Każdy powinien postępować tak, jak w trzech ostatnich (błogosławieństwach) modlitwy „Szmone-esre“, „Osiemnaście błogosławieństw”.

To znaczy, po tym jak przekaże wszystko, o co prosi Stwórcę, jest powiedziane w Księdze Zohar, że trzy ostatnie błogosławieństwa, modlitwy „Szmone-esre“ będą dla niego, jak gdyby Stwórca już dał mu to, o co prosi, i człowiek odchodzi od Niego. (Rabasz. Artykuł 17, Część 2 (1984). Porządek zgromadzenia przyjaciół)

Modlitwa „Szmone-esre“ – to standardowa modlitwa. Pozostałe modlitwy człowiek może wypowiadać od siebie. Może odmawiać fragmenty z Psalmów, inne rzeczy, ale modlitwa „Szmone-esre“, czyli „Osiemnaście Błogosławieństw”, jest tą modlitwą, z pomocą której zwracamy się do Stwórcy rano, w dzień i wieczorem.

To nie jest zwykła modlitwa, nie jest to modlitwa, którą sam tworzysz. Jest to modlitwa zbudowana, napisana już tysiące lat temu.

Z lekcji według artykułu Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa