Komentarz: Według statystyki, jeśli ktoś atakuje drugiego i widzi w nim oznakę słabości, to napadający ma jeszcze silniejsze pragnienie wyrządzić człowiekowi krzywdę.

Odpowiedź: Naturalnie. To jest nasz egoizm. Gdy widzimy słabość drugiego człowieka, jesteśmy pewni swojej bezkarności, i pragniemy jeszcze większego gnębienia go.

Bardzo szybko ciągnie nas albo w jedną, albo w drugą stronę. Wszystko zależy od społeczeństwa, od środowiska, które może ukierunkować nas w taki czy inny sposób. Jest to ogromna siła, która siedzi w nas. Straszna siła!

Obecnie jesteśmy w takim punkcie rozwoju historycznego, w którym możemy skierować się w jedną lub drugą stronę. Znowu może nastąpić powrót faszyzmu, i to tego najstraszniejszego, kiedy dojdzie do wojny światowej na taką skalę, że zostanie z nas tylko mała garstka ludzkości.

W dodatku, na takim poziomie jak pokazane jest w hollywoodzkich filmach: zniszczona kula ziemska zamieszkana przez nielicznych, ocalałych ludzi, którzy żyją wśród gór metalu na wysypiskach, jedynych pozostałościach po wszystkim, co kiedyś było.

Kabała opisuje, że jest to możliwe. Mimo wszystko ci ludzie, którzy zostaną, wykonają swoje zadanie, czyli doprowadzą egoizm do jego naprawionej formy. Ale nastąpi to drogą wielkich cierpień.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Kiedy kabalista przechodzi do innego wymiaru, czy może obserwować to, co dzieje się na tym świecie bez swojego ciała, czyli obserwować proces z zewnątrz i wpływać na niego?

Odpowiedź: Oczywiście! Tylko nie w formie ciał, a w formie sił. Sam widzisz ciała. Na przykład teraz widzisz mnie na ekranie swojego komputera. A jeśli widziałbyś mnie nie na ekranie, a wewnątrz twardego dysku? Tam właśnie zawarta jest cała informacja!

Po co widzieć monitor komputera?! Wystarczy spojrzeć na twardy dysk! To wszystko. Po co ci pięć narządów zmysłów?! Po co ci te osłony, obudowy. Wewnątrz elektronów znajduje się wyższe duchowe życie. Tak to wygląda z punktu widzenia kabalisty. To jest główny obraz. Całość jest w duchowym. A nasz świat jest włączony w duchowy.

Na przykład, gdy mówimy o małych dzieciach, mówimy o ich pragnieniach, wysiłkach, właściwościach, a nie o ich zewnętrznym wyglądzie. Mówimy na tym poziomie, na którym ich potrzebujemy, włączają się razem z nami. Tak więc wszystkie właściwości naszego świata są absolutnie nieobecne w duchowym. W świecie duchowym postrzegamy tylko siły egoistyczne.

Komentarz: Ale z drugiej strony, Pan cały czas zniża świat duchowy do poziomu naszego świata.

Odpowiedź: Ponieważ nie ma różnicy! Różnica polega tylko na tym, jak człowiek to postrzega: jeden tak, drugi inaczej. Ale same światy nie istnieją.

Pytanie: Teraz rozmawiamy z Panem przez ekran, a nie w myślach. Komunikujemy się i ta informacja w jakiś sposób przechodzi do innych ludzi. Dlaczego tak powinno być?

Odpowiedź: Dlatego, abyśmy zrozumieli konieczność, niezbędnego połączenia między nami, abyśmy chcieli się zjednoczyć!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kabalista poza ciałem”

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Komentarz: Najczęściej człowiek pragnie, aby było mu dobrze. Powiedzmy, jeśli choruje lub ma jakieś problemy, to jakby podświadomie myśli: „Tak, chcę otrzymać wsparcie od wyższej siły, aby pokonać tę przeszkodę”, chociaż w głębi duszy chciałby poczuć się jak najlepiej.

Odpowiedź: Tylko na początku. Oznacza to, że jest to jeszcze nieukształtowane pragnienie. A potem stopniowo, z głębi cierpienia, zaczyna uświadamiać sobie z jego głębi i przyczynowości, że nie jest przeznaczone aby cierpiał a jego uśmierzenie nie jest celem samym w sobie. Jaki jest więc sens tego życia? Cierpieć i łagodzić cierpienia? Czy na tym polega sens istnienia?!

Sens istnienia polega na tym, aby wznieść się ponad to życie i z jego pomocą wykorzystać go jako środka do osiągnięcia wyższego stopnia. A w przeciwnym razie co? Biją mnie – to uciekam. Jestem pobity – leczę się. I takie jest całe życie?! To jest całkowicie nieprawidłowy sposób patrzenia na świat.

Dlatego Kabała twierdzi: „Musimy ujawnić Źródło naszego cierpienia, dlaczego Stwórca nam je zsyła, by związać się z Nim, inaczej nie może nas pobudzić do połączenia się z Nim”. I wtedy będziemy za to wdzięczni. A czy jest to możliwe bez tego? Nie, nie jest to niemożliwe.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak poprawnie prosić Stwórcę?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pragnę zobaczyć na tym świecie wszystko, co można w nim zobaczyć, i osiągnąć w nim wszystko, co można osiągnąć. W duchowym nie jest to problemem. A na tym świecie wypełnić duchowe – to jest zadanie.

Nie interesuje mnie, jak długo będę żył. Chciałbym zobaczyć, że świat akceptuje naukę Kabały jako metodę swojego dalszego istnienia, metodę wzniesienia z tymczasowej egzystencji na Ziemi do innego wymiaru – duchowego.

Kiedy ludzie zaczną to czuć, akceptować tę teorię i praktykę życiową, kiedy zobaczą, że muszą wznieść się na następny etap, że cały nasz świat – ta rzeczywistość, którą teraz odczuwamy – istnieje tylko po to, aby z niej podnieść się wyżej, kiedy ludzie zaakceptują to, co przygotował dla nich Baal HaSulam a także mój nauczyciel, jego najstarszy syn Rabasz, wtedy będzie to naprawdę bezpośrednia droga do światła.

A wcześniej, kto wie, jakie jeszcze cierpienia będzie musiała znieść ludzkość. Mimo wszystko ludzkość podejmie taką decyzję, ale czy z małym rozlewem krwi, kto wie. Dlatego chciałbym być obecny przy wszystkich decyzjach i pomagać w początkowych działaniach ludzkości, przed przyjęciem Kabały jako metody jej ostatecznego rozwoju.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czego pragnie kabalista?”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Komentarz: Lidia pisze do nas: „W każdym wideo mówi Pan o połączeniu się z naturą. Monotonnie i przygnębiająco. I tak dla wszystkich jest zrozumiałe, że z naturą trzeba przyjaźnić się i chronć ją. Szkolny kurs biologii i zoologii. A czy w ogóle istnieją inne sposoby, metody, aby pokonać zło?”

Odpowiedź: Droga Lidio! Mam na myśli nie tą naturę, gdzie ptaszki, trawka i tak dalej. Mam na myśli wewnętrzną naturę człowieka. Tę naturę musimy odkryć, ujawnić, jaka ona jest, jak bardzo jest podła, brudna! Wymyć ją, oczyścić z wszelkich egoistycznych relacji między nami i zacząć używać w inny sposób. To właśnie mam na myśli, że musimy być w połączeniu z prawidłową naturą.

Scalenie z naturą oznacza, odkrycie w połączeniu między nami uczuć miłości, wzajemności i wsparcia. I tym połączymy się z podstawą natury, z jej wewnętrzną siłą, którą nazywamy „Stwórcą”.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Natura, Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Kabała jest zmysłowym przekazywaniem informacji. Terminy, których używa się w niej, nie występują w żadnym języku. Nie pochodzą nawet z języka hebrajskiego, a konkretnie z języka nauki Kabały. Dlatego takie kabalistyczne definicje jak Sefirot, parcufim, reszimot, itd. używamy w jakimkolwiek języku.

Pytanie: Czy chce Pan powiedzieć, że to nie jest hebrajski?

Odpowiedź: Oczywiście, że nie hebrajski. Parcuf – po hebrajsku oznacza „twarz” (lub potocznie „mordę”), natomiast w Kabale odnosi się do struktury duchowego obiektu.

Komentarz: Ale słowo jest nadal takie samo i jest używane w języku hebrajskim.

Odpowiedź: Tak, ale ma ono zupełnie inne znaczenie, nawet inny korzeń. Na przykład „reszimot”. W języku hebrajskim jest oczywiście słowo „roszem”, „reszima” – „zapis”, „spis”. Jednak w Kabale słowo „reszimo” oznacza informację.

Albo na przykład ekran – masach. Oczywiście, jest ekran komputera, telewizora – masach, i masach – w duszy. Ale „masach w duszy” ma zupełnie inny sens – „działanie”. Oznacza to, że język Kabały mówi o tym, że jest niezależny od wszystkich innych języków i od nas wszystkich.

Jak różnica, czy mówisz w swoim ojczystym języku czy po hebrajsku, albo po angielsku? Jeśli jesteś egoistą, to mówisz w egoistycznym języku. A jeśli już nabyłeś właściwości obdarzania i miłości, to mówisz w altruistycznym języku, i jest to język Kabały. Czyli znaczenie jest zupełnie inne w każdym słowie, w każdej definicji.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Język kabalistyczny”

Kategorie: Język Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Pytanie: Czy egoista, będąc poza duchowym zrozumieniem, może odpowiednio odnieść się do swojego egoizmu? Czy może wyraźnie dostrzec przejawy egoizmu, nie poddawać się mu i regulować ten proces?

Odpowiedź: I tak, i nie. Człowiek przeżywa wzloty i upadki. I nawet na najwyższych stopniach, egoizm może nagle przejąć kontrolę. „Nie polegaj na sobie, do całkowitej śmierci egoizmu” – to jest nasze motto.

Pytanie: Czy ci, którzy zajmują się Kabałą, mogą w jakiś sposób określić, gdzie wkroczył egoizm, a gdzie jakaś inna część? A może to wszystko to kompletny egoizm?

Odpowiedź: Nie ma to znaczenia. Ale na wyższych stopniach człowiek wie, rozumie i uświadamia sobie to. Jednak, pomimo że człowiek wie i rozumie, widzi jak egoizm pogrywa z nim. Jest to badanie natury – tego, co uczynił Stwórca. W istocie kabalista jest jak chodzące laboratorium, które testuje wszystko na sobie.

Komentarz: To bardzo interesujący proces.

Odpowiedź: Tak, przecież włączasz w siebie cały świat!

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kabalista – chodzące laboratorium”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy podczas studiowania Kabały wzmacniane są wszystkie wewnętrzne cechy człowieka?

Odpowiedź: Naturalnie. Na początku staje się ogromnym egoistą, jeszcze większym niż wszyscy inni, ponieważ ujawnia w sobie prawdziwe ego, a nie mały zwierzęcy egoizm, który jest w każdym człowieku.

Jeśli zapytać człowieka na ulicy, czy jest egoistą, odpowie: „Nie, jestem normalnym człowiekiem. Oczywiście, że przede wszystkim troszczę się o swoją rodzinę, dzieci, bliskich, potem o moje miasto, mój kraj, a następnie o całą ludzkość. Oczywiście, są różne kręgi, ale nie jestem egoistą, chcę, żeby wszystkim było dobrze, bo jestem pewien, że wtedy mnie też będzie dobrze“.

To znaczy, że ludzie usprawiedliwiają samych siebie. Tylko ci, którzy zajmują się Kabałą, zaczynają dostrzegać, że w rzeczywistości nienawidzą wszystkich i tylko myślą jak ich wykorzystać.

Z rozmowy „Mój telefon zadzwonił. Jeszcze bardziej egoistyczni”

Kategorie: Egoizm, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Dlaczego kiedy różni ludzie zadają Panu to samo pytanie, udziela Pan różnych odpowiedzi?

Odpowiedź: Daję jedną odpowiedź, ale na różnych poziomach. Nie jestem Janusem o wielu twarzach, ani kłamcą. Zależy to od tego, kto zadaje pytanie i komu daję odpowiedź: małemu dziecku czy dorosłemu człowiekowi, mężczyźnie czy kobiecie, i tak dalej.

Czyli istnieją różne warianty odpowiedzi. Ale w zasadzie odpowiedź jest taka sama – tylko jej zewnętrzne wyrażenia mogą być różne.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jedno pytanie i wiele odpowiedzi na nie”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody, Studia Kabały

Pytanie: Wspominał Pan wielokrotnie, że obecnie rozpoczął się okres naprawy, a wcześniej był okres przygotowania. Co oznacza okres naprawy i dlaczego wcześniej nie był uważany za naprawę?

Odpowiedź: Dlatego że konieczne było przygotowanie egoizmu do rozpoczęcia w pełni uświadamiana swojej nicości, tymczasowości, beznadziejności, pustki, niemożności napełnienia się, niezdolności doprowadzenia człowieka do czegokolwiek dobrego.

W rezultacie nawet trzeba było przygotować egoizm do tego, że istnieje tylko dla własnej transformacji. Nie niszczyć go w żaden sposób, a przekształcić w obdarzanie i miłość. Dlatego dopóki ta egoistyczna właściwość nie skompromituje się w pełni we wszystkich niezbędnych parametrach, niemożliwe jest rozpoczęcie naprawy.

W naszych czasach osiągnęliśmy taki stan, kiedy widzimy, że nadszedł czas, że nie ma już dokąd uciec: albo staniemy w obliczu poważnych problemów ekologicznych, militarnych i innego samozniszczenia, albo dostaniemy jeszcze możliwość przetrwania.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Możliwość na przetrwanie”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu