Pytanie: Rabasz napisał, że człowiek musi wierzyć. W jakim znaczeniu używa słowa „wiara”?

Odpowiedź: Słowa, które czytamy w tekstach kabalistycznych, automatycznie odbieramy w ogólnie przyjętym, znanym nam znaczeniu. Z jednej strony bardzo nas to dezorientuje. A z drugiej strony musimy zrozumieć, że to wszystko nie jest przypadkowe, teraz musimy wyjaśnić duchowe znaczenie tych słów.

A cała sprzeczność i zamieszanie między, powiedzmy, ziemskim rozumieniem słowa „wiara”, przyjętym w tym świecie, i jego duchowym znaczeniem wynika z tego, że wciąż jeszcze brakuje nam wewnętrznego odczucia. Ponieważ w tej samej chwili, gdy pojawia się we mnie duchowe odczucie, słowo to przestaje mnie mylić.

Na przykład, mogę słyszeć tysiąc razy słowo „słony”, ale dopóki sam nie spróbuję, nie będę wiedział, co naprawdę oznacza. Moja wiedza pochodzi z odczucia. Pragnienie otrzymywania przyjemności musi poczuć smak napełnienia, a dopóki tego w nim nie ma, zawsze będzie pojawiać się zamieszanie.

Pytanie: Dlaczego są ludzie, którzy potrafią od razu uwierzyć w to, co im mówią?

Odpowiedź: Taki jest poziom rozwoju człowieka na nieożywionym, roślinnym lub zwierzęcym poziomie. Kiedy jednak człowiek osiąga ludzki poziom, wtedy musi już rozwijać się samodzielnieCały jego wcześniejszy stan zostaje anulowany. Jeśli wcześniej wierzył różnym opowieściom, wierzeniom, religiom, to teraz jest dosłownie jakby pusty. Kiedy znajduje sobie nauczyciela, nawet i jemu nie wierzy. Grupie, księgom też nie wierzy. Mówią mu, że zostały napisane przez mędrców – i co z tego?

Człowiek przestaje wierzyć ślepo, jak robił to dawniej. I co ma z tym zrobić? Powinien postępować wiarą w mędrców – ponad wiedzą. Oznacza to, że człowiek nie przyjmuje niczego na wiarę automatycznie, lecz jest zobowiązany sprawdzać to, co napisali kabaliści.

Aby to zrobić, musi spełnić pewne warunki: otworzyć księgi, włączyć się w grupę, sprawdzić jej zasady, ustalić na ile są realne, czy bazują na siłach, właściwościach, prawach Natury. Całą weryfikację człowiek wykonuje po to, by uzyskać drugą naturę, która na razie jest przed nim ukryta.

Pytanie: Ale w tym przypadku człowiek rozwija się poprzez wiedzę. Gdzie tu jest „ponad wiedzą”?

Odpowiedź: Zgadza się. A ponad wiedzą jest to wtedy, kiedy człowiek przyjmuje wszystkie te warunki i realizuje je na sobie. Innymi słowy, postrzega wszystkie swoje wątpliwości, niepewność, przeszkody jako środek, jako podstawę do swojego duchowego rozwoju. Cała duchowa praca człowieka odbywa się ponad wiedzą, ale za każdym razem wyjaśnia wszystkie te warunki wewnątrz wiedzy. A inaczej, co miałoby być nazywane postępem?

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie