Pytanie: W jaki sposób odkrywamy nasz zły początek: indywidualnie czy wspólnie w dziesiątce?

Odpowiedź: Nie musimy ujawniać złego początku. Zostanie on odkryty w takim stopniu, w jakim będziemy mogli z nim pracować. Musimy dążyć tylko do dobra: do dobrego początku, do dobrego korzenia, do dobrych działań. A zły początek odkryje się w nas zgodnie z tym, jak bardzo jesteśmy silni, aby go przezwyciężyć i naprawić.

Pytanie: Ale nie odkryje się więcej, niż jesteśmy w stanie go przezwyciężyć?

Odpowiedź: Tak, to prawda.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Dlaczego Stwórca czyni pracę na obdarzanie tak trudną? Ponieważ chce, aby odkryła się „silna ręka”, jak powiedziano: „Gdyż pod przymusem silnej ręki ich wypuści i silną ręką ich wypędzi ze swojej ziemi”. (Rabasz. Artykuł 14 (1987) „Związek między Pesach, macą i marorem”)

Pytanie: Co oznacza, że Stwórca chce przejawić „silną rękę”?

Odpowiedź: Stwórca daje nam określoną siłę, która oddala nas od Niego, oddala od właściwości obdarzania, podobieństwa do Stwórcy, i znajdujemy się w takim stanie, kiedy nic nie możemy zrobić. A potem powoli gromadzimy siły przeciwstawiania się i zaczynamy pracować “każdy przeciwko wszystkim”.

To znaczy, jestem w jakiejś dziesiątce – to jest konieczne, i w niej muszę objawić siebie, jak obdarzajacego, zbierajacego wszystkich w jedną siłę. I wtedy, znajdując się w takiej dziesiątce, możemy starać się przybliżyć do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Zwyciężamy w wojnie”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy możemy powiedzieć, że człowiek osiągnął liszma?

Odpowiedź: Kiedy wszystkie jego intencje będą skierowane tylko dla Stwórcy.

Pytanie: Czy dzieje się to w jakimś częściowym stanie, czy już, jest to jakby dane?

Odpowiedź: Dzieje się to we wspólnym stanie między człowiekiem i Stwórcą.

Pytanie: Jeśli chcę poczuć to, co czuł autor artykułu, co czuje Nauczyciel, gdy odpowiada na pytania, kiedy słucham pytań przyjaciół i będąc w dziesiątce, dziękuję Stwórcy za to, że wszystkie warunki osiągnięcia „liszma” zostały dla mnie stworzone, czy w ten sposób osiągnę „liszma”?

Odpowiedź: Masz taką możliwość, a czy osiągniesz, czy nie, zależy od ciebie – od tego, jak bardzo inwestujesz w swoje pragnienia, swoje wysiłki, swoją pracę.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest odkrycie Szchiny dla stworzeń?

Odpowiedź: To odkrycie wszystkich dusz, prawidłowo połączonych ze sobą nawzajem. Kiedy człowiek to osiąga, odkrywa całe kli, które stworzył Stwórca i jest gotowy całkowicie je napełnić. Odkrycie całego kli – to więcej niż odczucie dziesiątki, to Malchut Nieskończoności.

Pytanie: Czy najpierw muszą być cierpienia z powodu tego, że dziesiątka nie otrzymuje światła naprawy, muszą pojawić się we mnie, a dopiero potem dziesiątka powinna odczuć cierpienia Szchiny?

Odpowiedź: Nie, to ty sam powinieneś cierpieć, że nie możesz naprawić Szchiny, ponieważ w niej powinni zgromadzić się wszyscy twoi przyjaciele i przyjaciółki, i pragniesz, aby mieli intencję, przekazania zbioru połączenia wszystkich waszych pragnień Stwórcy.

Pytanie: Jak można zaangażować dziesiątkę by myślała o Szchinie i budowała intencję w jednym kierunku? Przecież nie wiem, co kryje się w sercach innych.

Odpowiedź: Nie ma znaczenia, co kryje się w ich sercach. Powinniście po prostu o tym porozmawiać między sobą, i stopniowo, poprzez wasze rozmowy, wyższe światło zacznie oddziaływać na serce każdego przyjaciela.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jak wzmocnić dziesiątki?

Myślę, że można to osiągnąć jedynie poprzez wspólną naukę i pracę. Wspólna nauka – jest to podłączenie się do lekcji, omawianie jej między sobą, czyli obecność wspólnego pola, w którym wszyscy pracują razem.

A najważniejsze jest ogólne rozpowszechnianie. Jeśli piszecie, przetwarzacie i tłumaczycie materiały, umieszczacie je w różnych źródłach, w taki sposób jednoczycie się ze sobą. Wtedy Stwórca postrzega was jako jeden organizm.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co to znaczy stworzyć kli dziesiątki?

Odpowiedź: Aby stworzyć kli dziesiątki, dziesięciu mężczyzn zbiera się razem i jednoczy, aby wspólnie uformować jedno pragnienie, które starają się realizować.

Jeśli w pełni je realizują i są w nim, wówczas to wspólne pragnienie nazywa się „dziesiątka”. Spełniając wymogi zjednoczenia, zaczynają odczuwać siebie nawzajem i Stwórcę.

Pytanie: Mamy codzienne spotkania dziesiątki. Jak możemy podsumować nasze zjednoczenie na koniec spotkania i wyciągnąć wnioski, aby to kli umocniło się?

Odpowiedź: Oczywiście, można spotykać się każdego dnia i omawiać to, ale generalnie wystarczą nawet dwa, trzy razy w tygodniu, aby podzielić się z przyjaciółmi swoimi wrażeniami o zjednoczeniu, porozmawiać o tym, co nowego jeszcze możecie odkryć w nim i jak w jedności wznosić się coraz wyżej, bliżej do Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Stwórca stworzył szczególny warunek: grupę, za pomocą której możemy Go osiągnąć. Inaczej nie bylibyśmy w stanie tego osiągnąć i zostalibyśmy na naszym poziomie, w egoistycznym istnieniu.

Grupa to wspaniała, wyjątkowa właściwość stworzona z troski o nas. To dusza Adama, która uległa rozbiciu, a jej cząstka znajduje się w każdym z nas. Musimy zbierając się w grupie, zebrać te cząsteczki razem, i wtedy będziemy mogli osiągnąć Stwórcę.

Oznacza to, że w rzeczywistości mamy ogromną, niesamowitą, unikalną możliwość, by zebrać się razem na naszym ziemskim poziomie, aby przynajmniej stopniowo podnosić to nasze zebranie do poziomu duchowego. Przez podobieństwo naszych dążeń, nawet jeśli są na razie jeszcze egoistyczne, przyciągamy na siebie wpływ Wyższego Światła, Stwórcy, i w taki sposób zaczynamy się do Niego wznosić.

Oznacza to, że jest to sposób by upodobnić się do Niego, wznieść się ponad siebie, zbliżyć do Stwórcy. To wszystko realizuje się poprzez grupę! Tylko przez nią możemy przejść tę drogę. W przeciwnym razie pozostaniemy na najniższym poziomie zwierzęcym, na którym się urodziliśmy.

Grupa jest szczególnym narzędziem, jedyną możliwością wzniesienia się z poziomu zwierzęcego do poziomu Stwórcy.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Dziesiątka – to duchowe kli (naczynie). Dzięki temu, że każdy w pewnym stopniu anuluje się przed innymi, stara się dążyć do wspólnego wzajemnego włączenia, doprowadzamy w taki sposób swoje właściwości do podobieństwa do Stwórcy. Stwórca całkowicie anuluje się, jeśli jednoczymy się dzięki wzajemnemu anulowaniu, budujemy duchowy model, formę podobną do Stwórcy.

W miarę tego podobieństwa zaczniemy odczuwać, jak na nas schodzi pewne świecenie, jak między nami pojawia się jakaś siła z góry. Poczujemy wtedy, że zbliżamy się do Stwórcy, a On zbliża się do nas. Po takich ćwiczeniach odkryjemy, że nasze połączenie na takich warunkach, zbliża nas i przybliża do Stwórcy, podobnie do małego dziecka, które dopiero uczy się chodzić i stawia swoje pierwsze kroki niepewnie.

Tak samo my znajdujemy się już na drodze do Niego, robimy kolejne kroki, raz jedną nogą, raz drugą nogą. Poczujemy, że to Stwórca porusza nasze nogi, jak matka która troskliwie przestawia nogi dziecka, aby nauczyło się chodzić. Zaczniemy również rozróżniać działania Stwórcy nad nami, poczujemy że to On przestawia nasze nogi: raz prawą, raz lewą i uczy nas iść do przodu.

Poczujemy, że Stwórca jest w naszych działaniach. W każdym działaniu będziemy chcieli Go ujawnić, odkryjemy Go, dzięki takiej pracy. Zrozumiemy, że to nie sami idziemy swoimi nogami i nie sami obejmujemy przyjaciół, lecz wszystko wykonuje w nas Stwórca. Próbuję wykonać te same czynności, zaczynam Go ujawniać, odkrywam, że to On porusza moimi rękami i nogami i wypełnia całą przestrzeń między nami.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„Niech człowiek pomoże bliźniemu” – to najważniejszy temat, ponieważ dotyczy naszego wzajemnego włączenia, dzięki któremu zbudujemy parcuf duszy, każdego z nas i nas wszystkich razem. Bez takiego wzajemnego włączenia nie możemy zbudować duchowego naczynia i poczuć w nim duchowych zjawisk, wyższej siły, Stwórcy.

A do tego potrzebni są przyjaciele, i to nie tylko do zewnętrznego kontaktu, lecz tacy z którymi połączymy się sercem i duszą, i pomożemy każdemu w dziesiątce otrzymać wrażenia od innych, przeniknąć ich właściwościami. W ten sposób każdy utworzy kli, w którym będzie mógł poczuć całą dziesiątkę. Każdy będzie włączał w siebie wszystkich, i dzięki temu zostanie zbudowane nasze kli.

Ta praca trwa aż do samego końca naprawy. Coraz więcej ludzi jednoczy się, każdy w swojej dziesiątce, budując siebie. A następnie dziesiątki łączą się wzajemnie ze sobą. Kiedy dziesiątka zaczyna odczuwać siebie jako jedną całość, odczuwa pragnienie i potrzebę zjednoczenia się z innymi dziesiątkami.

Tutaj działa ta sama metoda zjednoczenia, a kli coraz bardziej rośnie i staje się bardziej złożone. Pierwsze naczynie duchowe składa się z dziesięciu przyjaciół, a drugie w którym się jednoczy, to dwadzieścia osób, mają już siłę stu osób, ponieważ jest to pomnożone dziesięć razy i tak dalej. Nie jest to wzrost liniowy, lecz wykładniczy.

Dlatego przychodząc do grupy, nie wystarczy tylko uczyć się razem z przyjaciółmi. Muszę przeniknąć ich właściwościami, zebrać od każdego, jego unikalne dążenie do Stwórcy. Okazuje się, że wszyscy włączamy w siebie wszystkich.

Inaczej człowiek nie ma duszy, jeśli jej nie zbuduje. Dlatego nie wystarczy być tylko w grupie i uczestniczyć we wszystkich wydarzeniach. Najważniejsze jest starać się przejąć dążenia do naszego zjednoczenia i do scalenia się ze Stwórcą. W ten sposób budujemy między nami sieć połączeń, w której odkrywamy wyższą siłę zgodnie z podobieństwem naszych właściwości do niej.

Na kongresie musimy starać się osiągnąć takie wzajemne włączenie, pomagając sobie nawzajem. Sprzyjać temu będzie ogólna atmosfera, udział dużej liczby dziesiątek, a także połączenie wewnątrz każdej dziesiątki, co będzie miało wpływ na wszystkich, zarówno ze strony otoczenia, jak i wewnętrznie.

W taki sposób budujmy swoją duszę. Nieprzypadkowo kabaliści ustalili, że należy jednoczyć się właśnie w dziesiątkach, po dziesięć osób. W dziesiątce każdy anuluje siebie, aby włączyć się w innych, przejmując ich właściwości i duchowe dążenia.

Dla mnie nie są ważne żadne osobiste cechy przyjaciela, poza ich duchowym dążeniem do duchowości. Tylko nimi muszę przeniknąć i zbudować z nich pierwsze dziewięć sefirot swojej duszy. Ja sam jestem ostatnią sefirą, Malchut, która anuluje siebie, aby otrzymać dziewięć pierwszych sefirot od przyjaciół i z ich pomocą zbudować parcuf swojej duszy. I tak robi każdy przyjaciel w dziesiątce.

A potem inspirujemy się tym, co każdy z nas zbudował w sobie, poprzez wzajemne włączenie się w przyjaciół, i wtedy już mamy prawdziwy samodzielny duchowy parcuf, z którym kontynuujemy dalej tę samą budowę. Każda dziesiątka stara się przejąć wrażenia od innych dziesiątek i wchłonąć ich wzajemne włączenie, ich dążenie do Stwórcy, w taki sposób budujemy coraz bardziej złożoną i większą duszę, aż zbudujemy całą duszę Adama Riszon.

Z lekcji na temat „Niech człowiek pomoże bliźniemu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Wspólna dusza "Adam"

Prawdziwe duchowe odczucie zależy wyłącznie od stopnia naszej bliskości i połączenia w dziesiątce. Tylko siłą naszego zjednoczenia zbliżamy się do Stwórcy i otrzymujemy z tego działania, duchowe osiągnięcie, odczucie duchowości.

Różnica między połączeniem, które istniało wcześniej, a połączeniem osiągniętym teraz, daje poczucie duchowego postępu. Dlatego tylko o to należy się troszczyć i na tym skupiać. Jeśli nie zbliżyłem się bardziej do połączenia z przyjaciółmi w dziesiątce, to nie wypełniłem swojego obowiązku naprawy. To znaczy, nie żyłem w świecie duchowym, lecz jedynie w materialnym.

Różnica między materialnym a duchowym polega na tym, co dokładnie chcę rozwijać w moim istnieniu: mój obecny rozum i uczucia, czy nasze wspólne zjednoczenie, aby wznieść się do duchowego rozumu i uczuć, czyli do wiary ponad wiedzą.

* * *

Nie możemy wznieść się do duchowości kosztem materialnego świata – tylko ponad niego, w wierze ponad wiedzą. Z tego świata nie potrzebujemy niczego, poza przeszkodami, które przekształcamy w duchowe kelim, wznosząc się ponad nimi. Natomiast gdy przywiązuję się do tego świata i oddzielam od grupy, oznacza to, brak właściwej więzi z przyjaciółmi. Przychodząc do grupy, w tym czasie zapominam o tym świecie.

Muszę stale odczuwać swoje połączenie z grupą i pozwalać światu materialnemu wkraczać do mojego duchowego świata, do grupy, tylko wtedy, gdy na to sam pozwolę. Nie dopuszczać, by przejął nade mną kontrolę i zarządzał mną. Sam ustalam takie priorytety, sprawiam aby rozwój duchowy był ważniejszy niż egzystencja materialna.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa