Studiując Kabałę należy dążyć nie tylko do tego by stać się mądrzejszym, zdobywając nową wiedzę w umyśle, ale przede wszystkim do zmiany swoich uczuć, aby serce się zmieniło, rozszerzyło. Serce uczy się odczuwać bardziej wzniosłe zjawiska, które są dla nas teraz niedostępne: działania obdarzania, zjednoczenia, które są ponad naszym umysłem.

W Kabale istnieje pojęcie „wiary ponad wiedzą”. Wiedza jest tym, co odpowiada rozumowi. W zakresie mojego zrozumienia jestem w stanie obdarzać, wiedząc, że przyniesie mi to korzyść. Przychodzę do sklepu, daję pieniądze w zamian za towar – nie ma żadnego problemu.

Ale wiara ponad wiedzą nie istnieje w naszym świecie. Skąd mogę wziąć dodatkową siłę, dla obdarzania ponad rozumem? Zgodnie z moim zrozumieniem jestem gotowy zapłacić dwa dolary za filiżankę kawy. Ale jestem proszony, aby zapłacić dwadzieścia dolarów zamiast dwóch, by to poszło na jakiś dobry cel. Skąd mam brać w sobie siły, aby oddać dodatkowe osiemnaście dolarów?

Siła, która daje mi możliwość wykonywać dodatkową pracę, wkładać dodatkowy wysiłek, poświęcić swój egoizm, nazywa się „wiarą”. To właśnie tę siłę powinniśmy otrzymać. Tylko dzięki niej można zmierzyć, ile naprawdę daję – nie według moich rozsądnych kalkulacji, ale z pragnienia obdarzania Gospodarza.

To znaczy, że obdarzam ponad obliczeniem, ile od Niego otrzymałem i jestem gotów Mu zrekompensować, ale całkowicie bezinteresownie. Nawet jeśli nic od Niego nie otrzymam, jestem gotów oddać Mu cały świat – to już nazywa się oddaniem duszy.

Z lekcji według „Nauki Dziesięciu Sefirot”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa