Pytanie: Czy w czasie Chanuki powinniśmy zjednoczyć wszystkie nasze pragnienia skierowane na obdarzanie siebie nawzajem?

Odpowiedź: Tak. Wszystko, co jest w nas, zostało nam dane od Stwórcy. A my chcemy obrócić to na obdarzanie Jego, poprzez nasze właściwości, nasze serca, nasze pragnienia.

Pytanie: Jak my, jako grupa Bnei Baruch, jesteśmy gotowi przyjąć światło Chanuki do naszego wspólnego kli?

Odpowiedź: Jesteśmy gotowi. Wszystko zależy tylko od nas. Mamy materiały, które studiujemy i omawiamy. Ogólnie można powiedzieć, że jesteśmy gotowi.

Przed nami cały tydzień. Wypełnijmy ten tydzień tematem Chanuki, aby jak najlepiej to zrozumieć, aby być blisko tego stanu. I sprawimy że odniesiemy sukces. Przynajmniej będziemy w stanie przejść przez pierwszy etap naprawy egoizmu.

Z lekcji według listu Rabasza, 07.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Czy dobrze zrozumiałem z Pana wyjaśnienia wynika, że oprócz Sukki, którą budujemy na podwórku, musimy jeszcze zbudować ją w swoim sercu?

Odpowiedź: Zgadza się. Najważniejsze jest zbudowanie Sukki w swoim sercu. Przecież zewnętrzne zbudowanie Sukki, szałasu to tylko tradycja. Zbudowanie Sukki w swoim sercu oznacza uporządkowanie swoich pragnień, intencji, myśli, aspiracji, obaw i zmartwień, wdzięczności, modlitw, wszystkiego, co mam w środku, oddzielając to od zwierzęcych, cielesnych pragnień i trosk o swoje materialne istnienie.

Muszę całkowicie oddzielić swoją materialną część od duchowej. Materialna część, troska o jedzenie, spanie, płodzenie potomstwa – wszystkie troski zwykłego człowieka. A duchowa część jest tym, po co żyję, celem mojego istnienia, sensem życia. Aby zrozumieć sens życia, muszę sprawdzić, jakie pragnienia we mnie odnoszą się do tego celu.

Część pragnień poświęcona zrozumieniu sensu życia nazywa się duszą. Cały człowiek – jest pragnieniem. Ale są pragnienia materialne, cielesne, odnoszące się do tego świata, jakie ma każde zwierzę. Są też pragnienia wyższe niż ziemska egzystencja: jaki jest sens życia, kto mną zarządza, co się ze mną stanie, gdy to życie się skończy? Czy moim przeznaczeniem jest przeżyć je po prostu jak zwierzę, czy może jest coś wyższego od tego?

Nauka Kabały wyjaśnia, że człowiek musi wznieść się na inny poziom, ponad egzystencję materialną. Podczas tego życia człowiek zobowiązany jest do wzniesienia się na wyższy poziom i rozpoczęcia życia na wysokości Stwórcy. Nowy stopień osiąga się poprzez nabycie właściwości obdarzania i miłości, co pozwala poczuć rzeczywistość ponad tym światem, zobaczyć świat sił, nieskończony wszechświat, w którym nie ma czasu, ruchu, przestrzeni, życia i śmierci.

Osiągamy nieograniczony rozwój, który nazywa się przyszłym światem. Wszystko to dzieje się jeszcze w tym świecie: tu i teraz. Jak jest powiedziane: „Swój świat zobaczysz za życia”. Żyjemy w epoce, w której każdy człowiek z pragnieniem, ma możliwość osiągnięcia tego.

Rozwijanie w sobie właściwości miłości i obdarzania, czyli rozwijanie swojej duszy, oznacza zbudowanie wewnątrz siebie Sukki. Aby to zrobić, muszę uporządkować pragnienia we mnie, które są ze sobą powiązane i znajdują się na różnych poziomach otrzymywania i obdarzania.

Wszystkie te pragnienia odnoszą się tylko do relacji z innymi ludźmi i są skierowane na zewnątrz mnie. Żadne z nich nie jest skierowane na mnie samego. Porównując te pragnienia: które są bliższe miłosierdziu, które są bliższe przezwyciężeniu, mniej lub bardziej ograniczone, buduję taką otoczkę wokół swojej duszy, która jest analogiczna do Sukki, szałasu.

Pytanie: Czy sprawdzam cały system moich relacji z innymi ludźmi i buduję z nich ściany i dach Sukki w swoim sercu?

Odpowiedź: W pewnym sensie można tak powiedzieć, ale wszystko to nie jest takie proste. Potrzeba dużo czasu, aby odkryć swoje pragnienia i dostrzec, co przedstawiają. Potem, czytając księgi kabalistyczne, zobaczę, że jestem zbudowany wewnątrz i uformowany dokładnie według ich opowieści. A wtedy w moim sercu stopniowo zostanie zbudowana Sukka – jako jej zewnętrzna szata.

Z 440-tej rozmowy o nowym życiu, 02.10.2014

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa, Sens życia, Święta i specjalne daty

Pytanie: W powszednie dni nasza dziesiątka jest zawsze bardzo zjednoczona i aktywna. Jednak w szczególne dni, w święta i na kongresach stale doświadczamy braku jedności. Co robimy nie tak?

Odpowiedź: Należy zbliżać dni powszednie do szczególnych dni, odpowiednio wcześniej doceniać święta i przygotować się do szczególnej modlitwy do Stwórcy w tych dniach.

Pytanie: Co to znaczy naprawdę służyć Stwórcy?

Odpowiedź: Służenie Stwórcy oznacza wypełnianie Jego pragnień. Stwórca działa w dowolny sposób: w nas, przez nas i poza nami.

Pytanie: Jak możemy poczuć lub zrozumieć, że to właśnie Stwórca działa?

Odpowiedź: Nie można. Musicie wierzyć kabalistom, którzy to przekazują. Nie ma dla was innej drogi.

Z lekcji na temat „Ósmy dzień Sukkot (Szmini Aceret) i Simchat Tora (Radość Tory)”, 24.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Ostatniego dnia święta Sukkot musimy połączyć wszystkie nasze prośby w jeden wielki krzyk o zbawienie – Hoszana Raba. Jeśli przez wszystkie dni świat rozmawialiśmy o tym, studiowaliśmy i chcieliśmy poczuć, co się w nas dzieje, to z pewnością pod koniec święta będziemy mogli zebrać wszystkie efekty i osiągnąć wielkie zbawienie.

Chcemy, aby wszystkie prośby które wznosiliśmy podczas dni świątecznych, wspólnie połączyły się i sprawiły że poczujemy ogromną potrzebę wielkiego zbawienia.

Prosimy Stwórcę o zbawienie, czyli o warunki, w których światło może się przez nas odkryć. Przygotowywaliśmy się do tego przez wszystkie dni Sukkot, w przeciwnym razie nie mielibyśmy odpowiedniego pragnienia ani odpowiedniego cienia. Krzyk objawia się jako nagroda za wysiłek.

Za pomocą tego cienia Stwórca ukrywa przed nami to, jak blisko jesteśmy zbawienia, jeśli zwrócimy się do Niego z tą wzniosłą i mocną prośbą: „Stwórco, zbaw nas!”

Tak samo jak Stwórca tworzy cień nad swoim światłem i stopniowo nas rozwija, etap po etapie, tak my musimy przyjąć ten cień i spróbować dostrzec w nim środek do wzniesienia się ponad wiedzę, ponad cień, aby osiągnąć światło wiary. Kiedy osiągniemy taką potrzebę, jest to już początek zbawienia.

Stan, kiedy człowiek osiąga pragnienie życia w świetle wiary, nazywany jest nocą Hoszana Raba. Przez wszystkie dni święta człowiek odkrywał coraz silniejsze i wewnętrzne dążenie do zbawienia, ponieważ każdego dnia odkrywało się mu coraz więcej światła naprawy. Cieszy się z tego faktu, że osiągnął zrozumienie i poczucie, że tylko Stwórca może i jest gotowy go zbawić.

Światło wiary odkrywa się w kli, które człowiek przygotowuje poprzez swoją odmowę przyjęcia światła bezpośrednio i pragnienie pozostać w cieniu. Należy osiągnąć takie połączenie ze Stwórcą, kiedy nam świeci, a my nie chcemy przyjąć tego bezpośredniego światła i odpychamy je, pragnąc upodobnić się w odniesieniu Stwórcy do działania światła.

A wtedy nasza właściwa postawa wobec Stwórcy jest również nazywana światłem. W ten sposób zaczynamy odczuwać, jak światło kończące całą naszą pracę. Stwórca daje nam przykład pokazując, jak możemy obdarzać Go w takiej samej formie, w jakiej On obdarza nas.

Z lekcji na temat „Hoszana Raba”, 23.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

W pierwszy dzień święta Sukkot otrzymujemy nowy dodatek do naszych kelim – obłóczenie w nas Sefirot Chesed, które nazywa się „Uszpizin Abraham”. Stopniowo ożywiamy ciało wspólnej duszy Adama Riszon, która była rozbita. W pierwszej kolejności zbieramy taki duchowy parcuf, który jest gotowy na przyjęcie światła Chesed.

Chesed – to najwyższa właściwość, którą otrzymujemy od głowy duchowego parcufa (Sefirot Keter, Chochma, Bina), dlatego przyobleka się w nas jako pierwsza. Czujemy, że nadszedł nowy stan i przyniósł nowego ducha, nowe zrozumienie. Jest dana jako prezent, musimy tylko czekać, pragnąć, prosić. Jeśli chcę obdarzać przyjaciela, to staję się godny otrzymania daru.

Powiedziano, że każdy, kto zechce przybliżyć się do Stwórcy, zobowiązany jest najpierw przyjąć właściwość prawej linii, czyli właściwość wiary. Grupa, która dąży do zjednoczenia, w pierwszej kolejności musi osiągnąć właściwość Abrahama – właściwość wiary. Gdy we wszystkich pragnieniach króluje właściwość miłosierdzia, oznacza to, że Abraham przyoblekł się w nie.

W Księdze Zohar jest powiedziane: „Nie ma na świecie nikogo, kto mógłby zrównać się z wielkością Abrahama, który okazał miłosierdzie wszystkim stworzeniom”. Obdarzanie, dokonane przez Abrahama było tak ogromne, że dlatego nazywa się go ojcem narodu – pierwszym z praojców.

Z lekcji na temat „Uszpizin Abraham – Sefirot Chesed”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Rabasz napisał: że ci, którzy mają punkt w sercu, mają możliwość poznania, otrzymania zadowolenia z rzeczy duchowych. Dlatego patrzymy na tych, którzy czerpią przyjemność z materialnych rzeczy, jak na małe dzieci. Taki stan może prowadzić do arogancji. Co z tym zrobić?

Odpowiedź: Nic nie można z tym zrobić. Trzeba zrozumieć, co sprawia mi przyjemność i do czego dążę. A wtedy wszystko zajmie swoje miejsce.

Pytanie: Jeśli radość jest świeceniem Stwórcy i napełnieniem, czy możemy obrócić sądy w radość i jak to zrobić?

Odpowiedź: Na razie wystarczy, jeśli po prostu określisz, czy jesteś w stanie połączenia, podobieństwa ze Stwórcą, czy nie. A potem przyjdzie reszta.

Pytanie: Trzymamy się Stwórcy poprzez nasze modlitwy, prośby, apele. Czujemy, że cały czas wzrastamy we własnych oczach, i to sprawia nam radość. Na czym powinna być skoncentrowana cała uwaga i myśli?

Odpowiedź: Na tym, co w tej chwili robię dla Stwórcy. To, że czuję się dobrze, nic jeszcze nie znaczy.

Pytanie: Z czego się radować w Dniu Sądu?

Odpowiedź: Z tego, że w tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, a może nawet skuteczniej, próbowaliśmy wznieść się do poziomu wyższego sądu. To bardzo wysoki poziom.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 8.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

W Nowym Roku człowiek zaczyna swoją pracę od nowa. Oprócz tego, co zostało powiedziane, dziesięć dni skruchy nazywają się dniami przebaczenia i odpuszczenia grzechów. A wszystko po to, aby człowiek miał możliwość ponownego wejścia w pracę Stwórcy, pomimo że był daleko od niej. (RABASZ. List 34)

Pytanie: Za co mam żałować po Rosz ha-Szana, jeśli muszę wymazać przeszłość?

Odpowiedź: Na podstawie tego, jak odkrywa się obecna chwila, musisz wyciągnąć wniosek, w jakim stanie jesteś w odniesieniu do Stwórcy i przypisać wszystkie swoje działania do tego stanu. Dlatego nie pozostaje ci nic innego, jak związać się ze przyjaciółmi i ciągnąć ich ze sobą do celu stworzenia. W taki sposób usprawiedliwiasz działania Stwórcy.

Pytanie: Czy te stany, które były przed Rosz ha-Szana, również muszę przepracować?

Odpowiedź: Nie, ale są one podstawą tego, co teraz czujesz.

Z lekcji według listu Rabasza, 05.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jakich działań oczekuje Pan od nas, jako dziesiątki, w Nowym Roku? Aby radować Pana i przez Pana zadowolić Stwórcę?

Odpowiedź: W Nowym Roku, podobnie jak w zeszłym roku, podobnie jak 50 i 150 lat temu, pozostają te same warunki – abyśmy pragnęli pomagać sobie nawzajem wznieść się do Stwórcy, aby sprawić Mu przyjemność i poprzez nasze działania przynosić Mu radość.

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy zmienić stan świata poprzez nasze zjednoczenie. Jeśli w czasie świąt wzniesiemy wspólną modlitwę na lekcjach przez minutę, czy pomoże to zmienić ten stan?

Odpowiedź: Jeśli cokolwiek może pomóc, to jest to modlitwa. Jeśli zechcemy się zjednoczyć i z naszej jedności wznieść modlitwę do Stwórcy, to jest to, czego potrzebujemy. Nic poza tym nam nie pomoże.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Faraon może ubierać się w piękne szaty, a nam się wydaje, że to Stwórca, ale ostatecznie cała praca była dla faraona. Jak sprawdzać swoją intencję obdarzania i jak ją rozwijać?

Odpowiedź: Poprzez przyjaciół. Wtedy nie pomylisz się.

Pytanie: Co to jest korzeń powrotu z miłości?

Odpowiedź: Oznacza to, że zwracamy się do Stwórcy nie z powodu tego, czego nam brakuje, ale dlatego, że chcemy okazać miłość do Niego.

Pytanie: Co to znaczy „trzymać węża za ogon”?

Odpowiedź: Trzymać węża za głowę lub za ogon oznacza prawidłowe lub nieprawidłowe nastawienie do tego, co robi z nami Stwórca.

Pytanie: Czym jest krew Pesach i krew obrzezania i jaka jest między nimi różnica?

Odpowiedź: Krew Pesach i krew obrzezania są ostatecznymi przejawami egoizmu. Jeśli człowiek je przezwycięży, pomogą mu całkowicie wydostać się spod władzy egoizmu.

Z lekcji według listu Baal HaSulam, 23.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Szawuot oznacza dzień darowania Tory, który jest największym wydarzeniem, jakie kiedykolwiek mogło mieć miejsce. Dlaczego jest to największe wydarzenie w historii?

Ponieważ oznacza stan, w którym pewni ludzie, którzy żyli swoim zwykłym życiem, otrzymali instrukcje – metodę – jak optymalnie żyć w naszym świecie, jak odkryć kim naprawdę są i że jeśli zechcą, mogą wyjść z wąskich ram odczuwania tego świata pięcioma zmysłami ciała, rozszerzając swoją percepcję i odczuwanie, aby poczuć nowy świat.

Metodę, którą otrzymali, nazwali „Torą”. Dzięki tej metodzie mogli odkryć znacznie bogatszą i szerszą rzeczywistość – wieczną rzeczywistość – z którą mogli się połączyć i ją poczuć. To właśnie daje nam Tora. Jest to metoda poszerzania naszej percepcji, która pozwala nam odkryć prawdziwą rzeczywistość, w której obecne są siły miłości, obdarzania i połączenia.

Szawuot jest zatem bardzo szczególnym świętem. Oznacza ono transformację w nas, żyjących na tym świecie jako zwierzęta do stania się istotami ludzkimi w najpełniejszym tego słowa znaczeniu, czyli tymi, którzy wznoszą się ponad swoje odczuwanie tego wąskiego i przemijającego świata i wkraczają w osiągnięcie prawdziwej, wiecznej i doskonałej rzeczywistości poza cielesnymi zmysłami.

Powinniśmy zatem szanować to święto i starać się osiągnąć to, co mówią nam o nim ci, którzy osiągnęli te stany – kabaliści: że jest to stan połączenia „jako jeden człowiek z jednym sercem”, stan wzajemnego wsparcia i zrozumienia, z miłością i troską o siebie nawzajem. Dzięki różnym wyjątkowym osobom, które przeszły już drogę naprawy i zostawiły nam bezcenne wskazówki, możemy wspierając się na nich podążać taką samą drogą, która doprowadzi nas do takich samych rezultatów.

W wyniku tej pracy, rozwijamy w sobie zmysł odczuwania właściwości miłości i obdarzania i stajemy się świadomi istnienia siły, która jest wszechobecna i daje życie wszystkiemu. Każdy z nas posiada ten zmysł, ale u większości ludzi jest on jeszcze uśpiony. Ale metoda, którą otrzymaliśmy w Szawuot, pozwala nam go rozwijać i poprzez to wpływać na innych ludzi powiększając krąg obudzonych zmierzających do stania się „jak jeden człowiek o jednym sercu”.

Czym jest ten zmysł? Ogólnie rzecz biorąc, jest to – miłość.

Miłość która przeprowadza nas przez różne stany odczuwania naszego rozłączenia z różnymi jego negatywnymi skutkami do stanu absolutnego zjednoczenia. W efekcie jej działania stajemy się nowym narodem opartym na wspólnym pragnieniu połączenia się w miłości ponad naszymi dzielącymi nas cechami, czyli narodem, który wcześniej nie istniał w naturalny i biologiczny sposób.

Mam nadzieję, że rzeczywiście rozwiniemy to poczucie miłości, obdarzania za pomocą metody połączenia, którą otrzymaliśmy i że osiągniemy to już niedługo. Kiedy to zrobimy, poczujemy, że otwiera się przed nami nowa, integrująca, wieczna i doskonała rzeczywistość, uczucie harmonii i pokoju, którego nie możemy sobie nawet wyobrazić w naszych obecnych ziemskich zmysłach.

Źródło: https://blogs.timesofisrael.com/what-does-shavuot-signify/

Kategorie: Artykuły w mediach, Integralna metoda, Nauka Kabały, Nowe publikacje, Prasa i my, Rozwój, Święta i specjalne daty, Tora