Nauka Kabały nie jest indyjską jogą ani żadną inną metodą czy religią, które twierdzą, że należy wykorzenić egoizm. Na tym polega różnica pomiędzy Kabałą a wszystkimi innymi systemami. Nie wykorzeniamy egoizmu, ale wykorzystujemy go, aby stworzyć jeszcze większą więź między nami, pomimo egoizmu i ponad nim. Wtedy to połączenie będzie znacznie wyższe niż to, które istniało między nami do rozbicia duszy Adama.

Tak jest powiedziane: „Każdy, kto ma duży egoizm, powinien być w większym egoizmie od innych”. Dlatego nie obrażajcie się na swój egoizm, nie przeklinajcie go, nie próbujcie go niwelować, niszczyć, anulować. Nie należy. Trzeba cały czas myśleć o tym, jak nad nim stworzyć właściwe połączenia między nami. Takie podejście jest czysto kabalistyczne, nie ma nigdzie podobnego.

W Kabale, bez względu na to, jakim jesteś egoistą, takim pozostajesz, i na każdym stopniu stajesz się jeszcze większym egoistą. Nazywa się to wzrostem wzdłuż lewej linii, a w prawej linii musisz naprawić siebie. I tak – jedno nad drugim. Dlatego jest powiedziane, że wszystkie przewinienia pokryje miłość. Nie może być miłości bez grzechów.

Nie przejmujcie się więc tym, że jesteście egoistami, najbardziej niegodziwymi ludźmi na ziemi i że czasem krzywicie się, że tacy jesteście. Wszystko to jest zrobione przez Stwórcę. I tak się mówi: „Zwróć się do Stwórcy, który to uczynił, On wszystko naprawi”. Co więcej, nasze zwrócenie do Stwórcy, aby naprawił to, co zrobił, sprawia Mu przyjemność i daje nam możliwość wzniesienia się ponad naszym egoizmem.

W taki sposób cały czas podnosimy się. Lewa noga – podnosi się egoizm, prawa noga – podnosimy się nad egoizmem we właściwości obdarzania. Otrzymywanie – obdarzanie, otrzymywanie – obdarzanie, tak działają dwie linie, a my jesteśmy – w środkowej linii. Środkowa linia nazywa się „Adam” – podobny do Stwórcy i składa się z czarnego i białego.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Egoizm, Fragmenty z porannych lekcji, Kabała i religia, Praca duchowa