Pytanie: Do Kabały doprowadziło mnie czysto egoistyczne pragnienie, aby przestać cierpieć i poprawić jakość mojego życia. Ale nigdy nie zastanawiałem się nad sensem życia.

Na początkowym etapie studiów zrozumiałem, że nie ma we mnie punktu w sercu, albo był bardzo mały lub głęboko ukryty. Regularnie oglądam lekcje, webinary. Czy mam szansę na postęp? Przecież pytanie o sens życia nie powstaje we mnie.

Odpowiedź: Powstanie. A po co żyjesz? Dlaczego się uczysz? Po prostu z ciekawości? Tak ci się wydaje. W rzeczywistości właśnie, dlatego że wszyscy chcemy poznać sens życia.

Przecież dla człowieka nie ma ważniejszego pytania niż to. Zwierzę nie ma takiego pytania, ono po prostu żyje łącząc się z każdą chwilą swojego istnienia. A człowieka interesuje przyszłość.

I jeśli ta przyszłość kończy się śmiercią, to pojawia się naturalne pytanie o sens wszystkich doświadczeń i tego, co przeżywa w każdej sekundzie. Dlatego człowiek, jako wielki egoista chce wiedzieć, czy jego cierpienie jest uzasadnione? Co będzie miał za to, że cierpi?

W rzeczywistości to pytanie dręczy wszystkich. Ale wielu specjalnie tłumi je w sobie. Są ludzie, którzy nie są w stanie stłumić tego i decydują, że muszą to odkryć. I Kabała zwraca się właśnie do takich ludzi.

Kabała nie ujawnia po prostu odpowiedzi na pytanie o sens życia, ale prowadzi nas, popycha w kierunku samego celu. I człowiek będąc jeszcze w naszym świecie, w tym życiu zaczyna pojmować wyższy cel. Wykracza poza granice materialnego życia, wznosi się ponad nie i wtedy odpowiedź na to pytanie staje się dla niego całkowicie jasna.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.10.2019

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Czy Stwórca zmusza nas do tego by Go poznać?

Odpowiedź: Oczywiście. Nawet jeśli próbuję sam odkryć Stwórcę, oznacza to również przymuszenie z Jego strony.

Ale po co to jest potrzebne? Nagle pośrodku życia zaczynam pragnąć odkryć Stwórcę! To jest coś nienormalnego. Zwykle człowiek w swoim życiu, pragnie robić coś w ramach naszego świata, dla siebie, normalnie wszystko sobie zorganizować. To jest nasz zwykły zwierzęcy egoizm.

Ale niespodziewanie egoizm zaczyna żądać czegoś nienaturalnego – poznania Wyższej Siły. Widzimy, że takie pragnienie do Stwórcy budzi się u niewielkiej liczby ludzi. Gdyby to było przynajmniej 10-20% populacji Ziemi, a tak to są dosłownie jednostki.

Dlatego ci ludzie, którzy mają pociąg do odkrycia Stwórcy, czują się jakimiś szczególnymi, nie jest zrozumiałe czy w dobrą, czy w złą stronę. Tracą odrobinę smak życia, następuje w nich przewartościowanie i tak naprawdę nie wiedzą co mają ze sobą zrobić.

I jeśli odkrywa się im nauka Kabały, to jest dla nich jak koło ratunkowe dla tonącego. Mogą za nie uchwycić się i stopniowo zacząć odkrywać w sobie stany w których znajdują się, poczuć gdzie jest ten niezrozumiały, ukryty, pociągający, fascynujący i jednocześnie nieosiągalny cel.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.01.2020

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Wybrać życie w obdarzaniu

Powiedziano: „Oto przed tobą życie i śmierć – wybierz życie”. To znaczy wybierz właściwość obdarzania i miłości do innych. Nie jest to łatwe, ponieważ wyboru dokonuje się nad naszym egoizmem. Po to żyjemy.

Musimy wiele przejść, aby naprawdę to zrozumieć, by wybrać życie w obdarzaniu, w służeniu innym ludziom, aby doprowadzić ich do zjednoczenia między sobą i w ten sposób dać możliwość przejawienia się Stwórcy między nimi.

To jest celem człowieka w tym życiu i z nim odchodzi. Wszystko inne po prostu przepada, nic więcej nie istnieje.

Nie możemy sobie nawet wyobrazić, jak cały wszechświat jest zbudowany, poza naszym obecnym, fałszywym z założenia stanem. Jest on absolutnie nieprawdziwy, zniekształcony przez nasz egoizm.

Gdybyśmy mieli możliwość, jak w aparacie fotograficznym ustawić ostrość na to, co się dzieje, zobaczylibyśmy, jak przy jakościowym zmniejszeniu lub zwiększeniu egoizmu, to znaczy w zbliżeniu z innymi lub w oddaleniu od innych, świat staje się innym.

Miejmy nadzieję, że to będzie się coraz bardziej przejawiać między nami.

Ale, aby to zrobić konieczne jest bycie w grupie, w dziesiątce. Tylko tam, w grupie ludzi dążących do osiągnięcia celu życia, możemy stworzyć model, który będzie nazywany życiem po śmierci lub Wyższym Światem. Można to jeszcze wymodelować znajdując się w naszym świecie, w naszym życiu.

Dlatego, jeśli ktoś ma takie pragnienie, powinien po prostu przyjść do naszej grupy i uczestniczyć w praktycznych „laboratoryjnych” zajęciach. I wtedy zobaczy, że wszystko to jest bardzo realne i do osiągnięcia. Czekamy na ciebie.

Z programu TV „Podstawy Kabały”, 14.01.2019

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Sens życia

Pytanie: Pan powiedział, że punkt w sercu mają wszyscy ludzie, ale u jednych ten punkt budzi się, a u innych nie. Czym jest światło i ciemność dla człowieka u którego punkt w sercu nie obudził się? W czym jest sens jego życia? Przecież jest to zwierzęce istnienie.

Odpowiedź: My też żyliśmy w taki sam sposób, jak dzisiaj żyją inni ludzie, dopóki nie obudził się w nas punkt w sercu.

Nie myśl że życie innych przechodzi na próżno. Oni także muszą przejść przez te stany, dlatego że w nich gromadzą się pewne „reszimot” (zapisy informacyjne), bez których nie mogliby osiągnąć duchowych stanów, wejść w duchowy świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 15.12.2019

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Z czego pochodzi potrzeba ujrzenia Dobrego, Tworzącego dobro Stwórcy?

Odpowiedź: Poszukiwanie Stwórcy powstaje w nas wtedy, gdy chcemy poczuć cel naszego istnienia, pytamy: dlaczego żyję, dlaczego jest to wszystko dane, po co jest ten świat? Człowiek rozwija się przez okres kilku tysiecy lat i na koniec osiąga stan, gdy zadaje sobie takie pytania.

Ale świat nie tylko nie odpowiada mu na to, ale wręcz przeciwnie, pokazuje mu swoją bezcelowość, bezsensowność. Wtedy człowiek nie wie co robić do tego stopnia, że ludzie kończą życie samobójstwem, zaczynają zażywać narkotyki itd., dlatego że nie mają po co żyć.

Właśnie w takim pokoleniu zaczyna odkrywać się nauka Kabały, która pokazuje człowiekowi sens życia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.12.2019

Kategorie: Sens życia

Pytanie: Samobójstwo, to najbardziej skrajny akt rozpaczy. Obecnie poziom samobójstw po prostu zalewa świat. Dlaczego tak się dzieje?

Odpowiedź: Człowiek we współczesnym świecie znajduje się w rozpaczy, dlatego że nie widzi sensu istnienia, nie widzi celu, nie widzi nawet powodu, dla którego powinien żyć i cierpieć na tym świecie.

Z drugiej strony jest na tyle rozwinięty, że rozumie wszystko, co się dzieje i co może się zdarzyć. Ostatecznie postanawia to zakończyć. Po co żyć i cierpieć, jeśli można nie istnieć i nie męczyć się? To całkiem rozsądne.

Oczywiście nikt nie mówi, że ta decyzja jest poprawna, ale jest całkiem logiczna. I dlatego, jeśli ujawni się człowiekowi, że istnieje w naszym świecie szansa na osiągnięcie doskonałego istnienia, wiedzy i zrozumienia, dlaczego on żyje, jak wszystko się kręci i co najważniejsze, że przed nim jest wieczny, doskonały cel i może go osiągnąć, to możemy poważnie zmienić zło na dobrą statystykę. To jest wyjście z impasu.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.11.2019

Kategorie: Dusza i ciało, Sens życia

Bodźce do odkrycia celu stworzenia

Pytanie: Czy sens życia, z punktu widzenia Kabały polega na odkryciu Stwórcy w człowieku, właśnie wtedy, kiedy on znajduje się w tym świecie, w tym ciele, to znaczy – żyje zwykłym ludzkim życiem?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: I jest to odczuwane, jako ogromna przyjemność? Przecież jak jest powiedziane we wszystkich źródłach kabalistycznych, celem stworzenia jest sprawienie przyjemności stworzeniu.

Odpowiedź: Czym? – Odkryciem Stwórcy.

Pytanie: To znaczy Stwórca / Natura początkowo rozwija nas, aby przejść od małych podstawowych przyjemności do przyjemności społecznych?

Odpowiedź: Ale wszystko jedno, przejście od małych przyjemności do dużych odbywa się poprzez cierpienia.

Pytanie: Czyli, to właśnie cierpienia są bodźcem do odkrycia celu stworzenia?

Odpowiedź: Tak. Poczucie braku, że muszę jeszcze więcej odkryć, jeszcze więcej zrozumieć, jeszcze więcej poczuć, popycha nas do przodu.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z programu TV„Podstawy Kabały”, 14.01.2019

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Rabasz w swoim artykule „Jaki poziom powinien osiągnąć człowiek” napisał: że dopóki nie osiągnie korzenia swojej duszy, nie włączy się w niego, człowiek cały czas będzie powracał do naszego świata. Każdy jego krok, żeby osiągnąć swój korzeń, musi zostać ukończony dopóki człowiek przebywa w materialnym ciele tego świata.

Czym jest korzeń duszy?

Odpowiedź: Korzeń duszy jest tym punktem w Stwórcy, do którego jestem przywiązany, z którego zstąpiłem i do którego muszę powrócić.

Pytanie: Czy człowiek osiąga go tylko podczas swojego pobytu na tym świecie, czy już po śmierci?

Odpowiedź: Podstawowa praca odbywa się w naszym najniższym, nieożywionym, brzydkim, egoistycznym świecie. To właśnie z niego musimy odkryć Stwórcę, a dalej istnieją już inne poziomy.

Z programu TV„Podstawy Kabały”, 08.01.2019

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa, Sens życia

Pytanie z Facebooka: Bardzo trudno zaakceptować istnienie innego świata, z wyjątkiem tego który widzimy przed sobą. Jednak z drugiej strony życie wieczne jest bardzo pociągające. Jak wejść na nowy poziom odczucia?

Odpowiedź: Jeżeli istnieje w tobie prawdziwe pragnienie do odkrycia Wyższego świata – tutaj, teraz, w tym życiu, to powinieneś przyjść i zacząć poważnie zajmować się Kabałą, bez żadnych zbędnych pytań. Wszystko co ma ci się odkryć, odkryje się.

Uczucie wiecznego życia – to zrozumienie problematyczne. Kto czuje, jak czuje, co odczuwa jako życie wieczne – to wszystko jest niezrozumiałe, nie podlega żadnej definicji. Ponieważ jest to wewnętrzne odczucie człowieka. A to co on odczuwa jako swoje wieczne lub niewieczne życie, to tego nikt inny poczuć nie może, dlatego nie można nic o tym powiedzieć.

Jeśli w człowieku istnieje realna, silna, nagląca potrzeba, aby odkryć Wyższe sterowanie w tym życiu, znaleźć odpowiedź na pytania: kto mną kieruje, dlaczego ja istnieję, jak zbudowany jest świat i tak dalej – to powinien przyjść do Kabały i poważnie się tym zająć.

Pytanie: Więc czym jest życie wieczne z punktu widzenia nauki Kabały?

Odpowiedź: Życie wieczne nazywa się tak dlatego, ponieważ znajduje się ponad naszym egoizmem, który nieustannie nas pożera i prowadzi do fizycznej śmierci. I tutaj mam na myśli – wzniesienie się na taki poziom, kiedy życie fizyczne lub śmierć nie będzie już nad tobą panować, bo nie liczysz się z nimi.

Gdy podnosisz się na poziom „wiara ponad wiedzę”, to jest poziom Biny powyżej Malchut i odczuwasz życie, które płynie według innej osi czasu – inny czas, inna oś, inny rozwój. Wtedy wszystkie ziemskie parametry – czas, szczęście, doskonałość, wieczność, nieskończoność – przepadają. Dlatego że wszystkie znajdują się w ramach, w osiowych definicjach tylko naszego świata.

Pytanie: Jak Pan myśli, czy podświadomie człowiek tego chce?

Odpowiedź: Podświadomie każdy człowiek tego chce, dlatego że wszyscy pochodzimy od jednej duszy Adama. A czy to w nim płonie, dojrzało w nim pragnienie, aby powrócić do swego źródła, korzenia, do którego nieświadomie go przyciąga, czy istnieje w nim to czy nie, i na ile to nieświadome przyciąganie zobowiązuje go do jego realizacji, u każdego człowieka jest to indywidualne. Ludzie w których mocno płonie to pragnienie, przychodzą do Kabały.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 29.09.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Dlaczego powrót do swojego korzenia zawiera poczucie takiej nieziemskiej przyjemności?

Odpowiedź: Powrót do duchowego korzenia napełnia człowieka. Gdy osiągamy kontakt ze Stwórcą, schodzi na nas Wyższa obfitość w postaci światła, poznania, napełnienia. Następuje to w formie rozwiązania bardzo poważnych sprzeczności. Jednak one nie mogą zostać rozwiązane na poziomie naszego świata.

Człowiek zaczyna rozumieć, że tylko w odkryciu Stwórcy istnieją odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące sensu życia.

Pytanie: Czy stereotypowe znaczenia istnienia, dla którego żyją zwykli ludzie, pochodzą również od Stwórcy? Dlaczego Stwórca nam je dał?

Odpowiedź: Dlatego że gdy nadepczesz na nie, to możesz jak niedopałek papierosa zgnieść, ale wtedy możesz podnieść się też wyżej duchowo. Wszystkie są prawidlowe, dobre, ponieważ odnoszą się do sensu istnienia człowieka na zwierzęcym poziomie, w zwierzęcym świecie.

Ze wszystkich ziemskich znaczeń człowiek musi stopniowo podnieść się do prawdziwego sensu istnienia. A prawdziwy sens, to nie ten który kończy się na tej Ziemi, w tym życiu i sprowadza się do napełnienia swojego maleńkiego egoistycznego pragnienia.

Pytanie: Okazuje się, że gdyby nie było śmierci, to nie osiągnelibyśmy sensu życia?

Odpowiedź: Wyobraź sobie, co by było, gdyby człowiek żył nieskończenie długo. Naprawdę wpadałby w ogromną depresję i nie mógłby nic z tym zrobić. Nie można by nawet umrzeć.

Dlatego Stwórca specjalnie stworzył śmierć, żeby człowiek mógł w czymś odczuwać konieczność i w odniesieniu do niej mógłby siebie zmierzyć – ponad nią. Oznacza to, że sens istnienia znajduje się ponad życiem, stamtąd, skąd pochodzi.

Pytanie: Czy Stwórca nie mógł stworzyć takiej rzeczywistości w której wszyscy żyliby dobrze, byli szczęśliwi, bogaci, istnieli wiecznie? Co jest w tym złego? Wszyscy byliby kochający i kochaliby się. Po prostu Raj!

Odpowiedź: To byłby zwierzęcy Raj dla człowieka, który nie dąży do poznania swojego korzenia, żyje bez świadomości.

Pytanie: To znaczy wszystko sprowadza sie do duchowego korzenia, który musimy poznać?

Odpowiedź: Tak, ponieważ w tym celu wszystko zostało stworzone!

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.01.2018

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia