Pytanie: Kto przychodzi do nauki Kabały, kto w niej pozostaje i kto odchodzi?

Odpowiedź: Wszystko znajduje się pod kontrolą Wyższej opatrzności. Ale trzeba jej pomóc.

Do Kabały przychodzą ludzie, którzy zadają sobie pytanie o sens życia bo nie mogą go znaleźć.

W Kabale pozostają ci, którzy stanowczo są zdecydowani osiągnąć ten cel i w taki sposób stopniowo odkrywają sens życia, pomimo faktu, że to trwa wiele lat.

A najsłabsi ludzie, dla których to pytanie nie było najważniejsze w życiu, odchodzą.

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.01.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia, Studia Kabały

Pytanie: Jeśli na człowieka zwalają się cierpienia nie do zniesienia, czy może znaleźć w nich jakikolwiek sens, żeby posłużyło to jako lekarstwo?

Odpowiedź: W tym celu muszę wiedzieć, skąd pochodzi cierpienie, jakie jest jego źródło, i jak można je pokonać. Trzeba przezwyciężyć nie samo cierpienie, a usprawiedliwiać je i zobaczyć jaką korzyść otrzymuję z tego, że cierpię. To jest to, co przywodzi człowieka do zrozumienia prawdziwego sensu życia.

Nie należy oczekiwać, kiedy nadejdzie nieszczęście – należy wcześniej szukać sensu życia i postrzegać go na zewnątrz tego świata. Ponieważ w naszym świecie nie ma sensu: wszystko, co przechodzimy w nim, jest jednym cierpieniem, jak w obozie koncentracyjnym, żeby z całego przechodzącego tutaj procesu odnaleźć sens, który jest wyższy niż to życie na tym świecie. Ten sens usprawiedliwia nasze istnienie w tym świecie, a w samym życiu tutaj nie ma żadnego sensu.

Jeśli to życie się kończy, to jaki może być w nim sens? Rodzimy dzieci jako swoje przedłużenie, ale przecież czeka ich taki sam los. Poza tym, każdy postępuje egoistycznie, kosztem bliźniego. Okazuje się, że jeśli to życie zaczyna się i kończy na płaszczyźnie tego świata, to nie ma w nim żadnego sensu.

Dlatego, aby odnaleźć sens, musimy wyjść za granicę tego małego i bardzo ograniczonego świata, maleńkiej planety Ziemia. Maleńkiej ludzkości, krótkich lat naszego życia. We wszystkim tym od samego początku nie może być żadnego sensu, i nie trzeba go szukać. Ale jeśli komuś udaje się znaleźć jakiś sens, to jest on podobny do dziecka, które na razie gra w zabawę.

Sens może być tylko w tym, gdy wiążę siebie z wiecznością, z nieskończonym procesem, to znaczy powyżej czasu, ruchu i przestrzeni, powyżej wszystkich ograniczeń tego świata. W przeciwnym razie będzie to fałszywym sensem życia, który staram się ukryć przed samym sobą, co w rzeczywistości nie ma sensu.

Tylko jeśli osiągam sens powyższej czasu, ruchu, przestrzeni – wieczny przepływ, wieczny cel i mogę podnieść się do tego celu, wtedy w tym znajdę sens. Oznacza to, że tutaj włączona jest Wyższa siła, która jest powyżej natury – tylko w takiej formie można odkryć sens życia.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 09.01.2018

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Trudno jest zrozumieć, że istnieje tylko jeden sens życia – wspólny dla wszystkich. Przecież nie każdy człowiek szuka własnego sensu?

Odpowiedź: Okazuje się, że każdy człowiek każdego dnia szuka nowego sensu, czyli to od czego otrzymać dzisiaj zadowolenie. Ale prawdziwy sens życia nie może być tymczasowy: jeśli sens wyczerpał się, to znaczy że nie było sensu. Moje życie kiedyś się skończy i nawet jeśli troszczyłem się o innych, to ich życie też nie jest wieczne.

Sens życia może być tylko wieczny. A jeśli tak nie jest i jest on ograniczony czasem naszego życia, to pozostaje nam albo dezorientować siebie, znajdując wyimaginowany sens w jakimś hobby, albo nie szukać w ogóle sensu, a po prostu żyć bieżącą chwilą.

Pytanie: Kiedy człowiek dochodzi do potrzeby odnalezienia wiecznego sensu życia?

Odpowiedź: To zależy od wewnętrznego rozwoju i miary cierpienia. Człowiek musi cierpieć z powodu tego, że jego życie mija bez sensu. Jego życie może być bardzo pomyślne, po prostu królewskie, kiedy niczego nie potrzebuje, z wyjątkiem jednego pytania: „Ale po co ja żyję?” Może mieć wszystko na tym świecie, ale to go nie napełnia. To zależy od wewnętrznej potrzeby człowieka.

Jeśli nie napełniamy się wiecznym, prawdziwym sensem życia, to jest to życie na cielesnym poziomie, dopóki to ciało nie umrze. Jeśli chcemy podnieść się do prawdziwego sensu, to musimy cały czas być związani z celem, który odpowiada na to pytanie. To znaczy, musimy związać się z Wyższą siłą natury, która steruje całym wszechświatem. Osiągając ją odkryjemy sens życia.

W połączeniu z Wyższą siłą człowiek zaczyna rozumieć, że ona stworzyła wszystko ze specjalnym celem. I jeśli człowiek jest związany z celem dotyczy to jakiegoś korzenia w tym świecie, to wie jak prawidłowo go użyć, aby nadać sens swoim działaniom. Może prawidłowo wykorzystać każdy szczegół tego świata, aby przez niego związać się z Wyższym zamysłem stworzenia.

W ten sposób uświęca cały ten świat, zawracając go do Wyższego korzenia, z którego ten świat kiedyś się rozprzestrzenił. Okazuje się że wtedy rozumie jak poprawnie korzystać z tego świata. Chociaż działania te nie są widoczne na zewnątrz, dlatego że wszystko zależy od intencji człowieka.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 09.01.2018

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Co zrobić jeśli pytanie o „sens życia’’ traci swoją ostrość po kilku latach nauki, i studiowanie przekształca się w nawyk, hobby, styl życia? Gdy czuję że nie robię postępu.

Odpowiedź: To że nauka zmienia się w styl życia – to bardzo dobrze.

Samodzielnie zacząłem zajmować się Kabałą od 1976 roku. W 1979 r. znalazłem swojego nauczyciela Rabasza i w 1982 r. przeniosłem się do niego. Zajmuję się Kabałą 40-45 lat, to jest całe moje życie.

Niczego w swoim życiu nie żałuję. Patrzę na moich rówieśników którzy wciąż są zdrowi i widzę że niczego nie straciłem. Wręcz przeciwnie rozumiem w życiu nie mniej niż oni, może nawet więcej. Cieszę się z tego że mam studentów i w nich widzę dalszą przyszłość.

Nie wyobrażam sobie, że Kabała mogłaby kogoś rozczarować. Nawet jeśli człowiek przyszedł do Kabały na jakiś czas, a potem powrócił do swego normalnego życia, to pomimo wszystko coś zyskał, dodał do swojej duszy wielkie Wyższe światło.

I chociaż to światło teraz znajduje się w stanie zamrożenia „stand by”, to jednak duchowość nigdzie nie znika. Jest to wieczny stan, tylko teraz jest „uśpiony’’. Ale przyjdzie czas że w pewnym momencie ponownie obudzi się w człowieku, a wtedy dalej będzie kontynuował swoją duchową drogę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.11.2018

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Od czego zależy pragnienie studiowania nauki Kabały?

Odpowiedź: Dążenie do Stwórcy zależy od reszimo (duchowy informacyjny zapis), który odkrywa się w człowieku. To nie są tylko pytania o sens życia i o jego bezwartościowość, ponieważ odpowiedzi mogą być tylko czysto ziemskie.

W człowieku pojawia się naglące pytanie o istocie istnienia powyżej tego, aby się napełnić. Nie obchodzi mnie, jak będę żył, w jaki sposób będę się napełniał, co będę miał i jak zakończę swoje życie. Dla mnie ważne jest to, aby zrozumieć wewnętrzny sens! Skąd ono pochodzi, dlaczego jest mi dane? Co to jest za fenomen – życie? Co to życie sobą przedstawia?

Kiedy w człowieku pojawiają się te pytania, wtedy powinien naprawdę koniecznie odkryć zamysł stworzenia. To jest sam Stwórca – nie jest jasne, co to jest? Ale jeśli zamysł, myśl, z której wszystko zostało stworzone: „Dlaczego? Po co? Do czego? Jak? Przez kogo?” – ciągnie człowieka, wtedy zaczyna studiować Kabałę i pozostaje w niej.

A jeśli człowieka przypadkowo przyciągnęło do Kabały innymi pytaniami, mniej ukierunkowanymi na wewnętrzny sens życia, to wtedy odchodzi. Dlatego powiedziano, że „tysiąc wchodzi do ciemnego pokoju i tylko jeden pozostaje, idzie dalej w kierunku światła‘‘.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.04.2019

Kategorie: Nauka Kabały, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Przez całe życie zajmuje się Pan studiowaniem „sensu życia‘‘. Czy oznacza to że „sens życia‘‘ jest inny dla każdego?

Odpowiedź: Zgadza się. Absolutnie różnimy się od siebie nawzajem i u wszystkich istnieje swój własny „sens życia‘‘. Dlatego aby go znaleźć, dany jest nam system o nazwie Kabała. Nauka która daje nam do rąk narzędzie, w jaki sposób osiagnąć swój „sens życia‘‘.

Każdy ma swoją własną duszę, swoje źródło duszy, swoje przeznaczenie, swoją drogę do celu, do osiągnięcia „sensu‘‘ życia i dlatego każdy podąża swoją drogą.

Ale pomimo wszystko, konieczne jest wiedzieć jak iść, aby nie utknąć w ślepym zaułku. Nie przepaść gdzieś po drodze, nie zboczyć ani na jeden stopień, który przekształci się potem w duże odchylenie.

Aby poprawnie osiągnąć ten cel, potrzebni są odpowiedni przewodnicy, umiejętności, laska na drogę, kierunek, azymut, mapa – wszystko co jest niezbędnie konieczne dla podróżnika. W to właśnie wyposaża nas Kabała.

Kabała pozwala nam odkryć nawigator naszego życia wewnętrznego. A wtedy tak jak w samochodzie, który za pomocą nawigacji porusza się do danego punktu. Zobaczymy w jaki sposób poruszać się? Dokąd? Jak nie zboczyć w niewłaściwą stronę? Aby podążać najkrótszą drogą, osiągnąć wszystko to co jest dla nas najlepsze, dążyć do właściwego celu życia. W taki sposób aby nawigator pokazał nam na czym to polega!

A cel życia jest jeden: maksymalnie komfortowy stan dla każdego z nas. Ale każdy ma indywidualny – swój. Dlatego że u każdego z nas jest swoja dusza, swoje źródło, swój zestaw parametrów. I każdy człowiek powinien dojść, „swoją drogą‘‘ do najbardziej komfortowego stanu, zmierzając do swojego punktu.

Powodzenia w tej pracy! Przyjdźcie i dowiedzcie się jak to się robi.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 19.10.2017

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Dręczą mnie pytania, jaki jest sens życia i po co żyć?

Odpowiedź: Sens życia – polega na tym, aby osiągnąć swój korzeń. A korzeń, z którego pochodzimy znajduje się w Stwórcy.

W nauce Kabały uczymy się, w jaki sposób rozprzestrzeniają i rozwijają się cztery etapy bezpośredniego światła, dopóki nie utworzą nas tutaj na dole.

A teraz musimy wznieść się po tej drabinie z powrotem, z dołu-do góry, do naszego Źródła. To jest nasze zadanie. Tylko wtedy będziemy czuli się absolutnie komfortowo, w wiecznym stanie, w wiecznym spokoju.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.12.2018

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

Pytanie: Nie boję się umrzeć, ale boję się na nowo narodzić i nie chcę. Jaki jest zamysł Stwórcy?

Odpowiedź: Boisz się na nowo narodzić, dlatego że wiesz, co to znaczy: znowu narodziny, żłobek, przedszkole, szkoła, choroby, szczepionki, problemy, urazy.

Powiedziano, że mędrcy siedzieli i myśleli: „Kto jest szczęśliwszy: człowiek, który narodził się czy ten, który się nie narodził?” I zdecydowali, że szczęśliwszy jest ten, który się nie narodził. Ale jeśli się urodziłeś, to wypełnij już swoje przeznaczenie i więcej nie przychodź już na ten świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 02.09.2018

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Różne, Sens życia

  Pytanie: Dla kogo i dlaczego poświęcamy swoje życie?

Odpowiedź: To zależy od ciebie. Jeśli naprawdę chcesz uczynić swoje życie świadomym, musisz pomyśleć o tym, dlaczego żyjesz.

To jest to pytanie, z którego Baal HaSulam zaczyna wyjaśniać istotę nauki Kabały; dlaczego ja istnieję? Co powinienem zrobić w ciągu tych krótkich lat, które zostały mi dane? Kto mną kieruje? Dla kogo ja to robię, komu adresuję wszystko?

To problem, któremu musisz sam sprostać. Jest to już pytanie człowieka, który znajduje się ponad swoimi materialnymi pragnieniami. On już pyta o sens istnienia i chce go zrozumieć.

Z lekcji w języku rosyjskim, 02.07.2017

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

  Pytanie: Nie bardzo rozumiem, dlaczego człowiek, który jest w depresji, którego według logiki zagonił w nią sam Stwórca, zechce stać się podobnym do tego samego Stwórcy?

Odpowiedź: Bo nie ma dokąd pójść. Stwórca zagania go w depresje, aby człowiek zapytał; „Po co mam żyć?” – i w końcu zaczął szukać i znalazł sens życia.

Pytanie: Ale czy nie można inaczej doprowadzić stworzenie do świadomości?

Odpowiedź: Nie, dlatego że stworzenie – jest pragnieniem rozkoszować się. Jeśli ono nie ma tego pragnienia, to pyta: „Po co mam żyć?” – i dochodzi do stanu, kiedy musi koniecznie znaleźć jakieś egoistyczne napełnienie. I tu człowieka trochę „podkarmiają” – trochę tu, trochę tam, dopóki poruszając się egoistycznie nie zacznie rozumieć, że prawdziwym napełnieniem jest altruistyczne napełnienie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 23.04.2017

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia