Pytanie: Dlaczego powinienem studiować kabałę? Co mi to da?

Odpowiedź: Studiowanie nauki kabały pomaga nam zrozumieć, gdzie się znajdujemy. Istniejemy w określonym programie natury, jak w matrycy, która nami zarządza. Jednak możemy zarządzać nią, ale tylko wtedy, jeśli zrozumiemy, jak na nią wpływać, i nie tylko naprawić swoje ziemskie przeznaczenie, a odkryć sens życia.

W każdym z osobna i we wszystkich razem od początku został założony ścisły plan istnienia. Jeśli spojrzeć wstecz na historię ludzkości, widzimy, że wszystko rozwijało się według jakiegoś planu, którego nikt z nas wcześniej nie tworzył. Nasze przeznaczenie jest zapisane z góry, ale człowiek nie wie, co się wydarzy jutro.

Pytanie: A skąd się dowiedzieć? Czy jest jakaś droga do tego?

Odpowiedź: Jest. Kabała dana jest właśnie po to, żeby poznać swoje przeznaczenie. Ludzie przychodzą do kabały nie tylko, żeby odkryć swój los, ale także aby skorygować go. Kabała – jest to nauka o życiu. Przeznaczona jest dla wszystkich i każdy ma w niej swoją drogę.

Pytanie: Znaczy się kabała – jest to formuła, z pomocą której można obliczyć los każdego człowieka?

Odpowiedź: Oczywiście. Ja i moi uczniowie uczą się jej. Nauka kabały mniej lub więcej jest uniwersalna dla każdego, ale dla każdego w zastosowaniu wygląda inaczej.

Kategorie: Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi

 Słuchaj Sary

Pytanie: Mówi się, że tylko Żydzi mogą studiować kabałę, czy to prawda?

Odpowiedź: Mam odwrotne pytanie: a kim jest „Żyd”? Żydami od samego początku byli nazywani ci, którzy studiowali naukę kabały.

Ludzie zbierający się wokół praojca Abrahama, nazwali siebie Żydami. On przeprowadził ich ze Starożytnego Babilonu do ziemi Kanaan i z tej grupy powstał naród Izraela, Żydzi (jehudim) – od słowa „jedność” (jehud), połączenie. To jest pierwotne znaczenie pojęcia „Żyd” – jest to właśnie ten, kto zajmuje się kabałą.

Pytanie: A jeśli Turek-muzułmanin studiuje kabałę?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia – kto. W Starożytnym Babilonie żyło mnóstwo różnych grup etnicznych i wiele wspólnot. Ci, którzy przyłączali się do Abrahama, stali się „Żydami”.

W rzeczywistości Żyd – to nie jest narodowość, tak jak we wszystkich innych narodach. Można być Francuzem i stać się Żydem. Żyd – to nie jest identyfikacja z ojcem i matką, a z ideą, dążeniem do odnalezienia sensu życia, celu rozwoju.

Żyd – jest to duchowe pojęcie, dlatego każdy człowiek może być Żydem. Francuz czy Niemiec, wierny temu przekonaniu, jednej wyższej sile – dobrej i tworzącej dobro, poza którą nic nie ma, prawu miłości bliźniego jak siebie samego, przekształca się w Żyda. Tym określana jest jego „żydowskość” (jehudijut).

Pytanie: A czy kobieta może studiować kabałę? Czy istniały w przeszłości kobiety kabalistki?

Odpowiedź: Oczywiście! Wszystkie żydowskie pramatki i prorokinie były kabalistkami. Aż do zniszczenia Świątyni i mężczyźni, i kobiety narodu Izraela posiadali duchowe zrozumienie i żyli w jednoczesnym odczuciu dwóch światów, jako integralnej całości.

Pytanie: Wychodzi na to, że nie ma różnicy między mężczyznami i kobietami w kabale?

Odpowiedź: Jest różnica – tak jak i w naszym świecie, kobieta różni się od mężczyzny: swoim postrzeganiem rzeczywistości, zachowaniem. Ale w odniesieniu do wyższej siły, celu stworzenia i jedni i drudzy są ukierunkowani na ten sam cel. Dlatego każdy człowiek może studiować kabałę niezależnie od narodowości i płci.

W minionych wiekach istniały takie prorokinie: Hulda, Dwora, Miriam, pramatki żydowskiego narodu, które posiadały duchowe poziomy nie mniejsze a nawet wyższe niż mężczyźni. Nie bez powodu Stwórca powiedział do Abrahama: „Słuchaj tego, co powie tobie Sara”.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016

Kategorie: Duchowość kobiety, KABAŁA, Nauka Kabały, Pytania&Odpowiedzi, Starożytny Babilon

 Pytanie: Jeżeli w poprzednim życiu człowiek zajmował się kabałą, co da mu to w następnej inkarnacji?

Odpowiedź: Jeżeli człowiek w materialnym życiu był już na jakimś duchowym poziomie, to już nie powinien powrócić do stanu ziemskiego.

Jednakże w przypadku, jeśli ma pewną misję w stosunku do innych ludzi, może tu powrócić. Ale to jest już kwestia wyższego zarządzania.

Człowiek, znajdujący się na duchowym poziomie, powracając w ten świat albo zwykle nie powracając, kontynuuje swoje wzniesienie, łącząc się z innymi częściami wspólnej duszy – wspólnego systemu.

Pytanie: Czy może on zatroszczyć się o to, aby nie wracać?

Odpowiedź: Nie. Zrozumcie, że gdy widzimy prawdziwy system zarządzania, w pełni zgadzamy się z nim, nie mamy możliwości, aby się z nim targować. Widzimy, że wszystko dzieje się według absolutnie prawidłowych i sprawiedliwych praw.

Ziemskie życie ma sens tylko po to, aby wejść na następny poziom istnienia, podnieść się do niego i osiągnąć wieczność i doskonałość jeszcze w tym życiu.

Po pierwsze, nie można porównać tego stanu z naszymi obecnymi odczuciami. Po drugie, nasz świat („olam”, od słowa „alama” – ukrycie) jest iluzoryczny, który istnieje tylko dzięki ukryciu. Nam jakby zasłaniają prawdziwy obraz wszechświata i pokazują coś, znajdującego się w cieniu. W rzeczywistości, nasz świat nie istnieje. Jak tylko naprawimy się, nie będziemy mieć potrzeby istnieć w stanie, zwanym „ziemskie życie”.

Przy czym zmieniamy swój ziemski stan w tym życiu, nie ograniczając się w niczym, nie ryzykując niczego i osiągając jednocześnie następny wyższy poziom. I dopóki nasze ciało żyje, istniejemy w obu światach. A kiedy ciało umiera, reagujemy na to całkowicie spokojnie, ponieważ już będziemy znajdować się w innym świecie.

Jak mówił mój nauczyciel Rabasz: „Jak ty wieczorem zdejmujesz swoją koszulę i wrzucasz ją do prania, tak ty wrzucasz do prania swoje ciało”.

Pytanie: Co się stanie z materialnym światem po tym, jak wszystkie dusze zjednoczą się ze Stwórcą? Jaka stanie się nasza planeta? Czy będą istnieć pieniądze, banki, drapacze chmur?

Odpowiedź: Niczego takiego nie będzie, ponieważ nasz świat istnieje tylko w naszej wyobraźni. Jest to iluzoryczna rzeczywistość, która dana jest nam w obecnych organach zmysłów i wyświetla się tylko w naszym pragnieniu. А poza pragnieniami ona nie istnieje. Istnieje tylko jedno wspólne światło, które może być postrzegane wyłącznie poprzez odpowiednio rozwinięte nowe organy zmysłów.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Jeśli człowiek był o włos od śmierci – jest to ostrzeżenie czy tylko zbieg okoliczności?

Odpowiedź: W przyrodzie nie ma przypadków i zbiegów okoliczności. W niej jest wszystko ustalone i wymierzone z nieskończoną dokładnością.

Jeśli człowiek, który był o włos od śmierci, będzie rozwijał się dalej, on dowie się, dlaczego z nim się tak stało.

Ale rzecz w tym, że on już nie będzie próbował tego wyjaśniać, dlatego że dla człowieka, dążącego do opanowania pozytywnej siły, który może zacząć zarządzać swoim przeznaczeniem i rozwijać swoją duszę, nie jest to już interesujące. Wszystkie perypetie materialnego życia stopniowo tracą dla niego swoje znaczenie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Czy duszę można przekazać genetycznie?

Odpowiedź: Dusza nie jest nikomu przekazywana, ona nigdzie nie znika i nie rodzi się. Ona jest stałym składnikiem człowieka, tylko musi on ją w sobie odkryć. Dusza istnieje w każdym z nas jak w punkcie, w kropli nasienia. I my musimy ją rozwinąć.

Gdy dusza rozwija się, człowiek widzi, że z nią nie należy nic robić, ponieważ jest doskonała i całkowicie przystosowana do innych jego właściwości.

Pytanie: Kiedy studiuje Zohar, występują we mnie burzliwe emocje walki. Czy mi się to wydaje, czy litery wpływają na emocje?

Odpowiedź: Na ciebie ma wpływ to, czego się uczysz. Przerabia to ciebie, ugniata, skręca, zmienia wewnętrznie i to jest prawidłowe. W efekcie twoje postrzeganie staje się bardziej objętościowe. Kontynuuj i zobaczysz, jak to sprawia, że ​​człowiek staje się bardziej  wszechstronnym.

Pytanie: Żyję cztery lata w klasztorze. Byłem wyznania prawosławnego, los przywiódł mnie do kabały. Obecnie wchodząc do świątyni, odczuwam już zupełnie inne uczucie. Księga Zohar przyciągnęła duszę. Znalazłem grupę i rozwijam się. Czy po kabale będę może jeszcze gdzieś zaprowadzony?

Odpowiedź: Możliwe. To nie ma znaczenia. Kontynuuj rozwój. Stale odnoś się krytycznie do tego,  co otrzymujesz. Bądź tylko ponad sobą, starając się patrzeć na siebie z następnego, jeszcze wyższego poziomu, aby rozwijać się nie na tym poziomie, gdzie znajdujesz się teraz, ze swojego rozumu i pragnień, a z bardziej wyższego. I wtedy się nie pomylisz. Powodzenia!

Pytanie: Wszystkie problemy wynikają z tego, że pozostaliśmy na poziomie zwierzęcym, że brakuje nam wychowania człowieka?

Odpowiedź: Tak, wszystkie nieszczęścia są z tego powodu, że jeszcze nie otrzymaliśmy prawidłowego wychowania.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że u jakiegoś buddysty w Nepalu nie istnieją w tym życiu praktycznie żadne szanse?

Odpowiedź: Nie ma czegoś takiego, żeby u kogoś nie było szans. Dlatego że, wpływając na świat, wpływam na wszystkich – w tym również na samotnika w Nepalu.

Pytanie: Choroba – jest to znak dla człowieka, że zboczył on z prawdziwej drogi?

Odpowiedź: Nie – jest to znak nieprawidłowego połączenia z innymi ludźmi w jeden system, w którym wszyscy zależymy od siebie nawzajem. My istniejemy między sobą w stanie, który nazywa się „wzajemne poręczenie”. Dlatego nie możemy powiedzieć, że mój stan zależy tylko ode mnie – on zależy od wszystkich i od tego, jak ja wpływam na wszystkich.

Pytanie: Jak można być pewnym, czy dokonuję prawidłowego wyboru, bo dalej znowu należy wybrać?

Odpowiedź: To można rozwiązać tylko w grupie. Prawidłowy wybór może być tylko wtedy, jeśli  dążymy do zjednoczenia wewnątrz naszej grupy i przez nią chcemy wpływać na świat.

Pytanie: Jak postępować z otoczeniem, które ciągnie mnie w dół? Ignorować? Czy opuszczać się na pewien czas na ich poziom? Czy wystarczy mi sił, aby się podnieść?

Odpowiedź: Wskazane jest opuścić się jeszcze z kilkoma przyjaciółmi razem, żeby podnieść innych z niższego poziomu na wyższy. Jednej osobie nigdy nie wystarczy sił, aby się podnieść. Tylko razem ze wszystkimi.

Pytanie: Czy wolna wola jest tylko u ludzi z punktem w sercu, czy jeszcze u religijnych postaci, polityków, naukowców?

Odpowiedź: Wolna wola jest u prostych ludzi – u mas. A u tych, którzy zajmują wysokie stanowiska, u wielkich uczonych i polityków, od których zależy los innych ludzi, wolna wola jest zabrana. Wszyscy tak zwani władcy świata – to tylko marionetki. Nie posiadają oni nic własnego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 15.11.2015

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Dlaczego Stwórca stworzył śmierć i cierpienie? Czy nie można było od razu stworzyć człowieka z jakością altruizmu na zawsze?

Odpowiedź: Wtedy człowiek byłby wiecznym zwierzęciem, tzw. aniołem. A on został stworzony po to, żeby sam osiągnął wyższy poziom i dlatego powinien cierpieć.

Pytanie: To znaczy, że bez cierpienia człowiek nie może zadać sobie pytania o sens życia?

Odpowiedź: Nie, nie może. Jednak cierpienia bywają różne. Mogą być cierpienia z miłości. Jak to się mówi, „Kochał i cierpiał”: kochał pieniądze i cierpiał z powodu ich braku.

A tutaj ty kochasz zrozumienie, osiągnięcie wieczności, doskonałości i chcesz, aby ono było  absolutne i obiektywne. Nie to, żebyś połknął jakiś narkotyk i poczuł się dobrze a ty już wypracowałeś w sobie takie odczucia, takie instrumenty, za pomocą których przekonany jesteś, że rzeczywiście znajdujesz się w stanie wieczności i doskonałości.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Cierpienie, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

 Pytanie: Dlaczego ukryta jest przed nami godzina naszej śmierci?

Odpowiedź: I bardzo dobrze, że jest ukryta, ponieważ powinienem osiągnać taki stan, w którym nie ma dla mnie znaczenia, w jakiej chwili swojego życia, w swojej zwierzęcej egzystencji, rozstanę się ze swoim fizycznym ciałem.

Muszę dojść do takiego stanu ducha, kiedy będę żyć właśnie w duchu a nie w ciele, więc dla mnie to nie ma znaczenia, czy ​​istnieję w ciele, czy też nie. I jeśli dalej istnieję w nim, to tylko po to, żeby w jakiś sposób jeszcze bardziej wpłynąć na ludzkość, na świat.

Dlatego dla mnie nie ma znaczenia, w jakim momencie czasu rozstanę się z ciałem. Po prostu znajduję się we władzy wyższego zarządzania i to wszystko.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Kabała – to prawda czy diabelskie kłamstwa?

Odpowiedź: W naturze nie istnieją żadne złe siły oprócz nas samych. Nie ma szatana ani aniołów, ani demonów. W Kabale pod tymi pojęciami rozumie się egoistyczne siły! Nic więcej.

Wszystko zależy tylko od człowieka, dlatego że on zawiera w sobie cały świat. I jeśli podniesie się na poziom pełnej naprawy to nikt nie będzie mógł mu zaszkodzić.

Ale ludzie, którzy nieprawidłowo rozumieją kabalistyczne źródłowe materiały zaczęli wymyślać diabły, upiory i inne nieczyste siły. Dlatego potrzebujemy dużo czasu, aby oczyścić swoje mózgi z tych oszczerstw, myśli i poglądów.

To wszystko są egoistyczne siły w nas, które musimy naprawić.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi

 Pytanie: Wielu mówi, że człowiek chory na jakąś nieuleczalną chorobę i wiedzący, że w ciągu kilku miesięcy umrze, zaczyna myśleć o sensie życia. Czy można powiedzieć, że śmierć popycha człowieka do wyjaśnienia sensu życia?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego śmierć jest tak niewytłumaczalna i paradoksalnie odczuwana przez nas na długo przed jej pojawieniem się, czego nie ma u zwierząt. U zwierząt, przeczucie śmierci jest bardziej wyraźne niż u człowieka, ale bliżej samej śmierci.

Gdyby nie było śmierci, ludzie zachowywaliby się zupełnie inaczej. W materialnym świecie wszystkie spekulacje dokonuje się tylko przez śmierć. I to jest niedobrze, dlatego że człowiek przywiązany jest do swojego zwierzęcego ciała.

A kabała pozwala nam wznieść się ponad ciało i robić już inne obliczenia niezależne od niego. Jak tylko wychodzimy z niego i dostajemy się do wiecznego, doskonałego przepływu energii, informacji, światła, natychmiast przestajemy zwracać uwagę na ciało.

Innymi słowy, dopóki żyjemy, musimy troszczyć się o ciało, ponieważ przeprowadzamy przez nie pewne naprawy w tym życiu, ale troska o nie, praktycznie powinna dotyczyć tylko tego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy doświadczony kabalista może ujawnić swoją świadomość innym ludziom, żeby oni dążyli ku temu, by wszyscy pokochali bliźnich?

Odpowiedź: A jak wy im to ujawnicie? W żaden sposób! Jak możesz odkryć dziecku wyższą matematykę albo fizykę? Do tego on musi dorosnąć.

Dlatego organizujemy wykłady, zajęcia, objaśniamy porządek wyższego świata, ale wszystko czysto teoretycznie: na schematach, na wszelkiego rodzaju przykładach.

Pokazać wam wyższy świat, żeby niebo nagle się otworzyło i żebyście zobaczyli następny poziom istnienia materii?

A czym zobaczycie, jakimi właściwościami?

W tym celu należy zostawić swoje egoistyczne właściwości trochę w dole i otworzyć się. Zasada „kochaj bliźniego swego jak siebie samego“ istnieje po to, aby otworzyć się i zobaczyć następny poziom świata.

Dlaczego Stwórca stworzył wszystko w takiej strasznej formie? – Żebyśmy właśnie w związku między sobą stworzyli nowe konkretne organy odczuwania wyższego świata i weszli w niego, a nie dlatego, żeby naprawić nasze ziemskie schronisko wspólne istnienie.

Ale jak to zrobić, jeśli nie zbudowaliście systemu postrzegania na współrzędnych wyższego świata? Jak mogę go wam przekazać? W żaden sposób.

Przede wszystkim powinniście zbudować w sobie organy odczuć następnego poziomu i wtedy zaczniecie go odczuwać.

 Z wykładu w Moskwie 24.11.2015

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój