Komentarz: Istnieje taka zasada, zgodnie z którą uczeń powinien być szmatą u stóp nauczyciela.

Odpowiedź: Po pierwsze, to nie ja to powiedziałem. Po drugie, nie szmatą, a „prochem u stóp nauczyciela”, czyli pyłem. Pamiętam moje spotkanie w Anglii z wielkim sufim świata, Irańczykiem, bardzo mądrym starcem. Powiedział do mnie: „Jeśli chcesz być moim uczniem, musisz przyjechać tutaj i mi służyć całkowicie. Abyś kochał mnie tak, jak kochasz siebie”.

To jest absolutna prawda! Sufi mają ten sam system, co Kabała. W zasadzie pochodzi z tego samego źródła – od Abrahama. Dlatego sufi praktykują wartości duchowe od wieków.

Pytanie: A dlaczego sufizm nie zapewnia metody naprawy?

Odpowiedź: Ponieważ nie ma w nim trzech linii rozwoju. Sufizm nie może rozwijać się z pomocą egoizmu, jako że jest zdominowany tylko przez prawą linię. Istnieje jakby w tej samej płaszczyźnie. Lewa linia nie może w pełni się rozwinąć ani nawet w niewielkim stopniu pojąć duchowego świata, ponieważ jest to wyłącznie, jedynie egoizm.

A środkowa linia to Kabała, która wykorzystuje obydwie siły: prawą i lewą. Dlatego człowiek może się rozwijać. Widzimy, w jakim stanie ciągłej wewnętrznej ewolucji znajdujemy się.

Pytanie: Czy nie ma niebezpieczeństwa, że metoda kabalistyczna zniży się do najdrobniejszych szczegółów?

Odpowiedź: Nie, metoda kabalistyczna nie opuszcza się. Staje się wspólna, powszechna, uniwersalna!

Wychodzi ze swojego ukrycia i ujawnia się wszystkim!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Otrzymać od nauczyciela”

Kategorie: Kabała i religia, Nauczyciel i uczeń

Pytanie: Jak pozwolić dziecku na samodzielne życie?

Odpowiedź: To jest problem. Myślę, jednak że należy starać się nie wypuszczać go, dopóki nie poczuje, że może pójść i zrobić coś samodzielnie.

Pytanie: Jak rozpoznać, że dziecko jest już samodzielne?

Odpowiedź: Można to poznać po jego własnych działaniach, po jego własnych myślach. Zobaczysz to po nim. Ale nie ma potrzeby spieszyć się.

Z programu telewizyjnego „Błyskawiczne pytania do kabalisty”, 18.05.2023

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Powiedział rabin Chija Rabbi Josi: „Kiedy mówi się, że słowo „na początku (bereszit בראשית)” pośrednio wskazuje na „stworzył sześć (bara szit ברא שית)” – to oczywiście tak jest. (Przedmowa do Księgi Zohar, rozdział „Zamek i klucz”)

Pytanie: „Na początku (bereszit)” – tak zaczyna się Tora. Pierwotne źródła podają, że „Tora” – to Zeir Anpin. Jest jednym z dziesięciu Sefirot, która zawiera w sobie jeszcze sześć. Co oznacza „stworzył sześć”?

Odpowiedź: Cała natura, stworzona przez Stwórcę, znajduje się pod Nim i jest stworzona przez Niego z sześciu części: Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod. Stwórca Sam uosabia Swój wpływ na naturę poprzez trzy wyższe Sefirot: Keter, Chochma i Bina. Następnie podąża za nimi sześć pozostałych Sefirot.

Malchut jest już ostatnią, siódmą Sefirot. Oznacza to że, poprzez sześć Sefirot Stwórca tworzy ostatnią, siódmą, w której zawarty jest cały Jego zamysł. Jest to praktycznie to, o czym mówi rozdział „Zamek i klucz” w Przedmowie do Księgi Zohar.

Pytanie: Co to znaczy, że Tora – to Zeir Anpin?

Odpowiedź: Zeir Anpin jest centralną częścią systemu natury, który postrzega wszystko z góry i przekazuje w dół do swoich elementów: nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej natury. Dlatego uważa się, że cała natura – to Zeir Anpin.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”, 21.05.2023

Kategorie: Struktura Wszechświata, ZOHAR

Pytanie: Czy można powiedzieć, że Stwórca pogrążył się w taki stan, w którym postrzega siebie jako stworzenie?

Odpowiedź: Nie. W rzeczywistości wszystkie stworzenia znajdują się w jednym, absolutnym, doskonałym stanie. Dlatego, aby stworzenie zrozumiało Stwórcę, przechodzi przez różnego rodzaju etapy, które nazywane są „wygnaniem”, aby z tych poziomów ukrycia, wygnania, ciemności, osiągnąć ten stan, w którym faktycznie się znajduje.

Można to porównać do sposobu, w jaki celowo robię miny dla mojego dziecka, jakbym się gniewał, był szczęśliwy, cierpiący, pasjonujący się czymś, aby wywołać z jego strony przeróżne reakcje, aby dziecko mogło lepiej mnie zrozumieć i rozwijać się.

Zobaczcie, ile wymyślamy zabawek, metod nie dla rozwoju cielesnego dzieci, ale dla ich intelektualnego rozwoju. Przecież gdybyśmy tego nie robili, pozostałyby na zwierzęcym poziomie, jakby zostały porzucone w lesie. Ile ludzkość inwestuje w przedszkola, szkoły, edukację, jest to ogromny świat!

Wszystko tylko po to, aby wychować dziecko, które rodzi się jako kawałek mięsa, jak zwierzę i musimy zapewnić mu rozwój. Dosłownie w ciągu kilku lat dziecko przechodzi w sobie, niesamowite rewolucje i staje się człowiekiem, który nie tylko opanował to, co my rozumiemy, ale wie więcej niż my!

Czy możecie sobie wyobrazić, co jest założone w nas od samego początku?! Jaki potencjał! A wszystko to za sprawą właściwego podejścia do dzieci.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kim jest Stwórca?”

Kategorie: Praca duchowa, Wychowanie, dzieci

Żyjemy w jednym globalno – integralnym systemie, który ma wobec nas specyficzne wymagania.

Jakie to są wymagania?

Chodzi o to, że dostosowujemy się do jego globalno – integralnych praw. System, w którym żyjemy, zmusza nas do połączenia się z nim w sposób harmonijnie współzależny, jak części systemu analogowego. My, przeciwnie, działamy wobec siebie nawzajem negatywnie. Przedkładamy korzyści własne nad korzyści innych i całego systemu.

Taka postawa jest destrukcyjna.

Prowadzi to do rozprzestrzeniania się wyzysku, manipulacji i nadużyć w naszych relacjach, a także do wyczerpania zasobów naszej planety. Innymi słowy, obecnie chcemy, myślimy i działamy wbrew prawom globalnego, integralnego systemu, w którym żyjemy.

W związku z tym otrzymujemy niezliczone negatywne reakcje z jego strony, wszelkiego rodzaju problemy i kryzysy na skalę osobistą, społeczną, ekonomiczną i ekologiczną: od narastającej depresji, stresu, niepokoju i samotności poprzez różne wojny i inne konflikty, aż po katastrofy ekologiczne i pandemie.

Globalny, zintegrowany system, w którym żyjemy, reaguje na nasze nastawienie do niego, tj. na nasz stosunek do siebie nawzajem i do przyrody w ogóle.

Możemy uczynić z niego, co tylko chcemy, ale ostatecznie będziemy musieli nauczyć się, jak ten system funkcjonuje z całkowitymi wzajemnymi powiązaniami i współzależnością między jego częściami, jego integralnymi prawami osiągając zrozumienie, jak prowadzić harmonijne i spokojne życie, żyjąc w nim.

Jeśli nie poznamy praw systemu, będziemy odczuwać coraz większe negatywne sprzężenie zwrotne z jego strony, ponieważ siła ochrony w systemie zawsze będzie dominować.

Źródło: https://michaellaitman.medium.com/what-do-you-know-about-the-system-in-which-we-live-9674779d526b

Kategorie: Artykuły w mediach, Kryzys, globalizacja, Nowe publikacje, Prasa i my, Rozwój, Społeczeństwo przyszłości, Świat

Pytanie: Ukrycie Stwórcy jest ukryciem tego, że wszystko jest posyłane przez Niego, że On jest wewnątrz nas, On wszystko zaaranżował. Dlaczego to robi?

Odpowiedź: Dlatego, abyśmy domagali się Jego odkrycia. Ponieważ gdy pragnę tego, chcę odkrycia we mnie właściwości obdarzania, miłości, właściwości połączenia. I okazuje się, że wtedy zmieniam się z egoisty na altruistę.

Pytanie: Ukrycie jest niezrozumieniem Jego celów i planów, nawet jeśli jest dla mnie oczywiste, że Stwórca wszystko dla mnie przygotował?

Odpowiedź: To bardzo złożony system wzajemnych relacji, dlatego nie mogę udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Jeśli dokładnie przeanalizujemy to pytanie, to powinniśmy dojść do zrozumienia, czym jest „wiara ponad wiedzą”.

Istnieje wiele alternatywnych stanów, które mogą istnieć między człowiekiem a Stwórcą, i jest ich znacznie więcej niż między ludźmi.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co dokładnie ukrywa przed nami Stwórca? Jaki jest centralny punkt ukrycia?

Odpowiedź: „Nie ma nikogo oprócz Niego” – to jest właśnie centralny punkt. Nic innego nie jest przed nami ukryte.

Pytanie: Egoizm jest również ukryty przed człowiekiem?

Odpowiedź: Nie. Kiedy zaczynasz pracować nad odkryciem Stwórcy, widzisz, jak bardzo twój egoizm nieustannie odciąga cię.

Zwykli ludzie nie uważają się za egoistów, ponieważ nie dążą do odkrycia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co to jest talent?

Odpowiedź: Talent to szczególna zdolność do określonego rodzaju kreatywności.

Pytanie: Czy uważa Pan, że wszyscy ludzie mają talent?

Odpowiedź: Nie, nie wszyscy.

Pytanie: Czy trzeba mieć talent, aby studiować Kabałę?

Odpowiedź: Potrzebny jest specjalny rodzaj duszy. Ci, którzy ją mają, odczuwają w sobie dążenie do tego typu działania, do tej wiedzy. A ci którzy nie mają, nie mają żadnego zamiaru, dążenia do Kabały.

Z programu telewizyjnego „Rozmowy”, 18.05.2023

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Obecnie przeszłe różnego rodzaju zainteresowania ludzkości wydają się nam naiwne. Ale nie uważam tego za rodzaj lekceważenia, to naturalny rozwój. My również będziemy wydawać się tacy, naszym potomkom.

Gdybyśmy teraz porozmawiali ze starożytnymi greckimi naukowcami, podaliby nam kilka arytmetycznych praw, których uczą się dzisiaj dzieci w pierwszych klasach. Ci wielcy naukowcy z ekscytacją, drżącym głosem opowiadaliby nam o swoich odkryciach.

Co można tutaj powiedzieć? W taki sposób rozwijamy się. Wszystko jest względne. Absolutne jest tylko zrozumienie wyższej siły, dlatego że jest niezmienna, i podobieństwo do niej zaczyna podnosić człowieka wyżej.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Podróż w czasie”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Rozwój egoizmu

Pytanie: Czy odpowiadając na pytania, dokonuje Pan przez to jakiejś naprawy?

Odpowiedź: Oczywiście! Jeśli pytanie wynika z wyraźnego pragnienia człowieka, pojawia się w nim jako pilna potrzeba duchowego rozwoju, człowiek zadaje je mnie, ja przyjmuję to pytanie i zaczynam je przetwarzać, odczuwać w sobie, odpowiadać na nie, wchodzić z nim w interakcję, czyli w pragnienie tego człowieka, to naturalnie poprzez to następuje określona duchowa naprawa.

Jednak ten człowiek w zasadzie nie ma łatwiej. Nadal musi wykonać swoje działania. Takim sposobem przeprowadzam swoje zewnętrzne duchowe działania. Osobiście ich nie potrzebuję. Ale jakby rozrzucam, zasiewam wokół siebie takie „pola” z rozmaitymi odpowiedziami na pytania.

W takich okolicznościach ogólne informacyjne pole staje się znacznie szersze, bardziej dostępne, płodne. Dla ludzi, którzy pewnego dnia przyjdą do Kabały, to pole informacyjne będzie już gotowe. Dlatego lubię odpowiadać na pytania.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Wpływ poprzez zadawanie pytań”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi