Często jestem pytany: czym jest świat duchowy, jak można go sobie wyobrazić? To bardzo proste. Ten świat – jest naszym wewnętrznym odczuciem, w którym wydaje nam się, że coś dzieje się na zewnątrz.

Ale w rzeczywistości wszystko, co się dzieje, począwszy od ogromnego Wszechświata ze wszystkimi gwiazdami, aż po to, co dzieje się na powierzchni kuli ziemskiej w nieożywionej naturze, w roślinnym i zwierzęcym świecie oraz ludźmi – wszystko to dzieje się w moim pragnieniu otrzymywania przyjemności. A gdybym mógł wyłączyć moje egoistyczne pragnienie, to nie czułbym ani siebie, ani świata zewnętrznego.

Cały ten obraz, otwierający się dla mnie w moim pragnieniu przyjemności w jego pierwotnej formie, stworzonej przez Stwórcę, bez mojej pracy i naprawy, ale tylko w wyniku przebudzenia z góry – nazywa się „tym światem”. Oczywiście, cały czas odczuwamy zmiany, ale są to zmiany wewnątrz naszego pragnienia. Dlatego wydaje nam się, że świat się porusza. W rzeczywistości nic się nie porusza, tylko zmienia się nasze wrażenie wewnątrz pragnienia przyjemności, tak jak zmienia się pragnienie.

Ale nie tak dzieje się ze światem duchowym. W świecie duchowym jestem nie tylko pod działaniem wyższego wpływu, ale jednocześnie sam działam. Jeśli ten świat jest całą konsekwencją działania wyższej siły, to świat duchowy jest już wynikiem interakcji, połączenia między moim działaniem i działaniem Stwórcy. Im bardziej odpowiadam Stwórcy, tym bardziej odkrywam świat duchowy jako miarę swojego podobieństwa do wyższej siły.

Z lekcji według artykułu nr 59 z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Kiedy człowiek przywykł już do pracy dla obdarzania, wtedy staje się godny stanu „radowania się dla Stwórcy”, zaczyna odczuwać przyjemność i siłę życiową z samej pracy. I to nazywa się, że przyjemność będzie odczuwana także dla Stwórcy. (Baal HaSulam. Szamati 20. Odnośnie liszma)

W stanie „liszma”, czyli w pracy dla obdarzania Stwórcy, człowiek odczuwa bezinteresowną miłość do Niego. Człowiek otrzymuje tę właściwość zamiast miłości do siebie. Myśli wyłącznie o tym, jak sprawić zadowolenie Stwórcy.

Pytanie: Aby nabyć właściwość liszma, muszę za każdym razem podejmować wysiłek, myśleć o Stwórcy, czy przychodzi do mnie naturalnie, tak samo jak miłość do siebie?

Odpowiedź: Nie, musisz stale podejmować wysiłki, aby ta właściwość pozostała w tobie. Wtedy zaczniesz działać bez wysiłku, z pobudek miłości. W takim stopniu, w jakim naprawdę zaczniesz odnosić się do Stwórcy z miłością, zaczniesz czuć Go, Jego pragnienie, Jego ruch do ciebie.

Pytanie: Gdy staramy się pokryć wszystko miłością, na przykład podczas kongresów, czy możemy w taki sposób, wspólnie osiągnąć liszma?

Odpowiedź: Możemy. Siły Stwórcy nie mają granic, Stwórca może obdarzyć wszystkich jednocześnie.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy człowiek biorący udział w pracy fizycznej dziesiątki może być jednocześnie w wirtualnej dziesiątce?

Odpowiedź: Oczywiście, jeśli ma na to czas, bo w zasadzie nie ma znaczenia, w której dziesiątce jest. Kiedy siedzę wśród moich uczniów, nie widzę twarzy ani nie pamiętam imion, ale po prostu czuję energię płynącą od ludzi i to jest dla mnie najważniejsze.

Nawet gdybym był w jakiejś dziesiątce, to ci ludzie nie mieliby dla mnie znaczenia: ani ich zewnętrzny wygląd, ani to, jak się nazywają, bo dla mnie ważny jest tylko ich wewnętrzny, duchowy potencjał energetyczny – to właśnie odczuwam od każdego człowieka.

Dlatego dziesiątki będą stopniowo rozpływać się, ponieważ człowiek wewnątrz niej przestanie widzieć obraz każdego z nich. Tak jak na przykład w życiu małżeńskim, po wielu latach życia z żoną przestajesz zwracać uwagę na jej obraz fizyczny, a postrzegasz ją głównie wewnętrznie.

Dokładnie to się nami stanie. Potem dziesiątki stracą swoje fizyczne znaczenie. Będziecie mogli podłączać się, mieszać i łączyć w dwudziestki, setki – to nie ma znaczenia. Połączenie dziesiątki na danym etapie jest konieczne po to, aby nam pomoc choć trochę wyjść z siebie, zacząć rozumieć, jak dostosować się do innych.

Dlatego mówimy człowiekowi: „To jest twoje pole działania, musisz się w nim oswoić – nie uciekać!”. A kiedy człowiek zrozumie, że dziesiątka jest jego kluczem do wyjścia z siebie, do odczuwania wyższego świata, wtedy nie będzie już miał problemów, będzie chciał się zjednoczyć, połączyć ze wszystkimi przyjaciółmi.

Aby zacząć odczuwać wyjście z siebie, człowiek musi pracować w swojej precyzyjnie zorganizowanej dziesiątce, od której nie ma możliwości ucieczki. Niezależnie od tego, czy jest mu dobrze, czy źle, wygodnie czy niewygodnie, musi wiedzieć, że to jest dla niego wszystko. Dlatego tak wyraźnie określiłem dziesiątkę, jako coś świętego!

Później tego nie będzie. Ale to „później” nastąpi dopiero wtedy, gdy dziesiątka stanie się wszystkim dla każdego i zrozumiemy, jak bardzo jest droga, ponieważ jest to właśnie środek wyjścia z siebie do wyższego świata. Wówczas człowiek będzie mógł już rozszerzyć swój krąg.

Z wirtualnej lekcji

Kategorie: Dziesiątki, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie