Co spowodujemy jeśli się nie naprawimy?
Komentarz: Od dawna mówi Pan o tym, że nadejdą niedobre czasy, że ludzkość tylko to opóźnia.
Odpowiedź: To nie ja tak mówię, to Księga Zohar. Napisano tam, że wszystkie cierpienia pojawiają się na świecie tylko po to, aby zmusić ludzi do całkowitego naprawienia się.
Jeżeli zbliżamy się do niego w czasie, ale wciąż pozostajemy w tyle w samej istocie, czyli nie naprawiamy siebie, to w rezultacie okazuje się, że to opóźnienie w stosunku do tego, jacy powinniśmy już być, wywołuje siły, które zmuszają nas do naprawienia siebie. Przez to, że mówię o tym, nie wywołuję tych sił. Wywołujemy je swoim opóźnieniem w naprawie.
Poza tym, w żaden sposób nie bronię się. Należy zrozumieć, że podczas rozpowszechniania Kabały, robimy najważniejszą rzecz na świecie, czyli pomagamy ludzkości zrozumieć, od czego zależy jej szczęście, i w jaki sposób złagodzić, a może nawet ogólnie wyeliminować cierpienia.
Co więcej, cierpienia, jak widzimy, mogą być różne. Człowiek obecnie zacznie czuć się coraz bardziej mały, bezradny. Na przykład z powodu wybuchu wulkanu.
Nagle wszyscy, tak potężni, tak bezczelni, poczujemy się jak zasmarkane dzieci, nikim i niczym. Co można zrobić? Nic. Ten wulkan pokryje teraz całą Ziemię. Nie jesteśmy w stanie, nawet sobie wyobrazić jego skali. Jakieś tam jedno wzgórze eksplodowało, uniosła się chmura, i wszystko, przykryło matkę- ziemię, a my jesteśmy na dole, pod tą powłoką.
Nie rozumiemy, jakie kataklizmy na świecie wywołujemy tym że nie naprawiamy się. Wszystko zależy tylko od tego. Przy czym Natura lub Stwórca (co jest tym samym) zmusi nas do uświadomienia sobie, jak bezradni jesteśmy wobec Stwórcy, wobec tak wielkich globalnych problemów, poważnych nieprzewidywalnych wstrząsów.
Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Cierpienie na świecie”
Życzę nam wszystkim absolutnej, wzajemnej miłości. Nic więcej nie jest potrzebne! Miłości. Po prostu się kochajmy. Za nic. Za to, że wszyscy jesteśmy ludźmi.
Pytanie:
Powinniśmy pokazać człowiekowi taki przykład konieczności i możliwości komunikacji, aby mógł zobaczyć w praktyce, że tylko przy pomocy prawidłowej interakcji między nami rozwiązujemy wszelkie problemy, zapewniamy sobie wszystko, czego potrzebujemy, pewność, bezpieczeństwo, miłość.
Księga Zohar od wielu tysięcy lat uważana jest za szczególną księgę, którą wszyscy szanują. W praktyce widzę, że człowiek, który zaczyna uczyć się Kabały, odnosi się do niej z wielkim szacunkiem.
Wielopłaszczyznowy rozwój egoizmu doprowadził do tego, że zabija w nas jednocześnie odczucie rodziny, relacje między dziećmi i rodzicami, naszą naturę, sztukę, naukę i ogólnie całą kulturę.
Pytanie:
Wszystkie siły połączenia, które istniały w Adamie Riszon przed rozbiciem, muszą zostać ujawnione w naszych czasach w negatywnej formie: w postaci braku jedności, sprzeciwu, nienawiści i odrzucenia. A my musimy to wszystko stopniowo naprawić.
Żyjemy w okresie przejściowym, od śpiącego stanu ludzkości do aspiracji ku Stwórcy, czyli do odkrycia sensu życia. Odkrycie sensu życia jest także procesem przejściowym, w którym musimy wznieść się do następnego, nowego stanu. Przejście zaczyna się od pojawienia pytania o sens życia: „Po co nam to wszystko?” Do czego?“.