Pytanie: Co jest takiego szczególnego w wysiłku, który zmienia człowieka?

Odpowiedź: Wysiłek nie zawiera się w samym pragnieniu, tylko w naszym dążeniu znalezienia różnicy pomiędzy nami i światłem, pomiędzy Stwórcą i stworzeniem.

Cały wysiłek skierunkowany jest na punkt stworzenia, w którym odkrywa się różnica pomiędzy “egzystującym z egzystującego” (Jesz mi Jesz) i “stworzonego z niczego” (Jesz mi Ajn).

Cały czas badamy rozbicie, które powstało pierwotnie pomiędzy Stwórcą a stworzeniem. Dlatego cały wysiłek jest skierowany na to, aby odkryć kim jest On, a kim jestem Ja.

To jest wewnętrznym jądrem tego procesu, ale dla mnie uzewnętrznia się to w odczuwalnych rzeczach – w otrzymywaniu światła, w pokonywaniu poziomów, w nowej percepcji, odczuciu- tj. w zewnętrznej formie mojego pragnienia.

Ale wewnątrz działa tylko ten punkt różnicy pomiędzy właściwościami Stwórcy i stworzenia – sam akt stworzenia, to jedyne działanie, które zostało wykonane przez Stwórcę.

To jest wyższa tajemnica tego, jak z egzystującego (Jesz) powstało coś z niczego (Jesz mi Ajn).

Z lekcji z artykułu Baal HaSulama „Wprowadzenie do Księgi Zohar”, 10.03.2010

Kategorie: KABAŁA, Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Stwórca, ZOHAR

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy myślą stworzenia i Stwórcą?

Odpowiedź: Wszystko, co mówimy odnosi się do nas. Nie wiemy nic oprócz tego, co dzieje się w naszych pragnieniach. I nawet wtedy, gdy odkrywamy istnienie Światła, istnienie z istnienia, które stworzyło pragnienie, istnienie z braku opieramy to także na pragnieniu, które ujawnia nam, co rzekomo zdarzyło się przed nami w ten sposób. Wszystkie nasze połączenia pochodzą z odczucia materii w naszym pragnieniu.

Z tego powodu, gdy mówimy o percepcji, odczuwaniu wewnątrz pragnienia, dzielimy nasze całkowite postrzeganie na trzy składniki:

• ten , który postrzega (ja jestem odbiorcą),
• to, co jest postrzegane (co odbieram od Stwórcy),
• ten, od którego jest to postrzegane (źródło odczuwania, Stwórca).

Wraz z tym, jak uczę się umiejętności zmiany percepcji Stwórcy, którego odczuwam, czego On chce z połączenia się ze mną, zaczynam wchodzić z Nim w kontakt i zmieniam relację między nami. Skąd wiem, co zmieniam? To przychodzi z moich odczuć. Skąd wiem, co On czuje i jak On równocześnie reaguje? To także pochodzi z moich odczuć.

Wszystko jest oparte tylko na moich odczuciach, wrażeniach; Nie mam żadnej innej właściwości percepcji. Wszystko istnieje tylko wewnątrz  pragnienia.

To dlatego mówimy, że HaVaYaH (cztery litery imienia Stwórcy, Jud-Kej-Vav-Kej) są czterema fazami rozwoju pragnienia. Objawienie Stwórcy w człowieku (Stwórca lub Bo-Re, co oznacza przyjdź i zobacz”) następuje tylko po tym.

Światy także istnieją tylko wewnątrz naszego postrzegania w postaci objawień lub ukryć (świat lub Olam pochodzi od słowa Alama czyli ukrycie). Drabina duchowych poziomów także istnieje wewnątrz człowieka. Grupa, ludzkość, cała rzeczywistość, świat Nieskończoności, wszystko istnieje wewnątrz nas.

Ale co osiągam poprzez wszystkie moje wysiłki, aby dowiedzieć się kim i czym jestem, kim jest Stwórca, czego On chce ode mnie i jakie jest moje połączenie z Nim?

W rezultacie wszystkich tych wysiłków i długiej podróży, kiedy zdamy sobie sprawę ze z wszystkich danych nam możliwości, osiągamy pojedyńczą percepcję, pojedyńcze zrozumienie, pojedyńcze wrażenie zwane „Myśl Stworzenia”, mająca przynosić zadowolenie, rozkosz istotom stworzonym.

Ten plan zawiera w sobie wszystko: Kim jest ten Jedyny, który dostarcza rozkoszy stworzeniom, jaki to rodzaj przyjemności, kim są te stworzenia, wszystko.

Stan, w którym osiągamy „Myśl Stworzenia” jest nazwany punktem przyłączenia lub kroplą zjednoczenia, ponieważ w naszym postrzeganiu wszystko skupia się na jednym punkcie. „Myśli Stworzenia”.

Osiągamy to poprzez nasze wysiłki w dążeniu do zjednoczenia ze Stwórcą i dlatego nazywamy to kroplą przyłączenia.

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Stwórca

Litery są właściwościami, które nasze pragnienie przyjmuje pod wpływem światła, prowadzącego z powrotem do źródła.

Stwórca stworzył tak materiał – nasze pragnienie rozkoszowania się. Pod wpływem światła pragnienie to przybiera różne formy – właściwości, które są podobne do światła.

Materiał sam w sobie jest pragnieniem otrzymywania przyjemności, życzenie napełnienia się. Ale przy pomocy światła przybiera formy, które są mu przeciwstawne, wyższe formy, formy emanacji i miłości.

Dlatego nazywamy te właściwości formami, ponieważ one wyodrębniają się/wyróżniają się z pragnienia, wystepują na zewnątrz. Pragnienie przybiera pewne zewnętrzne formy, które można rozpoznać. Bo gdyby to był po prostu materiał, nie byłbym go w stanie dostrzec. A ponieważ posiada jakąś formę, to mogę ja rozpoznać jako: koło, kwadrat, prostokąt.

Kiedy światło wpływa na pragnienie rozkoszowania się, tworzy w nim różne “wypukłości i wgłębienia”, pozwalając mu wyróżnić się we właściwości emanacji, które początkowo nie istnieje w pragnieniu. Tworzone są one ponad pragnieniem, tak jakby się z niego wyłaniały.

Dlatego też nazywamy te właściwości formami. Co oznacza “forma”? – materiał, który stał się w czymś podobny do światła, nazywa się formą materii.

Istnieje łącznie 27 takich form: 22 są litery od Alef do Taw i pięć liter końcowych, tzw. mancepach. Dlaczego? Ponieważ z ZAT de Bina, z części Biny, który działa na nas, wychodzą 22 form emanacji: 9 z Biny, 9 z Z”A i 4 z Malchut. I jeszcze 5 końcowych, ograniczających form.

Tak mamy 27 form, które nasz materiał przyjmuje pod wpływem działania światła.

Dlatego z pomocą tych 27 form możemy wyjaśnić, co Stwórca robi z nami, czego chce od nas, jak możemy być Jemu podobni – w 27 formach, które otrzymamy pod wpływem światła na nasz materiał. A teraz jest on absolutnie bez formy – po prostu górą pragnień.

Z lekcji do KsięgiZohar, 13.05.2010

Kategorie: Duchowość, KABAŁA, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Rzeczywistość, ZOHAR

Nasze postrzeganie świata i nasze poczucie życia znajdują się w naszym pragnieniu, bo tak naprawdę, nasze pragnienie jest jedyną rzeczą, która została stworzona. Dlatego też żyjemy i rozpoznajemy wszystko w nas samych. Lecz są dwa obrazy (lub formaty) naszej percepcji. Postrzegamy część obrazu jako “nas”, a drugą część jako “świat wokół nas”. Percepcja naszego pragnienia jest podzielona na dwie – wewnętrzną i zewnętrzną, “nas” i “naszego otoczenia”.

Podobnie, nasz obraz rzeczywistości dzieli się na kręgi, które rozszerzają się od wewnątrz na zewnątrz. Kręgi te zawierają dusze, ciała, nasze bezpośrednie otoczenie i nasze odległe otoczenie. W rzeczywistości jednak całe postrzeganie istnieje w nas, w naszym pragnieniu. Jeśli więc chcemy zmienić świat, musimy zmienić nasze pragnienie. Jest tak dlatego, ponieważ nasze postrzeganie świata zależy od naszego pragnienia, a nawet więcej, cały świat jest postrzegany w nim.

Nasze postrzeganie, że świat istnieje poza nami, jest iluzją. Świat w całości istnieje w naszym pragnieniu, ale w tej chwili nie czujemy tego. Postrzegamy naturę i ludzkość, które są częściami nas samych, jako coś obcego i w wyniku tego cierpimy. Jest koniecznym, abyśmy zrealizowali szkody, które zadajemy sobie poprzez wyimaginowane spojrzenie świata zewnętrznego.

Jest to optycznie złudzenie! To jest tylko zjawisko, że są ludzie wokół nas, których można oceniać niżej. Po prostu nie rozumiemy, że w ten sposób przynosimy sobie samym cierpienie i problemy. Całe nasze życie jest pełne problemów i cierpienia, tylko dlatego, ponieważ mamy to straszne i zniekształcone, odwrócone postrzeganie rzeczywistości.

Nauka kabały uczy nas, jak możemy pojednać nasze niepołączone części. Sami nie jesteśmy do tego zdolni, ale możemy skierować pytanie do światła, aby naprawiło nasze postrzeganie. Wtedy zobaczymy rzeczywistość, pragnienie i w nim – dusze i światło.

Jeśli zmierzamy do celu, powinniśmy spróbować ukierunkować się na jedność. Podczas czytania Księgi Zohar musimy ciągle doprowadzać się do odczucia “cały świat jest we mnie”. Cokolwiek opowiada tekst Zoharu, wszystko w nim opisuje tylko siły, jakości i pragnienie, które są w nas.

Wszystkie światy duchowe są w nim, podczas gdy na zewnątrz nie znajduje się nic. Świat nie może być podzielony na wewnętrzny i zewnętrzny, ponieważ jest on wspólną duszą.

Jeśli będziemy o tym pamiętać, przyciągniemy wtedy na siebie wpływ światła, które połączy pojedyncze części naszego postrzegania.

Kategorie: KABAŁA, Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Rozwój, Rzeczywistość, Świat

Pytanie: Czym jest ekran, z czego jest zrobiony i jak mogę go rozpoznać?

Odpowiedź: Ekranem nazywa się siła, która daje mi możliwość, abym się troszczył o innych zamiast siebie. Jest to inna forma myślenia, odczuwania, ukierunkowania myśli, decyzji, którą uzyskuję. Człowiek przy tym  jak gdyby rodzi się na nowo!

To się nazywa cud – „Cud wyjścia z Egiptu”, co oznacza, że wychodzę ze swojego pragnienia egoistycznego i nagle zaczynam troszczyć się o innych. W taki sposób zaczynają pracować moje myśli.

To jest wielka zmiana. Kto by sobie tego życzył? Możemy o tym mówić, ale tak naprawdę wewnętrznie bardzo tego boimy się. Jednak te zmiany wykonuje w nas wyższe światło. Nie wiem, jak ono to robi, tak samo jak nie wiem, w jaki sposób mnie stworzyło. Ta zmiana we mnie nazywa się cudem.

Światło, które stworzyło moje pragnienie, może również wprowadzić w nim taką zmianę.

Z lekcji do „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 05.11.2009

Kategorie: KABAŁA, Naprawa, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: Co jest zasadniczą różnicą między człowiekiem i innymi stworzeniami?

Odpowiedź: W przeciwieństwie do zwierząt, my ludzie mamy możliwość osiągnięcia połączenia ponad, na zewnątrz naszego ciała. Do tego są dwie siły, lub pragnienia do dyspozycji: Czuję siebie, moje „ja”, albo moje życie i czuję również potrzebę, znalezienia źródła mojego życia, Stwórcy. W fizjologicznym sensie nie różnimy się od zwierząt w żaden sposób. Człowiek pochodzi z ożywionego stopnia. W pewnym punkcie w przeszłości byliśmy małpami i następnie rozwinęliśmy się w „nowoczesne małpy”.

Wszystko wydarzyło się z powodu rozwoju reszimot (gen informacyjny) w nas. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Talmud Esser Sfirot, część 3. Więc nie ma żadnej różnicy między ludźmi i zwierzętami, z wyjątkiem duchowej tęsknoty, która została w nas umieszczona, włożona. To pragnienie jest częścią Stwórcy i znajduje się powyżej i poza naszym życiem.

Kiedy to pragnienie budzi się we mnie, to wtedy dopiero mogę stać się człowiekiem, podczas gdy pod każdym innym względem, nadal jeszcze jestem „małpą”. Przyznając, że jest to „małpa lepszego gatunku”, która jest bardziej złożona, kompleksowa, która jest w stanie lepiej wykonać zadania człowieka: osiągnąć Stwórcę poprzez swoje pragnienie. Nasze ciała są inteligentniejsze i bardziej czułe niż zwierząt.

Lecz wszystko co człowiek ma na tym świecie, to co jest ponad i poza ożywionym stopniem, potrzebuje tylko do jednej rzeczy: po to,  aby się rozwijać i uświadomić sobie za czym tęskni jego dusza. Otrzymałeś punkt duchowości, który nie ma absolutnie żadnego odniesienia do twojego ciała. Punkt ten też pozostanie w tobie, nawet jeśli wymieniłbyś wszystkie inne części ciała. On nadal będzie się  rozwijał!

Kategorie: Duchowość, Dusza i ciało, Ewolucja, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Rzeczywistość

Pytanie: Dwadzieścia lat byłem alkoholikiem i narkomanem. Przed rokiem przeszedłem przez rehabilitację i dzięki „12 stopniowemu – programowi“ – program do wzrostu duchowego – zacząłem unikać alkoholu i narkotyków. Niedawno zacząłem studiować Kabałę i poczułem się jak zakręcony – powinienem nadal kontynuować „12 stopniowy – program“, czy poświęcić się w całości Kabale? A może powinienem połączyć obie drogi? Czy możliwe jest, że niektórzy studenci Kabały są anonimowymi alkoholikami i narkomanami, lecz do tej pory nie byłem w stanie ich znaleźć. Może Pan podzielić się ze mną swoim doświadczeniem?

Odpowiedź: Kabała rozpowszechnia się na całym świecie. Najwidoczniej przychodzą do niej też ludzie, którzy zaczynają studiować Kabałę ze wszystkich dziedzin życia. Polecam wam i proszę abyście sobie wspólnie pomagali.

Pytanie: Powiedzmy, że człowiek znajduje się ponad Machsomem osiągając i odczuwając już połączenie ze Stwórcą. Podczas gdy pracuje on dalej nad swoją naprawą, decyduje się jeszcze na eksperyment z LSD, aby porównać te różne stany. Czy nie będzie on czuł wtedy Wyższej Siły? Chciałbym, aby Pan poświęcił szczególną uwagę temu pytaniu, które na to zasługuje, ponieważ nowoczesna nauka postrzega LSD nie jako typowy narkotyk, tylko jako silną zewnętrzną psycho – stymulację.

Odpowiedź: W momencie kiedy człowiek zażywa narkotyki, oddziela się od percepcji realnego świata i przekracza sferę „zagubionego“ oraz iluzorycznych obrazów.

Kategorie: Dusza i ciało, KABAŁA, Naprawa, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Psychologia, Zdrowie

Kroczymy naprzód z rozwoju nieświadomego do rozwoju świadomego.

Dzieje się to w naszym indywidualnym życiu, w którym rodzimy się jako niedojrzałe niemowlęta i dorastamy, by zostać inteligentnymi dorosłymi. I cała ludzkości przechodzi przez tego samego rodzaju rozwój, dojrzewając z pokolenia na pokolenie.

Musimy rozwinąć się do tego stanu, w którym cała natura będzie się w nas zawierać. Oznacza to, że będziemy nad nią panować korzystając z naszych umysłów i naszych odczuć. Będziemy rozumieć cały jej program, wszystkie jej połączenia i wszystko co dzieje się we wszystkich jej częściach.

Dlatego objawi się nam cały świat, ponieważ ludzie muszą dojść do tego, aby rządzić całą naturą. To jest to, czego wymaga od nas  natura i ona prowadzi nas w tym kierunku poprzez proces ewolucji. Sens człowieka polega na tym, by uzyskać zdolność świadomej kontroli, i aby być także ponad wszystkie inne poziomy natury – nieożywionej, roślinnej oraz zwierzęcej.

Moc nie jest negatywną siłą. Panować ponad naturą, oznacza rozumieć ją, poczuć i znać jej prawa. To jest tym co oznacza “rządzić ze zdrowym rozsądkiem”, albo „rządzić z rozumem“, zamiast wykorzystywać tych, którzy są słabsi od nas samych. To zdanie oznaczało by  że człowiek musi się wcielić w całą naturę. Podobnie jak natura obejmuje wszystko nieożywione, całą wegetację roślin i zwierząt, tak też każda osoba musi zrobić to z całym wszechświatem i ze wszystkim co w sobie zawiera. Gdy użyjemy naszej percepcji, będziemy kontrolować wszystkie siły, które działają we Wszechświecie.

Innymi słowy, będą one wszystkie dla nas dostępne, zrozumiałe, osiągalne i dostrzegalne. To jest poziom do którego człowiek musi sie rozwijać. To jest znaczenie tego wersetu: “I wszyscy będą Mnie znać, od największego do najmniejszego” i “Adam zna Ewę”. Oznacza to, że człowiek osiągnie Wyższe światło, energię, mądrość i łaskę. To jest naszym przeznaczeniem!

Kategorie: Duchowość, Ewolucja, Jedność, KABAŁA, Natura, Nauka, Postrzeganie rzeczywistości, Rozwój, Rzeczywistość, Stwórca

Pytanie: Co ma Pan na myśli mówiąc “nowa generacja”?

Odpowiedź: Nowa generacja jest kolejnym etapem rozwoju ludzkości. To znaczy, kiedy ludzkość na poziomie zwierzęcym egoistycznie lub instynktownie próbuje regulować zwierzęce i egoistyczne pragnienia. Abyśmy żywcem nie pożerali siebie nawzajem (nawiasem mówiąc nazywamy to ludzkim społeczeństwem, naszą cywilizacją). Aby móc zmienić się w cywilizację, gdzie wszystko oparte jest na miłości do bliźniego.

Kategorie: Ewolucja, Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Społeczeństwo, Świat

Pytanie: Jestem nauczycielką. Omawiamy teraz temat stworzenia świata. Po studiowaniu pierwszej części „Bereszit” („Na początku”) przystępujemy do tematu Wielkiego Wybuchu.

Jak możemy wyjaśnić widoczną sprzeczność między stworzeniem świata 5600 lat  temu i czasem Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce miliardy lat temu?

Odpowiedź: Wielki Wybuch wydarzył się około 14 miliardów lat temu. Jego przyczyną była iskra wyższego światła, która osiągnęła swój najniższy poziom obłóczenia w egoizm. Ona zawierała w sobie całą materię i energię naszego świata, z czego następnie rozwinął się cały Wszechświat.

Około 4 miliardów lat temu w wyniku zagęszczenia cząstek powstała nasza planeta.

Przez miliardy lat ona stygła, póki nie ukształtowała się atmosfera i pojawiło się na niej życie. Nic nie jest przypadkowe. Wszystkie działania są wynikiem realizacji informacji zawartej w tej pierwotnej iskrze światła.

Po ukształtowaniu się nieożywionej natury pojawiła się natura roślinna i zwierzęca, a potem powstał człowiek – wszystko po kolei, jak w teorii Darwina, tylko przyczyną powstania każdego gatunku była informacja pierwotnie zawarta w iskrze światła. W tej iskrze znajdowała się cała informacja o naszym Wszechświecie.

Dlatego zewnętrznie postrzegamy to jako pojawienie się jednego gatunku od innego, ale niepoprawnie traktujemy jako ewolucję gatunków. W rzeczywistości jest to realizacja informacyjnych genów (reszimo).

Człowiek powstał od małpy, jak pisze Ari w księdze „Drzewo Życia” („Ec Chajim”), setki tysięcy lat temu (patrz TES, cz. 3). Jednak pierwszym Człowiekiem, który odkrył, poznał Stwórcę, był Adam (słowo „adam” pochodzi od słowa „edame”, co znaczy „podobny do Stwórcy). Było to 5769 lat temu.

Od tamtego czasu rozpoczyna się nasza (żydowska) chronologia kalendarzowa. Począwszy od tamtej daty  my wszyscy także powinniśmy osiągnąć poziom Stwórcy – poziom całkowitej naprawy egoizmu. Na to dano nam 6000 lat.

Kategorie: Ewolucja, KABAŁA, Natura, Nauka, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi