Pytanie: Czym jest zazdrość?

Odpowiedź: Zazdrość to poczucie że ktoś inny jest ponad tobą. Kiedy jesteś od niego zależny, zazdrościsz mu.

Patrzymy na wszystko z punktu widzenia Kabały, gdzie wszystko mierzy się miarami: Sefirot, stopni, parcufim – i działamy tylko na tej podstawie. Istnieje małe pragnienie i duże – jedno w stosunku do drugiego. Jest miłość – sprzężony stan, nienawiść – stan przeciwny i tak dalej. Wszystko jest bardzo proste. Natomiast w naszym świecie wszystko jest zagmatwane.

Właściwość zazdrości jest nam dana po to, aby zazdrościć innym i w taki sposób podnosić się. Oznacza to, że zazdrość jest bardzo dobrą właściwością. W żadnym wypadku nie wolno jej niszczyć! Należy zazdrościć dobrym, wielkim ludziom, wtedy równiez będziesz wzrastać.

Wszystko, co jest w nas, pochodzi od Stwórcy, dlatego nie ma nic złego. Nasze najgorsze właściwości mogą być poprawnie ekstrapolowane, właściwie zastosowane.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest zazdrość?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Wszystko we wszechświecie ma określoną rolę. Jaka jest rola siły zwanej „Stwórcą”?

Odpowiedź: Rola Stwórcy jest jednoznaczna: nieustannie wychowywać stworzenie, przez Niego stworzone, aby doszło do doskonałości. Siła Wyższa jest wszystkim. Obejmuje w sobie siłę pragnienia, wolę, wiedzę, decyzję. Wszystko, co generalnie istnieje w naturze, jest tylko jedną wyższą siłą.

Wewnątrz niej stworzone jest pragnienie otrzymywania przyjemności. Ta jedyna, wielka siła pola pracuje nad punktowym pragnieniem, które rozwija się pod jej wpływem i staje się równe sile pola. Pragnienie niejako rozrasta się do rozmiarów pola, potem pęka, rozpada się na wiele części, a następnie zaczyna pracować nad sobą, żeby zebrać się razem.

Stopniowo zbiera się w tę jedną nową całość, która układa się w to samo pole. Stwórca i stworzenie jak dwa placki zlepiają się razem, dyfuzyjnie przenikając się wzajemnie. I chociaż w swojej pierwotnej naturze różnią się, to doszły do stanu, w którym są do siebie absolutnie podobne pod względem właściwości, która teraz z nich emanuje – właściwości obdarzania i miłości. W Stwórcy jest ona pierwotna, w stworzeniu – wtórna, nabyta.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest Stwórca?”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Struktura Wszechświata, Stwórca

Pytanie: Czym jest siła natury?

Odpowiedź: Siła – to siła. Ale w człowieku wyraża się ona również w pragnieniu, ponieważ cały nasz materiał jest pragnieniem. Dlatego istnieje pragnienie i siła pragnienia, dzięki której możemy je zmierzyć.

A dla Stwórcy charakterystyczna jest siła przyjemności, czyli obdarzanie i miłość. Ale w stosunku do nas właściwości te przejawiają się jako siła Jego nacisku na nas, tj. przyczyna, z której wynikają wszelkie konsekwencje. Dlatego mierzymy Jego wpływ, Jego miłość do nas siłą oddziaływania, siłą miłości, jak bardzo to pole na nas oddziałuje.

Istnieje różnica między polem duchowym, w którym znajdują się wszelkiego rodzaju właściwości, a siłą oddziaływania tego pola na jakiś obcy obiekt, który się w nim znajduje.

Jeśli ten obiekt przyjął właściwości pola duchowego, to wtedy znajdują się one w równowadze, nikt na nic nie naciska. A jeśli ten obiekt jest jeszcze w jakiś sposób obcy, to znaczy nie odpowiada właściwościom pola, wówczas pole oddziałuje na niego i powoduje ruch, aby doprowadzić ten obiekt do równowagi ze sobą.

Tak dzieje się w naszym świecie i dokładnie to samo prawo obowiązuje w świecie duchowym.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest siła?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czym jest radość?

Odpowiedź: Radość jest uczuciem satysfakcji, napełnienia.

Pytanie: Jaka jest różnica między radością duchową a radością materialną?

Odpowiedź: Nie ma żadnej różnicy. Napełnianie samo w sobie odbywa się mechanicznie. Kiedy pragnienie jest napełnione, odczuwa się radość. Istnieje radość z napełnienia materialnego (zwierzęcego), kiedy sam się napełniasz. I jest radość z napełniania innych ludzi, którzy byli ci obcy, ale przemieniłeś ich w bliskich, ukochanych i dlatego cieszysz się ich napełnieniem. Nazywa się to radością duchową. W porównaniu z radością egoistyczną jest ona nieograniczona.

W egoizmie możesz napełnić tylko siebie. Dlatego jesteś ograniczony pod względem objętości, a co za tym idzie, wielkości, mocy radości i jej odczuwaniu. Oznacza to, że twoje życie jest ograniczone do rozmiarów naszego świata. Kiedy zaczynasz napełniać innych, osiągasz poziom, w którym twoje napełnienie staje się bezgraniczne, nieskończone, i dlatego daje ci poczucie wieczności, doskonałości, wolnej przestrzeni, nieskończoności we wszystkim.

Ale tylko wtedy, gdy jest w tobie miłość do innych, kiedy jesteś gotowy napełniać ich bezgranicznie, ponieważ jednocześnie łączysz się ze Stwórcą. On daje ci wszystko, aby napełniać innych. Prowadzisz Go do nich poprzez siebie, jak do swoich najukochańszych, upragnionych, bliskich. Dlatego pojawia się u ciebie nieograniczona możliwość napełnienia wszystkich i odczuwania odpowiednio ogromnej radości.

To uczucie ogromnej nieskończonej radości, gdy przepływa przez ciebie niekończący się strumień przyjemności, daje ci poczucie wyższego wiecznego życia. Ale żeby to osiągnąć, musisz najpierw zacząć kochać innych.

Komentarz: To jest najtrudniejsze.

Odpowiedź: Ale to jest właśnie główne przykazanie, jeśli człowiek przybliża się do tego, oznacza, że idzie właściwą drogą, realizując siebie. A jeśli nie, to cokolwiek by nie robił w tym życiu, jest bezwartościowe.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest radość?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: W jaki sposób odbywają się Pana wspólne zajęcia z uczniami: kontakt, symbioza, połączenie?

Odpowiedź: Kiedy uczniowie zadają mi pytania, przekazują mi swoje pragnienie, zaczynam zagłębiać się w siebie i znajduję odpowiedź. Sam nie mam takich pytań. Jak dziecko które pyta: „Tato, jak to działa?” – wtedy tata zaczyna się nad tym zastanawiać i wyjaśniać dziecku, inaczej tata by o tym nie pomyślał.

Nie mam takiego problemu. Załóżmy, że ojciec musi znać jakieś urządzenie, instrument lub jakąś historię, a jeśli się z tym nie zapoznał, to nie może dać dziecku odpowiedzi. A ja nie mam z tym problemu, dlatego że jestem w ogólnym systemie wszechświata. Więc kiedy uczniowie mnie o coś pytają, swoim pytaniem podkreślają mi ten system, i ja im to wyjaśniam. Jedynym problemem jest to, jak to wszystko przedstawić, żeby to zrozumieli.

Komentarz: Każdy jednak rozumie, że jest to dosłownie sekundowe olśnienie, które potem znika z człowieka.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia! Jeśli już przeszło przez wszystkich, to pozostaje w tym systemie. Jeśli pragnienie ludzi połączyło się z moim, z moimi możliwościami i dokonało odkrycia, to zostaje na świecie i ułatwia wszystkim dalsze odkrycie i korzystanie z niego.

Przez to potencjalnie odkrywam następne stopnie, które potem będzie bardzo łatwo ujawnić. Innymi słowy, te stopnie już istnieją, i będziecie się po nich podnosić. To jest to, co przygotowuję na przyszłość.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak Laitman wykorzystuje uczniów?”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaka jest różnica między intelektem a umysłem?

Odpowiedź: Intelekt i umysł są w pewnym stopniu synonimami, ponieważ oba oznaczają zdolność logicznego myślenia.

Oczywiście istnieje bardzo duży udział dziedziczności w genetycznym duchowym reszimot i naszych ziemskich danych, ale ogólnie można to rozwinąć, ponieważ umysł i intelekt rozwija się wraz z pragnieniami.

Umysł kabalisty tak samo jak umysł zwykłego człowieka, jest jedynie sługą jego pragnień. Pragnienie jest materią. Jako pierwsze powstaje pragnienie, a wszystko inne przyczynia się do osiągnięciu pożądanego celu.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest umysł?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czym jest pamięć?

Odpowiedź: Pamięć to stany przeszłe, które mogę wydobyć i poczuć jako teraźniejsze. W rzeczywistości nie ma czegoś takiego jak „pamięć”. Po prostu wszystkie moje stany są przechowywane wewnątrz mnie jako przeszłe „parcufim” i mogę przechodzić z jednego stanu do drugiego. Mogę podróżować między nimi jakby w czasie. W sferze duchowej jest to absolutnie realne.

Pytanie: Jaki jest sens tej podróży w czasie? Co ona może dać?

Odpowiedź: Nic. Bardzo mało. W myśl zasady, że należy iść do przodu, a nie oglądać się za siebie.

Pytanie: Czy można podróżować w czasie w przyszłość?

Odpowiedź: Nie, ponieważ w tym celu trzeba wznieść się do przyszłych stanów, osiągnąć je. My możemy tylko przejść do następnego stopnia i nic więcej. A tego, co czeka nas w przyszłości, nie możemy zobaczyć, ponieważ te stany nie zostały jeszcze w nas zrealizowane. To wszystko czysta fizyka. Nie ma tu żadnego mistycyzmu.

Są ludzie, którzy czują przyszłość w naszym świecie. Są tego słynne przykłady: Wolf Messing, Wanga, Nostradamus. Przy czym oni nie koniecznie musieli znajdować się w duchowym zrozumieniu. Nie wiedzieli nic o świecie duchowym, po prostu wychodzili ze swoich odczuć. Wolf Messing mówił, że sam nie wie, skąd ma takie zdolności. Nagle wpadał w stan, w którym czuł przyszłość, teraźniejszość lub przeszłość, ponieważ wszystkie one istnieją.

Ale kiedy mówimy o duchowości, to tam już jest wolna wola. Dlatego w zasadzie można zobaczyć przyszłe stany duchowe. Ale jak do nich dojdziesz: czy drogą cierpienia, czy drogą światła, przez swoje wysiłki, nie wiadomo, to zależy od ciebie. Na tym polega absolutnie całkowita wolna wola, która musi być realizowana przez ciebie.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest pamięć?”

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Wolna wola

Pytanie: Jak wytłumaczyć narodziny następnego stopnia?

Odpowiedź: Narodziny następnego stopnia to kontynuacja relacji męskiej i żeńskiej części na następnym poziomie. Ale ten poziom jest z reguły wyższy. Dziecko rodzi się z mężczyzny i kobiety. Jednak jego podstawą jest następny stan.

Duchowy mężczyzna i kobieta lub mężczyzna i kobieta w naszym świecie są tylko zewnętrzną przyczyną narodzin dziecka. Załóżmy, że musi urodzić się dziecko, dlatego pojawia się jakaś para, mają do siebie pociąg, łączą się i poczynają dziecko, dlatego że w naszym świecie musi się urodzić określona liczba dusz w swoim cielesnym wyrażeniu.

Sami nie wiedzą, dlaczego nagle zaczynają ze sobą flirtować, zawiązywać jakiś związek. Budzi się w nich pragnienie, gdy z wnętrza, z samej natury, wynika konieczność urodzenia kogoś. Czy coś sami z siebie robimy?! Choć wydaje nam się, że są to nasze osobiste pragnienia, w rzeczywistości wynikają z potrzeby rozwoju ogólnego systemu.

Jesteśmy wewnątrz tego pola, jak groszek. Budzi się w nas to, co jest konieczne, aby zrealizować, i mimowolnie to spełniamy. A możemy to zrealizować nie z wyboru, ale na podstawie własnego zrozumienia. Do tego prowadzi Kabała.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest mężczyzna i kobieta?”

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego człowiek posiada taką cechę jak krytyka?

Odpowiedź: Właściwie to jest egoizm.

Komentarz: Z reguły każdy ma skłonność do krytykowania innych, a nie siebie.

Odpowiedź: Tak się dzieje, jeśli tkwisz w swoim zwykłym egoizmie. A jeśli twoim celem jest by połączyć się z innymi, wtedy zaczynasz krytykować siebie – to, co w tobie jest przeciwieństwem łączenia się z innymi.

Jeśli chcesz iść w kierunku celu, nie masz innego wyjścia. Musisz postawić przed sobą cel i środki, a wszystko, co jest przeciwne temu, powinieneś krytykować.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym jest krytyka?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jaki jest najlepszy sposób studiowania Kabały: w języku ojczystym czy po hebrajsku?

Odpowiedź: Pożądane jest rozumienie Kabały w swoim ojczystym języku, ale jednocześnie trzeba znać kilkadziesiąt, a być może ponad sto słów po hebrajsku. Inaczej jest to niemożliwe.

Jeśli będziesz mówił ,,twarz’’ zamiast „parcuf“, ,,głowa’’ zamiast „rosz“, „nogi” i tak dalej, to wówczas w twojej głowie pojawi się zamęt. A tak, wręcz przeciwnie, odbierzesz te słowa jako sztuczne, aby zdefiniować duszę. One w zasadzie są stamtąd wzięte. Nie ma znaczenia, że w naszym świecie używamy ich w odniesieniu do części ciała. Ale w tym przypadku to proste.

Dlatego uważam, że tłumaczenie tych słów nie ma sensu. W żadnym języku, w żadnej dziedzinie nie tłumaczy się specjalistycznych terminów. Na przykład łaciny w medycynie, języka włoskiego w muzyce, w międzynarodowych językach technicznych wszelkiego rodzaju wyrażeń z języka niemieckiego i angielskiego.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Język Kabały”

Kategorie: Język Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały