Jeśli nie odczuwam oporu wobec duchowości, oznacza to, że nie znajduję się w duchowym. To tak, jakbym siedział w samochodzie i musiał uruchomić silnik i spalać paliwo, energię po to, żeby ruszyć naprzód. Tak samo jest w duchowości, nie mogę po prostu leżeć i czekać, aż zostanę podniesiony do ostatecznej naprawy (gmar tikkun) razem z łóżkiem.

Tak się nie dzieje. Naprawa dokonuje się tylko dzięki naszym wysiłkom, a wysiłki mierzone są odczuciem cierpienia, siłą oporu. Dlatego mówi się o dwóch niszczycielach: materialnych i duchowych przeszkodach, które utrudniają nasz postęp.

Materialne przeszkody to problemy tego świata: w rodzinie, w pracy, ze zdrowiem. A wewnątrz nich kryją się duchowe przeszkody. Nie należy głęboko pogrążać się w tych problemach, ale trzeba rozpoznać jedne i drugie, by zobaczyć w jakim stopniu kierują nas do celu.

Jeśli bardziej precyzyjnie skupię się wewnętrznie na celu, zobaczę, jak przeszkody zaczną się zmieniać, ponieważ pochodzą od Stwórcy. Jeśli wcześniej odczuwałem materialne problemy i wydawało się że nic nie mogę z nimi zrobić, to teraz, dzięki mojemu odniesieniu do celu, mogę usunąć materialne przeszkody. Znikną problemy w rodzinie, z dziećmi, w pracy, i wszystko przeniesie się na duchowe problemy.

Z lekcji według artykułu nr 104 księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa