Prawdziwa praca duchowa jest wtedy, gdy jestem w odpowiednim środowisku, które docenia właściwość obdarzania, właściwość wzajemnego włączania, które, w efekcie może tak na mnie wpłynąć, że mogę odczuwać, jak ono coś we mnie zmienia.

Wreszcie po wielu, wielu latach zaczynam odczuwać, że radykalnie środowisko zmienia podstawę mojego światopoglądu, odczucie świata, mojego odczucia siebie, rozumienia zarówno siebie, jak i Stwórcy.

Wszystko to jest konsekwencją współdziałania w dziesiątkach. Bez tego nie możemy właściwie przekształcić naszych egoistycznych właściwości pod wpływem wyższego światła w duchowe, altruistyczne właściwości. Nie możemy.

Ale kiedy znajdziemy się w dziesiątce, to zaczynamy stopniowo odczuwać, że dziesiątka daje każdemu z nas duchowy przykład.

Dlaczego nie dzieje się to od razu? Dlatego że każdy widzi dziesiątkę w stopniu swojego zepsucia. Czyli, jak bardzo chcemy postrzegać dziesiątkę naprawioną, i widzimy to, w taki sposób otrzymujemy przykłady od przyjaciół.

Z lekcji na temat „Zwracamy się do Stwórcy”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie