„Wywyższony jest Stwórca, i uniżony ujrzy Go”
Powiedziano: „Wywyższony jest Stwórca, i uniżony ujrzy Go”. Oznacza to, że najważniejszą rzeczą w naszej pracy jest uniżenie własnego egoizmu, aby odnosić się do wszystkich w formie obdarzania, i w taki sposób osiągniemy właściwość Stwórcy.
Właściwość Stwórcy to nie Jego własna właściwość, a to, jak On ukazuje nam siebie w naszym materiale, Jego wyrażenie. Jeśli jest dwoje, to relacje między nimi mogą być w formie obdarzania.
Ale jeśli jest mowa tylko o jednym, to nie można powiedzieć, że posiada właściwość obdarzania. Ta właściwość pojawia się tylko pod warunkiem, że on wyraża swoje nastawianie do bliźniego. Dlatego nie możemy powiedzieć, że chcemy obdarzać. Pytanie brzmi: „Kogo chcesz obdarzać, jak, w jakiej ilości i jakiej jakości?”.
Dlatego Stwórca rozbija nasze kli, aby dać nam te same klocki Lego, egoistyczne fragmenty, które trzeba złożyć razem. Ale te części są jakby namagnesowane i nie można ich dowolnie łączyć. Ale tylko pod warunkiem, że ja oddziałuję na nie w szczególny sposób, z wyjątkowym nastawieniem, wtedy te kostki zbliżają się i sklejają się ze sobą. Jeśli nie robię tego poprawnie, to nie mogę ich skleić.
Każdy klocek ma swój charakter, i takich charakterów jest mnóstwo rodzajów. Gdybyśmy mogli zobaczyć całą duszę Adama Riszona, to bylibyśmy zdumieni, że żaden fragment nie może znajdować się w innym miejscu, niż jego własne. Ponieważ tam wszystkie jego właściwości i formy będą dokładnie wypełniać wszystkie formy i właściwości jego sąsiadów.
Dlatego wymagana jest taka wielka praca w celu połączenia. Nie jest dla nas zrozumiałe, po co było tworzyć ten ogromny świat i wiązać nas z nim tak wielką ilością różnych więzi w tym materialnym życiu? Jaki to ma sens?
Ale nic nie jest stworzone na próżno. Całe stworzenie rozwija się z jednego punktu energii, jak w rezultacie Wielkiego Wybuchu. Wszystko co jest założone w tym punkcie, następnie ucieleśnia się w materii w nieskończonej liczbie elementów.
A teraz musimy połączyć z powrotem wszystkie te elementy w tę samą pierwotną formę, nie mechanicznie, fizycznie, w materiale, lecz ponownie zebrać wszystkie wewnętrzne siły w jedną siłę jedności, poza którą nie ma nic.
Z lekcji według artykułu nr 230 z księgi „Szamati”