Komentarz: W przeddzień Jom Kipur wykonuje się rytuał „kaparot” (odkupienie). Wygląda to jak pogański obrzęd, bierze się koguta, kręci nim nad głową, a potem zabija.

Odpowiedź: Rzeczywiście wiele zwyczajów religijnych wydaje nam się dzisiaj dzikimi. Na ziemskim poziomie człowiek w imię pokuty jakby składa ofiarę z koguta zamiast siebie, wyobrażając sobie siebie, w formie tego koguta. Oczywiście tak naprawdę to wszystko nie powinno tak być, ponieważ z punktu widzenia Kabały, wszystko odbywa się na poziomie duchowym.

Komentarz: Jest też zwyczaj by życzyć sobie być zapisanym w Księdze Życia – „Gmar chatima towa” („Dobry zapis w Księdze Życia”).

Odpowiedź: Księga Życia jest również alegorią, symbolem wyższego światła, które zapisuje wszystkie czyny człowieka. W takim stopniu, w jakim człowiek pragnie wykorzystać to światło dla swojej naprawy, swojego upodobnienia się do Stwórcy, jego dobre uczynki są zapisywane.

Ostatecznie to sam człowiek w ciągu nie tylko roku, ale przez całe życie zapisuje swoje uczynki: przyciągając wyższe światło naprawy, zapisuje dobre uczynki; nie przyciągając – złe.

Pytanie: Jest taka opinia, że jak przeżyjesz Jom Kipur, tak będziesz żyć w następnym roku. Czy ma to jakiś wpływ na nasze zwykłe życie?

Odpowiedź: W rzeczywistości nic w naszym świecie nie wpływa na świat duchowy poza naszymi wzajemnymi relacjami. Tak jest powiedziane, że Jom Kipur ich nie naprawia. Człowiek musi sam je naprawić.

Stwórca może jakby przebaczyć w tym dniu wszystkie przewinienia, z wyjątkiem złego stosunku do innych. Jest to ponad ustanowieniem Jego systemu stworzenia naszego świata, Wszechświata. A im bliżej siebie jesteśmy zmysłowo, duchowo, tym bliżej jesteśmy Stwórcy.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe. Rosz ha-Szana i Jom Kipur”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty