Pytanie: Zrozumienie, że „nie ma nikogo oprócz Niego” doprowadziło mnie do analizowania każdego wydarzenia w moim życiu z tego punktu widzenia, i próbuję dowiedzieć się, dlaczego to się ze mną dzieje. W rezultacie cały czas poddaję się takiej analizie. Czy to jest normalne?

Odpowiedź: Najlepszą analizą naszych stanów jest to, gdy pamiętam o tym, że „nie ma nikogo oprócz Niego” i tylko odnośnie tego stanu określam siebie. W taki sposób wybieram swój następny krok.

Odnośnie „nie ma nikogo oprócz Niego”, cały czas muszę analizować. Co więcej wszystkimi moimi myślami, pragnieniami, różnymi stanami, muszę zrozumieć: że to, co jest we mnie, wprowadził Stwórca. Teraz, gdy już ustaliłem, że to wszystko zostało we mnie włożone przez Stwórcę, moją reakcją na to, co się dzieje – jestem ja sam.

Oczywiście, na początku pojawia się automatyczna, zwierzęca reakcja, nawet jeśli zrozumiałem, że wszystko pochodzi od Stwórcy. Ale potem następuje reakcja duchowa, lecz tylko w tym wypadku, jeśli jestem połączony z grupą i razem z nią wypracowuję swoją reakcję na wszelkie stany. To już jest reakcja świadoma, na poziomie „człowiek” (Adam).

Z lekcji na temat „Nie ma nikogo oprócz Niego”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa