otrzymywałem od przyjaciół jak Malchut, a teraz oddaję im jak Keter. Pracuję tak jak silnik tłokowy: Malchut-Keter, Keter-Malchut.

Każdy powinien być najmniejszym i największym w dziesiątce. Jeśli każdy z dziesięciu pracuje w ten sposób, to tworzymy jakby silnik z dziesięcioma cylindrami – wyobraźcie sobie, jaka to moc! Wszystkie tłoki jednocześnie pompują razem naszą wspólną objętość, aż miara się wypełni i wewnątrz odkryje się Stwórca.

W pierwszym suwie tłoka zanurzam się w dziesiątce i stamtąd czerpię pragnienia przyjaciół, a w drugim suwie wznoszę te pragnienia do Stwórcy. To wzniesienie nazywa się MAN, ponieważ proszę za wszystkich i otrzymuję z góry siłę. I z tą siłą schodzę w dół i przekazuję ją przyjaciołom, ponownie otrzymuję od nich nowe pragnienie i wznoszę je jako modlitwę, MAN.

W taki sposób cały czas wznoszę się i opadam: MAN – MAD. I tak samo pracuje każdy w grupie, wszystkie nasze dziesięć cylindrów. Przenikam ich pragnieniem i chcę wznieść przyjaciół, przybliżyć ich do Stwórcy. A od Stwórcy otrzymuję w darze siły, napełnienie, odkrycie i przekazuję je przyjaciołom. Pracuję jakgdyby jako pośrednik przekazujący w obu kierunkach, pragnący podnieść całą grupę do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”


Stopniowe przejście

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W ostatnim czasie, coraz bardziej odczuwamy w dziesiątce połączenie, a nawet obecność Stwórcy. Czy można powiedzieć, że przechodzimy na stopień odkrycia Jego oblicza? Czy to przejście następuje stopniowo, czy jest to skok, po którym zrozumiemy, że nie wrócimy już do błędnego postrzegania?

Odpowiedź: Dzieje się to stopniowo, aż dochodzi do odkrycia Stwórcy. Wtedy człowiek rozumie, gdzie się teraz znajduje.

Pytanie: Czy cała dziesiątka powinna rozpoznać to odkrycie?

Odpowiedź: Niekoniecznie! Ale dążyć do tego powinni wszyscy.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 11.12.2025


Nagrodą jest zbliżanie się do Stwórcy

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Które nasze działania w dziesiątce, postrzegamy jako nagrodę i karę?

Odpowiedź: Jeśli będziemy bliscy sobie nawzajem, wbrew wzajemnemu oddzieleniu, to stanie się dla nas nagrodą. I odwrotnie: jeśli nie będziemy bliscy sobie, to będzie karą. Nagrodą nazywa się zbliżanie się do Stwórcy, zrozumienie Stwórcy, odczucie, że jest między nami.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 07.12.2025


Poznać Stwórcę jako wielkiego przyjaciela

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy, że odkrywamy Stwórcę w przyjacielu?

Odpowiedź: Oznacza to, że poprzez moją postawę wobec przyjaciela odkrywam stopień mojego pragnienia poznania Stwórcy.

Pytanie: Kim jest ten przyjaciel, którego nieustannie szukam?

Odpowiedź: To właśnie jest Stwórca.

Powinniście dążyć do poznania Stwórcy jako swojego wielkiego przyjaciela, przed którym możecie całkowicie się odkryć, co nazywa się, „twarzą w twarz”. Niczego przed Nim nie ukrywajcie, a jedynie pragnijcie, aby wszystkie ukrycia mogły się odkryć.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 07.12.2025


Wbrew wiedzy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak poczuć, że obecnie działa na nas wiara ponad wiedzą i wyciąga nas z niskich stanów?

Odpowiedź: Chodzi o to, że masz wiedzę, ale idziesz przeciwko niej, siłą wiary, wbrew swojej wiedzy. I tak posuwasz się naprzód. Jeśli próbujecie zjednoczyć serca, to znaczy, że w nich jest wiara. Za każdym razem, gdy tylko pojawia się możliwość, trzeba na nowo wybrać w sobie punkt wiary ponad wiedzą i iść dalej.

Pytanie: Jak właściwie działać ponad wiedzą w odniesieniu do świata materialnego i czy w ogóle szukać równowagi?

Odpowiedź: Nie należy szukać. Po prostu odcinaj się od świata materialnego, kiedy możesz. Zajmuj się duchowością, a jeśli jest potrzeba, wracaj do materialnego.

Z lekcji według notatek Rabasza


Za co poręczamy

каббалист Михаэль Лайтман Realizacja warunku „wiary ponad wiedzę” musi rozwijać się w każdym z nas za pomocą działania które nazywa się „wzajemne poręczenie”. Nie możemy sami siebie podnieść i naprawić, ale jeśli znajdujemy się w grupie, to każdy może poręczyć za drugiego.

Poręczamy za to, że będziemy inspirować przyjaciół, dawać im przykład, wspierać się nawzajem, żeby każdy zrozumiał, jak bardzo jest odpowiedzialny za innych, a między innymi tym także pomaga sobie.

Nasza praca, chociaż polega na naprawieniu samych siebie, to w rzeczywistości prowadzi do naprawy całego świata i nie ma różnicy między mną a światem, ja powinienem zatroszczyć się o wszystkich. Dlatego wzajemne poręczenie – to prawo połączenia między wszystkimi indywidualnymi duszami w jedną duszę „Adam”.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”


Póki nie spróbujesz, nie zrozumiesz

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Rabasz napisał, że człowiek musi wierzyć. W jakim znaczeniu używa słowa „wiara”?

Odpowiedź: Słowa, które czytamy w tekstach kabalistycznych, automatycznie odbieramy w ogólnie przyjętym, znanym nam znaczeniu. Z jednej strony bardzo nas to dezorientuje. A z drugiej strony musimy zrozumieć, że to wszystko nie jest przypadkowe, teraz musimy wyjaśnić duchowe znaczenie tych słów.

A cała sprzeczność i zamieszanie między, powiedzmy, ziemskim rozumieniem słowa „wiara”, przyjętym w tym świecie, i jego duchowym znaczeniem wynika z tego, że wciąż jeszcze brakuje nam wewnętrznego odczucia. Ponieważ w tej samej chwili, gdy pojawia się we mnie duchowe odczucie, słowo to przestaje mnie mylić.

Na przykład, mogę słyszeć tysiąc razy słowo „słony”, ale dopóki sam nie spróbuję, nie będę wiedział, co naprawdę oznacza. Moja wiedza pochodzi z odczucia. Pragnienie otrzymywania przyjemności musi poczuć smak napełnienia, a dopóki tego w nim nie ma, zawsze będzie pojawiać się zamieszanie.

Pytanie: Dlaczego są ludzie, którzy potrafią od razu uwierzyć w to, co im mówią?

Odpowiedź: Taki jest poziom rozwoju człowieka na nieożywionym, roślinnym lub zwierzęcym poziomie. Kiedy jednak człowiek osiąga ludzki poziom, wtedy musi już rozwijać się samodzielnieCały jego wcześniejszy stan zostaje anulowany. Jeśli wcześniej wierzył różnym opowieściom, wierzeniom, religiom, to teraz jest dosłownie jakby pusty. Kiedy znajduje sobie nauczyciela, nawet i jemu nie wierzy. Grupie, księgom też nie wierzy. Mówią mu, że zostały napisane przez mędrców – i co z tego?

Człowiek przestaje wierzyć ślepo, jak robił to dawniej. I co ma z tym zrobić? Powinien postępować wiarą w mędrców – ponad wiedzą. Oznacza to, że człowiek nie przyjmuje niczego na wiarę automatycznie, lecz jest zobowiązany sprawdzać to, co napisali kabaliści.

Aby to zrobić, musi spełnić pewne warunki: otworzyć księgi, włączyć się w grupę, sprawdzić jej zasady, ustalić na ile są realne, czy bazują na siłach, właściwościach, prawach Natury. Całą weryfikację człowiek wykonuje po to, by uzyskać drugą naturę, która na razie jest przed nim ukryta.

Pytanie: Ale w tym przypadku człowiek rozwija się poprzez wiedzę. Gdzie tu jest „ponad wiedzą”?

Odpowiedź: Zgadza się. A ponad wiedzą jest to wtedy, kiedy człowiek przyjmuje wszystkie te warunki i realizuje je na sobie. Innymi słowy, postrzega wszystkie swoje wątpliwości, niepewność, przeszkody jako środek, jako podstawę do swojego duchowego rozwoju. Cała duchowa praca człowieka odbywa się ponad wiedzą, ale za każdym razem wyjaśnia wszystkie te warunki wewnątrz wiedzy. A inaczej, co miałoby być nazywane postępem?

Z lekcji według artykułu Rabasza


Tęsknota za przyjaciółmi

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to za uczucie, gdy po lekcji zaczynam tęsknić za przyjaciółmi, czuć, że są częścią mojego ciała i nie mogę bez nich żyć, to znaczy nieustannie chcę być z nimi jedną całością?

Odpowiedź: To prawdziwe uczucie. Kontynuuj naukę, wykonuj wszystkie zadania, które są dawane grupom, a zobaczysz, jak wznosisz się z tego stanu ku górze.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 02.12.2025


Jak nauczyć się doceniać prezenty Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Stwórca daje nam podarunki przez cały czas. Stworzył zły początek, żeby ukryć Siebie, dał metodę, abyśmy poczuli, jak się do Niego zbliżyć. Teraz jest gotowy dać nam właściwość obdarzania. Jak możemy nauczyć się doceniać te podarki, rozpoznawać je, uczyć się na nich, być wdzięcznym?

Odpowiedź: Powinniśmy starać się połączyć się ze sobą w taki sposób, aby nie było między nami żadnych sprzeczności, żadnych przeszkód, które przeszkadzałyby nam w odnoszeniu się do Stwórcy jednym uczuciem, jednym sercem.

Spróbujcie dostroić się w taki sposób, aby każdy miał jedno jedyne pragnienie serca i zwracając je do Stwórcy, zaczniecie odczuwać w tym pragnieniu przejawienie się Stwórcy w was.

Pytanie: Czy to jest rzeczywiście sprawdzian że zbliżyliśmy się do Stwórcy?

Odpowiedź: To nie jest zwykły sprawdzian, ale działanie.

Z lekcji na temat „Odkryć chwałę Jego królestwa”