Wszystko pochodzi z HaWaYaH (Jud-Hey-Waw-Hey) – wspólnego, jedynego istniejącego systemu i bierze swój początek w korzeniu w szczycie Jud (Kuzo szel Jud).

Jest to Keter “egzystujące z egzystującego” (Jesz mi Jesz). Tam znajduje się światło i pragnienie (kli), “stworzonego z niczego” (Jesz mi Ajn), które razem się rozprzestrzeniają. Światło działa na pragnienie, które następnie przybiera różne formy, to znaczy, że pragnienie otrzymywania ciągle zmienia swoje właściwości w zależności od światła. Zohar wyjaśnia, jak powstają wszystkie właściwości ze światła, które stworzyło pragnienie otrzymywania coś z niczego i jak światło pracuje nad pragnieniami.

To jest naprawdę symfonia rozwoju: wpływ światła na pragnienie, brak napełnienia, które zmienia się pod wpływem światła, przybierając różne formy i właściwości, zawierając w sobie właściwości światła i jego poprzednie formy, gdzie następnie następne stany będą miały wpływ na dużo więcej stopni.

Zohar wyjaśnia nam, jak tylko z dwóch sił pragnienia dawania i pragnienia otrzymywania – powstaje cała różnorodność stworzenia. I wszystko to jest połączone bezpośrednio z nami, bo w naszym świecie nie istniej nic innego poza dwoma siłami czarne i białe, jeden i zero, dobro i zło.

Nie ma to znaczenia o jakich poziomach mówimy – całe stworzenie, całe nasze odczucie, wszystkie nasze formy odczuć i obrazy postrzegania rzeczywistości składają się z dwóch sił. Kabalistom udało się wyjaśnić bardzo ładnie te dwie siły w formie liter. Podczas gdy my przyglądamy się tym formom, następnie zostają one przebudzone do życia, wypełnione duchem życia.

I wtedy zaczynam rozpoznawać w literach, jak te właściwości, właściwości Stwórcy i stworzenia są ze sobą połączone, jak pokrywają i przenikają się nawzajem, w jakim kierunku, w jaki sposób, w czym zlewają się ze sobą, a w czym nie i jakie istnieją ograniczenia.

Brakuje nam słów do wyrażenia tych relacji. Lecz litera, symbol oferuje ci pewien model. I jeżeli zaczniesz postrzegać ten model, włączasz wtedy w sobie całość wrażeń, odczuć i ich relacje i to wszystko, co jest zawarte w literach. W jednej literze jest wszystko. Wydaje się być ona jedynie prostą formą, ale ta prostota zawiera w sobie tysiące poprzednich form, które przyjęła ona w jej zejściu z góry w dół.

W kabale wszystko wychodzi z naglącej konieczności. Z samej natury, ze struktury człowieka i jego postrzegania kabaliści rozpoznali, że nie ma innej możliwości, aby wyrazić relacje pomiędzy Stwórcą i stworzeniem, jak tylko za pomocą tych symboli, liter.

Kategorie: Natura, Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Rozwój, ZOHAR

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy myślą stworzenia i Stwórcą?

Odpowiedź: Wszystko, co mówimy odnosi się do nas. Nie wiemy nic oprócz tego, co dzieje się w naszych pragnieniach. I nawet wtedy, gdy odkrywamy istnienie Światła, istnienie z istnienia, które stworzyło pragnienie, istnienie z braku opieramy to także na pragnieniu, które ujawnia nam, co rzekomo zdarzyło się przed nami w ten sposób. Wszystkie nasze połączenia pochodzą z odczucia materii w naszym pragnieniu.

Z tego powodu, gdy mówimy o percepcji, odczuwaniu wewnątrz pragnienia, dzielimy nasze całkowite postrzeganie na trzy składniki:

• ten , który postrzega (ja jestem odbiorcą),
• to, co jest postrzegane (co odbieram od Stwórcy),
• ten, od którego jest to postrzegane (źródło odczuwania, Stwórca).

Wraz z tym, jak uczę się umiejętności zmiany percepcji Stwórcy, którego odczuwam, czego On chce z połączenia się ze mną, zaczynam wchodzić z Nim w kontakt i zmieniam relację między nami. Skąd wiem, co zmieniam? To przychodzi z moich odczuć. Skąd wiem, co On czuje i jak On równocześnie reaguje? To także pochodzi z moich odczuć.

Wszystko jest oparte tylko na moich odczuciach, wrażeniach; Nie mam żadnej innej właściwości percepcji. Wszystko istnieje tylko wewnątrz  pragnienia.

To dlatego mówimy, że HaVaYaH (cztery litery imienia Stwórcy, Jud-Kej-Vav-Kej) są czterema fazami rozwoju pragnienia. Objawienie Stwórcy w człowieku (Stwórca lub Bo-Re, co oznacza przyjdź i zobacz”) następuje tylko po tym.

Światy także istnieją tylko wewnątrz naszego postrzegania w postaci objawień lub ukryć (świat lub Olam pochodzi od słowa Alama czyli ukrycie). Drabina duchowych poziomów także istnieje wewnątrz człowieka. Grupa, ludzkość, cała rzeczywistość, świat Nieskończoności, wszystko istnieje wewnątrz nas.

Ale co osiągam poprzez wszystkie moje wysiłki, aby dowiedzieć się kim i czym jestem, kim jest Stwórca, czego On chce ode mnie i jakie jest moje połączenie z Nim?

W rezultacie wszystkich tych wysiłków i długiej podróży, kiedy zdamy sobie sprawę ze z wszystkich danych nam możliwości, osiągamy pojedyńczą percepcję, pojedyńcze zrozumienie, pojedyńcze wrażenie zwane „Myśl Stworzenia”, mająca przynosić zadowolenie, rozkosz istotom stworzonym.

Ten plan zawiera w sobie wszystko: Kim jest ten Jedyny, który dostarcza rozkoszy stworzeniom, jaki to rodzaj przyjemności, kim są te stworzenia, wszystko.

Stan, w którym osiągamy „Myśl Stworzenia” jest nazwany punktem przyłączenia lub kroplą zjednoczenia, ponieważ w naszym postrzeganiu wszystko skupia się na jednym punkcie. „Myśli Stworzenia”.

Osiągamy to poprzez nasze wysiłki w dążeniu do zjednoczenia ze Stwórcą i dlatego nazywamy to kroplą przyłączenia.

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Stwórca

Litery są właściwościami, które nasze pragnienie przyjmuje pod wpływem światła, prowadzącego z powrotem do źródła.

Stwórca stworzył tak materiał – nasze pragnienie rozkoszowania się. Pod wpływem światła pragnienie to przybiera różne formy – właściwości, które są podobne do światła.

Materiał sam w sobie jest pragnieniem otrzymywania przyjemności, życzenie napełnienia się. Ale przy pomocy światła przybiera formy, które są mu przeciwstawne, wyższe formy, formy emanacji i miłości.

Dlatego nazywamy te właściwości formami, ponieważ one wyodrębniają się/wyróżniają się z pragnienia, wystepują na zewnątrz. Pragnienie przybiera pewne zewnętrzne formy, które można rozpoznać. Bo gdyby to był po prostu materiał, nie byłbym go w stanie dostrzec. A ponieważ posiada jakąś formę, to mogę ja rozpoznać jako: koło, kwadrat, prostokąt.

Kiedy światło wpływa na pragnienie rozkoszowania się, tworzy w nim różne “wypukłości i wgłębienia”, pozwalając mu wyróżnić się we właściwości emanacji, które początkowo nie istnieje w pragnieniu. Tworzone są one ponad pragnieniem, tak jakby się z niego wyłaniały.

Dlatego też nazywamy te właściwości formami. Co oznacza “forma”? – materiał, który stał się w czymś podobny do światła, nazywa się formą materii.

Istnieje łącznie 27 takich form: 22 są litery od Alef do Taw i pięć liter końcowych, tzw. mancepach. Dlaczego? Ponieważ z ZAT de Bina, z części Biny, który działa na nas, wychodzą 22 form emanacji: 9 z Biny, 9 z Z”A i 4 z Malchut. I jeszcze 5 końcowych, ograniczających form.

Tak mamy 27 form, które nasz materiał przyjmuje pod wpływem działania światła.

Dlatego z pomocą tych 27 form możemy wyjaśnić, co Stwórca robi z nami, czego chce od nas, jak możemy być Jemu podobni – w 27 formach, które otrzymamy pod wpływem światła na nasz materiał. A teraz jest on absolutnie bez formy – po prostu górą pragnień.

Z lekcji do KsięgiZohar, 13.05.2010

Kategorie: Duchowość, KABAŁA, Ogólne, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Rozwój, Rzeczywistość, ZOHAR

Pytanie: Dlaczego ludzie łączą przykazania z naprawą ciała?

Odpowiedź: Naprawa jest z pewnością naprawą naszych rąk i nóg. Mówimy tu o naprawie ciała i duszy, pragnienia lub części duszy, indywidualnego pragnienia. Różnica pomiędzy pragnieniem duszy, a pragnieniem fizycznym jest taka, że pragnienia duszy składają się z właściwości, które są podobne do Stwórcy – wykorzystaj siebie samego, aby dawać, zamiast otrzymywać dla siebie samego.

Ciało fizyczne nie ma z tym nic wspólnego. Możemy wykonać przeszczepy, usuwać części ciała lub narządy i dokonywać transfuzji krwi. Szpitale nie sprawdzają czy są to “datki na sprawiedliwość” i możliwe jest, że otrzymują one, części ciała lub krew niesprawiedliwej osoby. Z powodu tych wszystkich nieporozumień dotyczących duchowego ciała i naszego fizycznego ciała, rozwinęły się te całe mistycyzmy, makabryczne bajki i religijne opowieści grozy.

Przykazania opisują naprawę pragnienia, a nie żadną naprawę zwierzęcego ciała. Ciało w którym istniejemy, jest dla nas niezbędne, tylko po to, abyśmy kontynuowali w nim fizyczne istnienie. Ale jeśli pomiędzy pragnieniem naszego świata, rozwinie się embrion duszy, musimy być w stanie doprowadzić to maleńkie pragnienie do poziomu Stwórcy.

Dlatego też, tradycje i religie nie mają nic wspólnego z naprawą duszy. Zostawmy ludziom w świecie ich tradycje. Mogą oni także jednocześnie naprawić ich pragnienia, aby mogli pokochać bliźniego jak siebie samego. Tymczasem mięso nie będzie się zmieniać.

Nie ma nic duchowego w mechanicznych działaniach. Są one tylko dobre, aby uspokoić  ciebie i dostarczyć Ci wygodnego życia. Lecz nie oszukuj samego siebie, wierząc w to, że poprzez to działanie, naprawisz swoją duszę, zasługując sobie na drogę do “przyszłego świata”. Przyszły świat jest objawieniem Stwórcy. Jeśli nie przygotujesz do tego swojej duszy, nie będziesz miał nic, gdzie mógłbyś objawić Stwórcę, przed lub po tym jak twoje ciało przestanie istnieć.

Nadszedł czas, aby zdjąć ludzkości przepaskę z oczu i aby każdy zdał sobie sprawę, rozpoznał że w naszym całym ziemskim życiu, jest tylko jeden duchowy punkt, który nazwany jest “punktem w sercu”. I to jest wejście do świata duchowego.

Kategorie: Duchowość, Dusza i ciało, Pragnienie, Przykazania, Religia, Rozwój, Społeczeństwo

Pytanie: Jaka jest tajemnica w tym, jak można osiągnąć cel? Ponieważ tylko niewielki procent ludzi, którzy przychodzą do kabały to osiągną?

Odpowiedź: Powiem wam pewną małą tajemnice: Ten, kto nie opuści drogi, niezależnie od tego, co się na niej wydarzy osiągnie cel! Nie ma żadnej innej formuły na sukces.

Człowiek musi przejść czasami przez bardzo trudne stany i od czasu do czasu nie może w to sam uwierzyć, że coś takiego mogło się z nim stać. Patrzy wstecz i nie wie, czy to wszystko wydarzyło się z nim naprawdę.

Ale w każdej chwili, bez względu na to, co się dzieje, musi widzieć przed sobą tylko jeden cel – to jest kluczem do sukcesu. Poza tym – wszystko jest nie ważne.

Więc jeśli ktoś pyta mnie, co życzył bym drugiemu człowiekowi, mówię: “Tylko jedną rzecz! Upór – aby osiągnąć cel!”

Nic innego nie może tutaj pomóc: ani wysokie IQ, czy szczególna wrażliwość i wiedza, a nawet nieprzyjaciele, którzy znajdują się obok ciebie.

Musimy wgryzać się w cel tak jak buldog- bez względu na to, co się stanie – trzymać się tego z całych sił!

Kategorie: KABAŁA, Naprawa, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Wzniesienie/Upadek

Nasze postrzeganie świata i nasze poczucie życia znajdują się w naszym pragnieniu, bo tak naprawdę, nasze pragnienie jest jedyną rzeczą, która została stworzona. Dlatego też żyjemy i rozpoznajemy wszystko w nas samych. Lecz są dwa obrazy (lub formaty) naszej percepcji. Postrzegamy część obrazu jako “nas”, a drugą część jako “świat wokół nas”. Percepcja naszego pragnienia jest podzielona na dwie – wewnętrzną i zewnętrzną, “nas” i “naszego otoczenia”.

Podobnie, nasz obraz rzeczywistości dzieli się na kręgi, które rozszerzają się od wewnątrz na zewnątrz. Kręgi te zawierają dusze, ciała, nasze bezpośrednie otoczenie i nasze odległe otoczenie. W rzeczywistości jednak całe postrzeganie istnieje w nas, w naszym pragnieniu. Jeśli więc chcemy zmienić świat, musimy zmienić nasze pragnienie. Jest tak dlatego, ponieważ nasze postrzeganie świata zależy od naszego pragnienia, a nawet więcej, cały świat jest postrzegany w nim.

Nasze postrzeganie, że świat istnieje poza nami, jest iluzją. Świat w całości istnieje w naszym pragnieniu, ale w tej chwili nie czujemy tego. Postrzegamy naturę i ludzkość, które są częściami nas samych, jako coś obcego i w wyniku tego cierpimy. Jest koniecznym, abyśmy zrealizowali szkody, które zadajemy sobie poprzez wyimaginowane spojrzenie świata zewnętrznego.

Jest to optycznie złudzenie! To jest tylko zjawisko, że są ludzie wokół nas, których można oceniać niżej. Po prostu nie rozumiemy, że w ten sposób przynosimy sobie samym cierpienie i problemy. Całe nasze życie jest pełne problemów i cierpienia, tylko dlatego, ponieważ mamy to straszne i zniekształcone, odwrócone postrzeganie rzeczywistości.

Nauka kabały uczy nas, jak możemy pojednać nasze niepołączone części. Sami nie jesteśmy do tego zdolni, ale możemy skierować pytanie do światła, aby naprawiło nasze postrzeganie. Wtedy zobaczymy rzeczywistość, pragnienie i w nim – dusze i światło.

Jeśli zmierzamy do celu, powinniśmy spróbować ukierunkować się na jedność. Podczas czytania Księgi Zohar musimy ciągle doprowadzać się do odczucia “cały świat jest we mnie”. Cokolwiek opowiada tekst Zoharu, wszystko w nim opisuje tylko siły, jakości i pragnienie, które są w nas.

Wszystkie światy duchowe są w nim, podczas gdy na zewnątrz nie znajduje się nic. Świat nie może być podzielony na wewnętrzny i zewnętrzny, ponieważ jest on wspólną duszą.

Jeśli będziemy o tym pamiętać, przyciągniemy wtedy na siebie wpływ światła, które połączy pojedyncze części naszego postrzegania.

Kategorie: KABAŁA, Postrzeganie rzeczywistości, Pragnienie, Rozwój, Rzeczywistość, Świat

Pytanie: Rozwój duchowy może być zarówno indywidualny, jak i ogólny. Czy może być indywidualne i ogólne wyjście z Egiptu.

Odpowiedź: Według prawa duchowego – prawa natury, wszystko co dzieje się w indywidualnym ma miejsce też w ogólnym, i na odwrót. W naszych czasach, indywidualne wyjście z Egiptu (wyjście z egoizmu, przekroczenie Machsom) nie jest już możliwe; Exodus może mieć miejsce tylko ogólnie, wspólnie.

Nauka kabały opisuje proces Exodus: Lud miał przywódców duchowych jak Mojżesza i Aarona, jednakże uciekał on z Egiptu zbiorowo. Innymi słowy, poprzez połączenie się ze sobą, duża liczba ludzi może uciec z zesłania. Mogą oni wznieść się ponad ich egoizm przede wszystkim przez ich wspólne połączenie, wzajemną pomoc i wspólną ucieczkę przed faraonem (naszym ego). Dlatego też w szczególności rozpowszechnianie nauki Kabały i połączenie między nami może przynieść zbawienie i wyprowadzić nas z Egiptu.

Kategorie: Duchowość, Egoizm, Jedność, KABAŁA, Natura, Praca duchowa, Rozwój

Pytanie: W Białym Domu mają miejsce zmiany, nowy prezydent doszedł do władzy i nacisk na Izrael wzrósł. Może to doprowadzić do wzmocnienia przeciwstawnych opinii w naszym narodzie. Może powinniśmy skupić nasze myśli konkretnie na to?

Odpowiedź: Polityka jest niestabilna i nie linearna; oczekiwania społeczne od przywódców politycznych bardzo rzadko odpowiadają planom polityków; zamiast tego koncentruję się oni na określone cele. Jest to skomplikowana sprawa, do której nie powinniśmy próbować wnikać.

Jednak konieczne jest, aby zrozumieć, że w miarę jak naród Izraela opóźniał będzie realizacje swojej misji, będzie wzrastał na niego nacisk. Musimy doprowadzić ludzi do tego, że zrozumieją i poczują konieczność naprawy. Muszą oni być gotowi, aby odegrać swoją rolę w duchowym rozwoju całej ludzkości. Naród izraelski powinien zrozumieć ten obowiązek i zaakceptować, i rozpoznać swoją winę, w tym co się dzieje.

Nacisk na nas będzie rósł, aby obudzić naród izraelski. To jest dokładnie to, co działo się z nami na przestrzeni dziejów – począwszy od egipskiego faraona, i teraz w teraźniejszości. Mędrcy pisali już o tym; mówili, jeśli nie dojdziemy do tego by zrozumieć jaki obowiązek został nam dany, będziemy musieli przejść przez bardzo trudne próby.

Nacisk, który doświadczamy nie jest niczym innym niż poziomy, których jeszcze nie naprawiliśmy, chociaż musimy, nie skorzystaliśmy z tych możliwości, które zostały nam dane. Do tego stopnia, w jakim wzrośnie nacisk, możemy ocenić nasz niepoprawiony stan. Jednakże sam stopień objawia się tylko odpowiednio do skali rozwoju człowieka.

Kategorie: Izrael, KABAŁA, Naprawa, Polityka, Rozwój, Świat

Pytanie: Postaram się wyjaśnić zaprzeczenie pomiędzy frazą „wiara ponad rozum”, i jej przeciwstawnego stwierdzenia, że Kabała nie opiera się na wierze, tylko na odczuciach i precyzyjnej wiedzy.

Czy znaczy to, „wiara ponad rozum”, że ja, zamiast wierzyć w coś ślepo co mi opowiedziano, że mam prawo decydować, czy uważam to opowiedziane, za prawdziwe lub fałszywe?

Odpowiedź: Pierwszy człowiek, który to odczuł był Adam (patrz również artykuł Baal HaSulama „Tajemnica Mądrości” w Księdze Owoce Mądrości, hebr.). Kalendarz żydowski rozpoczyna się w tym dniu – w pierwszym dniu miesiąca Tishrey w roku 0 (przed 5768 laty).

W następnych po Adamie pokoleniach, istnieli inni, którzy objawili Stwórcę, ale Kabała, jaką znamy ją dzisiaj, powstała 20 pokoleń później w starożytnym Babilonie (przed 4000 laty). Babiloński kapłan o imieniu Abraham „odkrył” kabalistyczne zasady i opisał je w „Księdze Stworzenia”. Zebrał on wokół siebie podobnie myślących ludzi, tworząc z nimi pierwszą grupę kabalistyczną. Jego zwolennicy – fizyczni i duchowi synowie (wówczas ludzie byli nazwani od przywódcy plemienia) rozwijali się dalej duchowo. Do czasu, aż utracili przez upadek duchowy odczucie Stwórcy i otrzymali odczucie naszego świata (w wyniku czego została zniszczona Druga Świątynia przed 2000 lat temu).

Po tym upadły wszystkie definicje i nazwy, z których wcześniej korzystano, i mowa, język ogólnie (hebrajski) z byłego poziomu duchowego na poziom ziemski.Te same słowa były przywiązane do rzeczy, które można było zobaczyć, usłyszeć i zrozumieć. Słowa, że tak powiem otrzymały fizycznie ziemskie znaczenie i straciły znaczenie, które miały w przeszłości. Od tego czasu teksty kabalistyczne są pisane tymi samymi literami i słowami, ale wszystko zależy od osoby, przez która są one odczytywane – albo chodzi tu o kogoś, kto znajduje się na poziomie duchowym, albo „tylko” na poziomie fizycznie ziemskim.

„Wiara ponad rozum” opisuje następujące warunki: pragnienie (właściwości) dawania (Bina, Chafez Chessed, światło Chassadim) stoi ponad pragnieniem otrzymywania – nazywane też wiedzą, ponieważ w tym otrzymuje się światło mądrości – Chochma.

Dla ludzi, którzy nie postrzegają Wyższego Świata, słowo „wiara” jest równoznaczne z „wierzyć” w coś, co może istnieje – albo może tez nie, coś czego nie można poczuć.

Lecz kabała nie mówi, o tym rodzaju „wiary”, ona stara się wyłącznie o to, by objawić Stwórce dla ludzkości w tym świecie! (patrz: Baal HaSulam artykuł: Istota nauki kabały)

Wiec jeśli chcesz zrozumieć prawdę, podczas czytania tekstów kabalistycznych, musisz to co czytasz z fizycznego ziemskiego poziomu „przetłumaczyć” na poziom duchowy. Wtedy nie będziesz się tak plątał i gubił jak ci wszyscy religijni ludzie, którzy interpretują kabalistyczne teksty (Tora, Talmud, itd.) tylko na „materialnym” poziomie. Właściwie jest to podstawowe źródło wszystkich błędnych interpretacji Stwórcy.

W artykule „Osiągnąć tajemnice mądrości” Baal HaSulam napisał: „Zrozumienie całego wszechświata w całej jego głębi i wszystkie jego relacje pojedynczych części, zostały w pełni przez Adama zrozumiane”. Dlatego nazywamy go „Pierwszym człowiekiem” – bo on był pierwszy, który osiągnął stopień „człowieka” – Adam po hebrajsku.

Adam oznacza „na obraz i podobieństwo Stwórcy“.

Kategorie: Duchowość, Historia, KABAŁA, Pragnienie, Rozwój, Stwórca, Wspólna dusza "Adam", Z kabalistycznych źródeł

Prawo natury jest siłą, która napędza nas do osiągnięcia pełnych, wzajemnych stosunków i abyśmy stali się integralną częścią natury. Wpływa ona na nas stopniowo i w takiej mierze, w jakiej się rozwijamy. Wykorzystując w tym celu nagrodę i karę, aby prowadzić nas jak mądry sędzia, czy nauczyciel. To prawo jest w stosunku do nas surowe, bezwzględne i bezlitosne jak surowy sędzia i nie powinniśmy o tym zapomnać.

Jednak nie czujemy jeszcze, że musimy śledzić i przestrzegać tego prawa – prawa wzajemnych relacji między nami albo prawa wzajemnego poręczenia. Nie zostaliśmy jeszcze doprowadzeni do gilotyny, gdzie każdy kto nie wykona tego prawa, zostanie stracony.

Jednakże historia ma już na to prosty przykład, który będzie zrozumiały dla wszystkich: Holocaust, jaki spotkał Żydów. Proces ten zaczął się rozwijać powoli i ludzie mogli jeszcze zmienić siebie i swoją sytuację. Oznacza to, że mogli się sami naprawić, studiując naukę naprawy – Kabałę. W rzeczywistości, to było to co, kabaliści proponowali, radzili ludziom by to uczynili, jeszcze zanim zaczęła się II wojna światowa.

Wszystkie warunki w celu naprawy zostały dane ludziom z góry, ale ludzie nie spełnili tych warunków świadomie i we właściwy sposób. I dlatego też prawo natury zadziałało drastycznie i nagle – jak wulkan, który wybucha. Co w rezultacie miało w cierpieniu wpływ na wszystkich, dopóki nie zostało to dokładnie wykonane.

Powinniśmy zatrzymać się i zastanowić się nad tym faktem, że historia może się powtórzyć.

Kategorie: Cierpienie, Egoizm, Historia, KABAŁA, Natura, Rozwój