Jeśli podejmuję wysiłki, aby w każdym miejscu, za każdym człowiekiem dostrzec działania Stwórcy: za przyjaciółmi, rodziną, nawet za szefem w pracy, to rozumiem, że nie pochodzą od ludzi ani od przypadkowych zdarzeń w życiu, a tylko od wyższego zarządzania. W rzeczywistości nie ma nikogo oprócz Niego – jedyna siła działa we wszechświecie w różnorodnych przebraniach.

A ja muszę połączyć wszystkie te obleczenia i zebrać w jednym miejscu, a wtedy zacznę odkrywać Stwórcę. A te obleczenia nie znikają, a staną się coraz bardziej różnorodne. I jeśli podejmuję wysiłki, aby powiązać je wszystkie tylko ze Stwórcą, to zaczynam Go coraz bardziej odkrywać.

Ta praca – odniesienia wszystkiego do jednej siły – prowadzi mnie do połączenia ze Stwórcą, do Jego zrozumienia. Dzięki niej, sam się zmieniam, pokrywając wszystkie grzechy miłością.

Nie postrzegam wszystkich przeszkód jako przeszkody, ale jako ćwiczenia dane mi przez Stwórcę, aby odkryć Go w każdym stanie, w coraz bardziej subtelnym i trudnym do odkrycia wyższej siły. Jednak staram się postrzegać każdy stan, który pojawia się we mnie, jako zesłany przez Stwórcę i poprzez ten stan zwracać się z powrotem do Niego.

Istnieje tylko jedna władza Stwórcy. Oznacza to, że Stwórca organizuje dla nas i ustanawia wszystko na świecie. I chociaż widzimy przed sobą ogromny, bardzo złożony i wieloaspektowy świat, z mnóstwem przeciwstawnych sił, to jednak w końcu musimy sprowadzić to wszystko do jednej zasady: „Stwórca jest nad nami, Stwórca jest jeden”.

Ten cel powinien stać się naszą gwiazdą przewodnią. A wtedy cały nasz świat i całe życie dadzą nam ćwiczenia, które pomogą nam osiągnąć to pojęcie i w pełni ujawnić je. Powiedziano: „Mają oczy, a nie widzą”. Nie widzimy, jak w całej rzeczywistości działa tylko jedna siła. Kiedy zaczynamy to dostrzegać, to przed nami pojawia się inna rzeczywistość – duchowa, w którą jesteśmy włączeni razem z przyjaciółmi.

A potem odkrywa się następny, znaczne wyższy stopień, i każdy z nas zaczyna znów czuć władzę jeszcze bardziej rozwiniętego egoizmu, a cały świat jest – coraz bardziej zniszczony. Ale rozumiemy, że ten obraz pokazuje nam Stwórca. A w rzeczywistości nic się nie zmienia.

Stwórca tylko podkręca regulator naszego pragnienia otrzymywania przyjemności, wtedy w każdym z nas i na całym świecie jeszcze bardziej wzrasta egoizm. Lecz wszystko po to, abyśmy mogli odkryć wyjątkowość Stwórcy w całej rzeczywistości, na znacznie wyższym poziomie, w jeszcze bardziej złożonych i przeciwstawnych stanach.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czym jest radość ze względu na Stwórcę?

Odpowiedź: Musimy sobie wyobrazić, czego Stwórca od nas chce, jakich stanów oczekuje, i wtedy będziemy mogli powiedzieć, czy sprawiamy Mu przyjemność naszym stanem, czy nie.

Rzecz w tym, ze możemy odczuć nasz stosunek do Stwórcy, Jego stosunek do nas i jednocześnie iść naprzód. Nieustannie Go prosimy, aby o nas nie zapomniał i włączył nas do swojej pracy. Kiedy zwracamy się do Stwórcy, powinniśmy czerpać radości z tego, że dążymy do połączenia z Nim, to uczucie nas napełnia.

I za każdym razem powinniśmy Go błogosławić za to, że dał nam możliwość choć trochę poczuć duchowość, poczuć trochę siebie, poczuć trochę innych i rozróżnić zbliżanie się do Stwórcy od oddalania się od Niego. Jest to dla nas bardzo ważne.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa