Pytanie: Czym różni się upadek od wygnania, i jak z tym pracować?

Odpowiedź: Upadek – jest odkryciem dodatkowych egoistycznych pragnień, które są niezbędne dla mnie do wzniesienia. Oznacza to, że upadek służy do wzniesienia, ponieważ jedno jest niemożliwe bez drugiego: upadam po to, żeby się podnieść.

Praktycznie upadek jest częścią wzniesienia. Mamy nawet taką piosenkę: „My upadamy w górę, wznosimy się nad sobą” – tak w rzeczywistości jest. Kiedy człowiek pracując duchowo upada, cieszy się z tego, ponieważ powoduje to dodatkowe możliwości, zrozumienie tego, co jeszcze w nim jest, że wcześniej nie potrafił tego zdefiniować.

Musimy zrozumieć, że nasze egoistyczne intencje, pragnienia, myśli, uczucia odkrywają się nie tylko w nas. Widzimy, że nikt wokół nas nie myśli w ten sposób: „Och, jak we mnie odkrywa się egoizm!”. Czy słyszeliście coś takiego od jakiegoś lidera czy kogoś innego? Nie ma nic takiego.

Ale jeśli my to czujemy, powinniśmy się radować, ponieważ odkrywa się materiał do naszego wzniesienia. Nazywamy to upadkiem, ale w rzeczywistości jest to wzniesienie w lewej linii. Równolegle z tym w prawej linii budujemy swoje wzniesienie już w obdarzaniu.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa