Święto Sukkot poświęcone jest budowie ekranu, przykrycia sukki (schach), aby stworzyć miejsce dla duszy. Ograniczamy, naprawiamy nasze pragnienie czerpania przyjemności i budujemy nad nim ekran. Tym pokryciem, oddzielającym nas od Stwórcy, tworzymy przegrodę, która nie pozwoli nam bezpośrednio otrzymać od Niego Wyższego Światła, a tylko poprzez ekran (schach).

Dach i ściany sukki, jej wielkość – wszystko to symbolizuje szczegóły naszej duszy, zasady jej budowy.

Dach sukki ukrywa nas przed światłem słonecznym, które symbolizuje bezpośrednie światło. Przecież słońce świeci jednakowo dla wszystkich, bez żadnych barier. Sukka ma cztery kolumny, ściany, ale najważniejszy jest dach (schach), który nie przepuszcza światła słonecznego bezpośrednio na człowieka, który siedzi w środku sukki. Taki jest sens święta Sukkot – zbudowanie wspólnego kli.

Dach buduje się z „odpadów gumna i winnicy”. Można wykorzystać gałęzie ścięte z drzew w ogrodzie. Pokrywają nimi dach, aby promienie słońca nie mogły świecić bezpośrednio do wnętrza sukki. Ponieważ odmawiamy otrzymywania bezpośredniego światła dla samych siebie.

Dlatego budujemy Sukkę razem z grupą i siedzimy w niej razem, ciesząc się naszą jednością i tym, że możemy się połączyć i ukryć przed promieniami słońca, czyli bezpośrednim światłem, ponieważ zbudowaliśmy ekran.

Każdy wspiera drugiego, aby uchronić go przed otrzymaniem przyjemności, która może przyjść bezpośrednio z egoistycznego pragnienia. Dlatego chowamy się pod ekranem i jednoczymy się, aby pomóc sobie nawzajem oprzeć się wszelkim przyjemnościom i pokusom, które nas dezorientują w każdej chwili, i tak ratujemy się od egoistycznego otrzymywania.

Każdy powinien mieć miejsce pod dachem sukki, gdzie będzie mógł jeść przez siedem dni święta Sukkot. Ale najważniejsze jest zbudowanie wewnętrznej Sukki w naszych pragnieniach, to znaczy zbudować wspólne duchowe kli i znajdować się pod wspólnym ekranem.

Z lekcji na temat „Sukkot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty