Zbliżamy się obecnie do święta Pesach, które symbolizuje początek naprawy. Ponieważ wszystko zaczyna się od wyjścia z Egiptu, po którym następuje darowanie Tory. Naprawy są możliwe tylko w człowieku, który już przeszedł przez egipskie wygnanie. Stworzenie zaczyna się od grzechu z Drzewa Poznania i rozbicia duszy, po którym następuje proces jej naprawy.

Dlatego rozumiemy, że przede wszystkim konieczne jest uświadomienie zła, wyjaśnienie stanu, w którym znaleźliśmy się po rozbiciu z Drzewa Poznania, gdzie dusza podzieliła się na wiele części, które teraz musimy zebrać w jedną całość. I to z egoistycznym pragnieniem otrzymywania przyjemności, które na razie panuje między nami.

W taki sposób przyłączamy się do odbudowanej przez nas duszy, cały odkrywający się zły początek, czyli całą siłę światła, która wypełniła duszę i doprowadziła do oderwania każdej cząsteczki od pozostałych. Kiedy jednoczymy je razem, ponownie działając przeciwko sile światła, które wypełnia duszę, a teraz staje się wrogie, osiągamy właściwości Stwórcy i właściwości naprawionego stworzenia.

Ale wszystko zaczyna się od uświadomienia sobie, stanu w którym się obecnie znajdujemy, od ujawnienia panującego między nami egoizmu, odrzucenia, nienawiści, niezrozumienia, ujawnienia tego, jak bardzo każdy pogrążony jest tylko w sobie i nie jest zdolny wydostać się. Wszystko to stanowi pierwszy i niezbędny etap na drodze do poznawania Stwórcy.

Wszystkie artykuły poświęcone Pesach powinny być postrzegane tylko w kontekście naszego oddzielenia i zjednoczenia. Kiedy oddalamy się od siebie nawzajem, budzą się złe siły i ujawniają w nas poczucie wygnania. Wówczas możemy od razu mówić o zjednoczeniu i naprawie, i rozpoczyna się wyzwolenie. Oznacza to, że wszystko należy postrzegać w kontekście wygnania i wyzwolenia, oddalenia i zbliżenia, ujawnienia naszych wad i ich naprawy.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Błogosławieństwo „Tego, który dokonał ze mną cudu””

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty