Komentarz: Celem psychologii jest ulepszenie jakości życia materialnego. A celem Kabały, jak napisał Baal Ha Sulam, jest odkrycie Stwórcy stworzeniom w naszym świecie.

Odpowiedź: W zasadzie znajdujemy się w bardzo interesującej objętości oddziaływania na nas tylko jednej siły – wyższej siły natury. Możesz nazwać ją Stwórcą lub po prostu Naturą ogólnie rzecz biorąc. Jeśli nie ulepszamy siebie w jakości oddawania i miłości do otaczającego nas świata, nie tłumimy swojej egoistycznej właściwości i nie rozwijamy w sobie właściwości altruizmu, to znajdujemy się w ramach psychologii.

Można to powiedzieć zarówno w odniesieniu do człowieka, jak i do pewnego stopnia w odniesieniu do zwierzęcego, roślinnego, a nawet nieożywionego poziomu natury, które znajdują się poniżej poziomu „człowieka”. Studiując je, badamy praktycznie psychologię naszego świata, to jest reakcje interakcji między dowolnymi organizmami i zarządzającą siłą natury.

Ale jeśli chcemy zmienić się zgodnie z wyższą siłą natury, to już wchodzimy w sferę Kabały. Psychologia przeznaczona jest po to, aby czuć się lepiej, pewniej w naszym świecie i tylko w ograniczonych ramach, które pierwotnie zostały mu dane przez naturę.

Alternatywa polega na tym, że człowiek może rozwinąć się ponad te ramy, wznieść się ponad swój egoizm, zacząć badać świat we właściwości obdarzania, skierowanej na innych, a nie na siebie, i wtedy zacznie studiować drugą stronę swojej istoty, która nazywa się „dusza”.

Tym zajmuje się nauka Kabały, żeby człowiek mógł wyjść poza ramy naszego świata, dowiedzieć się, co faktycznie istnieje poza nim. Ponieważ w ramach naszego świata czuje tylko siebie i to, co wychwytuje wewnątrz siebie.

Ale ponieważ nasz aparat percepcji jest bardzo ograniczony, to rozwijając się we właściwości wzajemnego połączenia, miłości, obdarzania, napełniania świata innych, zaczynamy odczuwać rzeczywistość w inny sposób. Czujemy siłę, która istnieje poza nami i wpływa na nas z zewnątrz.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 15.10.2021

Kategorie: Kabała i inne nauki

Pytanie: Neurofizjolodzy twierdzą, że człowiek jest zdezorientowanym zwierzęciem, i że uczucie miłości – to koktajl feromonów: dopaminy, oksytocyny.

Psychologowie nie zgadzają się z tym, ponieważ twierdzą, że uczucie miłości – to coś więcej niż suma jej składowych: mentalnych, społecznych i tym podobnych.

Filozofowie nie spierają się z nikim, mówią, że miłość dezorientuje człowieka, jest przyczyną całej głupoty i wszystkich odkryć, które miały miejsce w ludzkości.

A jak kabalista definiuje miłość?

Odpowiedź: Kabaliści definiują miłość jako wyższe połączenie człowieka ze wszystkim, co jest poza nim i czyni go podobnym do Stwórcy.

Miłość – to środek upodobnienia się do Stwórcy. Miłość – jest tym, co istnieje poza nami, w człowieku jej nie ma. Dlatego fizjolodzy, psycholodzy nie mogą nic o tym wiedzieć. Rozważają wszystko tylko na podstawie feromonów i tym podobnych.

Miłość – jest jedyną właściwością Stwórcy, daną nam, za pomocą której możemy wznieść się z poziomu zwierzęcego na poziom „człowieka”. Człowiek – to Adam. Adam od słowa „edome” – podobny do Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Kabała Expres”, 06.12.2021

Kategorie: Kabała i inne nauki, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Komentarz: Wielu filozofów i psychologów pisało o tym, że powinniśmy zmienić siebie.

Odpowiedź: Ale oni to pisali z punktu widzenia moralności. A to wcale nie jest to samo.

Nauka Kabały mówi o zmianie natury człowieka, a nie po prostu o dobrym stosunku do innych ludzi. Sami nie możemy zmienić naszej natury. A filozofowie mieli na myśli jakąś korektę relacji między ludźmi: będziemy pięknie się ograniczać, postawimy się w jakieś ramy. To jest tak zwany wychowany egoizm.

A tutaj jest zupełnie inaczej. Tutaj potrzebna jest specjalna siła, która by nas zmieniła. Ta siła, która stworzyła nasz egoizm w tak twardej formie – czerpać przyjemności, otrzymywać, rządzić, napełniać się, wchłaniać – to właśnie ta siła powinna zrobić nas odwrotnymi, po prostu odwrócić nas. Nic więcej nie jest potrzebne.

Pytanie: Dlaczego natura od początku nie stworzyła nas takimi? Dlaczego trzeba było nas odwracać?

Odpowiedź: Abyśmy przekonali się w tym, że egoistyczna osnowa życia jest wadliwa, szkodliwa, zła i zechcielibyśmy przejść od niej do jej odcisku, do następnej, odwrotnej formy.

Nasze pragnienie to zrobi. Nie mamy kogo prosić, wokół nas nic nie istnieje. Po prostu w naturze istnieje taki wyzwalacz, przełącznik, który wykona tę pracę nad nami. Jeśli naprawdę  uświadomimy sobie swoje zło i zechcemy przejść na następny poziom egzystencji, to się to stanie.

To prawo istnieje w naturze. O tym mówi Kabała i kabaliści. Kabała jest nauką, która odkryła to prawo. Ono właśnie jest osnową całej jej metody: jak zrobić tak, by natura przekształciła nas z małych egoistycznych istot w altruistów (tylko prawdziwie altruistycznych, a nie pseudo, jak w naszym świecie). Wtedy naprawdę zaczniemy odczuwać zupełnie inną naturę, innych siebie, inny świat.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Wyspa Ognista”

Kategorie: Kabała i inne nauki, Praca duchowa

Problem współczesnych nauk polega na tym, że osiągnęliśmy próg, kiedy możemy w naszych organach zmysłów odczuwać, uzupełniać i podejmować działania. Dlatego wszyscy naukowcy twierdzą, że nauka osiągnęła swój koniec.

A Kabała naucza, że w naszych pięciu organach zmysłów praktycznie osiągnęliśmy maksymalną granicę, za nią nie możemy już nic zobaczyć. Nie musimy wymyślać nowych urządzeń, które mogą tylko nieznacznie poszerzyć nasze narządy percepcji, ale poszerzyć same organy zmysłów.

Nauka nie może tego zrobić, ponieważ zajmuje się tylko mechanicznym dodatkiem do człowieka. Musimy zmienić samego człowieka, rozwinąć go trochę od wewnątrz. Tym właśnie zajmuje się Kabała.

Dlatego dochodzimy do wniosku, że Kabała powinna zastąpić nauki jako ich kontynuację i dać odpowiedź, jak poszerzyć granice naszego rozumienia i dojść do stanu, w którym możemy rozwijać człowieka, a z człowieka osiągnąć coraz większe głębie natury.

W Kabale przedmiotem badań jest sam człowiek. Człowiek może zmierzyć zmiany w swoich instrumentach, które są w nim, a nie poza nim.

Z rozmowy o nauce

Kategorie: Kabała i inne nauki, Postrzeganie rzeczywistości

Pytanie: Wielu naukowców, z którymi Pan się spotyka, gorąco wspiera Kabałę. Czy mogą pomóc w rozpowszechnianiu nauki Kabały, jej akceptacji i opanowaniu?

Odpowiedź: Częściowo. Chodzi o to, że nie potrzebujemy uczonych, aby rozwijać Kabałę. Potrzebujemy ludzi, którzy dążą do tego, aby odkryć świat w nowych organach zmysłów, bez użycia różnych urządzeń.

Naukowcy są w tym konserwatywni, nie mogą działać w inny sposób. Oddali całe swoje życie po to, aby z pomocą wszelkiego rodzaju akceleratorów, mikroskopów, teleskopów itp. badać naturę.

A Kabała naucza, że możemy i powinniśmy badać naturę poprzez zmiany w nas samych: „Zrób z siebie mikroskop, teleskop. Zacznij patrzeć w głąb natury, zmieniaj swoje właściwości, i wtedy możesz to osiągnąć”.

Z rozmowy o nauce

Kategorie: Kabała i inne nauki

Pytanie: W Pana pracy „Podstawy Kabały” bardzo szczegółowo opisana jest metodologia, która zbliża człowieka do Stwórcy.

Ale współcześni menedżerowie, liderzy, dyrektorzy dość dalecy są od pojęcia Stwórcy i Jego wpływu na naszą rzeczywistość. Czy jest możliwa jakaś zasadnicza zmiana w takim podejściu?

Odpowiedź: Nazwijmy to wszystko nie Stwórcą, a Naturą. To znaczy to samo. Tylko Stwórcą nazywamy wyższe zarządzanie, dlatego że nie jest bezduszne – w tym sensie, że ma swój cel, swój zamysł. Dlatego mówimy: „To jest Wyższa Siła, Stwórca”. Ponieważ On ma zamysł, program, który jest ściśle realizowany.

Pod każdym innym względem możecie nazwać Go po prostu „Naturą” – ogromną, doskonałą Naturą, która zarządza każdą swoją częścią i popycha je do poznania jej doskonałości.

Dlatego można usunąć terminy „Stwórca” i „Kabała” i zapisać to w absolutnie jasnych, technicznych, naukowych terminach.

Byłbym z tego bardzo zadowolony, gdyż nie uważam się za osobę religijną, ponieważ Kabała nie ma nic wspólnego z religią, z judaizmem, ale mówi o Naturze. Bardzo wielu kabalistów pochodziło z narodów świata.

W przeciwieństwie stosunku do natury, który istnieje w nauce, w Kabale mamy do czynienia z postawą wobec natury jako posiadającej zamysł, cel i siły do realizacji swojego zamysłu. Dlatego nazywamy Naturę – Stwórcą.

Z wideokonferencji na temat nauki o zarządzaniu

Kategorie: Kabała i inne nauki, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Kabała nie posługuje się cyframi

Komentarz: Z reguły Kabała mówi o jakiś stanach jakościowych. Na przykład historycy piszą, że z Egiptu wyszły trzy miliony ludzi, z których 600 tysięcy to mężczyźni, a reszta to kobiety i dzieci. Ale Kabała w ogóle nie posługuje się liczbami. Gematria – to jakościowe wielkości.

Całkowicie możliwe, że z Egiptu wyszło nie trzy miliony ludzi, ponieważ przez tę liczbę rozumie się pewną jakościową wielkość.

Odpowiedź: Istnieje pewna prawidłowość, że potencjalne stany sił duchowych opisane w pierwotnych źródłach muszą się przynajmniej raz zmaterializować.

Ale historycy i archeolodzy szukają tego wszystkiego według swoich źródeł, mierzą według swoich miarek, ważą w gramach, kilogramach, przekładają w kilometry i dlatego im to wychodzi nieco inaczej.

Pytanie: Jak prawidłowo korzystać z tej informacji? Przypuśćmy, że czytam teraz, iż kilka tysięcy lat temu miało miejsce takie wydarzenie, jak wyjście z Egiptu. Ale nie jestem historykiem, nie interesuje mnie to. Jak mogę to wykorzystać dla siebie?

Odpowiedź: Chodzi o wzniesienie się ponad swoim egoizmem, którego dokonuje grupa ludzi, którzy do tego dążą. Jak w naszych czasach, tak i w tamtych czasach, wszystko to dokonuje się za pomocą tych samych działań, wysiłków, połączenia między sobą, zwanego „wzajemnym poręczeniem”.

Nie ma żadnej różnicy, czy istniałeś 3000 lat temu i w ten sposób podniosłeś się z egoizmu, co oznacza „wyszedł z Egiptu”, czy dzisiaj robisz to w grupie, w dziesiątce, tutaj czy na drugim końcu świata. Przecież mamy wiele grup, które pracują w różnych krajach, w różnych językach.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV „Analiza systemowa rozwoju narodu Izraela”, 24.03.2019

Kategorie: Kabała i inne nauki

Unikalność kabalistycznego podejścia 

Pytanie: Istnieje wiele metod badania procesów historycznych. Jest to i filologia (porównywanie tekstów), i genetyka, i archeologia. A na czym polega metoda kabalistyczna? Gdzie jest jej unikalność? Jak kabaliści badają procesy historyczne? 

Odpowiedź: Opieramy się na źródłach kabalistycznych, nie mamy nic więcej. Wszystkie te źródła znane są od Adama przez Abrahama, potem Izaaka, Jakuba, Mojżesza, Aarona, Józefa, Dawida i dalej, aż do kabalistów naszych czasów. 

Nawiasem mówiąc, kabaliści nigdy nie byli zainteresowani historią narodu Izraela. Myśleli tylko o tym, jak podnieść żydowski naród na jego wyżyny, ustanowione w świecie duchowym, aby to wzniesienie posłużyło, jako przykład dla całej ludzkości.

Komentarz: To znaczy, że to podejście jest unikalne dlatego, że we wszystkich pierwotnych źródłach, takich jak Księga Zohar, Pięcioksiąg, Pisma, Prorocy, Talmud, Miszna i inne, opisane są duchowe stany jednego człowieka lub całej ludzkości, w tym narodu Izraela.

Według Kabały istnieje prawo, że wszystkie stany duchowe muszą zmaterializować się przynajmniej raz w jakiś sposób. Niemniej jednak one mogą nie odpowiadać ani skali zdarzeń, ani czasowi ich realizacji.

Dlatego historycy i archeolodzy, prowadząc swoje badania, widzą, że często skala i daty wydarzeń opisanych w Torze nie odpowiadają wskazanemu czasowi.

Odpowiedź: Rzeczywiście. Pod tym względem bardzo reprezentatywna jest koncepcja „Armagedon”, która kojarzy nam się ze strasznymi wydarzeniami, z końcem świata. W rzeczywistości słowo to pochodzi od nazwy małego wzgórza „ar Megiddo”.

W Kabale ma się na myśli nie fizyczne ucieleśnienie jakichkolwiek zjawisk czy obiektów, a ich stan duchowy. A w formie duchowej wszystko to ma ogromne znaczenie. Na przykład Świątynia. Spójrzcie, nie na ile łokci, jak wskazano w Torze, powinien być zrobiony przybytek i inne rzeczy.

Na materialnym poziomie wszystko to jest bardzo małe, nieistotne. Ale kiedy daje się im duchową wielkość, to mnożąc jedno przez drugie, dają naprawdę wielką wyższą siłę.

Ciąg dalszy nastąpi… 

Z programu TV „Analiza systemowa rozwoju narodu Izraela”, 24.03.2019 

Kategorie: Kabała i inne nauki

Początek-Post-Artykuł: Związek między losem a gwiazdami

Pytanie: Los – to droga przeznaczona dla mnie z góry, po której muszę przejść z punktu A do punktu B?

Odpowiedź: Musisz to zrobić bo jesteś zobowiązany! Nawet jeśli zechcesz iść w innym kierunku, to i tak los będzie popychać cię we właściwe miejsce. A jeśli nie skierujesz się na prawidłowy kierunek to otrzymasz cios. A wtedy powiesz że to „zły los”. Ale tak naprawdę sam nie podążałeś we właściwym kierunku.

A może nie rozumiesz co się dzieje, rzucasz się we wszystkie strony, wtedy znowu przychodzą do ciebie „znaki powodzenia” jeden po drugim. Za każdym razem poddajesz się ciosom – ponieważ nie rozumiesz w jaki sposób naprawić stosunki z tą siłą, która popycha i rozwija cię. Siła ta zobowiązana jest doprowadzić cię do postawionego przed tobą celu – do tej formy którą musisz przyjąć pod koniec rozwoju. Dlatego że są to siły naszego rozwoju w całym procesie ewolucji, przez który przechodzimy.

Teraz znajdujemy się w bardzo szczególnym punkcie naszej ewolucji. Ponieważ te „znaki powodzenia” które wpływają na nas, odnoszą się już do ludzkiego poziomu, do stopnia Człowiek.

W obecnym czasie wszyscy mamy taką możliwość że możemy korzystać z wiedzy, w jakim kierunku pójść, dlaczego te siły przychodzą, czego każdy szczegół naszego życia chce nas nauczyć, jak mogę zorganizować się z całym otaczającym społeczeństwem w każdej chwili, gdy coś wywiera na mnie presję, zmusza mnie do działania, coś przeszkadza lub pomaga. Mogę zebrać wszystkie te siły razem i zbudować z nich mapę mojego życia.

Istniejąc wewnątrz natury i podlegając wpływowi różnych sił – ciepła, zimna, ciśnienia, deszczu i słońca, różnych przeszkód od nieożywionego, roślinnego i zwierzęcego poziomu, mogę wykorzystać te siły, aby rozwijać się duchowo. Ale najważniejsze jest to aby wprowadzić w działanie siły, których zwykle nie odczuwamy – te same „krople powodzenia”.

Czy można zmienić swój los?

Pytanie: Czy to prawda że losu nie można zmienić, ale powodzenie – tak?

Odpowiedź: Ale los też można zmienić. Los – jest to jakość mojego rozwoju: tego jak postrzegam drogę. Mogą to być cierpienia, wojny. Życie, śmierć, i znowu życie, śmierć. I tak może to trwać przez setki lat. Albo mogę też przejść przez to wszystko bardzo szybko.

Muszę tylko wiedzieć, do jakiej ostatecznej formy, do jakiego obrazu muszę się rozwinąć. Co powinienem w sobie zmienić, a co zostawić, w co inwestować siły, a w co nie inwestować. Jakie środowisko powinienem zorganizować, co mogę zrobić, a co nie jest w mojej mocy uczynić. Ponieważ „krople powodzenia” działają na człowieka celowo.

Czym jest przeznaczenie?

Pytanie: Czym jest los?

Odpowiedź: Zwykle postrzegamy los jako coś przeznaczonego z góry, na co nie mamy wpływu. W tym sensie że los – jest to jak gdybym przeszedł drogę, gdybym sam nie brał w niej udziału.

To nazywa sie droga „beito” – „w swoim czasie”, kiedy nie uczestniczę w niej, a po prostu żyję: rzuca mnie z boku na bok, jestem chory lub zdrowy, chwytają mnie biją lub zabijają, nagle wygrywam milion, lub go tracę, żyję, umieram i rodzę się na nowo. I tak z reinkarnacji w reirkarnacje jestem w rękach ślepego losu.

Zwiazek pomiędzy gwiazdami, losem i „znakami powodzenia”

Pytanie: Jaki jest związek między gwiazdami, losem i „znakami powodzenia”?

Odpowiedź: To są symbole. A w rzeczywistości musimy wiedzieć, jaki jest nasz ostateczny cel i jak ciągle podążać w jego kierunku. Wtedy siły naszego rozwoju wpłyną na naszą korzyść. Ale żeby to osiągnąć należy studiować naukę Kabały, która wyjaśnia co należy zrobić, aby iść do przodu w prawidłowy sposób.

Z rozmowy o nowym życiu, 08.01.2015

Kategorie: Kabała i inne nauki, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaka głębia stoi za nauką Kabały?

Odpowiedź: Nie ma niczego w nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej naturze – w dowolnych jej formach, wariacjach, co nie mogłoby zostać wyjaśnione przez naukę Kabały.

Ponadto ściśle naukowo, z jednym jedynym kryterium: istnieją tylko dwie siły, pozytywna i negatywna. Tworzą między sobą absolutnie wszystkie elementy, właściwości i prawa wszechświata.

Wykorzystanie nauki Kabały daje nam do rąk uniwersalny, konkretny system wiedzy, z którą można podchodzić do czegokolwiek.

Pytanie: Fizycy nauczają kilkaset lat, a nauka Kabały ma ponad pięć tysięcy lat, ale nigdzie nie nauczają Kabały. Dlaczego?

Odpowiedź: Fizyka – to ta sama Kabała, tylko dotyczy bardzo niskiej, nieożywionej materii naszego świata. W niej nie ma nic, żadnego ducha, żadnego zarządzania, są to po prostu konsekwencje wyższych sił.

Pytanie: Czy można powiedzieć tak, że podstawą wszystkich ziemskich nauk jest Kabała?

Odpowiedź: Ich podstawą jest HaWaJaH – cztery stadia rozprzestrzeniania wyższego światła od górnego stadium (Keter).

Z lekcji w języku rosyjskim, 05.03.2017

Kategorie: KABAŁA, Kabała i inne nauki, Pytania&Odpowiedzi