Czym jest wąska dziurka od klucza, w którą należy włożyć klucz w pracy duchowej? Definicja „wąska” oznacza brak Chasadim (miłosierdzia). A jeśli udało mi się wypełnić ten brak, oznacza to że jestem gotowy otworzyć ten zamek. Cała będąca przed nami droga przedstawia sobą zamek. Na każdym kroku musimy znaleźć do niego odpowiedni klucz, czyli właściwość obdarzania, aby odkrywać coraz więcej, więcej, i w taki sposób przybliżać się do celu.

Na każdym etapie coraz bardziej odkrywamy siebie, przejawiając w sobie coraz większą właściwość obdarzania, i w taki sposób przybliżamy się do Stwórcy. W tym celu musimy dobrać klucz, który dokładnie pasuje do zamka.

Zamkiem, który ukrywa przed nami właściwość obdarzania, jest grupa, a kluczem są relacje w tej grupie, połączenie i miłość między przyjaciółmi. Człowiek musi odłączyć się od samego siebie i przylgnąć do dziesiątki przyjaciół. Dziesiątka jest dla mnie – duchowym kli. Jeśli poprawnie sformatuję siebie, aby włączyć się wewnątrz tego kli, to otworzę zamek kluczem i przejdę do Stwórcy.

Muszę znaleźć klucz, studiować go, spróbować dopasować do zamku, nauczyć się jak włożyć klucz do dziurki od klucza i jak go przekręcić. A kiedy będę miał siłę żeby przekręcić klucz w zamku, to mogę go otworzyć.

Tylko należy pamiętać, że wkładając klucz do zamka, konieczne jest trzymać bardzo silną więź z przyjaciółmi. Jeśli łączę się z przyjaciółmi i coraz bardziej anuluje się, to w końcu będę mógł włożyć klucz do dziurki od klucza, aby być gotowym, żeby odblokować go.

Ale żeby przekręcić klucz w zamku, muszę zwrócić się do Stwórcy i poprosić Go o siłę dla otwarcia tego zamka. Są trzy etapy pracy: dopasowanie się do zamka jako właściwy klucz, następnie wejście do środka zamka i na koniec odblokowanie zamka.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy widzimy sędziego wymierzającego sąd nad światem, wobec czego powinniśmy naprawić swoje nastawienie: wobec sądu czy wobec sędziego?

Odpowiedź: Musimy naprawić nasz stosunek wobec sądu, a w rezultacie naprawimy swój stosunek wobec sędziego, wobec Stwórcy. Stwórca nieustannie stawia przed nami najróżniejsze warunki, a my musimy zmienić te warunki ze złych na przyjazne warunki.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co osądza Stwórca: nasze egoistyczne wady czy nasze dążenie do Niego w obdarzaniu i zjednoczeniu?

Czy skutkiem tego sądu jest nasze zbliżenie się do Niego?

Odpowiedź: Tak, Stwórca osądza, jak bardzo chcecie się do siebie zbliżyć. Pragnie, abyście byli zjednoczeni w jedną całość i dali Mu miejsce między wami, w którym będzie mógł się odkryć.

Pytanie: A co jeśli nie mamy takiego odczucia?

Odpowiedź: Zacznijcie to wypełniać, przygotujcie dla Niego miejsce, a wtedy poczujecie, jak Stwórca zbliża się do was i wchodzi między was.

W istocie, jeśli myślicie o Stwórcy i chcecie zrobić wszystko dla Niego, to praktycznie jesteście z Nim w bardzo właściwym, bezpośrednim połączeniu. Tylko na razie jeszcze to połączenie nie odkrywa się, ale w niedalekiej przyszłości odkryje się.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jeśli wszystko pochodzi od Stwórcy, to jak człowiek może sam podejmować decyzje? Co to oznacza?

Odpowiedź: Od Stwórcy nieustannie przychodzi uczucie niedoskonałości. To znaczy, że nie są to siły doskonałości, które powinny pomóc człowiekowi, a wręcz przeciwnie, coraz więcej sił, które pokazują mu, jak bardzo jest niedoskonały. I to zmusza go, żeby domagać się doskonałości.

Z lekcji na temat „Oddanie”, 03.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Jak uniezależnić się od swoich uczuć? I na czym polega radość z takiej pracy?

Radość polega na tym, że mogę być niezależny od tego, co rozumiem i czuję, ponieważ budzi się we mnie zdolność rozumienia i odczuwania czegoś wyższego ode mnie samego. Jakbym zaczynał dodawać do siebie kolejny stopień, kolejny stan, zawierający umysł i uczucia znacznie wyższego stopnia, co nazywa się „ponad moją wiedzą”.

Pracuję nad odłożeniem na bok swojego własnego zrozumienia i odczucia. A oprócz tego, chcę teraz zbudować w sobie jeszcze jeden wyższy stan, w którym istnieje zupełnie inne zrozumienie i odczucie, otrzymane od Stwórcy. Tylko do Niego przylgnąłem, i stanowi dla mnie wszystko. Wszystkie moje uczucia i umysł pochodzą tylko od Niego! Nie ma nikogo oprócz Niego.

Buduję ten stopień ponad sobą i w takiej formie podążam naprzód.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co przyczynia się do tego, że człowiek świadomie, drogą światła, osiąga całkowite anulowanie przed Stwórcą? Jakie wysiłki należy w tym celu podjąć?

Odpowiedź: Niezbędne są wysiłki, gdy człowiek widzi, że wszystkie jego właściwości odpychają go od więzi ze Stwórcą. Wtedy powstaje w nim pragnienie, aby oderwać się od sił, które na niego działają i tworzą w nim taki stan, i w takim przypadku, gdy odrywa się od Stwórcy, jakby odnajduje siebie.

Taki moment jest tutaj konieczny, ponieważ człowiek miał stany, w których wydawało mu się, że wygrywa. W rzeczywistości było to po prostu oddalenie, w którym czuł się przyjemnie.

Z lekcji na temat „Oddanie”, 03.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Każdy musi zbudować połączenie od człowieka do dziesiątki, a od dziesiątki do szerszego kręgu, i tak dalej, aż zobaczymy cały świat zjednoczony w jedną grupę. Ten cel trzeba mieć przed sobą jako pożądany stan świata. Jeśli będziemy do niego dążyć, z pewnością będziemy postępować zgodnie z pragnieniem Stwórcy.

I chociaż świat znajduje się w dokładnie przeciwnym stanie – nienawiści, wojen, niezgody, musimy rozpowszechniać to przesłanie i robić wszystko, co możliwe, aby doprowadzić wszystkich do jedności, zaczynając od dziesiątki, z naszego punktu, do momentu, w którym cała ludzkość, zjednoczy się jak jeden człowiek z jednym sercem.

Może się to wydawać nierealnym marzeniem, ale od nas nie jest wymagana jego realizacja – musimy tylko poprosić i dołączyć do tego programu, który realizuje Stwórca. Każdy człowiek i każda dziesiątka musi maksymalnie uczestniczyć w nim.

Najważniejsze jest osiągnięcie zjednoczenia, reklamowanie i kontynuowanie, aż stanie się aspiracją całego świata. A świat na pewno zwróci się w tym kierunku, wszystko zależy od nas. Jesteśmy w centralnym punkcie całej ludzkości i musimy tylko tego chcieć, jeśli każdy będzie naciskał na swoje serca, to oczywiście odniesiemy sukces.

Chcemy osiągnąć obdarzanie (do „liszma”) i do pełnego połączenia ze Stwórcą. Ale chcemy też zobaczyć cały świat zjednoczony, aby ludzie zrozumieli, że nie ma innego wyjścia, jak tylko jeden wspólny sojusz dla wszystkich. Stwórca pomoże nam osiągnąć taki stan, a my wszyscy, cały świat wzniesiemy się w pojmowaniu Stwórcy na duchowych stopniach i w ten sposób wypełnimy nasze przeznaczenie.

W końcu każdy musi poznać Stwórcę, „od małego do wielkiego”, jak powiedziano: „Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów”. Dom Stwórcy – to pragnienie obdarzania, panujące nad wszystkimi i jednoczące wszystkich wzajemnymi połączeniami. Należy rozpowszechniać tę wiedzę, aby wszyscy zrozumieli, czy tego chcą, czy nie, ale taki jest program z góry. Żyjemy w epoce „ostatniego pokolenia”, kiedy to musi zostać zrealizowane.

Ludzie muszą wiedzieć, że niezależnie od ich pragnienia, dzieje się to zgodnie z programem stworzenia. A jeśli teraz odczuwamy stany przeciwne do tego celu, to jest to droga prowadząca od „lo liszma” do „liszma”, podnosząca nas ze zwierzęcego poziomu na ludzki, na poziom Stwórcy.

W rzeczywistości nie jest to aż tak odległy cel – wszystko to dzieje się wewnątrz ludzkości, wewnątrz człowieka, i nie wymaga zbyt wielu lat i dodatkowych wysiłków. Jeśli choć trochę posłuchamy i dostroimy się do tego celu, to ta zmiana w nas nastąpi.

Możemy wygrać poprzez ilość, a możemy poprzez jakość. Postaramy się wygrać jakością, jeśli nie jesteśmy tak liczni. Ale musimy zadbać o to, aby wokół nas było jeszcze wielu ludzi, którzy zrozumieją i zgodzą się, że tak właśnie powinno być. I chociaż nie wzniosą się dzięki własnej pracy, to przynajmniej zaakceptują tę ideę.

Ponieważ każdego dnia staje się coraz bardziej oczywiste, że nie ma innego wyjścia i tylko jeśli z góry dokonają w nas takiej naprawy będziemy szczęśliwi.

Z lekcji na temat „Na progu liszma”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Chociaż nie wiemy jeszcze jak działać dla Stwórcy, musimy działać dla swojej grupy, dla przyjaciół. Tak jak w zwykłym życiu, człowiek nigdy nie żyje tylko dla siebie. Przecież ma rodziców, dzieci, a nawet ma już wnuki i żyje dla nich wszystkich.

Czasami można usłyszeć, że człowiek marzy o porzuceniu wszystkiego i pragnie wyjechać na bezludną wyspę, aby troszczyć się tylko o siebie. Ale to tylko z rozpaczy, ponieważ człowiek powinien być połączony z innymi.

Współczesne środki informacji, łączą nas ze sobą coraz mocniej. W rezultacie poczujemy, że żyjemy razem z całym światem, nie tylko wewnątrz naszego komputera, ale w naszym mózgu, w swoim sercu, z którego nie można uciec. W ten sposób Stwórca zmusi nas do zjednoczenia się, jak jeden człowiek z jednym sercem.

Teraz odrzucamy to połączenie, ale na pewno nadejdzie: częściowo nieświadomie, a częściowo z naszego własnego pragnienia, z braku innego wyjścia.

Wszyscy będa zobowiązani stać się specjalistami w dziedzinie połączenia między ludźmi. Tak jak obecnie każdy musi wiedzieć, jak włączyć komputer, wpisać hasło, jak korzystać z poczty elektronicznej i innych aplikacji, tak w przyszłości będziemy musieli zdobywać coraz większą wiedzę w zakresie budowania połączenia między sercami.

Z lekcji na temat „Z lo liszma osiągają liszma”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa

Pytanie: Modlimy się nieustannie, ale widzimy, że z każdym dniem pojawia się coraz większe rozdzielenie. Dlaczego tak się dzieje?

Odpowiedź: Dlatego że musicie bardzo wyraźnie uświadomić sobie, że nie macie niczego innego, oprócz połączenia. I kiedy to poczujecie, ukaże się wam, wasz przyszły stan – połączenie z wszystkimi bez żadnych warunków. To właśnie musicie zrobić.

Z lekcji na temat „Oddanie”, 03.07.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Jeśli podejmuję wysiłki, aby w każdym miejscu, za każdym człowiekiem dostrzec działania Stwórcy: za przyjaciółmi, rodziną, nawet za szefem w pracy, to rozumiem, że nie pochodzą od ludzi ani od przypadkowych zdarzeń w życiu, a tylko od wyższego zarządzania. W rzeczywistości nie ma nikogo oprócz Niego – jedyna siła działa we wszechświecie w różnorodnych przebraniach.

A ja muszę połączyć wszystkie te obleczenia i zebrać w jednym miejscu, a wtedy zacznę odkrywać Stwórcę. A te obleczenia nie znikają, a staną się coraz bardziej różnorodne. I jeśli podejmuję wysiłki, aby powiązać je wszystkie tylko ze Stwórcą, to zaczynam Go coraz bardziej odkrywać.

Ta praca – odniesienia wszystkiego do jednej siły – prowadzi mnie do połączenia ze Stwórcą, do Jego zrozumienia. Dzięki niej, sam się zmieniam, pokrywając wszystkie grzechy miłością.

Nie postrzegam wszystkich przeszkód jako przeszkody, ale jako ćwiczenia dane mi przez Stwórcę, aby odkryć Go w każdym stanie, w coraz bardziej subtelnym i trudnym do odkrycia wyższej siły. Jednak staram się postrzegać każdy stan, który pojawia się we mnie, jako zesłany przez Stwórcę i poprzez ten stan zwracać się z powrotem do Niego.

Istnieje tylko jedna władza Stwórcy. Oznacza to, że Stwórca organizuje dla nas i ustanawia wszystko na świecie. I chociaż widzimy przed sobą ogromny, bardzo złożony i wieloaspektowy świat, z mnóstwem przeciwstawnych sił, to jednak w końcu musimy sprowadzić to wszystko do jednej zasady: „Stwórca jest nad nami, Stwórca jest jeden”.

Ten cel powinien stać się naszą gwiazdą przewodnią. A wtedy cały nasz świat i całe życie dadzą nam ćwiczenia, które pomogą nam osiągnąć to pojęcie i w pełni ujawnić je. Powiedziano: „Mają oczy, a nie widzą”. Nie widzimy, jak w całej rzeczywistości działa tylko jedna siła. Kiedy zaczynamy to dostrzegać, to przed nami pojawia się inna rzeczywistość – duchowa, w którą jesteśmy włączeni razem z przyjaciółmi.

A potem odkrywa się następny, znaczne wyższy stopień, i każdy z nas zaczyna znów czuć władzę jeszcze bardziej rozwiniętego egoizmu, a cały świat jest – coraz bardziej zniszczony. Ale rozumiemy, że ten obraz pokazuje nam Stwórca. A w rzeczywistości nic się nie zmienia.

Stwórca tylko podkręca regulator naszego pragnienia otrzymywania przyjemności, wtedy w każdym z nas i na całym świecie jeszcze bardziej wzrasta egoizm. Lecz wszystko po to, abyśmy mogli odkryć wyjątkowość Stwórcy w całej rzeczywistości, na znacznie wyższym poziomie, w jeszcze bardziej złożonych i przeciwstawnych stanach.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa