Rabasz, artykuł 8, „Uczyń sobie rawa i kup sobie przyjaciela – 2”: Ci ludzie zgodzili się zjednoczyć w jedną grupę, aby uczyć się miłości do bliźniego, ponieważ każdy z nich poczuł, że mają jedno pragnienie, które może połączyć wszystkie ich opinie, aby otrzymać siłę miłości do bliźniego.

Stwórca zbiera takie dusze z całego świata. Widzimy, jak ludzie nagle nas znajdują, zaczynają słuchać, organizują się, jednoczą, przyjeżdżają na kongresy. Dzieje się to pod wpływem wyższego światła, które coraz bardziej się do nas zbliża. Zgodnie z tym stopniowo podnosimy się jak kiełki z ziemi.

Od tego zaczyna się artykuł „Kiełki kwiatów” w Księdze Zohar: „Na ziemi pojawiły się kiełki kwiatów”. Tak następuje wzrost dusz.

Ludziom daje się pragnienie zjednoczenia w grupie i wyjaśnia się, że jest to konieczne, aby zbliżyli się miedzy sobą, aż do punktu wzajemnej miłości. W naszym świecie słowo „miłość” jest tak zużyte, że przejawia się jako coś czysto egoistycznego.

Ale kiedy zaczynamy stosować to pojęcie do przyjaciół, wychodzimy z założenia, że stanowimy jedną duszę. I nie może być większego związku pomiędzy indywidualnymi duszami niż to, że łączymy się w jedną integralną całość. Do tego popycha nas ogólny program stworzenia.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie